0114-KDIP1-1.4012.67.2020.2.JO – Interpretacja indywidualna z dnia 31-03-2020

Brak prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację zadania inwestycyjnego

0111-KDIB2-1.4010.619.2019.3.PB – Interpretacja indywidualna z dnia 31-03-2020

Interpretacja indywidualna z dnia 31-03-2020

Zadania nadzorcy sądowego – zmiany w prawie restrukturyzacyjnym

Sejm opublikował ustawę z 30.8.2019 r. o zmianie ustawy – Prawo upadłościowe oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1802; dalej: nowelizacja).

Zmiany wprowadzono m.in. do ustawy z 15.5.2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 243 ze zm.; dalej: PrRestr). Zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 PrRestr, w uzasadnionych przypadkach sąd powołuje zastępcę sędziego-komisarza. Zastępca sędziego-komisarza wykonuje czynności sędziego-komisarza, jeżeli ustawa tak stanowi oraz w czasie trwania przemijającej przeszkody do wykonywania tych czynności przez sędziego-komisarza.

Do art. 21 PrRestr dodano ust. 5, zgodnie z którym w czasie trwania przemijającej przeszkody do wykonywania czynności przez sędziego-komisarza i jego zastępcę czynności wykonuje jako sędzia-komisarz wyznaczony sędzia, do którego przepisy o czynnościach sędziego-komisarza stosuje się odpowiednio.

Z art. 105 ust. 1 i 2 PrRestr wynika zaś, że zgromadzenie wierzycieli zwołuje się przez obwieszczenie, w którym określa się termin, miejsce i przedmiot obrad oraz sposób głosowania. Obwieszczenia dokonuje się co najmniej na dwa tygodnie przed terminem zgromadzenia wierzycieli.

Zgodnie z dodanymi przepisami, czyli art. 105 ust. 5 i 6 PrRestr, zawiadomień wierzycieli o terminie zgromadzenia wierzycieli dokonuje nadzorca sądowy albo zarządca. Przed terminem zgromadzenia wierzycieli nadzorca sądowy albo zarządca przedkłada sędziemu-komisarzowi:

– otrzymane karty do głosowania, wraz z odpisami lub wydrukami z rejestru i pełnomocnictwami koniecznymi do wykazania uprawnienia do oddania głosu oraz informacją, czy w stosunku do wierzyciela nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 116 PrRestr (chodzi o wyłączenie prawa głosu w sprawach dotyczących układu dotyczące osób bliskich dłużnika), uszeregowane zgodnie z kolejnością przyjętą w spisie wierzytelności;

– dowód wysłania, co najmniej na trzy tygodnie przed dniem zgromadzenia wierzycieli, zawiadomienia o zgromadzeniu wierzycieli na adres wskazany w rejestrze, do którego jest wpisany wierzyciel, o ile wierzyciel jest wpisany do rejestru, w przeciwnym przypadku na adres wierzyciela znany dłużnikowi.

Uwzględniając wniosek o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, sąd wydaje postanowienie o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego, w którym m.in. wyznacza nadzorcę sądowego (art. 233 ust. 1 pkt 2 PrRestr). Przed zmianą wyznaczano sędziego-komisarza oraz nadzorcę sądowego. Natomiast zgodnie z art. 235 ust. 9 PrRestr, zawiadomień, o których mowa w art. 235 ust. 4–7 PrRestr, dokonuje nadzorca sądowy w dniu otwarcia postępowania, a jeżeli jest to niemożliwe – w terminie 3 dni, przy zastosowaniu środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość, w szczególności przez telefon, faks lub pocztę elektroniczną. Chodzi tu o zawiadomienia:

– właściwej izby administracji skarbowej i właściwego oddziału ZUS lub KRUS, a także znane organy egzekucyjne prowadzące postępowania egzekucyjne przeciwko dłużnikowi – o otwarciu postępowania;

– Prezesa NBP w przypadku dłużnika będącego uczestnikiem podlegającego prawu polskiemu lub prawu innego państwa członkowskiego systemu płatności lub systemu rozrachunku papierów wartościowych, lub niebędącym uczestnikiem podmiotem prowadzącym system interoperacyjny;

– Komisji Nadzoru Finansowego w przypadku gdy dłużnikiem jest spółka publiczna;

– Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej jeżeli dłużnikiem jest operator publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 264 PrRestr, o terminie zgromadzenia wierzycieli zwołanego w celu przyjęcia układu nadzorca sądowy zawiadamia wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności, jednocześnie doręczając im propozycje układowe, informację o podziale wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności ze względu na kategorie interesów, informację o sposobie głosowania na zgromadzeniu wierzycieli oraz pouczenie o treści przepisów art. 107–110, art. 113 i art. 115–119 PrRestr. Przepis ten stosuje się także do wierzycieli umieszczonych w spisie wierzytelności spornych. Zawiadamiając wierzyciela umieszczonego w spisie wierzytelności spornych, nadzorca sądowy wskazuje, że sędzia-komisarz może dopuścić go do udziału w zgromadzeniu wierzycieli, jeżeli uprawdopodobni istnienie wierzytelności. Przed zmianą tych przepisów czynności tych dokonywał sędzia-komisarz.

Postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku dłużnika wchodzącego w skład masy sanacyjnej wszczęte przed dniem otwarcia postępowania sanacyjnego ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem otwarcia postępowania. Na wniosek dłużnika lub zarządcy sędzia-komisarz postanowieniem stwierdza zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie doręcza się również organowi egzekucyjnemu (art. 312 ust. 1 PrRestr). Dodano tu przepis, zgodnie z którym w odniesieniu do roszczeń, co do których jest niedopuszczalne wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia lub zarządzenia zabezpieczenia roszczenia, z dniem otwarcia postępowania sanacyjnego bieg przedawnienia roszczenia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu przez czas trwania postępowania sanacyjnego (art. 312 ust. 6 PrRestr).

Zdalny tryb obradowania organów stanowiących JST

W obecnym stanie prawnym żadna z ustaw samorządowych nie przewiduje wprost możliwości przeprowadzania obrad organów JST i związków JST przy zastosowaniu środków porozumiewania się na odległość. Choć w żadnej z samorządowych ustaw ustawodawca nie zakazał wprost takiej możliwości, to przy ocenie dopuszczalności zastosowania takiego sposobu odbywania prac organów JST, należy sięgnąć do przepisów, które zobowiązują JST do zachowania jawności działania m.in. rady gminy (art.11b ust. 1 i 2 SamGminU), rady powiatu (art. 8a ust. 1 i 2 SamPowiatU) czy sejmiku województwa (art. 15a ust. 1 i 2 SamWojU) oraz nakazują transmitowane i utrwalane za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk obrad tych organów (art. 20 ust. 1b SamGminU; art. 15 ust. 1a SamPowiatU; art. 21 ust. 1a SamWojU).

Głos w sprawie dopuszczalności podejmowania decyzji w postaci aktów prawa miejscowego z wykorzystaniem elektronicznego systemu umożliwiającego zdalne podejmowanie uchwał zajęli wojewodowie jako organy nadzoru aktów prawa miejscowego. Wojewoda Zachodniopomorski stwierdził, (…) że nie ma przeszkód, by radni podejmowali decyzje w postaci aktów prawa miejscowego z wykorzystaniem elektronicznego systemu umożliwiającego zdalne podejmowanie uchwał. Uchwały podejmowane za pośrednictwem takiego systemu będą podlegać takiemu samemu nadzorowi prawnemu, jak uchwały podejmowane w tradycyjny sposób. Każda sesja Rady Gminy musi być zwołana i przeprowadzona z zachowaniem reguł określonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym i w Statucie Gminy. Zachowany musi być sposób i termin poinformowania radnych o obradach, tryb głosowania radnych, jawność działania rady i podejmowania uchwał. Uchwały podjęte zgodnie z regulacjami ustawowymi i statutowymi, niezawierające postanowień sprzecznych z prawem, przyjęte na sesji zwołanej przy wykorzystaniu elektronicznego systemu, nie będą kwestionowane w trybie nadzoru.

Podobnie w tym zakresie wypowiedział się również Wojewoda Dolnośląski podkreślając jednocześnie, (…) że biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne związane ze stanem epidemii i konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego, ewentualne uchybienia i wątpliwości w zakresie organizacji i przebiegu sesji, spowodowane koniecznością ochrony zdrowia i życia radnych oraz mieszkańców, będą oceniane z uwzględnieniem zasady proporcjonalności. Oznacza to, że Wojewoda Dolnośląski, dokonując oceny prawnej uchwały pod kątem zgodności z powszechnie obowiązującym prawem, może przyjąć, że podjęcie uchwał z wykorzystaniem alternatywnych rozwiązań organizacyjnych i technologicznych – z poszanowaniem regulacji ustawowych i statutowych – nie będzie stanowiło istotnego naruszenia prawa, skutkującego stwierdzeniem nieważności podjętych aktów.

Powyższym stanowiskom brak jest jednak jasnej podstawy prawnej, dlatego też rząd postanowił odpowiedzieć jasno na wątpliwości samorządów. Art. 15zzx ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw wprowadza możliwość zwoływania i odbywania obrad, sesji, posiedzeń, zgromadzeń (i innych form działania właściwych dla tych organów), a także podejmowania rozstrzygnięć, w tym uchwał, z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość lub korespondencyjnie. Możliwości takie będą do dyspozycji, zarówno organów JST- stanowiących i wykonawczych, jak i organów związków JST, związku metropolitalnego, regionalnych izb obrachunkowych czy też stosowane będą mogły być w samorządowych kolegiach odwoławczych. Obradowanie w zdalnym trybie zarządzać będzie osoba uprawniona do przewodniczenia danemu organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego oraz innemu organowi działającemu kolegialnie. Taki mechanizm będzie stosowany również do kolegialnych organów wewnętrznych, takich jak komisje oraz zespoły, działających w organach stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz organach działających kolegialnie. Co istotne, opisany mechanizm nie jest obligatoryjnym mechanizmem dla JST i wymienionych organów. Warto pamiętać, że sesje rady gminy, powiatu i sejmiku województwa są zwoływane w miarę potrzeby, jednak nie rzadziej niż raz na kwartał (art. 20 ust. 1 SamGminU, art. 15 ust. 2 SamPowiatU, art. 21 ust. 1 SamWojU).

Powyższe przepisy stanowią część ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, która obecnie stanowi przedmiot obrad Senatu (30.03.2020). Postęp prac nad ustawą należy śledzić tutaj: https://www.sejm.gov.pl/Sejm9.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=299, druk sejmowy nr 299.

Tarcza antykryzysowa – projektowane przepisy dotyczące samorządów

Chodzi o projekt ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (druk sejmowy nr 299) – dalej: nowelizacja.

Zmiany wprowadzono przede wszystkim do KoronawirusU.

Wśród bardzo wielu zmian nowelizacja przewiduje m.in. zadania dla organów zarządzających (wykonawczych) JST. Zgodnie z art. 15zn KoronawirusU, w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19 wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu lub zarząd województwa może:

1. dokonać zmian w planie dochodów i wydatków budżetu JST, w tym dokonać przeniesień wydatków między działami klasyfikacji budżetowej;
2. dokonać czynności, o których mowa w art. 258 ust. 1 pkt 2–4 FinPubU, chodzi o przekazywanie uprawnień i dokonywanie zmian w planie dochodów i wydatków;
3. dokonać zmian w wieloletniej prognozie finansowej oraz w planie wydatków budżetu JST związanych z wprowadzeniem nowych inwestycji lub zakupów inwestycyjnych przez jednostkę, o ile zmiana ta nie pogorszy wyniku budżetu tej jednostki;
4. dokonać zmiany przeznaczenia rezerwy celowej utworzonej w budżecie JST bez uzyskania opinii komisji właściwej do spraw budżetu organu stanowiącego tej jednostki;
5. tworzyć nową rezerwę celową bez uzyskania opinii komisji właściwej do spraw budżetu organu stanowiącego tej jednostki, przenosząc do niej zablokowane kwoty wydatków;
6. dokonać zmiany limitu zobowiązań z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz emitowanych papierów wartościowych polegających na zwiększeniu limitu zobowiązań.

Z art. 15zo KoronawirusU wynika zaś, że w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii i związanego z tym ryzyka istotnego naruszenia terminów i warunków realizacji zadań JST:

1. wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu lub zarząd województwa może dokonać zmian i czynności, o których mowa w art. 15zn pkt 1 i 2 KoronawirusU,
2. zaciągnięcie lub wyemitowanie przez JST zobowiązań, o których mowa w art. 91 ust. 2 FinPubU (m.in. kredyt i pożyczka), nie wymaga uzyskania opinii regionalnej izby obrachunkowej (RIO) o możliwości spłaty zobowiązań, o ile zobowiązania te były przewidziane w prognozie kwoty długu i jednostka uzyskała pozytywną opinii RIO o tej prognozie

– do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Ponadto, przewidziano przepisy dla JST odnoszące się do stosowania przewidzianych przepisami ulg. Zgodnie z art. 15zzzf KoronawirusU, organ stanowiący JST może, w drodze uchwały, postanowić o odstąpieniu od dochodzenia należności o charakterze cywilnoprawnym przypadających JST lub jej jednostkom organizacyjnym, wymienionym w art. 9 pkt 3, 4 i 13 FinPubU (m.in. jednostkom budżetowym, zakładom budżetowym i instytucjom kultury), w stosunku do podmiotów, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19 i które złożą wniosek o odstąpienie od dochodzenia należności.

Do czasu określenia przez organ stanowiący JST zasad udzielania ulg, o których mowa w art. 59 ust. 1 FinPubU (w zakresie należności cywilnoprawnych), dotyczących należności pieniężnych z tytułu oddania nieruchomości w najem, dzierżawę lub użytkowanie przypadających za okres stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii jednostce samorządu terytorialnego lub jej jednostkom organizacyjnym wymienionym wyżej, należności te mogą być umarzane, terminy ich spłaty mogą zostać odroczone lub płatność tych należności może zostać rozłożona na raty przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa (art. 15zzzg ust. 1 KoronawirusU).

W szczególnie uzasadnionych przypadkach kolegialne organy administracji publicznej mogą zdecydować o odbyciu swoich posiedzeń przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, co obejmuje w szczególności:

1. transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym pomiędzy uczestnikami posiedzenia danego organu,
2. wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy posiedzenia danego organu mogą wypowiadać się w toku jego posiedzenia

– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.

W tym przypadku kolegialny organ administracji publicznej może podejmować rozstrzygnięcia także w trybie obiegowym (art. 15zzzi KoronawirusU).

Utworzono Fundusz Przeciwdziałania COVID-19 (dalej: fundusz), w celu wsparcia realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19. Fundusz jest państwowym funduszem celowym, którego dysponentem jest Prezes Rady Ministrów (art. 6 ust. 1 i 2 nowelizacji).

Istotne dla JST przepisy przewidziano w art. 65 ust. 12–15 nowelizacji. Wynika z nich, że państwowe jednostki budżetowe i JST gromadzą środki z funduszu na wydzielonym rachunku dochodów i przeznaczają na wydatki związane z przeciwdziałaniem COVID-19 w ramach planu finansowego tego rachunku.

Wsparcie ze środków Funduszu stanowi przychód jednostek sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 5–8 i 14 FinPubU, którymi są:

1. agencje wykonawcze;
2. instytucje gospodarki budżetowej;
3. państwowe fundusze celowe;
4. ZUS i zarządzane przez niego fundusze oraz KRUS i fundusze zarządzane przez Prezesa KRUS;
5. inne państwowe lub samorządowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych, z wyłączeniem przedsiębiorstw, instytutów badawczych, instytutów działających w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, banków oraz spółek prawa handlowego, a także z wyłączeniem państwowych i samorządowych instytucji kultury.

W planie finansowym jednostka wyodrębnia przychody z tytułu wsparcia i koszty związane z przeciwdziałaniem COVID-19, o którym mowa w art. 2 ust. 2 KoronawirusU, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Standard organizacyjny opieki w izolatoriach – nowe rozporządzenie

Z dniem 28.3.2020 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z 26.3.2020 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki w izolatoriach (Dz.U poz. 539).

W przepisach określono, że opieka w izolatorium dotyczy osób, u których stwierdzono zachorowanie na chorobę wywołaną wirusem SARS-CoV-2 lub podejrzenie zachorowania tym wirusem, które nie powinny, ze względu na możliwość zakażenia mieszkających z nimi osób z grupy podwyższonego ryzyka zachorowania na COVID-19 lub z innych przyczyn, poddać się izolacji w miejscu zamieszkania.

Rozporządzenie precyzuje także warunki sprawowania opieki organizacyjnej w izolatorium, wskazując, że warunki pobytu w obiekcie zakładają m.in. osobny pokój i węzeł sanitarny dla każdego izolowanego pacjenta; trzy posiłki dziennie dostarczane do pokoju oraz umożliwienie połączenia osób izolowanych z personelem medycznym izolatorium lub innymi osobami z obsługi izolatorium na odległość za pomocą systemów łączności np. telefon lub interkom. Dopuszczono także możliwość przebywania w tym samym pokoju dwóch lub większej liczby osób w przypadku, gdy osoba lub osoby izolowane ze względu na wiek lub stan zdrowia wymagają wsparcia osoby towarzyszącej.

Standard opieki medycznej przewiduje z kolei m.in. wizytę pielęgniarską (nie rzadziej niż dwa razy na dobę); poradę lekarską (w sytuacji pogorszenia stanu zdrowia lub potrzeby podjęcia decyzji o wypisaniu izolowanego pacjenta z izolatorium), pobranie materiału biologicznego w celu przeprowadzania testów diagnostycznych na obecność wirusa SARS-CoV-2 oraz zapewnienie transportu do szpitala w przypadku pogorszenia stanu zdrowia pacjenta.

Ministerialny projekt zmiany ustawy Kodeks postępowania administracyjnego

W szczególności chodzi o zmianę przepisu art. 217 ustawy z 14.6.1960 r. – KPA.

KPA w zakresie możliwości wydawania przez organy zaświadczeń w sposób zautomatyzowany. Jak podnosi się w uzasadnieniu w obecnym stanie prawnym nie jest możliwe w pełni zautomatyzowane wydawanie zaświadczeń przez organy administracji publicznej. W każdym, bowiem przypadku zaświadczenie musi być podpisane przez osobę do tego upoważnioną odręcznie lub elektronicznie, w zależności od wybranej formy zaświadczenia. W opinii projektodawcy w wielu przypadkach wydanie zaświadczenia nie wymaga ingerencji człowieka i może być maksymalnie uproszczone. Zaświadczenie jest, bowiem aktem wiedzy organu administracyjnego o pewnym stanie faktycznym lub prawnym, a stany te są w praktyce w większości proste. Wymóg opatrzenia zaświadczenia podpisem przyporządkowanym do osoby fizycznej – pracownika organu upoważnionego do wydawania zaświadczeń, jest w opinii projektodawcy zbyt restrykcyjny[1].

Projektodawcy wskazują, że zmiana KPA ma na celu usprawnienie procesu wydawania zaświadczeń. Cel ten zostanie osiągnięty przez: wprowadzenie do KPA możliwości opatrywania zaświadczeń w formie elektronicznej kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną. Byłby to dokument elektroniczny opatrzony automatycznie przez system teleinformatyczny, bez ingerencji człowieka, mechanizmem pozwalającym na zapewnienie autentyczności pochodzenia zaświadczenia oraz integralności zawartych w nim danych. Mechanizmem takim jest pieczęć elektroniczna. Efektem proponowanych zmian ma być możliwość zapewnienia większego stopnia automatyzacji procesu przetwarzania danych.

Projekt wymagać będzie dostosowania systemów teleinformatycznych do nowej usługi webservice.

Zwiększenie wykazu bibliotek w zakresie narodowego zasobu bibliotecznego

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 540 opublikowano rozporządzenie MKiDN z 26.3.2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie narodowego zasobu bibliotecznego.

Zmiany wprowadzono w rozporządzeniu MKiDN z 4.7.2012 r. w sprawie narodowego zasobu bibliotecznego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1948 ze zm.; dalej: NarZasBibliotR), gdzie w załączniku określono wykaz bibliotek, które posiadają zbiory zaliczane do narodowego zasobu bibliotecznego.

W załączniku dodano cztery pozycje, tzn.:

Jak wynika z § 4–6 NarZasBibliotR, w przypadku gdy zbiory biblioteki tylko w części są zaliczane do narodowego zasobu, część tę wyodrębnia się ze zbiorów biblioteki. Narodowy zasób podzielono na kategorie określone w § 5 NarZasBibliotR. Zbiór zaliczany do narodowego zasobu jest ujęty w ewidencji elektronicznej, do której prowadzenia stosuje się przepisy dotyczące szczegółowej i sumarycznej ewidencji wpływów oraz szczegółowej i sumarycznej ewidencji ubytków, określone w rozporządzeniu MKiDN z 29.10.2008 r. w sprawie sposobu ewidencji materiałów bibliotecznych (Dz.U. poz. 1283).

Biblioteka, która posiada zbiory zaliczane do narodowego zasobu, sporządza plan ochrony zbiorów zaliczanych do narodowego zasobu. Ponadto, narodowy zasób podlega szczególnej ochronie polegającej na zapewnieniu bezpiecznych dla danego rodzaju materiałów bibliotecznych warunków w zakresie:

1. przechowywania,
2. kopiowania i utrwalania na informatycznych nośnikach danych,
3. udostępniania w celach naukowych albo ekspozycyjnych

– które nie spowodują pogorszenia stanu ich zachowania lub uniemożliwią ich zniszczenie lub kradzież.

Szerokie uprawnienia GIS przy przetwarzaniu danych w związku z koronawirusem

Mając na uwadze powagę sytuacji, mnogość zadań oraz konieczność podejmowania szeregu działań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19, Prezes UODO w piśmie do Głównego Inspektora Sanitarnego deklaruje pełną gotowość do współpracy oraz wsparcia, tak aby podejmowane działania jednocześnie służyły zapobieganiu i zwalczaniu epidemii oraz nie naruszały prawa do prywatności oraz przepisów o ochronie danych osobowych.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na pismo Głównego Inspektora Sanitarnego o podstawy przetwarzania danych osobowych w związku z walką z koronawirusem wskazał ponadto, że inspekcje sanitarne powinny się kierować regulacjami dotyczącym działalności tych instytucji. Ponadto biorąc pod uwagę, art. 17 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, wszelkie decyzje, wytyczne oraz zalecenia GIS wydawane różnym podmiotom na podstawie tej specustawy będą stanowić podstawę prawną do przetwarzania przez nie danych osobowych.

Prezes UODO zaleca jednak, by GIS, jak i organy Państwowej Inercji Sanitarnej podejmując decyzje dotyczące swoich działań związanych z przetwarzaniem danych osobowych, korzystali ze wsparcia swoich inspektorów ochrony danych osobowych (IOD). Jest to ważne m.in. z tego powodu, że przy opracowywaniu nowych regulacji, wytycznych i zaleceń powinni się kierować zasadami określonymi w RODO, a więc m.in. zasadą ograniczenia celu czy zasadą ograniczenia przechowywania danych.

Podejmując natomiast wszelkie działania inspekcje sanitarne powinny pamiętać, by dane osobowe, które w związku z tymi zadaniami są przetwarzane, były odpowiednio chronione.

Prezes UODO w piśmie do GIS podkreślił również, by szczególną uwagę zwrócić na zakres udostępnianych informacji, np. podczas wywiadów czy konferencji prasowych, dotyczących osób dotkniętych koronawirusem. Należy przy tym zminimalizować zakres ujawnianych danych i wskazywać np. na występowanie u tych osób chorób współistniejących, bez podawania szczegółowych jednostek chorobowych.

Źródło: https://uodo.gov.pl/pl/138/1471

Dostosowanie obniżonych stawek VAT do nowej matrycy VAT

Zmiany mają dostosować przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 23.12.2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2350; dalej: WarObnVATR) do tzw. nowej matrycy stawek VAT wprowadzonej ustawą z 9.8.2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1751). Ta ustawa zmieniająca reguluje krajowy system stawek obniżonych określony przepisami VATU w sposób kompleksowy – jej przepisy obejmują również przedmiotowe kwestie objęte dotychczas przepisami rozporządzenia. Na skutek powyższego niektóre regulacje rozporządzenia w zakresie stosowania stawek obniżonych są zbędne.

Wskutek zmian w treści ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.; dalej: VATU) oraz zał. nr 3 i 10 do tej ustawy, towary i usługi wymienione w zmienianym rozporządzeniu w rozdziale 2 i 3, a także w załączniku do rozporządzenia (tj. towary i usługi opodatkowane stawkami preferencyjnymi VAT w wysokości 5% i 8%) zostały ujęte bezpośrednio w VATU oraz w zał. nr 3 i 10 do VATU.

Towary i usługi wymienione w rozdziale 2 WarObnVATR oraz w załączniku do rozporządzenia (opodatkowane stawką VAT w wysokości 8%) zostały zasadniczo objęte regulacjami – art. 41 ust. 12 i 12f VATU (roboty konserwacyjne, usługi związane z wyżywieniem) oraz załącznika nr 3 do VATU (nawozy i pasze, produkty lecznicze, wyroby higieniczne, zwierzęta).

Oznacza to, że ww. grupy towarów i usług nadal objęte będą stawką VAT w wysokości 8%. Towary wymienione w rozdziale 3 WarObnVATR (opodatkowane stawką VAT w wysokości 5%) zostały odpowiednio uwzględnione w zał. nr 10 do VATU (produkty zawierające tłuszcze roślinne) co oznacza, że nadal będą opodatkowane z zastosowaniem tej stawki.

Nowa matryca stawek VAT stanowi efekt nowego podejścia do systemu stawek VAT, opartego przede wszystkim na: nowym sposobie identyfikowania towarów i usług na potrzeby VAT (odejście od stosowania PKWiU 2008 na rzecz Nomenklatury scalonej (CN) w zakresie towarów oraz na rzecz PKWiU 2015 w zakresie usług) oraz dążeniu do objęcia jedną (taką samą) stawką całych grup towarów i usług, z czym wiązały się w praktyce pewne zmiany zakresu stosowania stawek obniżonych w porównaniu do dotychczasowego systemu (na który składały się regulacje VATU oraz WarObnVATR) wynikające chociażby z innej budowy i systematyki CN i PKWiU.

Odmienność klasyfikacji CN oraz PKWiU przejawia się m.in. w tym, że w poszczególnych grupowaniach stosowane jest częściowo (lub nawet całkowicie) odmienne nazewnictwo. Tym samym zmiany dokonywane w WarObnVATR nie polegają wyłącznie na prostym skopiowaniu przepisów z rozporządzenia do VATU, obszary (w zakresie stawek obniżonych) regulowane dotąd rozporządzeniem zostały uwzględnione w VATU w sposób dostosowany do logiki budowy nowej matrycy VAT.