Koronawirus: Zasiłek opiekuńczy z ZUS. Jak wydłużyć świadczenie na sierpień?

Przypomnijmy, że tzw. dodatkowy zasiłek opiekuńczy wprowadzony został w marcu 2020 roku w związku z zamknięciem żłobków, przedszkoli i szkół z powodu epidemii koronawirusa.

Od 12 marca dodatkowy zasiłek opiekuńczy wypłacany jest rodzicom każdego dziecka, które nie ukończyło 8 roku życia, w przypadku gdy placówka do której uczęszczało dziecko (żłobek, przedszkole lub szkoła) zostało zamknięte z powodu epidemii.

Dodatkowy zasiłek opiekuńczy był wielokrotnie wydłużany w drodze kolejnych ustaw i rozporządzeń. W międzyczasie rozszerzeniu uległ również katalog przypadków, w których zasiłek przysługuje rodzicom dziecka. To rozszerzenie zasiłku miało związek z częściowym otwarciem przedszkoli od 6 maja 2020 roku. Od tego dnia świadczenie przysługiwało już nie tylko w przypadku zamknięcia placówki, ale również w przypadku gdy placówka została otwarta, lecz rodzice podjęli decyzję o nieposyłaniu dziecka do szkoły lub przedszkola.

Ostatnie rozporządzenie wydłużyło okres pobierania zasiłku do dnia 26 lipca 2020 roku. Zgodnie jednak z zapowiedziami rządu, po tym okresie zasiłek opiekuńczy nie będzie już więcej wydłużany. Oznacza to zatem definitywny koniec dodatkowego zasiłku opiekuńczego.

Decyzja rządu postawiła w trudnej sytuacji setki tysięcy osób, które wciąż sprawują osobistą opiekę nad dziećmi. Osoby takie, pomimo braku możliwości powrotu do pracy, nie będą bowiem już mogły dłużej otrzymywać tej, wprowadzonej na czas epidemii, rekompensaty finansowej z ZUS. Okazuje się jednak, że świadczenie z ZUS może takim osobom wciąż przysługiwać, ale na nieco zmienionych zasadach.

Dodatkowy zasiłek opiekuńczy to nie wszystko

Po wprowadzeniu dodatkowego zasiłku opiekuńczego w czasie trwania epidemii, wiele osób zapomniało, że istnieje również zwykły zasiłek opiekuńczy, który funkcjonuje w polskim systemie świadczeń już od lat. Co istotne, świadczenie to przysługuje niezależnie od dodatkowego zasiłku wprowadzonego w marcu tego roku. Oznacza to, że po ustaniu dodatkowego zasiłku opiekuńczego, wciąż mamy możliwość pobierania zwykłego zasiłku opiekuńczego, regulowanego przepisami ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego.

Ten standardowy zasiłek opiekuńczy przysługuje zarówno rodzicom dziecka chorego, jak i dziecka, które nie może uczęszczać do przedszkola lub szkoły z powodu zamknięcia tej placówki. Rodzic, który nie może już dłużej pobierać dodatkowego zasiłku, może więc wystąpić z wnioskiem o wypłatę zwykłego zasiłku opiekuńczego.

Pamiętać jednak należy, że zwykły zasiłek opiekuńczy nie jest bezterminowy. Okres pobierania tego zasiłku jest bowiem limitowany i wynosi maksymalnie 60 dni w roku.

Źródło:

www.zus.pl

Przekazywanie danych zdarzenia medycznego przez usługobiorców od 31 lipca 2020 r.

Z dniem 31.7.2020 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z 26.6.2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zdarzenia medycznego przetwarzanego w systemie informacji oraz sposobu i terminów przekazywania tych danych do Systemu Informacji Medycznej (Dz.U. poz. 1253).

Przepisy rozporządzenia precyzują szczegółowy zakres danych zdarzenia medycznego przekazywanych przez usługodawców do SIM. Należy nadmienić, że usługodawca przekazuje m.in. dane dotyczące usługobiorcy, dane identyfikujące świadczenie zdrowotne, dane miejsca udzielenia świadczenia zdrowotnego oraz dane pracownika medycznego udzielającego świadczenia zdrowotnego lub odpowiedzialnego za jego udzielenie oraz dane dotyczące dokumentacji medycznej prowadzonej w postaci elektronicznej.

Należy dodać, że usługodawcy przekazują dane do SIM w postaci elektronicznej w formie komunikatów elektronicznych.

Średni koszt naruszenia ochrony danych osobowych w branży zdrowotnej przekracza 7 milionów dolarów

W ramach przygotowanego przez IBM raportu przeprowadzono analizę ponad 500 naruszeń w 17 branżach, do których doszło w 2019 r. Niezmiennie sektor opieki zdrowotnej ponosi najdotkliwsze finansowo skutki takich naruszeń.

Średni koszt naruszenia bezpieczeństwa we wszystkich branżach wynosi 3,86 mln dolarów lub – po przeliczeniu – około 1,49 dolara za pojedynczy rekord. Aż 80 % incydentów wiązało się z wyciekiem danych osobowych klientów.

Zgodnie z raportem IBM skutki finansowe naruszeń odczuwalne są w firmach przez całe lata. Utracone koszty biznesowe wzrosły z 1,4 mln dolarów do 1,5 mln dolarów w ciągu ostatniego roku i stanowiły około 40% kosztów naruszenia. W ich skład wchodziły między innymi utracone przychody w związku z przestojami systemów, rotacją klientów czy pogarszaniem reputacji firmy.

Koszt naruszeń, w ramach których hakerzy uzyskali dostęp do firmowych sieci przy pomocy danych uwierzytelniających, jest o milion wyższy w porównaniu do średniej światowej i wynosi ok. 4,8 mln dolarów. Drugą najkosztowniejszą przyczyną włamań jest wykorzystanie luk w zabezpieczeniach stron trzecich. Średni koszt w takim przypadku wynosi 4,5 mln dolarów.

Raport IBM wykazał, że sposobem na skuteczne obniżenie kosztów naruszenia jest wykorzystywanie inteligentnej technologii. Firmy implementujące rozwiązania oparte m.in. na sztucznej inteligencji zapłaciły za incydenty o ponad połowę mniej niż organizacje, które nie wybrały takich narzędzi.

Niemniej jednak wykorzystanie takich rozwiązań technologicznych w branży opieki zdrowotnej nie jest popularne. Wskaźnik wdrożenia narzędzi polegających na automatyzacji zabezpieczeń wyniósł jedynie 23 %.

Jak podkreślił wiceprezes IBM X-Force Threat Wendi Whitmore – coraz bardziej widocznym jest, że firmy inwestujące w zautomatyzywane technologie zyskują przewagę na polu łagodzenia skutków naruszeń bezpieczeństwa danych.

Źródło:

https://www.fiercehealthcare.com/tech/average-cost-healthcare-data-breach-rises-to-7-1m-according-to-ibm-report

Zasady korzystania z Polskiego Bonu Turystycznego

Bon turystyczny został w prowadzony na podstawie ustawy z 15.7.2020 r. o Polskim Bonie Turystycznym (Dz.U. 2020 r., poz. 1262). Wynosi jednorazowo 500 zł na każde dziecko do 18 r. życia oraz jedno dodatkowe świadczenie w formie uzupełnienia bonu, w wysokości 500 zł dla dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności . Bony przysługują niezależnie od poziomu dochodów Za pomocą bonu można dokonać płatności za usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne realizowane przez przedsiębiorcę turystycznego lub organizację pożytku publicznego na terenie kraju.

Polski Bon Turystyczny ma formę elektronicznego bonu, ważnego do końca marca 2022 r. Można go wykorzystywać do opłacenia m.in.: pobytu w hotelu, pensjonacie, gospodarstwie agroturystycznym, czy na kolonii lub obozie harcerskim, a także obozie sportowym lub rekreacyjnym.

Katalog bazy turystycznej jest koordynowany przez Polską Organizację Turystyczną. Szczegóły można znaleźć na stronie: https://www.pot.gov.pl/pl

Bon można otrzymać po zarejestrowaniu się na Platformie Usług Elektronicznych ZUS (PUE ZUS). Bon otrzymuje się w formie unikalnego, 16-cyfrowego numeru, za pomocą wiadomości tekstowej na wskazany przez numer telefonu lub adres poczty elektronicznej. Numer ten należy okazać podczas rezerwacji pobytu lub najpóźniej przy zakwaterowaniu.

Planowane przez UE nowe opłaty i podatki

Szefowie państw i rządów zgodzili się, że w czasie trwania kolejnych wieloletnich ram finansowych, czyli w latach 2021-2027 UE będzie pracować nad wprowadzeniem innych zasobów własnych, które mogą obejmować np. podatek od transakcji finansowych. Według założeń wpływy z nowych zasobów własnych wprowadzonych po 2021 r. mają być wykorzystane do przedterminowej spłaty pożyczek zaciągniętych w ramach planu odbudowy.

W pierwszej kolejności wprowadzona ma być opłata za niepoddawane recyklingowi opakowania z tworzyw sztucznych. Każdy z krajów członkowskich będzie musiał wysłać do Brukseli 80 eurocentów za jeden kilogram takich odpadów.

Następne działania mają dotyczyć opłata węglowej i opłaty cyfrowej. W pierwszym półroczu 2021 r. Komisja Europejska ma przedstawić projekty dotyczące opłaty węglowej oraz opłaty cyfrowej.

Rozwiązanie odnośnie opłaty węglowej ma polegać na nakładaniu dodatkowego cła na sprowadzane do UE dobra, których produkcja wymagała dużej emisji CO₂. Ma to zapobiegać przenoszeniu produkcji, zwłaszcza wysokoemisyjnego przemysłu, do państw, gdzie nie trzeba płacić za emisję gazów cieplarnianych.

Natomiast planowana opłata cyfrowa miałaby zastosowanie do przedsiębiorstw, których obroty przekraczają 750 mln euro rocznie. Podatek od usług cyfrowych miałby obowiązywać przejściowo: dopóki nie zostanie wdrożone długoterminowe, strukturalne rozwiązanie, uzgodnione w ramach OECD. Podatek ten miałby zastosowanie do przychodów z działalności, w której użytkownicy odgrywają znaczną rolę w generowaniu zysku i która nie jest odpowiednio objęta obecnymi przepisami podatkowymi. Dotyczy to m.in. przychodów: ze sprzedaży ukierunkowanej przestrzeni reklamowej w Internecie, z cyfrowych usług pośrednictwa, które pozwalają użytkownikom na wchodzenie we wzajemną interakcję oraz ułatwiają sprzedaż towarów i usług między użytkownikami, ze sprzedaży danych wygenerowanych z informacji pochodzących od użytkowników.

Ponadto, na szczycie UE przewidziano, aby KE przedstawiła nową propozycję w sprawie . rozszerzenia systemu handlu emisjami (ETS) na sektor lotniczy i morski.

Porozumienie dotyczące wyboru instytucji finansowej w związku z PPK

Ocena instytucji finansowych

Podmiot zatrudniający wybiera instytucję finansową, z którą zawarta zostanie umowa o zarządzanie PPK, w porozumieniu z działającą u niego organizacją związkową (organizacjami związkowymi, jeżeli działa więcej niż jedna). Wyboru dokonuje się w szczególności na podstawie oceny proponowanych przez instytucje finansowe warunków zarządzania środkami gromadzonymi w PPK, ich efektywności w zarządzaniu aktywami oraz posiadanego przez nie doświadczenia w zarządzaniu funduszami inwestycyjnymi lub funduszami emerytalnymi. Wyboru dokonuje się mając także na uwadze najlepiej rozumiany interes osób zatrudnionych. Te kwestie powinny być brane pod uwagę podczas procesu negocjowania wyboru przez pracodawcę i związki zawodowe.

W imieniu podmiotów zatrudniających

Wójt, burmistrz, prezydent miasta, zarząd powiatu albo zarząd województwa może, w imieniu podmiotów zatrudniających, będących jednostkami organizacyjnymi danej jednostki samorządu terytorialnego, dokonać wyboru instytucji finansowej, z którą te podmioty zatrudniające zawrą umowy o zarządzanie PPK. Wybór dokonywany jest w porozumieniu z przedstawicielami zakładowych organizacji związkowych działających w jednostkach organizacyjnych objętych wyborem lub przedstawicielami pracowników tych jednostek (art. 7 ust. 4a ustawy z 4.10.2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2215 ze zm.; dalej: PPKU). Regulacja ta tworzy możliwość wyboru instytucji finansowej przez wskazane podmioty, a nie obowiązek.

Konsultacja

Wynikające z przepisów art. 7 PPKU porozumienie z organizacją związkową to w rzeczywistości konsultacja. Taki wniosek wypływa z ust. 5 tego artykułu. Według niego, jeżeli na miesiąc przed upływem terminu, w którym podmiot zatrudniający jest obowiązany do zawarcia umowy o zarządzanie PPK, nie zostanie osiągnięte porozumienie, podmiot zatrudniający wybiera instytucję finansową, z którą zostanie zawarta umowa o zarządzanie PPK. Brak porozumienia oznacza zaś każdą sytuację, w której strony nie zgodziły się wybór konkretnej instytucji, jakiekolwiek powody doprowadziły do takiej sytuacji. Taką przyczyną może być nawet świadome, celowe, wręcz złośliwe kwestionowanie wszystkich propozycji drugiej strony.

---

Polski Fundusz Rozwoju od 18.11.2021 r. wzywa pracodawców do zawarcia umowy o zarządzanie PPK

Niewykorzystany urlop wypoczynkowy a urlop bezpłatny na czas powołania

Jeżeli osoba powołana na stanowisko nie zamierza rozwiązywać stosunku pracy ze swoim dotychczasowym pracodawcą, istnieje możliwość, podobnie jak w przypadku stosunków pracy z wyboru, uzyskania urlopu bezpłatnego w trybie art. 174 lub 174¹ ustawy z 26.6.1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1040 ze zm.). W szczególności dotyczyć to będzie sytuacji, gdy powołanie zostało dokonane na czas określony.

Prawo do urlopu wypoczynkowego przedawnia się po upływie 3 lat. Termin ten liczony jest od końca trzeciego kwartału roku następującego po roku, za który urlop przysługuje (czyli od terminu, do którego wykorzystany powinien zostać urlop zaległy). Przepisy nie przewidują szczególnych rozwiązań odnośnie do sytuacji, w której pracownik został powołany na stanowisko. Jeżeli zatem okres zatrudnienia na podstawie powołania będzie trwał przez taki czas (co najmniej do końca września 2024 r.), niewykorzystany urlop przepadnie.

Ministerialny projekt ustaw: Prawo komunikacji elektronicznej oraz przepisy wprowadzająca ustawę – Prawo komunikacji elektronicznej

Na skutek uchwalenia i wejścia w życie w/w ustaw utraci moc obowiązującą dotychczasowa ustawa z 16.7.2004 r. ‒ Prawo Telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2460 ze zm.; dalej: PrTelekom). Ustawy mają na nowo uregulować kwestie związane z wykonywaniem gospodarczej działalności telekomunikacyjnej, m.in. w zakresie bezpieczeństwa sieci i usług oraz zadań i obowiązków na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, wskazaniem kompetencji organów właściwych w sprawach komunikacji elektronicznej.

Przepisy wprowadzające nowelizują szereg przepisów aktualnie obowiązujących ustaw. Na jej podstawie ulegnie także zmiana definicji pojęcia łączności publicznej użyta przez ustawodawcę w ustawie z 21.8.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 65 ze zm.). W myśl obecnego brzmienia pod tym pojęciem należy rozumieć infrastrukturę telekomunikacyjną służącą zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów PrTelekom. Natomiast w myśl art. 14 ustawy – Przepisy wprowadzające zmieni to brzmienie na: sieci telekomunikacyjne oraz udogodnienia towarzyszące służące zapewnieniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo komunikacji elektronicznej.

Wnioskodawca nie określił, co należy rozumieć pod zwrotem „udogodnienia towarzyszące”.

Projekty są na etapie opiniowania.

Projekt nowelizacji PZP

Zmiana nowej PZP jest efektem – jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy – analizy jej przepisów w okresie ich vacatio legis oraz powstałej w jej wyniku potrzeby ich doprecyzowania, celem usunięcia wątpliwości interpretacyjnych, jakie mogą powstać w związku z ich stosowaniem, tak aby w jak najlepszym stopniu odzwierciedlić regulacje unijnych dyrektyw w sprawie zamówień publicznych. Projektowane zmiany przedstawiamy w niniejszym tekście w głównym zakresie w podziale „tematycznym”.

Tryb podstawowy w zamówieniach o wartości mniejszej od progów unijnych

Jednymi z ważniejszych w projekcie ustawy są zmiany doprecyzowujące dotyczące nowej procedury przewidzianej w PZP tj. trybu podstawowego w postępowaniach o udzielenie zamówienia o wartości mniejszej od progów unijnych. Odnoszą się one do trybu podstawowego w tzw. wariancie 2 (z możliwością negocjacji na podstawie art. 275 pkt 2 PZP) oraz wariancie 3 (z obowiązkowymi negocjacjami na podstawie art. 275 pkt 3 PZP).

W zakresie wariantu 2 zmiana polega przede wszystkim na wprowadzeniu rozróżnienia ofert dodatkowych od ofert ostatecznych (składanych w przypadku wariantu 3 trybu podstawowego). Ponadto, zmiana w art. 293 ust. 1 PZP polega na doprecyzowaniu, że w wariancie 2 trybu podstawowego wykonawca nie musi brać udziału w negocjacjach, a zamawiający zaprasza do składania ofert dodatkowych wszystkich wykonawców, których oferty złożone w odpowiedzi na ogłoszenie o zamówieniu nie zostały odrzucone. W związku z doprecyzowaniem, że wykonawca może złożyć ofertę dodatkową nawet mimo braku udziału w negocjacjach, dodano w projekcie regulację zapewniającą wykonawcom niebiorącym udziału w negocjacjach dostęp do informacji przekazywanych przez zamawiającego wykonawcom biorącym udział w negocjacjach. Dlatego zaproszenie do składania ofert dodatkowych ma zawierać także informacje przekazane wykonawcom podczas negocjacji, które mogą mieć wpływ na treść ofert dodatkowych.

W wariancie 2 trybu podstawowego w ślad za „zastąpieniem” ofertami dodatkowymi ofert ostatecznych uznano, że zasadne jest skrócenie minimalnego terminu na składanie ofert dodatkowych, ponieważ w wielu przypadkach może być to „ulepszenie” oferty polegające jedynie na zmianie ceny. Minimalny czas potrzeby na przygotowanie ofert dodatkowych powinien być więc krótszy niż w przypadku ofert ostatecznych (składanych w wariancie 3 trybu podstawowego). Zamawiający miałby więc wyznaczać termin na złożenie ofert dodatkowych z uwzględnieniem czasu potrzebnego na przygotowanie tych ofert, z tym że termin ten nie mógłby być krótszy niż 3 dni od dnia przekazania zaproszenia do składania ofert dodatkowych. Celem projektodawcy jest przesądzenie, że w wariancie 2 trybu podstawowego wykonawca może (ale nie musi) złożyć ofertę dodatkową, która zawiera nowe propozycje w zakresie treści ofert, które podlegają ocenie w ramach kryteriów oceny ofert, przy czym wprost określa się, że oferta dodatkowa nie może być mniej korzystna niż oferta złożona w odpowiedzi na ogłoszenie o zamówieniu.

W odniesieniu do wariantu 3 trybu podstawowego w pierwszej kolejności dookreślono, że opis potrzeb i wymagań zawiera informację, czy zamawiający przewiduje możliwość ograniczenia liczby wykonawców, których zaprosi do negocjacji, stosując kryteria oceny ofert. Jednoznacznie przesądza się, że zamawiający zaprasza do składania ofert ostatecznych wszystkich wykonawców, których oferty złożone w odpowiedzi na ogłoszenie o zamówieniu nie zostały odrzucone, i którzy brali udział w negocjacjach. Propozycje zmian dotyczą także specyfikacji warunków zamówienia (SWZ), która w przypadku wariantu 3 trybu podstawowego jest przekazywana dopiero wraz z zaproszeniem do składania ofert ostatecznych. Proponuje się wprowadzenie właściwych odesłań oraz wprowadzenie przepisu, z którego wynika, że niedopuszczalne jest dokonywanie zmian treści SWZ po upływie terminu składania ofert podlegających negocjacjom, które prowadzą do zmiany treści ogłoszenia o zamówieniu. Przesądza się także, że w wariancie 3 trybu podstawowego wykonawca zawsze ma składać ofertę ostateczną, która spełnia minimalne wymagania dotyczące przedmiotu zamówienia lub realizacji zamówienia, określone przez zamawiającego w opisie potrzeb i wymagań.

Umowa w sprawie zamówienia publicznego

W zakresie umów w sprawie zamówienia publicznego zaproponowano w projekcie ustawy trzy zmiany. Pierwsza z nich polega na rezygnacji z ograniczania zawierania umów w sprawie zamówienia publicznego wyłącznie do 4 lat, co ma znaczenie przy wieloletnich umowach na roboty budowlane. Druga zmiana wymusi na zamawiających zawarcie w umowie w sprawie zamówienia publicznego nie tylko łącznej maksymalnej wysokości kar umownych, których mogą dochodzić strony, ale także określenie tej łącznej wysokości tak aby nie przekraczała 20% wartości netto umowy. Trzecia natomiast zmiany związana jest z waloryzacją wynagrodzenia, w przypadku gdy umowa zostaje zawarta po upływie 180 dni od dnia upływu terminu składania ofert. Dookreśla się w ustawie, że wówczas początkowym terminem ustalenia zmiany wynagrodzenia ma być dzień otwarcia ofert.

Kontrola prowadzona przez Prezesa UZP

W projekcie ustawy przewiduje się również kilka zmian w przepisach dotyczących kontroli przeprowadzanej przez Prezesa UZP. Doprecyzowuje się przede wszystkim zakres kontroli poprzez wskazanie, że jest przeprowadzana w zakresie zgodności z przepisami ustawy działań lub zaniechań zamawiającego, a także że przepisy dotyczące kontroli mają nie tylko zastosowanie do postępowania o udzielenie zamówienia oraz do umowy, ale także odpowiednie zastosowanie do kontroli zgodności z przepisami ustawy postępowania o zawarcie umowy ramowej, dynamicznego systemu zakupu, systemu kwalifikowania wykonawców lub konkursu oraz do kontroli zawarcia lub zmiany umowy ramowej.

Postępowanie wierzycieli należności pieniężnych

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1294 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 23.7.2020 r. w sprawie postępowania wierzycieli należności pieniężnych.

Z rozporządzenia wynika, że wierzyciel może podejmować działania informacyjne, w przypadku gdy okres do upływu terminu przedawnienia należności pieniężnej jest dłuższy niż 6 miesięcy, a tytuł wykonawczy nie został wystawiony. Działania informacyjne są:

Zaewidencjonowaniu podlegają: forma działania informacyjnego, data jego podjęcia oraz imię i nazwisko osoby, która podjęła działanie informacyjne.

Wierzyciel przesyła zobowiązanemu upomnienie, o ile jest wymagane, w zakresie należności pieniężnej, której wysokość:

przekracza dziesięciokrotność kosztów upomnienia: niezwłocznie – jeżeli nie zostały podjęte działania informacyjne przed upływem 21 dni od dnia, w którym po raz pierwszy podjęto działanie informacyjne

nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia – przed upływem 6 miesięcy poprzedzających upływ terminu przedawnienia należności pieniężnej

W § 4 rozporządzenia wymieniono, jakie elementy powinno zawierać wspomniane wyżej upomnienie.

 

W przypadku gdy egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, wierzyciel wystawia tytuł wykonawczy obejmujący należność pieniężną, której wysokość:

1. przekracza dziesięciokrotność kosztów upomnienia:

1. niezwłocznie – jeżeli nie zostały podjęte działania informacyjne,
2. przed upływem 21 dni od dnia, w którym po raz pierwszy podjęto działanie informacyjne;

1. nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia – przed upływem 6 miesięcy poprzedzających upływ terminu przedawnienia należności pieniężnej.

 

Z rozporządzenia wynika również, że: