Ujawnienie informacji o wysokości wynagrodzenia pracownika
Dane o wysokości wynagrodzenia to dane osobowe i przede wszystkim należy zwrócić uwagę na obowiązek ochrony informacji w tym zakresie właśnie w oparciu o przepisy o danych osobowych.
W odniesieniu do dostępu do danych osobowych pracowników zawartych w dokumentacji pracowniczej warunkami podstawowymi, jakie muszą zostać spełnione, są:
1) niezbędność dostępu do danych pracowników do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych przez przełożonego, oraz
2) nadanie upoważnienia do przetwarzania danych osobowych.
Administrator danych osobowych (pracodawca) musi przestrzegać bezwzględnie podstawowych zasad przetwarzania danych pracowników, jak również ich ochrony.
Dane osobowe muszą być:
1) przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą („zgodność z prawem, rzetelność i przejrzystość”),
2) zbierane w konkretnych, wyraźnych i prawnie uzasadnionych celach i nieprzetwarzane dalej w sposób niezgodny z tymi celami; dalsze przetwarzanie do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych nie jest uznawane w myśl art. 89 ust. 1 RODO za niezgodne z pierwotnymi celami („ograniczenie celu”),
3) adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane („minimalizacja danych”),
4) prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; należy podjąć wszelkie rozsądne działania, aby dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane („prawidłowość”),
5) przechowywane formie umożliwiającej identyfikację osoby, której dane dotyczą, przez okres nie dłuższy niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane; dane osobowe można przechowywać przez okres dłuższy, o ile będą one przetwarzane wyłącznie do celów archiwalnych w interesie publicznym, do celów badań naukowych lub historycznych lub do celów statystycznych na mocy art. 89 ust. 1 RODO, z zastrzeżeniem, że wdrożone zostaną odpowiednie środki techniczne i organizacyjne wymagane na mocy niniejszego rozporządzenia w celu ochrony praw i wolności osób, których dane dotyczą („ograniczenie przechowywania”),
6) przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych („integralność i poufność”).
Z zasad tych wynika wprost, że dostępność danych osobowych powinna być ograniczona konkretnym celem ich przetwarzania. Powinno to zostać również odniesione jako jedna z nadrzędnych zasad do nadawania upoważnienia do dostępu do danych osobowych pracowników. Ocena tego, czy dana osoba (przełożony) powinna mieć dostęp do szczegółowych informacji o pracowniku powinna być dokonywana z uwzględnieniem konkretnego zakresu uprawnień i obowiązków skarbnika, kierownika. Można powiedzieć, że w każdym przypadku nadawania uprawnień do wglądu do danych osobowych pracowników pracodawca powinien rzetelnie odpowiedzieć co najmniej na pytania: po co? Do czego są potrzebne? Ile informacji powinno być udostępnianych?
Dostęp do danych o wynagrodzeniu byłby uzasadniony np. wówczas, gdyby przełożony miał bezpośredni wpływ na kształtowanie wysokości wynagrodzenia. Jeżeli chodzi zaś o samo porównanie wysokości wynagrodzeń w kontekście przepisów o równym traktowaniu, to dane w tym zakresie posiada pracodawca i zwykle w oparciu o te dane może dokonać oceny, czy regulacje te są przestrzegane.
Zwolnienie podmiotowe od VAT dla podatników rozpoczynających prowadzenie działalności gospodarczej
W przedstawionej sytuacji osoba fizyczna, która uzyskuje przychody z tytułu prywatnego wynajmu nieruchomości, powinna zarejestrować się do celów VAT jako podatnik VAT czynny przed rozpoczęciem wynajmowania przedmiotowej nieruchomości. Wynika to z tego, że na podstawie obiektywnych przesłanek osoba ta może ustalić przewidywaną wartość sprzedaży w wysokości powyżej 200 000 zł.
Zasadniczo każda odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu VAT (zob. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, dalej: VATU). Przy czym, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, przez prowadzenie działalności gospodarczej należy rozumieć również faktyczne prowadzenie takiej działalności, np. prywatne wynajmowanie nieruchomości w sposób ciągły dla celów zarobkowych, a nie tylko wpis przedsiębiorcy w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Wyjątkowo jednak odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w ramach prowadzonej działalności gospodarczej może korzystać ze zwolnienia od VAT w przypadku tzw. zwolnienia podmiotowego od VAT. Umożliwia ono małym przedsiębiorcom, dokonującym sprzedaży o wartości nieprzekraczającej 200 000 zł netto rocznie, uniknięcie obowiązku zapłaty VAT (zob. art. 113 ust. 1 VATU).
W przypadku osoby rozpoczynającej w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT (np. prywatnego wynajmu nieruchomości), osoba ta może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od VAT, jeżeli przewidywana przez nią wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 200 000 zł netto (zob. art. 113 ust. 9 VATU). Natomiast jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej podmiotowo od VAT, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę 200 000 zł netto, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że w przedstawionej sytuacji osoba fizyczna, która uzyskuje przychody z tytułu prywatnego wynajmu nieruchomości, powinna zarejestrować się do celów VAT jako podatnik VAT czynny przed rozpoczęciem wynajmowania nieruchomości, jeżeli na podstawie obiektywnych przesłanek osoba ta może ustalić przewidywaną wartość sprzedaży w wysokości powyżej 200 000 zł netto rocznie.
Wynika to m.in. z tego, że w przypadku osoby rozpoczynającej w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT (np. prywatnego wynajmu nieruchomości), przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, które dotyczą zwolnienia podmiotowego, odwołują się wprost do przewidywanej przez tę osobę wartości sprzedaży. Innymi słowy, treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje wyraźnie, że możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego od VAT nie przysługuje każdej osobie rozpoczynającej w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Możliwość ta przysługuje jedynie osobie, która przewiduje, że jej wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty 200 000 zł netto.
Ponadto należy wskazać, że celem zwolnienia podmiotowego od VAT jest uproszczenie obowiązków oraz zmniejszenie ciężarów podatkowych dla małych przedsiębiorców. Dlatego też należy przyjąć, że jeżeli dana osoba na podstawie obiektywnych przesłanek (np. treści umowy najmu nieruchomości) może ustalić przewidywaną wartość sprzedaży w wysokości powyżej 200 000 zł netto rocznie, to nie powinna ona zostać uznana za małego przedsiębiorcę uprawnionego do stosowania zwolnienia podmiotowego od VAT.
Szkolenie wstępne online na zewnętrznej platformie szkoleniowej
Szkolenie online byłoby w mojej ocenie możliwe, gdyby np. zakładowy bhp-owiec (lub pracownik wyznaczony przez pracodawcę posiadający zasób wiedzy i umiejętności zapewniający właściwą realizację programu instruktażu posiadający aktualne szkolenie bhp) przeprowadził takie szkolenie „na żywo” w ramach chatu wideo czy wideokonferencji. Skorzystanie z gotowego kursu na zewnętrznej platformie może być kwestionowane.
Wstępne szkolenie w dziedzinie bhp
Kwestie związane z organizacją szkoleń w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy regulują przepisy rozporządzenia MGiP z 27.7.2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Wspomniane rozporządzenie określa rodzaje szkoleń i ustala szkolenia wstępne (przed dopuszczeniem do pracy) oraz szkolenia okresowe (cyklicznie aktualizujące wiedzę i umiejętności pracownika w dziedzinie bhp). Dość precyzyjnie ustala także m.in. zasady organizacji szkoleń, tematykę szkoleń (w postaci ramowych programów szkoleń), formy przeprowadzania szkoleń, itd.
Szkolenie wstępne jest realizowane w dwóch częściach. Pierwszą z nich jest instruktaż ogólny prowadzony najczęściej przez zakładowego bhp-owca. W ramach tej części szkolenia uczestnicy powinni zostać zapoznani z podstawowymi przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy zawartymi w Kodeksie pracy, w układach zbiorowych pracy lub w regulaminach pracy, z przepisami oraz zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązującymi w danym zakładzie pracy, a także z zasadami udzielania pierwszej pomocy w razie wypadku (jest to w praktyce bardziej teoretyczna część nakierowana na przepisy). Drugą częścią szkolenia wstępnego jest instruktaż stanowiskowy przeprowadzany najczęściej przez wyznaczoną przez pracodawcę osobę kierującą pracownikami. Celem tej części szkolenia jest zapewnienie uczestnikom szkolenia zapoznania się z czynnikami środowiska pracy występującymi na ich stanowiskach pracy i ryzykiem zawodowym związanym z wykonywaną pracą, sposobami ochrony przed zagrożeniami, jakie mogą powodować te czynniki, oraz metodami bezpiecznego wykonywania pracy na tych stanowiskach. Ta część szkolenia jest częścią bardziej praktyczną i kończy się sprawdzianem wiedzy i umiejętności warunkującym dopuszczenie do pracy.
Szkolenia wstępne online
Szkolenie wstępne powinno być prowadzone w formie instruktażu na podstawie szczegółowego programu opracowanego przez organizatora szkolenia w oparciu o ramowy program szkolenia z ww. rozporządzenia MGiP z 27.7.2004 r. Przez instruktaż rozumie się formę szkolenia o czasie trwania nie krótszym niż 2 godziny lekcyjne, umożliwiającego uzyskanie, aktualizowanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności dotyczących wykonywania pracy i zachowania się w zakładzie pracy w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. Podczas szkolenia konieczne jest stosowanie odpowiednich środków dydaktycznych, w szczególności filmów, tablic, folii do wyświetlania informacji, środków do udzielania pierwszej pomocy w razie wypadku (instruktaż ogólny). Można więc wykorzystać materiały szkoleniowe np. prezentacje zawierające treść przepisów i zasad bhp.
Przepisy wspomnianego rozrządzenia MGiP z 27.7.2004 r. nie wykluczają wyraźnie możliwości przeprowadzania szkoleń wstępnych online. Określają jednak, że instruktaż ogólny prowadzi pracownik służby bezpieczeństwa i higieny pracy, osoba wykonująca u pracodawcy zadania tej służby albo pracodawca, który sam wykonuje takie zadania lub pracownik wyznaczony przez pracodawcę posiadający zasób wiedzy i umiejętności zapewniający właściwą realizację programu instruktażu, mający aktualne zaświadczenie o ukończeniu wymaganego szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Taki kształt przepisów w mojej ocenie dość znacząco ogranicza możliwości organizowania szkoleń wstępnych przy użyciu zewnętrznych platform szkoleniowych. Szkolenie online byłoby, w mojej ocenie, możliwe, gdyby np. zakładowy bhp-owiec przeprowadził takie szkolenie „na żywo” w ramach chatu wideo czy wideokonferencji. Skorzystanie z gotowego kursu na zewnętrznej platformie może być w związku z tym kwestionowane.
Reprezentacja spółki z o.o. przy zawieraniu umowy o pracę z członkiem zarządu spółki
W opisanym przez Państwa przypadku ze wspólnikiem spółki, którego dotyczy pytanie, może zostać nawiązany stosunek pracy na stanowisku np. głównego księgowego. Jeśli w Państwa spółce z ograniczoną odpowiedzialnością funkcjonuje rada nadzorcza, to ona powinna zawrzeć umowę o pracę z członkiem zarządu spółki. Jeśli w Państwa spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie funkcjonuje rada nadzorcze, to zgromadzenie wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powinno uchwałą powołać pełnomocnika do zawarcia umowy o pracę z członkiem zarządu spółki, przy czym pełnomocnikiem tym nie może być żaden z członków zarządu spółki.
Zgodnie z orzecznictwem SN jedynie status jedynego lub niemal jedynego wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sprawia, że taki wspólnik nie może pozostawać ze spółką w stosunku pracy, ponieważ taka część udziałów zapewnia mu decyzyjne prawo głosu oraz w istocie właścicielski udział w zyskach, zwłaszcza gdy pełni on funkcję jednoosobowego zarządu (wyrok SN z 23.1.2020 r., II UK 243/18, Legalis). Ale sytuacja taka nie zachodzi w przypadku wspólnika spółki wieloosobowej (dwu- i więcej), nawet jeśli jeden ze wspólników posiada większościowy pakiet udziałów (wspólnik dominujący), o ile nie jest on niemal jedynym wspólnikiem (wyrok SA w Poznaniu z 7.4.2022 r., III AUa 1313/20, Legalis). Tym bardziej sytuacja taka nie zachodzi w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której każdy z dwóch wspólników posiada 50% udziałów spółki. Dodatkowo wspólnik spółki, którego dotyczy pytanie, nie pozostaje ze spółką w stosunku pracy, więc nawet nie zaistnieje sytuacja pozostawania przez pracownika w dwóch stosunkach pracy z tym samym pracodawcą. Dlatego też w opisanym przez Państwa przypadku ze wspólnikiem spółki, którego dotyczy pytanie, może zostać nawiązany stosunek pracy na stanowisku np. głównego księgowego.
Drugie z Państwa pytań reguluje art. 210 § 1 Kodeksu spółek handlowych, zgodnie z którym w umowie między spółką a członkiem zarządu oraz w sporze z nim, spółkę reprezentuje rada nadzorcza lub pełnomocnik powołany uchwałą zgromadzenia wspólników.
Powyższa regulacja dotyczy wszelkich umów, w tym również umowy o pracę. Jeśli zatem w Państwa spółce z ograniczoną odpowiedzialnością funkcjonuje rada nadzorcza, to ona powinna zawrzeć umowę o pracę z członkiem zarządu spółki, co odczytywać należy albo jako obowiązek podpisania umowy o pracę przez wszystkich członków rady nadzorczej spółki, albo jako obowiązek podjęcia uchwały przez wszystkich członków rady nadzorczej spółki zezwalającej na podpisanie umowy o pracę przez jednego z członków rady nadzorczej spółki i następczego podpisania umowy o pracę przez tego członka rady nadzorczej spółki. Jeśli natomiast w Państwa spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie funkcjonuje rada nadzorcze, to zgromadzenie wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością powinno uchwałą powołać pełnomocnika do zawarcia umowy o pracę z członkiem zarządu spółki, przy czym pełnomocnikiem tym nie może być żaden z członków zarządu spółki.
JPK_CIT – nowe obowiązki już od 1 stycznia 2025 r.
1. Zakres obowiązywania przepisów
Obowiązek od 1.1.2025 r. obejmuje podatników podatku dochodowego od osób prawnych, których przychody za poprzedni rok przekroczyły 50 mln euro oraz podatkowe grupy kapitałowe. Dla celów ustalenia wysokości 50 mln euro należy dokonać przeliczenia na złote według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP w ostatnim dniu roboczym poprzedniego odpowiednio roku podatkowego albo roku obrotowego.
Jak wskazało MF w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 10.10.2024 r., 0114-KDIP2-2.4010.364.2024.1.PK obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych do urzędu skarbowego będzie dotyczył również spółek opodatkowanych estońskim CIT już za rok obrotowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2024, o ile spełnione są ww. limity.
Warto w tym miejscu wskazać, iż wprawdzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych jest PKG, to obowiązek przekazania JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR ciąży na każdej ze spółek tworzących PGK odrębnie tj. we własnym imieniu i w zakresie prowadzonych przez nie ksiąg rachunkowych oraz ewidencji ŚT i WNiP.
Począwszy od roku podatkowego lub obrotowego zaczynającego się po 31.12.2025 r. zobowiązanym do sporządzania i przesyłania JPK_CIT będą inni podatnicy CIT (spółki niebędące osobami prawnymi) zobowiązani do składania JPK_VAT.
W kolejnym roku tj. po 31.12.2026 r. – pozostali podatnicy CIT i spółki niebędące osobami prawnymi.
2. Podmioty zwolnione
Z obowiązku przesyłania JPK_CIT będą zwolnieni podatnicy:
- objęci zwolnieniem podmiotowym (art. 6 ust. 1 ustawy o CIT), z wyjątkiem fundacji rodzinnych,
- o których mowa w art. 27a ustawy o CIT, tj. podatnicy uprawnieni do składania zeznań w formie papierowej,
- prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
3. Termin raportowania
Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych zobowiązani będą przesyłać dane dotyczące ksiąg rachunkowych w terminie do końca marca 2026 r. (gdy ich rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym). Dane będą przesyłane zgodnie z ustaloną schemą w formacie xml z systemu finansowo-księgowego. Jeżeli system FK zapewnia możliwość wysyłki mogą zostać bezpośrednio z oprogramowania przesłane do właściwego urzędu skarbowego, w przeciwnym razie będą wysyłane przez bramkę Ministerstwa Finansów – aplikacji Klient JPK WEB.
4. Zakres struktur
JPK_CIT obejmuje dwie struktury:
- JPK_KR_PD (Jednolity Plik Kontrolny Księgi Rachunkowe Podatek Dochodowy) – struktura obejmująca zapisy z ksiąg rachunkowych rozszerzona o dodatkowe informacje,
- JPK_ST_KR (Jednolity Plik Kontrolny Środki Trwałe) – nowa struktura obejmująca ewidencję środków trwałych i WNiP.
Obie struktury będą składane łącznie przez podatników prowadzących księgi handlowe.
Ministerstwo zapowiedziało, że obowiązek wdrożenia JPK_ST_KR zostanie przesunięty na 2026 r. (z pierwszym raportowaniem w 2027 r.). Obecne rozporządzenie nie zawiera jeszcze wspomnianego zwolnienia.
W przypadku podatników prowadzących uproszczone formy ewidencji podatkowej po 31.12.2025 r. obowiązywać będą:
- JPK_PKPIR – podatkowa księga przychodów i rozchodów,
- JPK_EWP – ewidencja przychodów,
- JPK_ST – ewidencja/wykaz środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (dla podatników składających JPK_PKPIR lub JPK_EWP).
5. JPK_CIT a JPK_KR
JPK_CIT jest strukturą, która w zdecydowanie szerszym zakresie będzie umożliwiała organom podatkowym porównanie danych, raportowanych przez podatnika (informacje ujęte w zeznaniu rocznym CIT-8, w złożonym sprawozdaniu finansowym jak: bilans, rachunek zysków i strat, przejście z wyniku bilansowego na wynik podatkowy).
Celem wprowadzanych zmian jest ułatwienie typowania podatników do kontroli. Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu rozporządzenia: „Wprowadzenie dodatkowych danych jest niezbędne dla zapewnienia porównywalności pomiędzy składanymi ewidencjami a sprawozdaniami finansowymi, danymi z JPK_VAT oraz informacjami z systemu KSeF. (…) Wprowadzenie zaproponowanego znacznika kont wpłynie na prawidłową identyfikację kont ksiąg rachunkowych, co będzie miało bezpośredni wpływ na efektywność działalności analitycznej i kontrolnej jednostek KAS, a zarazem przyczyni się do zmniejszenia zaangażowania podatników w udzielanie wyjaśnień dotyczących dokonanych zapisów.”
Powoduje to, iż obecna struktura JPK_KR stanowi punkt wyjściowy dla JPK_CIT, który będzie w znacznym stopniu rozbudowany, tak by zapewnić organom podatkowym realizację funkcji analityczno-kontrolnych.
| JPK_CIT | JPK_KR | |
| podmiot zobowiązany | podatnicy podatku dochodowego | prowadzący księgi rachunkowe przy użyciu programów komputerowych |
| termin obowiązywania | począwszy od 2025 i stopniowo rozszerzany | od 2016 r. |
| struktura wysyłanych danych | xml | xml |
| termin przesłania danych | termin złożenia zeznania rocznego | nie krócej niż 3 dni |
| obowiązek przesłania danych | obligatoryjne | na żądanie organu podatkowego |
| zakres danych – założenia ogólne | poszczególne zapisy w księgach rachunkowych, struktura środków trwałych i wnip, dodatkowe znaczniki podatkowe, przypisanie kont do struktury danych wynikających z bilansu i rachunku zysków i strat, przejście z wyniku bilansowego na wynik podatkowy | poszczególne zapisy w księgach rachunkowych |
Ważne
Ministerstwo Finansów wskazuje, iż: „Wprowadzenie JPK_KR_PD nie powoduje likwidacji JPK_KR na żądanie. JPK_KR będzie funkcjonował m.in. za okresy przed wejściem w życie obowiązku raportowania w postaci JPK_KR_PD.”
6. Informacje podlegające wykazaniu
Przesłane pliki w strukturze xml za pierwszy rok obowiązywania będą ograniczone wyłącznie do znaczników identyfikujących konta ksiąg. Rok później (2026) podatnicy będą zobowiązani dodatkowo wykazać: numer identyfikacji kontrahenta, numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur, wysokość, rodzaj i typ różnicy pomiędzy wynikiem bilansowym i podatkowym.
W nowej strukturze podatnik zobowiązany jest wskazać:
- dane identyfikacyjne kontrahenta podatnika;
- w przypadku faktur stanowiących dowód księgowy – numer identyfikujący fakturę lub fakturę korygującą w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF);
- znaczniki identyfikujące konta rachunkowe, wykazywane według słownika znaczników identyfikujących konta rachunkowe;;
- dane potwierdzające nabycie, wytworzenie lub wykreślenie z ewidencji środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej;
- wysokość, rodzaj i typ różnicy pomiędzy wynikiem bilansowym i podatkowym poprzez wskazanie wysokości:
- kosztów podatkowych niebędących kosztem bilansowym,
- kosztów bilansowych niebędących kosztem podatkowym,
- przychodów podatkowych niebędących przychodem bilansowym,
- przychodów bilansowych niebędących przychodem podatkowym,
- przychodów niepodlegających opodatkowaniu,
- kosztów związanych z przychodami nie podlegającymi opodatkowaniu,
- dochodów wolnych od podatku;
- wysokość i rodzaj dochodu podlegającego opodatkowaniu w odniesieniu do podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
7. Struktura JPK_ST
W strukturze obejmującej konieczność wykazania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wskazać trzeba będzie:
- numer identyfikujący fakturę w KSeF,
- numer dowodu, na podstawie którego przyjęto do używania ŚT lub WNiP,
- rodzaj dowodu potwierdzającego nabycie, wytworzenie lub wykreślenie z ewidencji,
- datę nabycia, wytworzenia, przyjęcia do używania lub wykreślenia z ewidencji,
- numer inwentarzowy.
W ww. zakresie jednostki nie będą zobowiązane przedstawiać informacje dla środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych powyższych danych wprowadzonych o ewidencji przed 1.1.2025 r. Nie dotyczy to jednak danych bieżących odnoszących się do zbycia takich składników (numer faktury) lub wykreślenia ich z ewidencji (data).
W ramach struktury JPK_ST podatnicy będą zobowiązani podać:
- nazwę środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej,
- informacje dot. amortyzacji bilansowej, jak i podatkowej, w szczególności metodę amortyzacji, stawkę amortyzacyjną, częstotliwość dokonywanych odpisów amortyzacyjnych,
- wartość początkową środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej,
- przyczynę wykreślenia z ewidencji (likwidacja, sprzedaż, przesunięcie).
Z zapowiedzi MF wynika, iż wyłączenie obowiązku przekazywania za 2025 danych z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nastąpi w drodze odrębnego od wskazanego na wstępie rozporządzenia aktu prawnego.
8. Wyzwania związane z wdrożeniem JPK-CIT
Jednym z kluczowych wyzwań związanych z wdrożeniem JPK-CIT jest dostosowanie programowania finansowo-księgowego, które od 1.1.1025 r. będzie raportować dane zgodnie ze strukturą. Oznacza to konieczność uzupełnienia informacji w zakresie mapowania kont oraz przypisania do nich znaczników. Podatnicy powinni rozważyć najdogodniejszy sposób zaadaptowania w księgach rachunkowych dodatkowych ewidencji prowadzonych obecnie pozasystemowo, tj. powszechnych dla celów podatkowych ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych czy kalkulacji wyniku podatkowego prowadzonych w arkuszu Excel. Niezbędne jest przeszkolenie pracowników służb finansowo-księgowych, którzy w sposób prawidłowy będą dbali o ewidencjonowanie danych zgodnie ze schemą, a także przeprowadzenie wstępnego eksportu danych, który pozwoli na weryfikację poprawności działania oraz eliminację zaistniałych błędów i ograniczenie potencjalnych ryzyk.
Import usług w fundacji rodzinnej
Usługa zakupu domeny internetowej stanowi usługę rozliczaną na zasadzie wskazanej w art. 28b VATU, jeśli jej nabywcą jest inny podatnik. Zgodnie z art. 28b VATU państwem opodatkowania usług jest kraj siedziby usługobiorcy lub kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej przez usługobiorcę.
Reguły opodatkowania zakupu usług rozliczanych w ramach importu usług przez krajowych nabywców, zostały wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 VATU. Na podstawie tego przepisu, podatnikami rozliczającymi import usług są podmioty nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e VATU (usługi związane z nieruchomościami), podatnik ten nie jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik VAT,
b) w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b VATU usługobiorcą jest podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4 VATU, tj. jako podatnik VAT-UE.
Przytoczona regulacja wskazuje zatem, że w razie zakupu usługi elektronicznej w postaci domeny internetowej (usługa opodatkowana zgodnie z art. 28b VATU) od podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej w Polsce (lub stałego miejsca prowadzenia tej działalności, które uczestniczyło w wykonaniu usługi), fundacja rodzinna rozlicza podatek należny od nabycia, o ile jest osobą zidentyfikowaną lub obowiązaną do identyfikacji jako podatnik VAT-UE.
Na podstawie art. 97 ust. 4 w zw. z art. 97 ust. 2–3 VATU, osoba prawna niebędąca podatnikiem obowiązana jest do identyfikacji jako podatnik VAT-UE w razie dokonywania WNT w warunkach art. 10 ust. 1 pkt 2 VATU oraz w przypadku nabycia usług, do których stosuje się art. 28b VATU, stanowiących import usług.
Mając na uwadze brzmienie powołanych przepisów, należy stwierdzić, że w związku z tym, że fundacja rodzinna importuje usługi, do których stosuje się art. 28b VATU, zobligowana jest do zarejestrowania się jako podatnik VAT-UE, a w konsekwencji zobowiązana jest do rozliczenia podatku należnego od transakcji poprzez złożenie w urzędzie skarbowym deklaracji VAT-9M za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy od nabytej usługi.
Takie samo stanowisko reprezentują organy podatkowe w wydawanych interpretacjach urzędowych. Dla przykładu można przywołać interpretację indywidualną DKIS z 10.10.2024 r., (0113-KDIPT1-2.4012.429.2024.2.JSZ).
Wakacje składkowe – kluczowe informacje o nowej uldze w ubezpieczeniach społecznych dla przedsiębiorców
Podmiotowy zakres ulgi
Ze zwolnienia mogą skorzystać osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą (JDG) oraz wspólnicy spółek cywilnych (SC). Zwolnienie jest niedostępne dla innych osób wykonujących pozarolniczą działalność, czyli np. wspólników spółek jawnych. W przypadku osób prowadzących działalność w kilku formach (np. JDG i spółka jawna) istotne znaczenie ma to, z jakim kodem są zgłoszone do ubezpieczeń.
Prawo do ulgi przysługuje tylko wtedy, gdy przedsiębiorca jest zgłoszony z kodem 051000.
Przedmiotowy zakres ulgi
Wakacje składkowe to możliwość niezapłacenia składek na ubezpieczenia społeczne z działalności gospodarczej za wybrany miesiąc w danym roku. Zwolnienie obejmuje składki na ubezpieczenia:
1) emerytalne;
2) rentowe;
3) wypadkowe.
Jeżeli przedsiębiorca opłaca składki chorobowe, ich kwota również jest objęta zwolnieniem. W tym przypadku istnieje jednak dodatkowy warunek – mianowicie przedsiębiorca musi opłacać te składki w miesiącu złożenia wniosku oraz w miesiącu poprzednim.
Dodatkowo, przepisy o zwolnieniu stosuje się odpowiednio do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, z tym że składki na te fundusze nie podlegają refundacji ze środków Skarbu Państwa (patrz niżej).
Do zapłaty pozostają składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz wszystkie składki od osób zatrudnionych, przede wszystkim pracowników i zleceniobiorców.
Konieczność złożenia wniosku
Chcąc ulżyć przedsiębiorcom można było wprowadzić mechanizmy działające automatycznie, np. obniżyć podstawę wymiaru. Ustawodawca postanowił jednak inaczej – skorzystanie z wakacji składkowych wymaga złożenia wniosku za pomocą profilu informacyjnego utworzonego w systemie teleinformatycznym udostępnionym przez ZUS, w formie dokumentu elektronicznego (RWS).
Biorąc pod uwagę, że:
1) z ulgi można skorzystać tylko raz w roku;
2) stosowne przepisy zaczynają obowiązywać od dnia 1 listopada;
3) wniosek trzeba złożyć w miesiącu poprzedzającym miesiąc skorzystania z ulgi
– aby móc skorzystać z omawianej możliwości wniosek RWS należy złożyć w trakcie listopada – wtedy zwolnieniem będą objęte składki grudniowe. Nie ma natomiast przeszkód, żeby kolejny wniosek złożyć w grudniu w odniesieniu do składek styczniowych. Nie zawsze będzie to jednak ekonomicznie uzasadnione – w niektórych przypadkach warto wstrzymać się ze złożeniem kolejnego wniosku.
Poza złożeniem wniosku trzeba spełnić szereg warunków.
Liczba ubezpieczonych
Prawo do wakacji składkowych uzależnione jest w pierwszej kolejności od liczby osób zgłoszonych do ZUS – zarówno tych zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych, jak i zgłoszonych wyłącznie do ubezpieczenia zdrowotnego. Aby skorzystać z ulgi w miesiącu poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku nie można mieć zgłoszonych do ubezpieczeń więcej niż 10 ubezpieczonych. Innymi słowy, harmonogram w 2024 r. wygląda następująco:
1) w październiku nie może być więcej niż 10 ubezpieczonych – nawet jeden dzień podlegania składkom oznacza, że mamy do czynienia z ubezpieczonym;
2) w listopadzie należy złożyć wniosek;
3) wtedy w grudniu mamy wakacje składkowe;
4) czyli nie odprowadzimy składek w styczniu.
W przypadku JDG sprawa jest oczywista – uwzględnia się samego przedsiębiorcę, osoby współpracujące, pracowników, zleceniobiorców itp. Nie uwzględnia się osób, które nie są zgłaszane do ZUS, czyli m.in. wykonawców umów o dzieło, zleceniobiorców będących uczniami i studentami do 26. roku życia, osób opłacających składki w innym kraju UE/EOG.
W przypadku SC omawiany warunek nie obowiązuje. Dzieje się tak, gdyż wspólnik SC jest odrębnym płatnikiem od spółki i opłaca składki wyłącznie za siebie (1 ubezpieczony). W efekcie liczba osób zgłoszonych do ubezpieczeń w spółce cywilnej jest bez znaczenia, co powoduje nierówność między JDG a SC.
Limit przychodów
Kolejnym warunkiem jest limit przychodów. Prawo do ulgi przysługuje, gdy przedsiębiorca w ostatnich 2 latach kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku nie osiągnął przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej lub w co najmniej jednym roku z 2 ostatnich lat kalendarzowych poprzedzających rok złożenia wniosku osiągnął roczny przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej nieprzekraczający równowartości w złotych 2 milionów euro.
Składając wniosek w listopadzie 2024 r., bierzemy zatem pod uwagę lata 2022–2023. Przedsiębiorca nie ma prawa do ulgi, jeżeli przekroczenie miało miejsce w obu latach.
Jeżeli 2 miliony euro zostały przekroczone w 2023 r. i jest pewne, że limit zostanie przekroczony także w 2024, przedsiębiorca powinien złożyć drugi wniosek w grudniu. Decydujące znaczenie mają bowiem dwa lata przed rokiem złożenia wniosku, a nie przed rokiem skorzystania ze zwolnienia. W efekcie w takim przypadku przedsiębiorca będzie mógł skorzystać ze zwolnienia w styczniu 2025 r., mimo że w latach 2023–2024 jego przychody będą przekraczały limit.
W przychodzie z pozarolniczej działalności gospodarczej należy uwzględniać 100% przychodów z JDG oraz – proporcjonalnie do udziałów – przychody ze spółek cywilnych, jawnych i partnerskich.
Zakaz świadczenia usług na rzecz byłego pracodawcy
W przypadku preferencji w składkach ZUS ustawodawca zazwyczaj wymaga nieświadczenia usług na rzecz byłego pracodawcy, a ograniczenie to obowiązuje przez dwa lata – tak jest w przypadku ulgi na start, małego ZUS i małego ZUS plus.
W przypadku wakacji składkowych ustawodawca zapisał, że może z nich skorzystać przedsiębiorca, który jako ubezpieczony w roku kalendarzowym poprzedzającym rok złożenia wniosku oraz w okresie od początku roku kalendarzowego złożenia wniosku do dnia złożenia tego wniosku nie wykonywał pozarolniczej działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego w roku kalendarzowym rozpoczęcia działalności gospodarczej lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej.
W praktyce oznacza to, że z wakacji składkowych może wykluczyć zdarzenie sprzed wielu lat. Przykładowo, jeśli 20 lat temu ubezpieczony zamienił etat na działalność gospodarczą (usługi świadczone w ramach etatu i JDG były tożsame) i po trzech latach przestał fakturować dotychczasowego pracodawcę, ale na początku 2023 r. wystawił fakturę na jego rzecz, to formalnie rzecz biorąc traci prawo do wakacji składkowych.
Powyższe oznacza, że przedsiębiorcy mogą chcieć podmienić faktury, tak aby były na inny zakres usług.
Podleganie ubezpieczeniom
Aby móc nie płacić składek należy im podlegać. Ustawodawca wymaga, aby przedsiębiorca w miesiącu kalendarzowym poprzedzającym miesiąc złożenia wniosku jako ubezpieczony podlegał ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W efekcie, aby w grudniu nie opłacać składek, konieczne jest podleganie ubezpieczeniom w październiku.
Jeżeli zatem ktoś odwiesi działalność w listopadzie, stosowny wniosek będzie mógł złożyć dopiero w grudniu i skorzystać z wakacji składkowych w styczniu.
Istotne jest, że z wakacji może skorzystać każdy przedsiębiorca prowadzący działalność w formie JDG lub SC, o ile podlega składkom społecznym. Nie ma przy tym znaczenia, czy opłaca pełny ZUS, mały ZUS czy mały ZUS plus – oczywiście korzyść z ulgi będzie zależna od tego, jakie składki są do zapłaty. Wysokość ulgi zależy od składek należnych za dany miesiąc. Jeżeli zatem w grudniu przedsiębiorca opłaca duży ZUS, to zwolnienie obejmuje duży ZUS, nawet jeśli do końca listopada opłacał mały ZUS.
Zwolnienie de minimis
Wakacje składkowe stanowią pomoc de minimis, udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. Zwolniony z opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe może być płatnik składek, który dysponuje limitem pomocy de minimis co najmniej w wysokości sumy obowiązujących go we wskazanym miesiącu kalendarzowym składek na ubezpieczenia społeczne podlegających zwolnieniu.
Dodatkowe formalności
Za miesiąc kalendarzowy objęty zwolnieniem płatnik składek przesyła:
1) deklarację rozliczeniową;
2) imienny raport miesięczny z informacją o składkach finansowanych przez budżet państwa za osobę opłacającą składki za siebie;
3) imienny raport miesięczny z informacją o składkach finansowanych przez osobę opłacającą składki za siebie;
4) w przypadku zgłaszania do ubezpieczeń innych ubezpieczonych – imienne raporty za tych ubezpieczonych.
W związku z nową możliwością pojawiły się nowe kody ubezpieczeniowe:
1) 05 14 – osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą zwolniona z opłacania składek, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi 60% kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego (pełny ZUS);
2) 05 74 – osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą zwolniona z opłacania składek, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia (mały ZUS);
3) 05 94 – osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą zwolniona z opłacania składek, dla której podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne uzależniona jest od przychodu (mały ZUS plus).
Skutki zwolnienia
Za miesiąc objęty zwolnieniem przedsiębiorca nie odprowadza składek, co oznacza, że realna korzyść jest widoczna w miesiącu następnym (miesiącu zapłaty). Jednocześnie składki na ubezpieczenia społeczne (bez składek na fundusze) są finansowane w ramach dotacji z budżetu państwa do FUS.
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe za miesiąc kalendarzowy objęty zwolnieniem z opłacenia składek stanowi najniższa obowiązująca danego ubezpieczonego podstawa wymiaru składek, z uwzględnieniem tego, na jakich zasadach przedsiębiorca opłaca składki (duży ZUS, mały ZUS, mały ZUS plus). Zasada ta może być istotna dla osób, które postanowiły opłacać składki od wyższych kwot. Niestety ustawodawca nie przewidział możliwości, aby w takim przypadku umożliwić ubezpieczonemu dopłacenie składek do wcześniejszego poziomu. W efekcie skorzystanie z wakacji składkowych w takim przypadku będzie oznaczało zmniejszenie podstawy zasiłkowej.
Warto także dodać, że przedsiębiorca wcale nie zyskuje kwoty składek na ubezpieczenie. Płacąc składki, można je bowiem odliczać od dochodu (zaliczać w koszty), co powoduje zmniejszenie PIT i składek zdrowotnych (NFZ). Co prawda ustawodawca zapisał, że kwota nieodprowadzonych składek nie jest przychodem, ale nie może być też kosztem uzyskania. W efekcie, nie mogąc obniżyć dochodu o składki społeczne, przedsiębiorca będzie musiał zapłacić od tej kwoty PIT i NFZ, co spowoduje, że np. na podatku liniowym przedsiębiorca będzie musiał zapłacić 23,9% kwoty składek objętych zwolnieniem. W rezultacie ulga jest prawie o jedną czwartą mniejsza, niż to jest oficjalnie przedstawiane.
Nowy urlop dla rodziców wcześniaków. Rząd przyjął projekt ustawy
Zasady udzielania uzupełniającego urlopu macierzyńskiego
Projekt ustawy wprowadzający nowe uprawnienie, czyli uzupełniający urlop macierzyński dla rodziców, których dziecko urodzi się jako wcześniak lub będzie wymagało dłuższego pobytu w szpitalu przyznaje prawo pracownicy albo pracownikowi do wykorzystania bezpośrednio po urlopie macierzyńskim urlopu uzupełniającego w wymiarze odpowiednio do 8 albo do 15 tygodni.
Uzupełniający urlop macierzyński będzie udzielany jednorazowo na bezwzględnie wiążący pracodawcę wniosek. Wniosek ma być składany w postaci papierowej lub elektronicznej przez pracownicę albo pracownika – rodzica w terminie nie krótszym niż 21 dni przed zakończeniem korzystania z urlopu macierzyńskiego. W ramach załącznika do wniosku będzie potrzebne zaświadczenie wydane przez szpital albo inny zakład leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, w którym przebywało dziecko, a także inne dokumenty określone w rozporządzeniu wykonawczym do Kodeksu pracy.
Prawo do nowego urlopu będą mieli także pracownicy, którzy w dniu wejścia w życie ustawy będą uprawnieni do korzystania lub będą korzystali z urlopu macierzyńskiego albo urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego.
Zasiłek za okres uzupełniającego urlopu macierzyńskiego będzie wynosił 100% podstawy zasiłku.
Rodzice uprawnieni do korzystania z uzupełniającego urlopu macierzyńskiego w wymiarze do 8 albo do 15 tygodni
Projekt ustawy przewiduje, że uzupełniający urlop macierzyński przysługuje w przypadku urodzenia dziecka:
- przed ukończeniem 28. tygodnia ciąży lub z masą urodzeniową nie większą niż 1000 g – w wymiarze tygodnia uzupełniającego urlopu macierzyńskiego za każdy tydzień pobytu dziecka w szpitalu do upływu 15. tygodnia po porodzie;
- po ukończeniu 28. tygodnia ciąży i przed ukończeniem 37. tygodnia ciąży i z masą urodzeniową większą niż 1000 g – w wymiarze tygodnia uzupełniającego urlopu macierzyńskiego za każdy tydzień pobytu dziecka w szpitalu do upływu 8. tygodnia po porodzie;
- po ukończeniu 37. tygodnia ciąży i jego pobytu w szpitalu, pod warunkiem, że pobyt dziecka w szpitalu po porodzie będzie wynosił co najmniej 2 kolejne dni, przy czym pierwszy z tych dni będzie przypadał w okresie od 5. do 28. dnia po porodzie – w wymiarze tygodnia uzupełniającego urlopu macierzyńskiego za każdy tydzień pobytu dziecka w szpitalu w okresie od 5. dnia do upływu 8. tygodnia po porodzie.
W sytuacji urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie przy ustalaniu wymiaru uzupełniającego urlopu macierzyńskiego będzie uwzględniana waga dziecka o najniższej masie urodzeniowej oraz okres pobytu w szpitalu dziecka najdłużej hospitalizowanego.
Urlopy dla rodziców pracujących m.in. w służbach mundurowych
W celu zapewnienia prawa do uzupełniającego urlopu macierzyńskiego dla rodziców wcześniaków pracujących na podstawie odrębnych regulacji niż Kodeks pracy została wystosowana prośba do ministrów odpowiednich resortów o dostosowanie regulacji w pragmatykach służbowych do projektowanych zmian.
Dotyczy to funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, Policji, Straży Pożarnej, Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Służby Wywiadu Wojskowego, Straży Granicznej, Służby Więziennej, Służby Ochrony Państwa, Straży Marszałkowskiej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, żołnierzy zawodowych, ale także nauczycieli, czy też rolników.
Źródło: gov.pl
Zmiany w wykazie materiałów budowlanych, urządzeń i usług podlegających odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej
Zgodnie z art. 26h ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm., dalej: PDOFizU) właściciele lub współwłaściciele budynków mieszkalnych jednorodzinnych mają prawo odliczyć od podstawy opodatkowania podatku dochodowego od osób fizycznych wydatki związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (tzw. ulga termomodernizacyjna). Wydatki te mogą obejmować materiały budowlane, urządzenia i usługi, których wykaz określa w drodze rozporządzenia, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 26h ust. 10 PDOFizU, minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu, ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
Obecnie katalog materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego określa rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21.12.2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 273, dalej: MatBudTermR).
W uzasadnieniu do projektu wskazuje się, że celem projektowanej zmiany MatBudTermR jest:
- dostosowanie treści rozporządzenia do aktualnie obowiązujących aktów prawnych oraz programów i polityk w zakresie wsparcia efektywności energetycznej budynków, a także polityki energetycznej kraju,
- implementacja postanowień dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1275 z 24.4.2024 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz.UE L z 8.5.2024 r.),
- doprecyzowanie przepisów, które wzbudziły wątpliwości interpretacyjne w trakcie obsługi deklaracji podatkowych przez organy administracji skarbowej.
Zasadniczą zmianą, która ma zostać wprowadzona za sprawą wydania rozporządzenia zmieniającego jest uzupełnienie katalogu materiałów budowlanych, urządzeń i usług o wydatki związane z zakupem i montażem:
- mikroinstalacji wiatrowych,
- magazynów energii.
Inną istotną zmianą wynikającą z rozporządzenia zmieniającego będzie natomiast brak możliwości ubiegania się o ulgę termomodernizacyjną w przypadku wydatków poniesionych na zakup, montaż i podłączenie do sieci:
- kotłów olejowych,
- kotłów gazowych.
Powyższe stanowi pokłosie obowiązku implementacji postanowień ww. dyrektywy 2024/1275, której art. 17 ust. 15 stanowi, że: „od dnia 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie nie udzielają żadnych zachęt finansowych do instalacji indywidualnych kotłów zasilanych paliwami kopalnymi, z wyjątkiem kotłów wybranych do inwestycji przed 2025 r. (…)”.
Z załączonej do projektu rozporządzenia oceny skutków regulacji (dalej: OSR) wynika, że projektowane rozwiązania będą miały pozytywny wpływ na rynek pracy. Uzupełnienie katalogu materiałów budowlanych, urządzeń i usług o wydatki związane z zakupem i montażem mikroinstalacji wiatrowych oraz magazynów energii spowodują albowiem zwiększenie popytu na materiały i usługi związane z odnawialnymi źródłami energii. W wyniku zwiększonego wsparcia właścicieli lub współwłaścicieli budynków mieszkalnych jednorodzinnych w realizowanych przedsięwzięciach termomodernizacyjnych stworzone mogą zostać nowe miejsca pracy.
Ponadto w OSR zauważa się, iż projektowane rozwiązania przyczynią się również do redukcji zapotrzebowania na paliwa kopalne niezbędne do produkcji energii. Mikroinstalacje wiatrowe dostarczają bowiem czystej energii z wiatru i są nieemisyjne na etapie ich użytkowania. Magazyny energii pozwalają na efektywne zarzadzanie energią pozyskaną z odnawialnych źródeł energii i zrównoważenie fazy produkcji i fazy zużycia energii. Nie ulega także wątpliwości, że rozwój energetyki obywatelskiej wpływa na obniżoną emisję do środowiska szkodliwych produktów ubocznych spalania paliw kopalnych co prowadzi do poprawy stanu środowiska naturalnego.
Rozporządzenie ma wejść w życie z dniem 1.1.2025 r.
Źródło: https://legislacja.gov.pl/
Podstawa ubezpieczeń społecznych pracownika oddelegowanego
Rozumiem, że chodzi o kwestie odliczenia składek społecznych od dochodu u pracownika oddelegowanego.
W przypadku kierowców wykonujących zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych, których miesięczny przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, w skład przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne, o której mowa w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, nie wchodzą:
1) kwota stanowiąca równowartość 60 euro za każdy dzień pobytu za granicą, z zastrzeżeniem że tak ustalony miesięczny przychód tych osób stanowiący podstawę wymiaru składek nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia;
2) należności stanowiące zwrot równowartości poniesionych przez kierowcę kosztów:
a) noclegu, o którym mowa w art. 8 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006,
b) podróży do miejsca rozpoczęcia międzynarodowego przewozu drogowego środkami transportu innymi niż pojazd będący w dyspozycji pracodawcy lub podmiotu, na rzecz którego kierowca wykonuje międzynarodowy przewóz drogowy,
c) niezbędnych udokumentowanych wydatków określonych lub uznanych przez pracodawcę lub podmiot, na rzecz którego kierowca wykonuje międzynarodowy przewóz drogowy, odpowiednio do uzasadnionych potrzeb w wysokości nieprzekraczającej kwoty wydatków faktycznie poniesionych i udokumentowanych przez kierowcę,
d) korzystania z urządzeń sanitarnych, określonych na podstawie średnich nieudokumentowanych kosztów takich usług oferowanych w ogólnodostępnych miejscach obsługi podróżnych w państwach, w których kierowca wykonuje zadania służbowe.
Zwolnienie to stosuje się więc jedynie w przypadku, gdy przychód pracownika przewyższył kwotę miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce. W takim przypadku, ustala się część zwolnioną i jeśli po tym odliczeniu podstawa jest niższa niż kwota przeciętnego wynagrodzenia, to jako podstawę naliczenia składek przyjmuje się kwotę tego przeciętnego wynagrodzenia.
Jeśli natomiast przychód pracownika nie przewyższył kwoty przeciętnego wynagrodzenia, pracownik nie ma prawa do zwolnienia i podstawę wymiaru składek stanowi jego faktyczny przychód.
Z kolei zwolniona z podatku dochodowego jest część przychodów osób mających miejsce zamieszkania w Polsce, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących w związku z tym pobytem przychody m.in. ze stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w tym stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.
Jednocześnie przepisy podatkowe stanowią, że odliczenie składek społecznych potrąconych przez płatnika od dochodu podatnika, nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Generalnie można więc przyjąć zasadę, że jeśli przychód pracownika (brutto), po odliczeniu części zwolnionej z podatku dochodowego, jest wyższy niż podstawa wymiaru składek społecznych (ustalona zgodnie z przepisami ubezpieczeniowymi) to faktycznie potrącone przez płatnika składki podlegają w pełni odliczeniu od dochodu.
Natomiast jeśli jest odwrotnie, czyli podstawa wymiaru składek społecznych przewyższa przychód do opodatkowania (ten po odliczeniu części zwolnionej z PIT), to odliczeniu od dochodu podlegają tylko składki ustalone od tego przychodu opodatkowanego.
