Zmiany w ustawie o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi

Zawiera on zmiany nie tylko do nowej PZP, która ma wejść w życie 1.1.2021 r. Nowelizuje także ustawę o umowach koncesji na roboty budowlane lub usługi oraz ustawę z 11.9.2019 r. ‒ Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo zamówień publicznych w art. 76 odnoszącym się do ustawy o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi.

W uzasadnieniu do projektu ustawy wskazano, że uchwalenie nowej PZP powoduje w konsekwencji potrzebę dostosowania, w ramach kolejnego kroku reformy systemu zamówień publicznych, w który wpisują się również umowy koncesji na roboty budowlane lub usługi, przepisów ustawy o umowie koncesji, tak aby razem z nową PZP tworzyły spójny system. W niniejszym tekście przedstawiamy kluczowe zmiany przewidziane w projekcie ustawy w tym zakresie.

Progi stosowania

W projekcie ustawy w ślad za dotychczas obowiązującymi przepisami przewidziano wprowadzenie kwoty szacunkowej wartości umów koncesji, której nieprzekroczenie będzie zwalniało zamawiającego z obowiązku stosowania przepisów ustawy. Jednocześnie, podobnie jak w nowej PZP, zrezygnowano z posługiwania się kwotą wyrażoną w walucie euro oraz wprowadzono stały próg stosowania ustawy wyrażony w złotych, który będzie wynosił 130 000 zł.

Ponadto analogicznie jak w nowej PZP wprowadza się definicję progu unijnego, która odsyła do obowiązujących w danym momencie regulacji unijnych, zarówno art. 8 ust. 1 dyrektywy 2014/23/UE, jak i rozporządzenia Komisji Europejskiej wydawanego na podstawie art. 9 ust. 4 dyrektywy 2014/23/UE, zmieniającego co dwa lata ww. dyrektywę w odniesieniu do progu obowiązującego w zakresie procedur zawierania umów koncesji. Nakłada się przy tym na ministra właściwego do spraw gospodarki obowiązek informowania o aktualnym progu unijnym, jego równowartości w złotych, ustalonej zgodnie z komunikatem Komisji Europejskiej, wydanym na podstawie art. 9 ust. 2 dyrektywy 2014/23/UE oraz średnim kursie złotego w stosunku do euro, stanowiącym podstawę przeliczania wartości umów koncesji. Taka informacja będzie publikowana w formie obwieszczenia ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitorze Polskim” oraz na stronie internetowej UZP, niezwłocznie po publikacji komunikatu Komisji Europejskiej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Komunikacja zamawiającego z wykonawcami oraz składanie ofert

Komunikacja między zamawiającym i wykonawcami w postępowaniu o zawarcie umowy koncesji została uregulowana w projekcie ustawy analogicznie jak komunikacja w postępowaniu o udzielenie zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa na mocy nowego PZP. W postępowaniu o zawarcie umowy koncesji komunikacja między zamawiającym i wykonawcami, w tym przekazywanie wniosków o dopuszczenie do udziału w tym postępowaniu, ofert, oświadczeń i zawiadomień, odbywa się zatem zgodnie z wyborem zamawiającego:

W projekcie ustawy dodano również przepis określający formę, w jakiej można składać w postępowaniu oferty, wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oraz oświadczenia. Jest to pod rygorem nieważności, forma pisemna albo za zgodą zamawiającego – forma elektroniczna. Natomiast w postępowaniu o zawarcie umowy koncesji o wartości mniejszej niż próg unijny ofertę, wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu oraz oświadczenia, składa się, pod rygorem nieważności w formie pisemnej albo, za zgodą zamawiającego, w formie elektronicznej lub w postaci elektronicznej opatrzonej podpisem zaufanym lub podpisem osobistym.

Przedsiębiorca na urlopie nie musi płacić składek ZUS

Przedsiębiorca, który spodziewa się, iż w pewnym okresie czasu nie będzie wykonywał czynności związanych z działalnością gospodarczą, ma możliwość uniknięcia obowiązku opłacania obowiązkowych składek ZUS oraz wykonywania pewnych obowiązków podatkowych. Wystarczy, iż na pewien czas zawiesi działalność gospodarczą. Zawieszoną działalność można w dowolnym momencie wznowić. Zawieszenie działalności nie jest tożsame z jej zamknięciem i jest stosunkowo proste do wykonania.

Kto może zawiesić działalność gospodarczą?

Powód zawieszenia działalności gospodarczej jest dla urzędu nieistotny. Nie musimy go podawać we wniosku. Może to być zatem zarówno wyjazd wakacyjny, choroba, jak i czasowe zaprzestanie prowadzenia firmy ze względu na sezonowość działań.

Należy jednak pamiętać, iż działalność gospodarcza może być zawieszona jedynie w przypadku tych przedsiębiorców, którzy nie zatrudniają pracowników.

Co istotne, pracownikami są jedynie osoby zatrudnione na podstawie umów o pracę. Jeżeli zatem zatrudniamy kogoś np. na umowę zlecenie, to wciąż mamy prawo do zawieszenia działalności gospodarczej.

Na jak długo można zawiesić działalność gospodarczą?

Minimalny okres zawieszenia działalności gospodarczej wynosi 30 dni.

Z kolei maksymalny okres zawieszenia jeszcze do niedawna wynosił 24 miesiące. Od 30 kwietnia 2018 r. obowiązują jednak zmienione przepisy wprowadzone tzw. Konstytucją Biznesu. Zgodnie z nowymi przepisami, działalność gospodarczą można zawiesić na dowolnie długi okres.

Znowelizowane przepisy wprowadzają również możliwość bezterminowego zawieszenia działalności, tj. bez wskazania konkretnego terminu, do którego działalność ma pozostać zawieszona.

Wniosek o zawieszenie działalności można złożyć w dniu rozpoczęcia zawieszenia, ale nie jest to wymagane. Wskazana we wniosku data rozpoczęcia zawieszenia może być bowiem późniejsza lub wcześniejsza od daty złożenia wniosku.

Jak złożyć wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej?

Wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej składa się na formularzu CEiDG-1. Jest to jedyny formularz, jaki musimy wypełnić w tym celu. Formularz CEIDG składa się w urzędzie gminy lub elektronicznie.

Po złożeniu wniosku, Centralna Ewidencja Działalności Gospodarczej powiadamia o fakcie zawieszenia działalności, urząd skarbowy oraz ZUS. Dlatego też nie musimy składać żadnych dodatkowych dokumentów w tych urzędach.

Formularz CEIDG jest standardowym dokumentem służącym również do rejestracji działalności. Jeśli chcemy zgłosić na nim zawieszenie działalności, musimy zaznaczyć znak „x” w rubryce 01.3.

Jakie korzyści daje zawieszenie działalności gospodarczej?

Przedsiębiorca zawieszający działalność nie musi odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy ani składać deklaracji VAT-7 za okres zawieszenia.

Ponadto, w okresie zawieszenia działalności, ustaje obowiązek opłacania składek ZUS. Należy przy tym rozróżnić składki na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne.

Jeśli chodzi o składki na ubezpieczenie społeczne, to oszczędności obejmują cały okres zawieszenia, proporcjonalnie do ilości dni, na jakie działalność została zawieszona. Każdy dzień zawieszenia oznacza zatem oszczędność na składkach.

Inaczej jest w przypadku składki zdrowotnej. Tej składki nie płacimy jedynie wtedy, gdy okres zawieszenia obejmuje pełen miesiąc kalendarzowy. Wówczas nie płacimy składki za każdy pełen miesiąc zawieszenia. W sytuacji jednak gdy zawieszenie obejmuje niepełny miesiąc kalendarzowy, składkę zdrowotną za ten miesiąc należy uiścić w pełnej wysokości.

Przykład

Ze względu na przejściowe trudności finansowe, Pani Anna zawiesiła działalność gospodarczą na okres od 1 czerwca do 31 lipca.

W normalnej sytuacji (bez zawieszenia), pełne miesięczne składki ZUS wyniosłyby 1431,48 zł, w tym:

  • ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy: 992,30 zł + 76,84 zł = 1069,14 zł
  • ubezpieczenie zdrowotne: 362,34 zł

Pani Anna będzie zwolniona z opłacania składek na ubezpieczenie społeczne za wszystkie dni czerwca oraz wszystkie dni lipca.

W związku z tym, iż zawieszenie objęło okres dwóch pełnych miesięcy kalendarzowych, Pani Anna będzie zwolniona również z opłacania składki zdrowotnej za czerwiec i lipiec.

W czerwcu i lipcu Pani Anna nie zapłaci więc żadnych składek ZUS.

Oszczędności Pani Anny wyniosą:

2 x 1431,48 = 2862,96 zł

Przykład

Z powodu wyjazdu za granicę, Pan Jerzy zawiesił działalność gospodarczą na okres od 11 lipca do 25 sierpnia.

Pan Jerzy będzie mógł zatem pomniejszyć składki ZUS należne za lipiec (za 21 dni zawieszenia) oraz sierpień (za 25 dni zawieszenia). Pan Jerzy będzie jednak zobowiązany do zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne za pozostałe 10 dni lipca oraz 6 dni sierpnia.

Składki za 10 dni lipca:

992,30 / 31 x 10 = 320,10 zł

Składki za 6 dni sierpnia:

992,30 / 31 x 6 = 192,06 zł

Odpowiednich korekt wysokości składek Pan Jerzy dokona na formularzu ZUS DRA.

Ponadto, w obu miesiącach, do powyższych kwot Pan Jerzy musi dodać składkę na ubezpieczenie zdrowotne (2 x 362,34 zł), gdyż okres zawieszenia nie objął żadnego pełnego miesiąca kalendarzowego.

Łącznie składki ZUS za lipiec i sierpień wyniosą więc:

320,10 zł + 192,06 zł + 2 x 362,34 zł = 1236,84 zł

Oszczędności wynikłe z zawieszenia wyniosą:

2 x 1431,48 – 1236,84 = 1626,12 zł

Pan Jerzy zaoszczędzi zatem na zawieszeniu znacznie mniej niż Pani Anna. W głównej mierze miała na to wpływ składka zdrowotna, którą Pan Jerzy musiał zapłacić w każdym z miesięcy. Oszczędności Pana Jerzego byłyby dużo większe, gdyby okres zawieszenia objął pełne miesiące kalendarzowe.

Czego nie wolno przedsiębiorcy podczas zawieszenia działalności?

W okresie zawieszenia, przedsiębiorca, co do zasady, nie może wykonywać działalności gospodarczej oraz uzyskiwać bieżących dochodów z tego tytułu.

Jednak, zgodnie z ustawą, przedsiębiorca w okresie zawieszenia ma prawo do:

W praktyce więc w okresie zawieszenia, przedsiębiorca nie może sprzedawać towarów i świadczyć usług, ani wystawiać z tego tytułu żadnych faktur. Może jednak podejmować szereg czynności związanych z utrzymaniem działalności. W ramach tego może m.in. regulować płatności i generować koszty stałe, takie jak np. czynsze, abonamenty, itp.

Przedsiębiorca w okresie zawieszenia nie może jednak naliczać odpisów amortyzacyjnych.

Ubezpieczenie zdrowotne wygasa po 30 dniach

Jak wspomnieliśmy wcześniej, w sytuacji gdy okres zawieszenia będzie trwać dłużej i obejmie pełne miesiące kalendarzowe, przedsiębiorca przestaje płacić również składkę zdrowotną.

W tym przypadku należy pamiętać, iż prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych wygasa po 30 dniach od dnia wygaśnięcia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego.

Jeśli tak się wydarzy, warto pomyśleć o zapewnieniu sobie ubezpieczania zdrowotnego w tym czasie. W tym przypadku, przedsiębiorca ma zasadniczo trzy możliwości:

Zawieszenie działalności a zdolność kredytowa

Musimy również pamiętać, iż zawieszenie działalności gospodarczej może mieć wpływ na ustalenie zdolności kredytowej w przypadku chęci wnioskowania w przyszłości o kredyt bankowy. Niektóre banki mogą bowiem potraktować takie zawieszenie jako przerwę w prowadzeniu działalności, a co za tym idzie – na potrzeby kalkulacji zdolności kredytowej przyjąć okres prowadzenia firmy dopiero od daty ostatniego odwieszenia działalności. Inne banki przy udzielaniu kredytu wymagają z kolei tzw. okresu karencji, czyli upływu np. 12 miesięcy od daty ostatniego odwieszenia działalności.

Podejście do kwestii zawieszenia działalności może jednak różnić się w zależności od konkretnego banku i okresu, w którym zaciągamy kredyt. W przypadku zatem gdy rozważamy zaciągnięcie w przyszłości jakiegokolwiek kredytu, warto sprawdzić podejście naszego banku do kwestii krótkotrwałych zawieszeń działalności i dopiero po zasięgnięciu takiej informacji podjąć ewentualną decyzję o zawieszeniu własnej firmy.

Jak odwiesić działalność gospodarczą?

Wznowienie wykonywania działalności może nastąpić na dwa sposoby.

Jeśli we wniosku o zawieszenie wskazaliśmy konkretny termin zawieszenia, to wznowienie działalności następuje automatycznie, po upływie wskazanego terminu.

Jeśli jednak działalność została zawieszona bezterminowo, to wznowienie nastąpi dopiero na wniosek przedsiębiorcy. Odwieszenie działalności gospodarczej odbywa się wówczas w taki sam sposób, jak jej zawieszenie – poprzez formularz CEIDG. Tym razem, poprzez zaznaczenie znaku „x” w rubryce 01.4.

O odwieszeniu działalności nie informujemy urzędu skarbowego ani ZUS. Urzędy te otrzymają informację z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Co istotne, wniosek o wznowienie wykonywania działalności musimy złożyć co najmniej jeden dzień przed planowaną datą odwieszenia.

Źródło:

www.zus.pl

Kontrola w firmie. Czy kontroler może mieć wgląd w akta osobowe?

Uprawnienia takie nadawane są na podstawie przepisów szczególnych. Należy mieć na uwadze, że RODO jest aktem o charakterze ogólnym, zatem wszędzie tam gdzie obowiązują przepisy szczegółowe, których przestrzeganie wiąże się z przetwarzaniem danych osobowych, będą miały one zastosowanie. Takimi aktami prawnymi mogą być na przykład ustawa o Państwowej Inspekcji Pracy czy ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych. Wskazane przykładowo instytucje, realizując swoje zadania ustawowe, przetwarzają dane na podstawie przepisów szczególnych, co w RODO znajdzie odzwierciedlenie w art. 6 ust. 1 pkt c), który legalizuje przetwarzanie, gdy dochodzi do niego w związku z realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Warto odnotować, że przesłanka obowiązku prawnego wskazana w art. 6 ust.1 pkt c nie może występować samoistnie, a jedynie w połączeniu z przepisami prawa, które wymagają od administratora danych spełnienia tego obowiązku.

Co może zobaczyć ZUS…

Zgodnie z ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jednym z zadań ZUS jest kontrola płatników składek. Kontrola ta służy ocenie wywiązywania się przez płatników z obowiązków w zakresie ubezpieczeń społecznych.

W trakcie przeprowadzania kontroli inspektorzy ZUS mają prawo m.in. badać wszelkie księgi, dokumenty finansowo-księgowe i osobowe oraz inne nośniki informacji związane z zakresem kontroli. Mogą również dokonywać oględzin i spisu składników majątku płatników składek zalegających z opłatą należności z tytułu składek oraz zabezpieczać zebrane dowody. Ponadto mogą żądać udzielania informacji przez płatnika składek i ubezpieczonego, legitymować osoby w celu ustalenia ich tożsamości, jeśli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli. Inspektorzy mogą również przesłuchiwać świadków oraz płatnika składek i ubezpieczonego, jeżeli z powodu braku lub po wyczerpaniu innych środków dowodowych pozostały niewyjaśnione okoliczności mające znaczenie dla postępowania kontrolnego.

W związku z ww. uprawnieniami kontrolnymi ZUS płatnicy składek są zobowiązani m.in. udostępnić wszelkie księgi, dokumenty i inne nośniki informacji związane z zakresem kontroli. Dotyczy to także tych dokumentów czy nośników, które przechowują także u osób trzecich w związku z powierzeniem tym osobom niektórych czynności na podstawie odrębnych umów. Płatnicy muszą też udostępniać do oględzin składniki majątku, których badanie wchodzi w zakres kontroli, jeżeli zalegają z opłatą należności z tytułu składek. Mogą mieć również obowiązek sporządzenia i wydania kopii dokumentów związanych z zakresem kontroli i określonych przez inspektora.. Kontrolujący może też domagać się, by płatnik udzielał mu wyjaśnień.

Informacje zgromadzone w trakcie trwania zatrudnienia, które znajdują się w aktach osobowych pracownika mogą pozwolić na prawidłową ocenę wywiązania się przez płatnika składek z nałożonych na niego obowiązków. Dla przykładu kontrola obejmująca prawidłowość zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych może uprawniać ZUS do żądania m.in. zawartej umowy o pracę, listy płac i listy obecności, które stanowią element akt osobowych pracownika.

… a jakie dane widzi PIP

Do zadań PIP należy sprawowanie nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przepisów dotyczących legalności zatrudnienia i innej pracy zarobkowej.

Zadania PIP zostały sprecyzowane w art. 10 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (dalej: ustawa o PIP). Należą do nich nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy, urlopów, uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, zatrudniania młodocianych i osób niepełnosprawnych, przestrzegania zasad BHP, kontrola legalności zatrudnienia w tym także zatrudnienia cudzoziemców, kontrola wypłacania wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej, ściganie wykroczeń przeciwko prawom pracownika.

W ramach uprawnień kontrolnych inspektorzy PIP mają m.in.: prawo swobodnego wstępu na teren zakładu pracy, przeprowadzenia oględzin obiektów, pomieszczeń, stanowisk pracy, maszyn i urządzeń. Mogą też żądać okazania dokumentów dotyczących budowy, przebudowy, modernizacji zakładu pracy czy przedłożenia akt osobowych i wszelkich dokumentów związanych z wykonywaniem pracy przez pracowników lub osoby świadczące pracę na innej podstawie niż stosunek pracy.

Uprawnienia nie wykluczają zasad RODO

Zatem kiedy instytucje wykonują swoje zadania na podstawie uprawnień ustawowych, nie można im odmówić udostępnienia żądanych dokumentów. Warto w tym miejscu odnotować, że inspektorzy przeprowadzający czynności kontrolne są zobowiązani nie tylko do zachowania w tajemnicy informacji, które uzyskali podczas wykonywania czynności służbowych, ale także zasad wynikających z RODO. Zaliczamy do niech zasadę proporcjonalności, a także zasadę ograniczenia celu wymagającą, by dane osobowe były zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nie były przetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami, oraz zasadę minimalizacji danych na podstawie której dane osobowe muszą być adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane.

Nieruchomości – pojęcie dostępu do drogi publicznej (wyrok NSA)

Ustawa z 27.3.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 293 ze zm.; dalej: PlanZagospU) pod pojęciem dostęp do drogi publicznej rozumie bezpośredni dostęp do tej drogi albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej (art. 2 pkt 14 PlanZagospU).

Choć PlanZagospU zawiera legalną definicję dostępu do drogi publicznej, to w praktyce stosowania zarówno GospNierU, jak i PlanZagospU, pojawiają się wątpliwości interpretacyjne co do rozumienia tego zwrotu. W wyroku z 17.7.2020 r. (sygn. akt II OSK 478/20), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pojęcie prawne „dostęp do drogi publicznej” należy rozumieć możliwie najszerzej, obejmując jego zakresem w szczególności dostępność komunikacyjną na etapie decyzji o warunkach zabudowy. Dostępność komunikacyjna obejmuje m.in. dostęp pośredni, który może polegać na wykorzystaniu komunikacyjnym innej działki (terenu) oddzielającej teren objęty działaniem inwestycyjnym od drogi publiczne. Przepis art. 2 pkt 14 PlanZagospU przewiduje dwa sposoby zapewnienia danej nieruchomości gruntowej pośredniego dostępu do drogi publicznej. Jednym z możliwych rozwiązań jest dostęp poprzez inną działkę, przy czym w tym przypadku konieczne jest obciążenie tej działki odpowiednią służebnością. Alternatywnym dostępem do drogi publicznej jest dostęp do niej przez drogę wewnętrzną. W tym drugim przypadku nie jest wymagany żaden tytuł prawny uprawniający do korzystania z drogi wewnętrznej. Dostęp do drogi publicznej za pośrednictwem drogi wewnętrznej jest sam w sobie wystarczający. Podmiot posiadający dostęp do drogi wewnętrznej nie musi posiadać dodatkowego tytułu prawnego uprawniającego go do korzystania z tej drogi. Za wystarczające do przyjęcia, że działka ma dostęp do drogi publicznej, uznać należy sam fakt położenia nieruchomości przy drodze wewnętrznej. Dostęp do drogi publicznej, zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 PlanZagospU, rozumieć zatem należy jako zapewniający faktyczną możliwość przejścia i przejazdu z terenu inwestycji do drogi publicznej. Dostęp ten nie może być bowiem dostępem wyłącznie hipotetycznym, lecz musi być realny, tj. pozwalający uznać, że działka, przez którą planowane jest skomunikowanie terenu inwestycji z drogą publiczną, może być wykorzystywana w takim właśnie celu.

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi jednoznacznie, że na etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy należy wykazać, że inwestycja ma dostęp do drogi publicznej. Może to być dostęp pośredni, w przypadku gdy inwestycja ma dostęp do drogi publicznej przez inną drogę, lub dostęp bezpośredni do drogi publicznej. Wskazać należy, że na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie bada się stosunków własnościowych dotyczących nieruchomości, przez które ma być realizowany dostęp do drogi publicznej. Są to bowiem zagadnienia, które podlegają ocenie i szczegółowemu badaniu na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. To właśnie na etapie postępowania budowlanego niezbędne jest przeprowadzenie ustaleń w powyższym zakresie, a zatem także w kontekście ewentualnej zgody na przejazd i przejście czy to zapewnionych w drodze służebności gruntowej, czy w jakikolwiek inny sposób.

MR: Dane dot. odczytu indeksu PMI za lipiec w polskim sektorze przemysłowym – komentarz MR

Informacja ze strony: https://www.gov.pl/web/rozwoj/dane-dot-odczytu-indeksu-pmi-za-lipiec-w-polskim-sektorze-przemyslowym–-komentarz-mr


Miesięczny wzrost głównego wskaźnika (+5,6 pkt) był jednym z silniejszych w historii badań. Był to jednocześnie zdecydowanie lepszy wynik od oczekiwań analityków. Poprawa wskaźnika w innych państwach naszego regionu, tj. w Czechach i na Węgrzech była zdecydowanie wolniejsza, odpowiednio o +2,1 pkt. oraz +3,4 pkt.

W ogólnej ocenie IHS Markit w lipcu warunki gospodarcze w polskim sektorze wytwórczym uległy poprawie. Znoszenie ograniczeń zaowocowało wznowieniem działalności przedsiębiorstw, dzięki czemu wzrosły: produkcja, nowe zamówienia, eksport oraz aktywność zakupowa.

Wzmożony napływ nowych zleceń odnotowano zarówno na rynku krajowym, jak i na rynkach zagranicznych. Z drugiej zaś strony, w lipcu br. pomimo poprawy produkcji przemysłowej kontynuowany był zniżkowy trend poziomu zatrudnienia. Warto tu jednak zaznaczyć, że rozpoczął się on długo przed wybuchem pandemii, a obecne tempo jego redukcji było najwolniejsze od pięciu miesięcy.

Źródło: https://www.gov.pl/web/rozwoj

MF: Poradnik podatnika – wsparcie na nowe czasy

Informacja ze strony https://www.gov.pl/web/finanse/poradnik-podatnika–wsparcie-na-nowe-czasy:

Wszystko o finansach i biznesie w jednym miejscu

Poradnik podatnika to platforma edukacyjna, gdzie podatnicy znajdą przydatne informacje, porady i propozycje rozwiązań dotyczące podatków, finansów i zarządzania kryzysowego. Portal został stworzony przez Ministerstwo Finansów jako wsparcie w walce z obecnymi wyzwaniami gospodarczymi. Wierzymy, że edukacja z zakresu finansów i zarządzania pozwoli zmniejszyć negatywne skutki gospodarcze pandemii oraz będzie pomocą w walce z kryzysem.

Rzetelna i na bieżąco aktualizowana, ekspercka wiedza

Użytkownik portalu otrzymuje rzetelne informacje, oparte na badaniach, porady i rozwiązania w postaci eksperckich artykułów, webinarów i podcastów. W obecnej odsłonie użytkownicy znajdą materiały nt. takich kluczowych zagadnień, jak stabilność finansowa, podatki, zarządzanie sprzedażą, strategia czy przywództwo w kryzysie.

Bezpłatne narzędzia diagnostyczne dla firm

Poradnik umożliwi też przedsiębiorcy sprawdzenie skuteczności swojej strategii biznesowej, dzięki unikalnym narzędziom diagnostycznym: Audytowi odporności kryzysowej i Barometrowi efektywności biznesowej. Po wypełnieniu kwestionariusza online otrzymuje się indywidualny raport z diagnozą sytuacji firmy.

Z raportu z Audytu odporności kryzysowej przedsiębiorca dowie się, czy reakcja jego firmy na spowolnienie gospodarcze i stosowana przez nią strategia zwiększają jej szansę na objęcie przewagi po kryzysie i – co najważniejsze – wyjście z niego obronną ręką.

Raport z badania Barometr efektywności biznesowej będzie zawierać informacje o potencjale stosowanej strategii w kryzysie do osiągnięcia sukcesu w krótko- i długoterminowej perspektywie.

Oba narzędzia badawcze to autorskie programy partnera merytorycznego portalu ICAN Institute.

Rozwój portalu z myślą o potrzebach podatników

Treści na portalu będą sukcesywnie uzupełnianie o materiały tworzone w Ministerstwie Finansów i we współpracy z ICAN Institute oraz o treści od partnerów merytorycznych, których chcemy zaprosić do wspólnego tworzenia portalu. Będziemy też zabiegać o szerokie wsparcie instytucjonalne dla portalu, aby stał się praktycznym i wykorzystywanym na co dzień narzędziem.

Jesteśmy przekonani, że taka wiedza – rzetelna i na bieżąco aktualizowana – będzie pomocna w zmniejszeniu negatywnych skutków gospodarczych pandemii i ułatwi wychodzenie z kryzysu.

Zobacz poradnikpodatnika.gov.pl (https://poradnikpodatnika.gov.pl/)

Organ upoważniony do przekazywania 1% PIT na rzecz organizacji pożytku publicznego

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1330 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 30.7.2020 r. w sprawie upoważnienia organu Krajowej Administracji Skarbowej do przekazywania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Zgodnie z art. 45c ust. 1 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; dalej: PDOFizU), naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo dla złożenia zeznania podatkowego, na wniosek, przekazuje na rzecz jednej OPP, wybranej przez podatnika z wykazu uprawnionych organizacji, kwotę w wysokości nieprzekraczającej 1% podatku należnego wynikającego z:

1) zeznania podatkowego złożonego przed upływem terminu określonego na jego złożenie, albo

2) korekty tego zeznania, jeżeli została dokonana w ciągu miesiąca od upływu terminu dla złożenia zeznania podatkowego

– po jej zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy w dół.

Minister finansów, uwzględniając potrzebę sprawnego zorganizowania procesu przekazywania kwot z tytułu 1% podatku, może jednak upoważnić, w drodze rozporządzenia, podległy organ, inny niż określony wyżej, do realizacji zadania polegającego na przekazaniu kwoty 1% podatku dochodowego (art. 45c ust. 8 PDOFizU).

Ważne

Korzystając z tej delegacji ustawowej, minister upoważnił Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy do realizacji zadania, o którym mowa w art. 45c ust. 1 PDOFizU.

Czym jest Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych

Czym jest Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych
Dodatkowo zmiany w budżetach samorządowych po stronie dochodów wynikają również z sytuacji ekonomicznej spowodowanej epidemią COVID-19 – samorządy, chcąc wspierać swoich mieszkańców czy przedsiębiorców w obliczu kryzysu ekonomicznego, decydowały się na zastosowanie zwolnień czy zmniejszenie danin należnych im m.in. z tytułu podatku od nieruchomości. Samorządowe budżety uszczuplone zostały także mniejszymi wpływami, np. z korzystania przez mieszkańców w czasie epidemii z komunikacji miejskiej, czy parkingów. Trudności finansowe samorządy podkreślały od wielu miesięcy, postulując jednocześnie konieczność wprowadzenia mechanizmów rekompensujących utracone dochody. W czerwcu 2020 r. rząd zapowiedział uruchomienie mechanizmu wspierającego samorządy w postaci 6 mld złotych przeznaczonych na samorządowe inwestycje, które pierwotnie miały być do dyspozycji gmin i powiatów. W lipcu kwotę tę podwojono, rozszerzając grono beneficjentów rządowego wsparcia na wszystkie szczeble samorządu terytorialnego.
Podstawa prawna RFIL
Postawę do przekazania samorządów środków na inwestycję stworzył art. 65 ust. 28 ustawy z 31.3.2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 568 ze zm.; dalej: ZmKoronawirusU20), który stanowi, że: „w celu przeciwdziałania skutkom społeczno-gospodarczym COVID-19 Rada Ministrów może określić, w drodze uchwały, zasady rozdziału i przekazywania wsparcia na inwestycyjne zadania dla jednostek samorządu terytorialnego, zakres, sposób i termin przedstawiania informacji o wykorzystaniu wsparcia oraz wskazać dysponenta części budżetowej lub ministra kierującego określonym działem administracji rządowej zgodnie z ustawą z 4.9.1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 1220) do udzielenia tego wsparcia”.
23.7.2020 r. Rada Ministrów przyjęła uchwałę Nr 102 w sprawie wsparcia na realizację zadań inwestycyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego (dalej: RFILUchw), która określiła zasady rozdziału i przekazywania wsparcia jednostkom samorządu terytorialnego oraz zakres, sposób i termin przedstawiania informacji o wykorzystaniu wsparcia.
Rządowy Fundusz Inwestycji Lokalnych (dalej: RFIL) jest zatem elementem Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, stworzonego w celu wsparcia realizacji zadań związanych z przeciwdziałaniem COVID-19.
Wysokość środków RFIL
Środki Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, przeznaczone na wsparcie w postaci środków finansowych skierowanych do gmin, w tym miast na prawach powiatu oraz do powiatów bez miast na prawach powiatu wynosi łącznie 6 mld złotych, odpowiednio 5 mld zł dla gmin i 1 mld zł dla powiatów, stanowią część RFIL. Rząd z góry ustalił kwoty minimalnego oraz maksymalnego wsparcia, o jakie uprawniona jednostka może zawnioskować w ramach RFIL: dla gmin jest to minimalnie 500 tys. zł, a maksymalnie 93 mln złotych, a dla powiatów odpowiednio 500 tys. zł i maksymalnie 20 mln zł. Kolejne 6 mld złotych rząd przeznaczył dla wszystkich jednostek samorządu terytorialnego, przy czym przy wykorzystaniu środków z drugiej puli, jednostka samorządu terytorialnego jest ograniczona wyłącznie minimalną wartością kosztorysową inwestycji finansowaną lub dofinansowaną z tychże środków – nie może być ona niższa niż 400 tys. zł. Rząd przewidział także możliwość zwiększenia środków drugiej puli o niewykorzystane środki z puli dostępnej dla gmin i powiatów (bowiem wniosek składany przez nie w pierwszej turze naboru nie musi zawierać kwoty maksymalnego wsparcia obliczonego algorytmem rządowym; wnioskowana kwota może być niższa niż ta podana w załącznikach Nr 1 lub 2 do RFILUchw). Co istotne, zadania inwestycyjne wspierane środkami RFIL mogą wykraczać poza maksymalną kwotę środków przypadających gminie czy powiatowi z RFIL – jednak kwota przekraczająca maksymalne wsparcie z RFIL będzie musiała być poniesiona z budżetu gminy bądź powiatu lub z innych środków publicznych. Wsparcie z RFIL można łączyć z innymi środkami publicznymi. Uprawniona jednostka samorządu terytorialnego może także przeznaczyć środki RFIL na wniesienie wkładu własnego do inwestycji finansowanych z udziałem innych środków publicznych w takim zakresie, w jakim zakładała ona finansowanie tego wkładu ze swoich dochodów.
Najistotniejszą kwestią przy wydatkowaniu środków RFIL jest przeznaczenie środków. Wsparcie może być bowiem przeznaczone wyłącznie na wydatki majątkowe i to takie, które dopiero powstaną, nawet jeśli środki RFIL wspierają już rozpoczętą inwestycję. RFILUchw wskazuje jasno, że wsparcie nie może stanowić refundacji już poniesionych wydatków. Nie ma jednak w uchwale zakazu przeznaczania środków RFIL na finansowanie etapu rozpoczętej już inwestycji, który rozpocznie się dopiero po przyznaniu wsparcia RFIL. Oznacza to, że będzie możliwe finansowanie środkami RFIL np. rozpoczętej inwestycji w gminie – budowy żłobka, która to inwestycja przebiega etapami; dwa pierwsze etapy zostały zakończone, a kolejne dwa ruszą za kilka miesięcy, już po przyznaniu wsparcia z RFIL – wówczas gmina może środkami RFIL pokryć wydatki majątkowe w tej inwestycji – jednak tylko te, które dopiero powstaną.
Wydatkując środki RFIL na inwestycje, co do których zastosowanie mają przepisy o pomocy publicznej, należy mieć na uwadze, że wsparcie w ramach RFIL może być przeznaczone na wkład własny, o ile umowa na realizację projektu nie została jeszcze podpisana oraz nie spowoduje to przekroczenia pułapów intensywności pomocy publicznej.
Algorytm podziału środków
RFILUchw zawiera wspomniane już załączniki wskazujące maksymalne kwoty wsparcia dla danej gminy i danego powiatu w ramach środków RFIL. W przypadku gmin jest to wsparcie łącznie w wysokości 5 mld zł, a jednostkowe między 500 tys. zł a 93 mln zł, w powiatach łącznie 1 mld zł, jednostkowo między 500 tys. a 20 mln zł. Każda z gmin i każdy powiat ma przypisaną kwotę środków z RFIL, o którą może zawnioskować, jednak RFILUchw nie zawiera algorytmu podziału środków funduszu. Tenże algorytm stworzony m.in. w ministerstwie finansów był poddany konsultacjom z korporacjami samorządowymi. Związek Gmin Wiejskich RP na swojej stronie internetowej 24.6.2020 r. zamieścił algorytm podziału środków, w którym wskazano, że podział łącznej puli środków inwestycyjnych dla gmin (5 mld zł) następuje proporcjonalnie do planowanych wydatków majątkowych gmin, z uwzględnieniem korekty z tytułu zamożności gminy: dla każdej gminy ustala się, z dokładnością do 10. miejsca po przecinku, udział planowanych wydatków majątkowych w planowanych wydatkach majątkowych wszystkich gmin w roku 2020.
1. Udział danej gminy mnoży się przez łączną pulę środków finansowych na wsparcie zadań inwestycyjnych gmin otrzymując wstępną kwotę dofinansowania inwestycyjnego danej gminy (w pełnych złotych).
2. Oblicza się wskaźnik zamożności danej gminy jako iloraz kwot wynikających z następujących obliczeń:
a) ustala się zamożność w przeliczeniu na 1 mieszkańca danej gminy dzieląc jej planowane na 2020 r. dochody podatkowe powiększone o przypadającą gminie subwencję ogólną na rok 2020 i pomniejszone o wpłatę gminy do budżetu państwa na ten rok przez liczbę jej mieszkańców, będącą podstawą do wyliczenia subwencji i wpłat;
b) ustala się w sposób analogiczny kwotę w przeliczeniu na 1 mieszkańca dla wszystkich gmin, dzieląc planowane dochody podatkowe wszystkich gmin powiększone o przypadającą gminom subwencje ogólną na rok 2020 i pomniejszone o wpłaty gmin do budżetu państwa na ten rok, przez liczbę mieszkańców kraju będącą podstawą do wyliczenia tych wpłat.
3. W przypadku tej gminy, dla której wskaźnik zamożności jest wyższy niż 1, wstępną kwotę dofinansowania określoną w pierwszym punkcie koryguje się z tytułu zamożności gminy – dzieląc wstępną kwotę dofinansowania przez wskaźnik zamożności danej gminy.
4. Kwotę wynikającą z pomniejszenia określonego w pkt 3 rozdziela się pomiędzy gminy, których wskaźnik zamożności jest mniejszy bądź równy 1 wg udziału ich wstępnej kwoty dofinansowania określonej w pkt 1 w sumie wstępnych kwoty dofinansowania wszystkich gmin spełniających ten warunek.
5. Dla wstępnej kwoty dofinansowania gminy określonej zgodnie z pkt 3 i 4 ustala się limit górny w wysokości 93 500 tys. zł. oraz dolny pułap na poziomie 500 tys. zł, uzyskując ostateczną kwotę dofinansowania zadań inwestycyjnych gminy.
6. Ostateczna kwota dofinansowania gminy to:
a) 500 tys. zł – dla gminy, dla której wstępna kwota dofinansowania gminy, określona w pkt 4 jest mniejsza niż 500 tys. zł.;
b) wstępna kwota dofinansowania gminy określona w pkt 3 – dla gminy, dla której wstępna kwota dofinansowania gminy, określona w pkt 3 jest większa niż 500 tys. zł. i nie większa niż 93 500 tys. zł.
c) 93 500 tys. zł – dla gminy, dla której wstępna kwota dofinansowania gminy, określona w pkt 5 jest większa niż 93 500 tys. zł.
7. Podział łącznej puli środków inwestycyjnych dla powiatów, o której mowa w ust. 3, następuje proporcjonalnie do planowanych wydatków majątkowych powiatów, z uwzględnieniem korekty z tytułu zamożności powiatów. Szczegółowy sposób podziału określa ust. 8.
8. Dla każdego powiatu ustala się, z dokładnością do 10 miejsca po przecinku, udział planowanych wydatków majątkowych w planowanych wydatkach majątkowych wszystkich powiatów w roku 2020 r.
1. Udział danego powiatu mnoży się przez łączną pulę środków finansowych na wsparcie zadań inwestycyjnych powiatów, o której mowa w ust. 3, otrzymując wstępną kwotę dofinansowania inwestycyjnego danego powiatu (w pełnych złotych);
2. Oblicza się wskaźnik zamożności danego powiatu jako iloraz kwot z pkt a i b:
a) ustala się zamożność w przeliczeniu na 1 mieszkańca danego powiatu dzieląc jego planowane na 2020 r. dochody podatkowe powiększone o przypadającą powiatowi subwencję ogólną na rok 2020 i pomniejszone o wpłatę powiatu do budżetu państwa na ten rok przez liczbę jego mieszkańców będącą podstawą do wyliczenia subwencji i wpłat;
b) ustala się w sposób analogiczny kwotę w przeliczeniu na 1 mieszkańca dla wszystkich powiatów dzieląc planowane dochody podatkowe wszystkich powiatów powiększone o przypadającą powiatom subwencje ogólną na rok 2020 i pomniejszone o wpłaty powiatów do budżetu państwa na ten rok, przez liczbę mieszkańców kraju będącą podstawą do wyliczenia tych wpłat.
3. Dla powiatu, którego wskaźnik zamożności jest wyższy niż 1, wstępną kwotę dofinansowania określoną w pkt 1 koryguje się z tytułu zamożności powiatu – dzieląc wstępną kwotę dofinansowania przez wskaźnik zamożności danego powiatu.
4. Kwotę wynikającą z pomniejszenia określonego w pkt 3 rozdziela się pomiędzy powiaty, których wskaźnik zamożności jest mniejszy bądź równy 1 wg udziału ich wstępnej kwoty dofinansowania określonej w pkt 1 w sumie wstępnych kwot dofinansowania wszystkich powiatów spełniających ten warunek.
5. Dla wstępnej kwoty dofinansowania powiatu określonej zgodnie z pkt 3 i 4, ustala się limit górny w wysokości 20 000 tys. zł oraz dolny pułap na poziomie 500 tys. zł, uzyskując ostateczną kwotę dofinansowania zadań inwestycyjnych powiatu.
6. Ostateczna kwota dofinansowania powiatu to:
a) 500 tys. zł – dla powiatu, w którym wstępna kwota dofinansowania powiatu, określona w pkt 4 jest mniejsza niż 500 tys. zł;
b) wstępna kwota dofinansowania powiatu określona w pkt 4 – dla powiatu, dla którego wstępna kwota dofinansowania powiatu, określona w pkt 4 jest większa niż 500 tys. zł i nie większa niż 20 000 tys. zł;
c) 20 000 tys. zł – dla powiatu, w którym wstępna kwota dofinansowania powiatu, określona w pkt 4 jest większa niż 20 000 tys. zł.
Do algorytmu wskazanego przez stronę rządową uwagi zgłosiły korporacje samorządowe – m.in. postulując uwzględnienie gęstości zaludnienia, jak w przypadku Janosikowego.
Istotne jest, że gminy i powiaty nie muszą samodzielnie wyliczać maksymalnej kwoty, jaka przypada im w ramach wsparcia z RFIL na podstawie algorytmu – rząd bowiem przedstawił gotowe wyliczenia kwot w załącznikach Nr 1 i 2 RFILUchw.
Na co można przeznaczyć środki RFIL?
Środki RFIL można wydatkować, jak to już wskazano, na zadania inwestycyjne – wszelkie środki, jakie w ramach RFIL otrzyma jednostka samorządu terytorialnego, w tym także całość odsetek od otrzymanych środków, zgromadzonych na rachunku bankowym lub lokacie, muszą zostać przeznaczone na wydatki majątkowe. Choć RFILUchw nie zawiera katalogu zadań inwestycyjnych na jakie mogą być przeznaczone środki RFIL, rząd przewiduje, że wydatki powinny być kierowane na realizację inwestycji bliskich mieszkańcom danej jednostki samorządu terytorialnego, m.in. na inwestycji w sieć kanalizacji i wodociągów, budowę dróg, remonty szkół czy przedszkoli, dostosowywanie budynków użyteczności publicznej dla osób z niepełnosprawnościami czy zagrożonych wykluczeniem.
Jak zawnioskować o środki w pierwszym naborze?
Od 27.7. do 10.8.2020 r. trwa nabór wniosków o przyznanie wsparcia gminom (5 mld zł) i powiatom (1mld zł). Gminy i powiaty składają wnioski przez elektroniczną skrzynkę podawczą do Prezesa Rady Ministrów, za pośrednictwem właściwego wojewody. We wniosku należy określić: nazwę jednostki samorządu terytorialnego i podać kod TERYT, kwotę wnioskowanych środków i wpisać numer konta urzędu oraz określić nazwę wojewody, za pośrednictwem którego dana jednostka wnioskuje o przyznanie środków z RFIL. Ponadto gmina i powiat są zobowiązane do:
• przeznaczenia całości otrzymanych środków na wydatki majątkowe;
• przeznaczenia całości odsetek od otrzymanych środków, zgromadzonych na rachunku bankowym lub lokacie, na wydatki majątkowe;
• przedkładania do właściwego wojewody w formie elektronicznej, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, informacji, na określonym w uchwale RM w sprawie wsparcia na realizację zadań inwestycyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego wzorze o wykorzystaniu środków, wg stanu na koniec grudnia 2020, 2021 i 2022 r. Informacja będzie przedkładana w terminie 14 dni po zakończeniu okresu, za który sporządzana jest Informacja oraz 60 dni po zakończeniu wydatkowania przekazanych środków;
• umieszczenia na przedmiocie inwestycji, w momencie jej rozpoczęcia, tabliczki z logo, zgodnie ze wzorem określonym w uchwale RM w sprawie wsparcia na realizację zadań inwestycyjnych przez jednostki samorządu terytorialnego z informacją o pochodzeniu środków oraz zamieszczenia informacji o otrzymanych środkach na stronie internetowej urzędu gminy/powiatu.
Wniosek oraz powyższe zobowiązanie podpisują skarbnik jednostki wpisując swoje imię i nazwisko, umieszczając datę i miejscowość i swój podpis oraz wójt/burmistrz/prezydent/starosta wpisując te same dane, tj. imię i nazwisko, umieszczając datę i miejscowość oraz swój podpis.
Następnie wojewoda do 17.8.2020 r. przekazuje Prezesowi Rady Ministrów informację o kwocie wnioskowanego wsparcia RFIL w wysokości nie wyższej niż suma kwot przypadających na poszczególnych wnioskodawców, określonych w załącznikach do RFILUchw w podziale na poszczególne jednostki. Prezes Rady Ministrów na podstawie otrzymanej od wojewody informacji, w terminie do 31.8.2020 r. składa dyspozycję wypłaty środków. Rząd planuje, że samorządy – wsparcie, o które zawnioskują – otrzymają już we wrześniu 2020 r.
Tryb wnioskowania i przyznawania wsparcia z RFIL określony w RFILUchw nie przewiduje procedury odwoławczej od decyzji – rząd przewiduje, że maksymalnie uproszczony wniosek pozwoli na złożenie poprawnego oraz terminowego dokumentu i każda jednostka otrzyma wsparcie w wysokości o jaką zawnioskuje, o ile nie będzie wyższa, niż kwoty wyliczone algorytmem i zawarte w załącznikach Nr 1 i 2 do RFILUchw.
Wnioskowanie o środki w kolejnym naborze
Pula środków RFIL będzie rozdysponowana w minimum dwóch naborach. Pierwszy dotyczy wniosków wyłącznie gmin i powiatów. Drugi z kolei – inwestycji wszystkich jednostek samorządu terytorialnego – w budżecie tego naboru, oprócz środków przewidzianych w RFILUchw w wysokości 6 mld złotych, znajdą się także środki niewykorzystane w pierwszym naborze, co de facto oznacza, że w drugim naborze pula środków będzie zwiększona o kwoty przypadające tym gminom i powiatom, które nie złożyły wniosku bądź złożyły go po terminie, bądź też zawnioskowały o niższą kwotę, niż maksymalna kwota przypadająca danej jednostce na podstawie wyliczeń algorytmem.
Termin naboru wniosków na wsparcie inwestycji w ramach RFIL Prezes Rady Ministrów ogłosi na co najmniej 30 dni przed upływem terminu naboru, a wszelkie informacje na temat naboru zostaną umieszczone na stronie BIP urzędu obsługującego PRM. Premier ogłosi w 2020 r. przynajmniej dwa nabory wniosków o wsparcie z RFIL, dostępne dla wszystkich jednostek samorządu terytorialnego (tj. z puli 6 mld złotych na projekty inwestycyjne, których wartość kosztorysowa nie jest niższa niż 400 tys. zł).
O środki RFIL przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie wydatków majątkowych jednostek samorządu terytorialnego w drugiej turze będą mogły starać się gminy, powiaty i województwa. Środki dostępne będą również na wniosek, którego wzór stanowi jeden z załączników do RFILUchw. Wniosek ten, choć bardziej rozbudowany od wniosku składanego przez gminy i powiaty w pierwszej turze, również jest krótkim i prostym formularzem. Poza określeniem jednostki samorządu terytorialnego, wpisaniem jej nazwy, kodu TERYT, podaniem nazwy wojewody, za pośrednictwem którego składany jest do Premiera wniosek o uzyskanie wsparcia, jednostka samorządu terytorialnego musi wskazać:
1) kwotę wnioskowanych środków;
2) numer konta;
3) w maksymalnie 500 znakach wskazać przedmiot i opisać inwestycję;
4) określić planowany miesiąc i rok rozpoczęcia oraz zakończenia inwestycji;
5) wskazać szacowane koszty inwestycji;
6) określić relację szacowanego kosztu inwestycji do planowanych dochodów ogółem jst w roku rozpoczęcia realizacji inwestycji;
7) uzasadnić wniosek kryteriami:
a) zrównoważonego rozwoju,
b) kompleksowości w formie wskaźnikowej (we wniosku znajdują się przykładowe wskaźniki kompleksowości, np.: zakup tramwaju dla obsługi planowanej lub realizowanej linii, czy linia powiązana jest z węzłem komunikacji autobusowej podmiejskiej, czy linia powiązana jest z obszarem innej jst; w przypadku budowy hal sportowych, basenów, budowy i rozbudowy szkół, przedszkoli – zapewnienie dostępności do tych obiektów w odległości mniejszej niż 1000 m lub 20 min. dojazdu komunikacją zbiorową; w przypadku parkingu park and ride: realizacja sieci dróg rowerowych obsługujących rejon w promieniu 4 km od parkingu park and ride),
c) ograniczenia emisyjności i ingerencji w środowisko (również w formie wskaźnikowej, we wniosku znajdują się przykładowe wskaźniki, np.: w przypadku infrastruktury rowerowej: liczba kilometrów nowych dróg rowerowych przypadających na 10 tys. mieszkańców; w przypadku parkingu park and ride – liczba miejsc postojowych),
d) udziału liczby mieszkańców jst, na których inwestycja wywiera korzystny wpływ – z określeniem procentowego udziału i krótkim uzasadnieniem,
e) spodziewanego efektu planowanej inwestycji (również w formie wskaźnikowej, we wniosku znajdują się przykładowe wskaźniki, np.: w przypadku inwestycji rowerowych: długość mających być zrealizowane ciągów rowerowych w stosunku do zakontraktowanych do realizacji na obszarze gminy w okresie 5 lat przed zgłoszeniem wniosku długości dróg samochodowych, w przypadku parkingu park and ride – przyrost miejsc postojowych, w przypadku budowy szkoły: wzrost wydatków gminy w budżecie na jednego ucznia),
f) wpływu planowanej inwestycji na ograniczenie skutków klęsk żywiołowych lub zapobieganie im w przyszłości, jeżeli planowana inwestycja może mieć taki wpływ,
g) dostępności w rozumieniu ustawy z 19.7.2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1062).
Ponadto we wniosku należy podać klasyfikacje budżetową wydatków na planowaną inwestycję (dział i rozdział) oraz określić procentowy udział wydatków z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 w wartości planowanej inwestycji.
RFILUchw nie wprowadza limitu wniosków, jakie może złożyć dana jednostka samorządu terytorialnego. Oznacza to, że każda JST może zgłosić nawet kilka inwestycji, które wpisują się w kryteria oceny wniosków i ich wartość kosztorysowa wynosi przynajmniej 400 tys. zł.
Kryteria wyboru projektów
W drugiej turze naboru wniosków na wsparcie wydatków inwestycyjnych jednostek samorządu środkami RFIL, zastosowane będą kryteria oceny wniosków. Jest to sytuacja odmienna od wniosków w pierwszej turze, gdzie gminne i powiatowe wnioski nie będą oceniane, a otrzymanie środków z RFIL warunkowane jest wyłącznie złożeniem wypełnionego i podpisanego odpowiednio wniosku do właściwego organu – przydział środków jest niemalże automatyczny.
Kryteria oceny wniosków są jasno sprecyzowane w RFILUchw i będą to:
• realizacja zasady zrównoważonego rozwoju;
• kompleksowość planowanych inwestycji;
• ograniczenie emisyjności i poziomu ingerencji planowanych inwestycji w środowisko;
• koszt planowanych inwestycji w stosunku do planowanych dochodów jednostki w roku rozpoczęcia inwestycji;
• liczbę osób, na które planowane inwestycje będą miały korzystny wpływ;
• relację kosztu planowanych inwestycji do prognozowanego efektu;
• wpływ planowanej inwestycji na ograniczenie skutków klęsk żywiołowych lub zapobieganie im w przyszłości, jeżeli planowana inwestycja może mieć taki wpływ;
• zapewnienie dostępności w rozumieniu ustawy z 19.7.2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (Dz.U. z 2020 r. poz. 1062),
a zatem kryteria, którymi jednostka samorządu terytorialnego zobowiązana jest uzasadnić swój wniosek.
Oceny wniosków dokona Komisja do spraw Wsparcia Jednostek Samorządu Terytorialnego powołana przez Prezesa Rady Ministrów, w które skład wejdzie 3 przedstawicieli Prezesa Rady Ministrów oraz po 2 przedstawicieli ministrów do spraw gospodarki, finansów publicznych oraz rozwoju regionalnego. Zadaniem komisji będzie ocena wniosków oraz przekazanie Prezesowi Rady Ministrów rekomendacji, co do wysokości środków przyznawanych poszczególnym wnioskodawcom. Oznacza to, że Komisja może zdecydować także o niższym niż wnioskowane przez jednostkę samorządu terytorialnego wsparciu ze środków RFIL na wydatki majątkowe.
Na podstawie rekomendacji Komisji, Prezes Rady Ministrów złoży dyspozycje wypłaty środków w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosków przez wojewodę. Dalsze szczegóły zasad naboru wniosków w drugiej turze zostaną określone w późniejszym terminie: „Jeżeli chodzi o szczegóły składania wniosków zostaną one określone w ogłoszeniu o naborze, które przedstawi Prezes Rady Ministrów. Premier będzie zobowiązany do ogłoszenia co najmniej dwóch naborów w roku 2020” – powiedział Paweł Szafernaker, sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
Do kiedy należy wydatkować środki i zakończyć inwestycję oraz jak rozliczyć wydane środki RFIL
Środki RFIL przekazane zostaną na rachunki bankowe wojewodów przez dysponenta lub ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, wskazanego przez Prezesa Rady Ministrów. Następnie wojewoda przekazuje środki jednostkom samorządu terytorialnego.
Rząd nie określił maksymalnego terminu, w jakim można wydać środki RFIL, choć przyjęto, że samorządy będą mogły skorzystać ze środków do końca 2022 r., co swoje odzwierciedlenie ma w konstrukcji § 13RFILUchw, gdzie termin złożenia wojewodzie ostatniej informacji o wykorzystaniu środków z RFIL przez jednostkę samorządu terytorialnego określono na koniec 2022 r. Niestety w RFILUchw nie wskazano, czy przyznane środki są niewygasającymi dotacjami majątkowymi z funduszu celowego. Problem ten zauważył ZMP, który wskazał, że w takiej sytuacji należy: „w przypadku miast na prawach powiatu wskazać, czy [środki przekazane w formie RFIL – przyp. aut.] są dochodami tych miast w ich części gminnej, części powiatowej, czy obu w określonych proporcjach; b) dla wszystkich JST określić mechanizmy przekazywania i rozliczania tych dotacji (czy ew. ich zwrotu w przypadku ich wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem); c) rozstrzygnąć, czy sprawozdania z otrzymania i wydatkowania tych dotacji będą sporządzane na zasadach i w sprawozdaniach, dotyczących obecnie przekazywanych dotacji celowych, czy w jakimś «szczególnym» trybie. Obecnie takie dotacje są ujmowane w par. dochodowym 626, par.4 =0 i wystarczyłoby dodać w tym celu nowy rozdział: «Fundusz Inwestycji Lokalnych» w obecnym Dziale 758 «Różne rozliczenia»”.
Jednostka samorządu terytorialnego, która otrzymała środki RFIL, będzie zobowiązana do przedłożenia do właściwego wojewody informacji o wykorzystaniu środków (informacja będzie składana elektronicznie przez skrzynkę podawczą wojewody). Takie informacje jednostka będzie musiała złożyć według stanu na koniec 2020, 2021 oraz 2022 r. w terminie 14 dni od zakończenia okresu, za który sporządzana jest informacja o wykorzystaniu oraz dodatkowo 60 dni od dnia zakończenia wydatkowania środków RFIL. Wzór „Informacji o wykorzystaniu środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na inwestycyjne zadania dla jednostek samorządu terytorialnego do końca roku/informacji o wykorzystaniu środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na inwestycyjne zadania dla jednostek samorządu terytorialnego składana po zakończeniu realizacji inwestycji” stanowi załącznik do RFILUchw. W „Informacji…” jednostka musi wskazać swoją nazwę, podać kod TERYT, określić właściwego wojewodę, wskazać sumę przyznanych środków finansowych na inwestycyjne zadania jednostek samorządu terytorialnego, podać klasyfikację budżetową, wartość wydatku majątkowego w pełnych złotych oraz określić udział wydatków ze środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 w wydatku majątkowym. Pod „Informacją…” podpisać się muszą skarbnik jednostki oraz odpowiednio wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta powiatu bądź marszałek województwa.
Po otrzymaniu od wszystkich jednostek „Informacji…”, wojewoda przekaże (za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej) do ostatniego dnia miesiąca, w którym jednostka przekazała informacje o wykorzystaniu, zbiorczą informację o wykorzystaniu przez jednostki środków do ministra właściwego do spraw gospodarki i ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Zasady oznaczania inwestycji
Inwestycje dofinansowane bądź finansowane ze środków RFIL będą musiały zostać oznakowane logiem z nazwą Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych. Wzór logo stanowi załącznik Nr 6 do RFILUchw i zawiera flagę RP, godło RP oraz informację: DOFINANSOWANO ZE ŚRODKÓW RZĄDOWEGO FUNDUSZU INWESTYCJI LOKALNYCH i pól: dofinansowanie i kwota całkowitej wartości inwestycji – w tych polach umieścić należy odpowiednie kwoty. Logo musi zostać zamieszczone na tablicy informacyjnej oraz stronie internetowej urzędu jednostki samorządu terytorialnego, która otrzymała środki z RFIL. Minimalny rozmiar logo umieszczonego na tablicy informacyjnej to 80 cm × 120 cm. Logo powinno wypełniać całą powierzchnię tablicy informacyjnej, gdyż na tablicy nie może zostać umieszczony inny znak graficzny i inna treść poza treścią logo RFIL. Ponadto logo musi być czytelne i widoczne dla odbiorców, a tablicę informacyjną należy umieścić już w momencie rozpoczęcia inwestycji. Jeśli inwestycja rozpoczęła się przed uzyskaniem finansowania lub dofinansowania, tablicę umieszcza się bezpośrednio po otrzymaniu finansowania lub dofinansowania. Jednostka samorządu terytorialnego realizująca inwestycję wspartą środkami RFIL musi pamiętać o umieszczeniu tablicy informacyjnej na przedmiocie inwestycji lub w jej pobliżu, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym, a jeśli prace budowlane w zakresie inwestycji wspartej środkami RFIL są prowadzone w kilku lokalizacjach, należy ustawić tablice w każdej z tych lokalizacji. Tablica informacyjna powinna być wyeksponowana przez 5 lat od dnia otrzymania środków z Funduszu, a jednostka, która zobowiązana jest do umieszczenia tablicy informacyjnej z logo, powinna dbać o to, aby przez cały ten czas odpowiednie oznaczenie było czytelne i znajdowało się w odpowiednim miejscu. Ponadto logo zamieszcza się też na stronie internetowej urzędu jednostki w zakładce lub podstronie przeznaczonej specjalnie dla projektów realizowanych ze środków budżetu państwa lub ze środków Rządowego Funduszu Inwestycji Lokalnych, a dostęp do tej zakładki lub podstrony powinien być możliwy ze strony głównej serwisu i odpowiednio wyeksponowany.
RFILUchw wydaje się być dokumentem mającym na celu określenie w maksymalnie uproszczony sposób skorzystanie ze środków RFIL – nie tworzy ona nadmiernych procedur i nie zobowiązuje samorządów do wypełniania długich wniosków z wyczerpującym opisem inwestycji. Jednocześnie w uchwale nie ma informacji o możliwości m.in. odwołania od decyzji Komisji w przypadku odrzucenia wniosku w drugim etapie naboru bądź w przypadku przyznania przez Komisje niższego, niż wnioskowane przez jednostkę wsparcia ze środków RFIL. Uchwała nie wskazuje też procedury ewentualnego zwrotu środków, jeśli jednostka wydatkuje je niezgodnie z przeznaczaniem (np. na refundację już poniesionych wydatków).

Przekazywanie tytułu wykonawczego i innych dokumentów do organu egzekucyjnego

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1310 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 24.7.2020 r. w sprawie przekazywania tytułu wykonawczego i innych dokumentów do organu egzekucyjnego.

Rozporządzenie wykonuje przepisy ustawy z 17.6.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1438 ze zm.; dalej: EgzAdmU) i wynika z niego, że wierzycielowi nadano dostęp do systemu po uwierzytelnieniu. Uwierzytelnianie wierzyciela w systemie wymaga użycia środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej (art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z 5.9.2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1173).

Ważne

Wniosek egzekucyjny, tytuł wykonawczy oraz informacja sporządza się w formacie XML w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej udostępnionej w BIP na stronie podmiotowej ministra finansów.

Wniosek egzekucyjny, tytuł wykonawczy oraz informacja sporządzone w postaci elektronicznej są przekazywane do organu egzekucyjnego:

  1. niebędącego naczelnikiem urzędu skarbowego, na elektroniczną skrzynkę podawczą tego organu;
  2. będącego naczelnikiem urzędu skarbowego: za pośrednictwem systemu, albo na elektroniczną skrzynkę podawczą organu egzekucyjnego, jeżeli z przyczyn technicznych nie jest możliwe przekazanie tych dokumentów za pośrednictwem systemu. 

Jak wynika z obowiązującego od 30.7.2020 r. przepisu art. 26 § 1g EgzAdmU,

W przypadku gdy tytuł wykonawczy przekazany za pośrednictwem systemu teleinformatycznego:

  1. zawiera dane zobowiązanego, o których mowa w przepisach omawianego rozporządzenia, niezgodne z danymi zawartymi w:
  1. rejestrze PESEL,
  2. Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,
  1. zawiera dane wierzyciela i podstawę prawną, niezgodne ze słownikami referencyjnymi zamieszczonymi na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw finansów publicznych,
  2. nie zawiera danych, innych niż określone w pkt 1 i 2, wymaganych przepisami art. 27 EgzAdmU

– wierzyciel jest zawiadamiany o nieprzyjęciu tytułu wykonawczego wraz z podaniem przyczyny jego nieprzyjęcia.

Jak wynika z rozporządzenia, danymi zobowiązanego zawartymi w tytule wykonawczym przekazanym przy wykorzystaniu systemu, weryfikowanymi z danymi zawartymi w rejestrze, o którym mowa w zacytowanym wyżej art. 26 § 1g pkt 1:

Ważne

Klauzula o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej jest nadawana przez:

  1. opatrzenie tytułu wykonawczego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną weryfikowaną za pomocą kwalifikowanego certyfikatu albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną – w przypadku tytułu wykonawczego wystawionego w postaci elektronicznej;
  2. podpisanie tytułu wykonawczego oraz jego odpisu przez osobę upoważnioną do działania w imieniu organu egzekucyjnego wraz z podaniem jej imienia, nazwiska i stanowiska służbowego – w przypadku tytułu wykonawczego wystawionego w postaci papierowej;
  3. podpisanie wydruku tytułu wykonawczego przez osobę upoważnioną do działania w imieniu organu egzekucyjnego wraz z podaniem jej imienia, nazwiska i stanowiska służbowego – w przypadku tytułu wykonawczego wystawionego w postaci elektronicznej, jeżeli z przyczyn technicznych nie jest możliwe nadanie tej klauzuli w sposób określony w pkt 1.

Trzeba też dodać, że posługiwanie się tytułem wykonawczym przekazanym drogą elektroniczną wymaga użycia urządzenia podłączonego do Internetu, mającego zainstalowane oprogramowanie umożliwiające wyświetlenie pliku XML zawierającego ten tytuł, w sposób zgodny ze wspomnianą wyżej strukturą logiczną oraz weryfikację podpisu bądź pieczęci elektronicznej, którą został opatrzony ten plik. Organ egzekucyjny udostępnia tytuł wykonawczy przekazany drogą elektroniczną w postaci:

Ważne

Organ egzekucyjny przekształca tytuł wykonawczy z postaci elektronicznej w postać papierową przez sporządzenie jego wydruku zgodnie z art. 26e § 2 EgzAdmU, zgodnie z którym jeżeli zachodzi potrzeba doręczenia wydruku pisma sporządzonego przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, wydruk tego pisma odzwierciedla jego treść i zawiera informację o: sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej oraz opatrzeniu pisma podpisem albo zaawansowaną pieczęcią elektroniczną.

Wyznaczono jeden urząd skarbowy do przekazywania 1% beneficjentom

Na podstawie art. 45c ust. 8 PDOFizU upoważniono, w drodze rozporządzenia Ministra Finansów, Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy do realizacji zadania polegającego na przekazaniu, do wskazanych przez podatników organizacji pożytku publicznego, kwot 1%.

Dotychczas proces przekazania wnioskowanych przez podatników kwot 1% podatku dochodowego od osób fizycznych wskazanym organizacjom pożytku publicznego był realizowany odrębnie przez każdego z naczelników urzędów skarbowych na podstawie złożonych wniosków.