Wyższe stawki „kilometrówki” od 17.1.2023 r.

Poprzednia podwyżka stawek zapisanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 25.3.2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. Nr 27 poz. 271 ze zm.) miała miejsce w 2007 r. Po 16 latach zostały podniesione na mocy rozporządzenia zmieniającego z 22.12.2022 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 5) – patrz tabela 1. W efekcie od 17.1.2023 r. pracodawca pokrywa koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa według nowych stawek, nie przekraczając ich wysokości.

 

Wysokość stawek za 1 km przebiegu pojazdu

Rodzaj pojazdu	Stawka do 16.1.2023 r.	Stawka od 17.1.2023 r.
Samochód osobowy o pojemności skokowej silnika do 900 cm3	0,5214 zł	0,89 zł
Samochód osobowy o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3	0,8358 zł	1,15 zł
Motocykl	0,2302 zł	0,69 zł
Motorower	0,1382 zł	0,42 zł

Pracodawca zwraca koszty używania przez pracownika jego prywatnego pojazdu w celach służbowych:

1. do jazd lokalnych na podstawie umowy cywilnoprawnej, w formie miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1 km przebiegu i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na jazdy lokalne (patrz tabela 2) albo w postaci „kilometrówki”, czyli iloczynu faktycznie przejechanych przez pracownika kilometrów (wynikających z ewidencji przebiegu pojazdu) i stawki za 1 km przebiegu pojazdu,
2. do tzw. jazd pozamiejscowych w podróży służbowej, zgodnie z regulacjami wewnątrzzakładowymi lub obowiązującymi w sferze budżetowej (art. 77⁵ § KP), przy czym kwotę do zwrotu oblicza, mnożąc liczbę przejechanych przez pracownika kilometrów przez stawkę za 1 km przebiegu.

Pracodawca dokonuje wypłaty ryczałtu, o którym mowa w pierwszym punkcie, po przedstawieniu przez pracownika pisemnego oświadczenia o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu. Jeżeli pracownik złożył takie oświadczenie przed 17.1.2023 r. a pracodawca go nie uwzględnił w rozliczeniach do tej daty, wówczas ustala kwotę ryczałtu według nowych stawek (§ 2 rozporządzenia zmieniającego).

Tabela 2. Maksymalna wysokość miesięcznego ryczałtu od 17.1.2023 r.

Liczba mieszkańców w gminie lub mieście	Miesięczny limit kilometrów	Miesięczny ryczałt przy pojemności skokowej silnika:
		do 900 cm3	powyżej 900 cm3
Do 100 tys.	300 km	267 zł	345 zł
Ponad 100 tys. do 500 tys.	500 km	445 zł	575 zł
Ponad 500 tys.	700 km	623 zł	805 zł

Moment ujęcia przez płatnika składek ZUS w kosztach podatkowych 2023 roku

Od 2023 roku składki ZUS w części finansowanej przez płatnika, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który wynagrodzenia są należne, pod warunkiem, że składki zostaną opłacone w terminie wynikającym z odrębnych przepisów. W przypadku uchybienia tym terminom, składki te będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w miesiącu ich opłacenia do ZUS. Zatem nie ma już znaczenia moment wypłaty wynagrodzenia.

Od 1.1.2023 r. na podstawie ustawy z 9.6.2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 1265) – art. 22 ust. 6bb PDOFizU oraz na podstawie ustawy z 7.10.2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2180) – art. 15 ust. 4h PDOPrU otrzymały nowe brzmienie.

Od 1.1.2023 r. zgodnie z art. 15 ust. 4h PDOPrU (i odpowiednio art. 22 ust. 6bb PDOFizU) składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g (i odpowiednio ust. 6ba PDOFizU), określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40 PDOPrU (i odpowiednio art. 23 ust. 1 pkt 37 PDOFizU), stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem, że składki zostaną opłacone w terminie wynikającym z odrębnych przepisów. W przypadku uchybienia temu terminowi do składek tych stosuje się przepisy art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d PDOPrU (i odpowiednio art. 23 ust. 1 pkt 55a i ust. 3d PDOFizU).

Wprowadzone zmiany dotyczą składek należnych od 1.1.2023 r.

Do 31.1.2023 r. czas na zgłoszenie poziomu partycypacji w PPE

W lipcu 2022 r weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, która obejmuje przede wszystkim nowelizacje ustawy z 20.4.2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (PPE). W ramach tej nowelizacji pojawił się nowy obowiązek dla pracodawców prowadzących PPE – raportowanie poziomu partycypacji w PPE.

Po raz pierwszy z obowiązku raportowania poziomu partycypacji w PPE pracodawcy musieli się wywiązać, według stanu na dzień 1.7.2022 r. Pracodawcy, którzy prowadzą PPE, przekazywali Polskiemu Funduszowi Rozwoju (PFR) oświadczenia o liczbie uczestników programu oraz liczbie pracowników zatrudnionych u pracodawcy według stanu na dzień 1 stycznia i według stanu na dzień 1 lipca w danym roku kalendarzowym, czyli poziomu partycypacji w PPE. Podobnie jak to miało miejsce w lipcu, również w styczniu 2023 r. pracodawcy będą musieli przekazać wskazane dane do PFR. Korzystając ze specjalnego formularza, pracodawcy przekażą dane o liczbie osób zatrudnionych i liczbie uczestników PPE.

 

W tym celu został stworzony specjalny formularz, w którym pracodawcy mogą w sposób elektroniczny przekazać dane. PFR powinien przekazać w postaci elektronicznej (podobnie jak w lipcu) link do strony, na której pracodawcy prowadzący PPE po uwierzytelnieniu będą przekazywać informacje o poziomie partycypacji.

Oświadczenie pracodawcy

Oświadczenie pracodawcy będzie musiało zostać przekazane w postaci papierowej albo elektronicznej do 31.1.2023 r. według stanu na 1.1.2023 r. Ustawa wprost wskazuje, że ostatni dzień, w którym należy przekazać dane to 31 stycznia. W praktyce to oznacza, że już do 31.1.2023 r. pracodawcy prowadzący PPE będą mieli po raz drugi obowiązek przekazania do PFR danych dotyczących poziomu partycypacji w PPE, kolejna taka weryfikacja i raportowanie będzie miało miejsce w lipcu 2023 r.

Procedura przekazywania danych może być podobna do tej, która była realizowana w momencie, kiedy PFR weryfikował, dlaczego pracodawcy nie prowadzą PPK.

Oświadczenie dotyczące poziomu partycypacji w PPE pracodawcy mogą przekazać, zgodnie z informacją PFR na dwa sposoby:

Wskazane dane będą niezbędne do zweryfikowania czy poziom partycypacji w PPE uprawnia pracodawca do korzystania ze zwolnienia z obowiązku tworzenia PPK. PFR sprawdzi czy pracodawcy prowadzący PPE i nie posiadający PPK spełniają ustawowe przesłanki uprawniające ich do niewdrażania PPK – wśród tych przesłanek jest m.in. zapewnienie partycypacji w PPE na poziomie co najmniej 25% (art. 133 ust. 1 i ust. 2 pkt 5 ustawy z 4.10.2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych).

Zapraszam do obejrzenia filmu, w którym prezentuję powyższe treści.

Zmiany w Kodeksie pracy

Zmiany będą dotyczyć m.in. umów na okres próbny, a pracownik, który wykonywał pracę co najmniej pół roku (w tym na podstawie umowy na okres próbny) będzie miał prawo do wystąpienia o formę zatrudnienia z bardziej przewidywalnymi lub bezpieczniejszymi warunkami pracy. Pracodawca będzie miał miesiąc na pisemną odpowiedź wraz z uzasadnieniem.

Dla rodziców

Celem tzw. dyrektywy rodzicielskiej jest zachęcenie do równego dzielenia się obowiązkami opiekuńczymi między kobietami i mężczyznami. Dyrektywa przewiduje zmiany w urlopach rodzicielskich, w urlopach ojcowskich, wprowadzenie tzw. bezpłatnego urlopu opiekuńczego oraz większej elastyczności w organizacji pracy.
Urlop rodzicielski będzie dłuższy. Dziś to 32 tygodnie w przypadku urodzenia jednego dziecka i 34 tygodnie w przypadku ciąży mnogiej. Po zmianach będzie to odpowiednio 41 i 43 tygodnie. Każdy z rodziców będzie miał również gwarancje 9 tygodni urlopu, który nie będzie mógł być przeniesiony na drugiego rodzica. Inna zmiana to zwiększenie wysokości zasiłku macierzyńskiego za cały okres urlopu rodzicielskiego.

 

5 dni na opiekę

Nowością będzie też urlop opiekuńczy. To pięć dni w roku kalendarzowym bezpłatnego urlopu udzielanego na wniosek pracownika, który musi zapewnić osobistą opiekę dziecku, albo innemu członkowi rodziny.

Źródło: gov.pl

Rozliczenie składek ZUS w przypadku zmiany formy opodatkowania w roku 2022 z podatku liniowego lub ryczałtu na skalę podatkową

W przypadku dokonania wyboru formy opodatkowania za 2022 z podatku liniowego lub ryczałtu na skalę podatkową poprzez złożenie PIT-36 podatnicy ustalają składkę na ubezpieczenie zdrowotne w następujący sposób:

1) miesięczne składki na ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonych, należne za 2022 r. albo rok składkowy rozpoczynający się 1.2.2022 r., pobierane, rozliczane i opłacane są na podstawie zasad obowiązujących dla formy opodatkowania wybranej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (czyli zgodnie z zasadami dotyczącymi podatku liniowego lub ryczałtu);

2) roczna składka zdrowotna na ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonych, należna za 2022 r. albo rok składkowy rozpoczynający się 1.2.2022 r., pobierana, rozliczana i opłacana jest na podstawie zasad obowiązujących dla skali podatkowej.

 

Zatem podatnicy przy zmianie formy opodatkowania za 2022 roku z podatku liniowego lub ryczałtu na skalę nie dokonują żadnych przeliczeń składki na ubezpieczenie zdrowotne w 2022 r. Nie korygują również z tego powodu deklaracji DRA. Dopiero w deklaracji rocznej składanej do ZUS dokonają przeliczenia wysokości składaki na ubezpieczenie zdrowotne, wykazując podstawę roczną. W skutek czego mogą wystąpić zarówno dopłaty, jak i nadpłaty składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Opodatkowanie przychodów z najmu w 2023 roku

Rozliczenie najmu prywatnego od 1 stycznia 2023 r.

Jak wynika z art. 9a ust. 6 PDOFizU, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 PDOFizU (czyli m.in. z tzw. najmu prywatnego), są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Należy natomiast zaznaczyć, że ustawodawca nie przewidział podobnego obostrzenia do dochodów z najmu składników majątku prowadzonego przez podatnika przedsiębiorstwa. Osoby fizyczne zatem mają obowiązek rozliczania najmu ryczałtem, jednakże wyłącznie w przypadku, w którym będzie to tzw. najem prywatny. W przypadku natomiast, gdy nieruchomość będzie stanowiła środek trwały w prowadzonym przedsiębiorstwie, to najem ten powinien być opodatkowany wg formy opodatkowania stosowanej w działalności gospodarczej. Jeżeli wolą podatnika wynajmującego daną nieruchomość jako majątek firmowy jest rozpoczęcie rozliczania najmu w ramach najmu prywatnego, to nie ma przeszkód aby z dniem 31.12.2022 r. wyprowadził on tę nieruchomość ze środków trwałych przedsiębiorstwa do swego majątku prywatnego.

Rozliczenie najmu w ramach działalności od 1 stycznia 2023 r.

W przypadku natomiast najmu w ramach działalności gospodarczej budynków lub lokali mieszkalnych, należy zwrócić uwagę na treść art. 22c pkt 2 PDOFizU. Zgodnie bowiem z tym przepisem amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy. W przypadku zatem najmu w ramach działalności gospodarczej budynków i lokali mieszkalnych, od 2023 roku nie jest możliwe zaliczanie do kosztów podatkowych, dotyczących takich budynków i lokali odpisów amortyzacyjnych.

Rozliczenie wspólne małżonków

Obowiązujące przepisy, w tym w szczególności przepisy art. 6 ust. 2-3a PDOFizU, które regulują zagadnienia dotyczące wspólnego opodatkowania małżonków, nie eliminują prawa małżonków do dokonania rozliczenia we wspólnym zeznaniu podatkowym, w przypadku stosowania przez jednego z małżonków, uzyskującego opodatkowane ryczałtem przychody z najmu prywatnego. Zatem rozliczenie  najmu prywatnego ryczałtem nie eliminuje prawa podatnika do wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Od 1 stycznia 2023 r. wyższa płaca minimalna

Minimalne wynagrodzenie chroni pracowników przed wykonywaniem pracy poniżej ustalonych stawek. W 2022 r. minimalne wynagrodzenie za pracę brutto wynosiło 3010 zł, a minimalna stawka godzinowa – 19,70 zł. Od 1 stycznia 2023 r. płaca minimalna wynosi 3490 zł a minimalna stawka godzinowa wynosi 22,80 zł.

Płaca minimalna wzrośnie jeszcze raz w 2023 r.

Kolejna podwyżka płacy minimalnej czeka nas 1 lipca 2023 r., wówczas wyniesie ona 3600 zł. Oznacza to wzrost o 590 zł i 19,6 % w stosunku do minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w roku ubiegłym

Minimalna stawka godzinowa także w górę

Od 1 lipca br. minimalna stawka godzinowa wzrośnie natomiast do 23,50 zł. To o 3,80 zł więcej niż w roku poprzednim.

Źródło:gov.pl

Nowe wzory formularzy PIT-2, PIT-2A, PIT-3 w 2023 roku

Opublikowano nowe wzory formularzy PIT-2. PIT-2A, PIT-3, które uwzględniają zmiany wynikające ustawy z 9.6.2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1265). Nowe formularze mają zastosowanie do przychodów/dochodów uzyskanych od 1.1.2023 r. i zawierają oświadczenia/wnioski podatnika dla celów obliczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Ministerstwo Finansów zaznacza, że podatnik nie ma obowiązku stosowania tych wzorów. Może skorzystać ze sposobu składania wniosków i oświadczeń udostępnionych przez danego pracodawcę. Te wnioski i oświadczenia dotyczą:

1. oświadczenia o stosowaniu lub niestosowaniu pomniejszenia zaliczki o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek,
2. oświadczenia o zamiarze preferencyjnego opodatkowania dochodów z małżonkiem albo jako osoba samotnie wychowująca dziecko,
3. oświadczenia o stosowaniu ulgi na powrót z zagranicy, ulgi dla rodziców co najmniej czwórki dzieci oraz ulgi dla pracujących seniorów,
4. wniosku o stosowaniu lub niestosowaniu ulgi dla młodych,
5. wniosku o stosowaniu lub niestosowaniu kosztów uzyskania przychodów,
6. wniosku o stosowaniu wyższej stawki podatku,
7. wniosku o niepobieraniu zaliczek.

Druk PIT-2 (wersja 9) został znacznie rozszerzony w stosunku do wcześniejszej jego wersji. Druk ten może być składany w dowolnym momencie roku podatkowego. Natomiast płatnik co do zasady uwzględnia go najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym oświadczenia i wnioski otrzymał. Natomiast organ rentowy ma więcej czasu, bowiem uwzględnia otrzymane dyspozycje najpóźniej od drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym je otrzymał. Ministerstwo zaznacza, że aby wycofać lub zmienić złożone oświadczenia lub wnioski podatnik składa je ponownie (uwzględniając nowe dyspozycje). Złożone przed 1.1.2023 r. wnioski i oświadczenia zachowują moc, jeśli nie zmieniły się okoliczności mające wpływ na obliczenie zaliczek.

Trzeba zaznaczyć, że MF przygotowało projekt Objaśnień podatkowych z 8.12.2022 r. Oświadczenia i wnioski mające wpływ na wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobieranych przez płatników tego podatku, który został opublikowany na stronach MF. Konsultacje w tym zakresie zakończyły się 15.12.2022 r.

Większa ulga dla przedsiębiorców na liniówce

Podatnicy, którzy rozliczają się według stawki 19% PIT, mogą część zapłaconej składki zdrowotnej:

Zarówno w pierwszym jak i drugim przypadku obowiązuje limit roczny, który jest waloryzowany w drodze obwieszczenia ministra finansów. Zgodnie z obwieszczeniem z 12.12.2022 r. w sprawie wysokości kwoty składki na ubezpieczenie zdrowotne zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów lub odliczanej od dochodu, w roku 2023 limit wzrośnie o 1500 zł. Na podstawie art. 30c ust. 2c ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647) ogłasza się, że wysokość kwoty składki na ubezpieczenie zdrowotne zapłaconej w roku podatkowym na podstawie ustawy z 27.8.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2561), zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 58 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych lub odliczanej od dochodu na podstawie art. 30c ust. 2 pkt 2 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w roku 2023 nie może przekroczyć 10 200 zł.

Warto przypomnieć, że przedsiębiorcy, którzy rozliczają się według skali (zasady ogólnie PIT – 12% w pierwszym progu i 32% PIT w drugim progu) nie mogą w ogóle odjąć nawet części składki zdrowotnej. Co oznacza, że są różne kategorie podatników w związku z nowym i obowiązującym od 2022 r. mechanizmem składki zdrowotnej.

Wysokość składki zdrowotnej od 1.1.2023 r.

W przypadku przedsiębiorców rozliczających się na liniówce zapłacą oni składkę zdrowotną na poziomie 4,9% swojego dochodu, jednak nie mniej niż 314 zł 10 gr miesięcznie (9% liczone od płacy minimalnej).

Składka zdrowotna dla ryczałtowców

Przedsiębiorcy, którzy rozliczają się na zasadzie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych mają inny model składki zdrowotnej. W ich przypadku miesięczna składka zdrowotna wynosić będzie ryczałt kwotowy od około 360 zł do 1100 zł miesięcznie w zależności od tego jaki roczny przychód będą miały tacy przedsiębiorcy – ostateczne wysokości będą znane na początku 2023 r., bowiem są one wyliczone od przeciętnego wynagrodzenia w czwartym kwartale 2022 r., które GUS opublikuje w kolejnych tygodniach:

Składka zdrowotna a karta podatkowa

Ostatnia grupa przedsiębiorców, to osoby prowadzące działalność i rozliczające się na zasadzie karty podatkowej. Warto podkreślić, że od 1.1.2022 r. nie można już rozpoczynać prowadzenia działalności na tej zasadzie, natomiast wszystkie osoby, które mają kartę podatkową nadal mogą ją kontynuować. Składka zdrowotna będzie w ich przypadku liczona jako 9% od minimalnego wynagrodzenia i w 2023 r. wynosi będzie 314 zł 10 gr.

Zmiany w przepisach o przeciwdziałaniu opóźnieniom w transakcjach handlowych

Ustawą z 4.11.2022 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2414), która obowiązuje od 8.12.2022 r. doprecyzowano przepisy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Wprowadzone zmiany polegają na:

1) wprowadzeniu wyłączeń z obowiązku sprawozdawczego, zarówno przedmiotowych (wyłączenie transakcji handlowych zawieranych w zakresie działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, a także świadczeń pieniężnych, w przypadku, których upłynął termin przedawnienia), jak i podmiotowych (zwolnione z obowiązku sprawozdawczego będą publiczne podmioty lecznicze prowadzone w formie spółki Skarbu Państwa albo spółki jednostki samorządu terytorialnego, jak również spółki wchodzące w skład podatkowych grup kapitałowych);

2) wydłużeniu terminu na złożenie sprawozdania o stosowanych przez podmiot (obowiązek złożenia sprawozdania dotyczy największych podatników CIT) w poprzednim roku kalendarzowym terminach zapłaty w transakcjach handlowych (z 31 stycznia na 30 kwietnia roku następującego po roku, którego dotyczy sprawozdanie);

3) nałożeniu na wszystkich przedsiębiorców obowiązku złożenia drugiej stronie transakcji handlowej oświadczenia o posiadaniu, uzyskaniu albo utracie statusu „dużego przedsiębiorcy”;

4) wprowadzeniu w transakcjach handlowych, w których dłużnikiem jest duży przedsiębiorca, a wierzycielem mikroprzedsiębiorca, mały przedsiębiorca albo średni przedsiębiorca, bezskuteczności zastrzeżenia umownego wyłączającego albo ograniczającego prawo wierzyciela do przelewu wierzytelności, jeżeli zapłata nie nastąpiła w terminie określonym w umowie albo w przypadku nieokreślenia tego terminu od dnia wymagalności świadczenia pieniężnego (zasada ta nie znajdzie zastosowania do transakcji handlowych, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny);

5) doprecyzowaniu kwestii związanych z obowiązkiem sprawozdawczym o praktykach płatniczych;

6) poprawie efektywności postępowania w sprawie nadmiernego opóźniania ze spełnianiem świadczeń pieniężnych (nowy model wyliczenia maksymalnej kary pieniężnej; z postępowania wyłączone zostaną opóźnienia w ramach grup kapitałowych; określono zasady przewalutowania świadczeń pieniężnych wyrażonych w walutach obcych; wprowadzona zostanie instytucja tzw. wezwań miękkich- Prezes UOKiK, bez konieczności wszczynania postępowania, będzie mógł wystąpić do przedsiębiorcy w sprawach dotyczących nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych – z prośbą o wyjaśnienia).