Wnioski z ostatnich kar Prezesa UODO? Lepiej współpracuj z organem!

Lepiej współpracuj z organem! Analizując kary nałożone przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w 2020 r., szczególną uwagę zwraca to, co łączy znakomitą większość z nich. Mianowicie, decyzje w sprawach: Vis Consulting sp. z o.o., podmiotu prowadzący niepubliczny żłobek i przedszkole, East Power sp. z o.o. oraz Głównego Geodety Kraju w znacznej mierze skupiają się na braku współpracy z organem nadzorczym w toku kontroli.

Główny Geodeta na cenzurowanym

Najnowsza z kar administracyjnych ogłoszonych przez UODO dotyczy Głównego Geodety Kraju. Największe emocje w tej sprawie budzi kwota, którą obciążono przywołaną organizację – 100 tysięcy zł. Na pierwszy rzut oka suma nie wydaje się zbyt pokaźna, niemniej należy wziąć pod uwagę, że w świetle przepisów jest to maksymalna wysokość kary, która może być nałożona na podmiot publiczny.

Za co dokładnie upomniany został GGK? Jako czynniki zasługujące na potępienie i karę, w decyzji wskazano niezapewnienie organowi nadzorczemu w trakcie kontroli dostępu do pomieszczeń, sprzętu i środków służących do przetwarzania danych osobowych oraz dostępu do danych osobowych i informacji niezbędnych Prezesowi UODO do realizacji jego zadań. Ponadto GGK nie współpracował z Prezesem UODO w trakcie tej kontroli.

Jednym słowem, pracownicy UODO nie mieli fizycznej możliwości dokonania czynności kontrolnych w pełni, gdyż GGK zakwestionował zakres upoważnień kontrolerów, a w efekcie odmówił przeprowadzenia kontroli, m.in. podstawy przetwarzania danych osobowych, źródeł pozyskiwania tych danych, zakresu i rodzaju udostępnianych danych osobowych oraz sposobu i celu tego udostępniania. Nie sposób zaprzeczyć, że to właśnie przytoczone obszary są kluczowe dla dokonania oceny prawidłowości przetwarzania danych przez organizację. Wprawdzie GGK, niezależnie od powyższego zaakceptował możliwość przeprowadzenia kontroli w celu weryfikacji wdrożenia stosownych środków technicznych i organizacyjnych, niemniej ze względu na brak rzeczywistego dostępu kontrolerów do systemów informatycznych GGK oraz braku sposobności dokonania oględzin systemu informatycznego, niemożliwym było ustalenie, czy w instytucji wdrożono odpowiednie środki techniczne w celu zapewnienia bezpieczeństwa danych. W rezultacie dzięki kontroli ustalono jedynie rodzaje środków organizacyjnych zastosowanych dla bezpieczeństwa danych, a także, czy GGK powołał inspektora ochrony danych.

Prezes UODO decyzją w przedmiotowej sprawie podkreśla, że postawę zaprezentowaną przez Głównego Geodetę Kraju należy uznać za godzącą w cały system ochrony danych osobowych, i z tego względu mającą dużą wagę i naganny charakter. Zdaniem organu nadzorczego w zaistniałym stanie faktycznym przesłanką obciążającą jest nadto, że GGK dopuścił się tego naruszenia jako organ publiczny, od którego oczekuje się wyjątkowego i większego niż w przypadku podmiotów prywatnych, zrozumienia i szacunku dla działań podejmowanych przez inne organy w ramach wykonywania spoczywających na nich zadań.

Powyższe wskazuje, że podmioty publiczne w żadnej mierze nie mogą czuć się uprzywilejowane. Wręcz przeciwnie, omawiana decyzja Prezesa UODO dowodzi, że tego typu jednostki obowiązują wyższe jeszcze standardy postępowania, a ich brak podlega surowym sankcjom.

Żłobek i przedszkole także pod ostrzałem

Nie mniej interesująca okazuje się wydana w lipcu decyzja w sprawie jednego z podmiotów prowadzących żłobek i przedszkole. Nałożona na organizację kara – choć relatywnie niewysoka (5 tysięcy złotych) – po raz kolejny dotyczy niezadowalającej kooperacji z organem, mimo że kontrolowany podmiot nie do końca miał wpływ na tok wydarzeń. Otóż jeden z wierzycieli organizacji dokonał wymiany zamków w siedzibie przedszkola i żłobka, w związku z czym właściciel ani pracownicy placówki nie mogli dostać się do budynku, a co za tym idzie utracono dostęp do przechowywanych tam danych osobowych dzieci oraz ich rodziców. Zważywszy na przeszkody w funkcjonowaniu, po zgłoszeniu naruszenia Prezesowi UODO, podmiot trzykrotnie nie podjął przesyłki obejmującej pismo skierowane z Urzędu, a następnie pozostał bierny wobec wezwania do udzielenia przekazania określonych informacji organowi nadzorczemu.

Jednak samo nieudzielenie odpowiedzi nie jest dla organu kluczowym argumentem przemawiającym za nałożeniem kary. Prezes UODO zwraca bowiem uwagę, że przedsiębiorca nie podjął żadnej próby usprawiedliwienia faktu braku jakiejkolwiek reakcji na kierowane pod jego adresem wezwania, co z kolei stanowi rażące lekceważenie obowiązków ciążących na administratorze danych osobowych w odniesieniu do współpracy z organem nadzorczym. Warto w tym miejscu nadto zaznaczyć, że w świetle stanowiska wyrażonego w opisywanej decyzji, odbieranie korespondencji kierowanej do Przedsiębiorcy związanej z działalnością przez niego prowadzoną, stanowi obowiązek, którego należy wymagać od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, w szczególności, gdy działalność ta obejmuje przetwarzanie danych osobowych dzieci (wymagających szczególnej ochrony,o czym mówi motyw 38 Rozporządzenia 2016/679).

Żadnych wyjątków

Kolejną „ofiarą” unijnych przepisów padł ostatnio East Power sp. z o.o. z Jeleniej Góry. Spółce zarzucono nie tylko nieudzielenie organowi nadzorczemu informacji niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, ale również uniemożliwienie dokonania kontroli w siedzibie organizacji – najpierw poprzez niestawienie się osób uprawnionych do reprezentowania spółki, a następnie bezpośrednią odmowę jej przeprowadzenia. Organizacja złożyła wyjaśnienia dopiero po dłuższym czasie, w reakcji na zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Mimo tego, Prezes UODO uznał to działanie za niewystarczające w świetle braku jakiegokolwiek usprawiedliwienia wcześniejszej bierności, dowodzącej uchybieniu współpracy z organem nadzorczym. Skutkiem powyższego okazała się kara w wysokości 15 tysięcy złotych.

Nie każda sytuacja będzie usprawiedliwieniem

Przywołane sprawy to jeszcze nie koniec. Vis Consulting sp. z o.o. z Katowic udaremniła przeprowadzenie kontroli Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych w dość specyficznych okolicznościach. Po uzyskaniu informacjio planowanej kontroli organu nadzorczego na dwa dni przed rozpoczęciem planowanej kontroli spółka zwróciła się do wynajmującego w celu rozwiązania umowy najmu wykorzystywanego przez nią lokalu. Następnie podmiot dwukrotnie uniemożliwił dokonanie czynności kontrolnych, gdyż w siedzibie spółki nie była obecna żadna osoba uprawniona do reprezentowania organizacji w toku kontroli. Niedługo później doszło do podjęcia uchwały w przedmiocie rozwiązania spółki i podjęcia postępowania likwidacyjnego. Niezależnie od tego, czy przywołane zdarzenia spowodowane były zapowiedzianą kontrolą, czy też miały zgoła inne podłoże, organ uznał, że działania te stanowczo dowodzą braku współpracy Vis Consulting sp. z o.o. z Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych, co przyczyniło się do nałożenia kary pieniężnej w wysokości 20 tysięcy złotych.

Ile może Prezes UODO?

W każdej z przytoczonych wyżej decyzji pojawiają się analogiczne zarzuty i odwołania do tożsamych przepisów prawa. Nie sposób zaprzeczyć zatem, że zasady i regulacje te odgrywają niebagatelną rolę z perspektywy organu nadzorczego, a co za tym idzie każdy administrator czy podmiot przetwarzający powinni przyjrzeć się im bliżej.

Przepisem zasadniczym dla przedmiotowej materii jest art. 31 RODO, stanowiący, że Administrator i podmiot przetwarzający oraz – gdy ma to zastosowanie – ich przedstawiciele na żądanie współpracują z organem nadzorczym w ramach wykonywania przez niego swoich działań. Mimo że wskazany artykuł jest krótki oraz – zdawałoby się – wyjątkowo lakoniczny i ogólnikowy, stanowi podstawę do bardzo szerokiej interpretacji i w praktyce do stosowania go w naprawdę szerokim zakresie, z czego nie omieszkał skorzystać Prezes UODO w analizowanych powyżej decyzjach. Przepis ten zestawiany jest najczęściej z art. 58 RODO, który to ustanawia uprawnienia przysługujące każdemu organowi nadzorczemu w zakresie prowadzonych postępowań, które sformułowane zostały szeroko, zaś ich stosowanie ograniczone jest jedynie celem – weryfikacją przestrzegania przepisówo ochronie danych osobowych.

W świetle omawianych decyzji, spośród uprawnień organu nadzorczego warto zwrócić uwagę w szczególności na art. 58 ust. 1 lit. f), stosownie do którego organ może uzyskiwać dostęp do wszystkich pomieszczeń administratora i podmiotu przetwarzającego, w tym do sprzętów i środków służących do przetwarzania danych, zgodnie z procedurami określonymi w prawie unijnym lub w prawie państwa członkowskiego.

Na gruncie prawa polskiego, wspomniane wyżej procedury znalazły miejsce pośród art. 78 – 91 ustawy z 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, w rozdziale 9. „Kontrola przestrzegania przepisówo ochronie danych osobowych”. Art. 84 ustawyo ochronie danych osobowych precyzuje treść RODO, wskazując, że kontrolujący ma prawo, m.in. do wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń, wglądu do dokumentów i informacji mających bezpośredni związek z zakresem przedmiotowym kontroli, przeprowadzania oględzin miejsc, przedmiotów, urządzeń, nośników oraz systemów informatycznych lub teleinformatycznych służących do przetwarzania danych. Zaakcentowania równocześnie wymaga, że z uprawnieniami tymi skorelowane są obowiązki kontrolowanych podmiotów, na których spoczywa powinność umożliwienia organowi nadzorczemu wykonania określonych czynności, czyli przede wszystkim wejścia do pomieszczeń organizacji, uzyskania odpowiednich wyjaśnień oraz zbadania dokumentów i stosowanych zabezpieczeń.

UODO bez sentymentów

Praktyka pokazuje, że niewywiązanie się z obowiązku współpracy z organem nadzorczym implikuje kary pieniężne nakładane na kontrolowane podmioty. Co stoi za wysokością kary? Wobec dyspozycji art. 83 ust. 1 RODO nałożona przez organ nadzorczy administracyjna kara pieniężna powinna być w każdym indywidualnym przypadku skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. Taki też cel przyświecał Prezesowi UODO w rozważanych decyzjach, który w każdym przypadku stawiał tezę, że oznaczona kara pieniężna zdyscyplinuje jej odbiorcę do prawidłowej współpracy z organem nadzorczym w postępowaniach prowadzonych w przyszłości z jego udziałem. W opinii Prezesa omawiane kary mają w zamierzeniu spełnić ponadto funkcję odstraszającą, będąc wyraźnym przekazem zarówno dla ukaranego, jak i dla innych podmiotów funkcjonujących w obrocie, że bagatelizowanie obowiązków dotyczących współpracy z organem nadzorczym jest naruszeniem dużego kalibru i zawsze skutkować będzie sankcjom finansowym.

Ministerialny projekt rozporządzenia w sprawie obiektów i pomieszczeń magazynowych do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

Projekt określa szczegółowe wymagania dla pomieszczeń, w których są przechowywane materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby i technologia o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, w tym warunki lokalizacyjne i niezbędne zabezpieczenie techniczne tych pomieszczeń. Rozporządzenie definiuje pojęcie obiektu magazynowego oraz pomieszczenia magazynowego, magazynu bazowego, magazynu podręcznego, magazynu polowego. Określa wymagania techniczne dla obiektu magazynowego oraz wymagania w zakresie ich lokalizacji. Szczegółowe kryteria i warunki lokalizacji, wyposażenia, wymagań konstrukcyjnych, materiałów, z których budynki mają być wybudowane, określają załączniki nr 1, 2 i 4. Wskazują one także, w jaki sposób budynki mają być zabezpieczone.

Można zdobyć pieniądze na poprawę warunków BHP w firmie

Konkurs ma wyłonić projekty, które pomogą poprawić bezpieczeństwo i higienę pracy, zmniejszyć zagrożenie wypadkami przy pracy lub chorobami zawodowymi czy też zredukować czynniki ryzyka.

Na co można dostać pieniądze?

Dofinansowane będą mogły zostać przedsięwzięcia, które mieszczą się w wymienionych przez ZUS obszarach technicznych:

Warunki udziału

O pieniądze mogą wnioskować płatnik składek, który spełnia łącznie kilka warunków. Nie może zalegać z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz podatków. Nie może być w stanie upadłości, pod zarządem komisarycznym, w toku likwidacji, postępowania upadłościowego lub układowego z wierzycielem. Jeśli ubiega się po raz kolejny o dofinansowanie z ZUS, to od dnia wypłaty przez Zakład całości ostatniego dofinansowania musiały upłynąć co najmniej trzy lata. W warunkach Konkursu zawarte jest też wymaganie, że płatnik nie może ubiegać się o kolejne dofinansowanie przed upływem 3 lat od dnia zwrotu dofinansowania, do którego został zobowiązany.

Szczegóły konkursu oraz listę wymaganych dokumentów można znaleźć na stronie https://bip.zus.pl/konkurs-dofinansowanie-dzialan-platnika-skladek-na-poprawe-bezpieczenstwa-i-higieny-pracy/konkurs-2020.01

Wsparcie rehabilitacji społeczno-zawodowej w walce z COVID-19

W ramach projektu ponad 17,3 mln zł z Europejskiego Funduszy Społecznego i budżetu państwa zostanie przeznaczone na zakup niezbędnych środków ochrony osobistej: maseczek, przyłbic, rękawiczek czy środków dezynfekcyjnych.

Ważne

Ze wsparcia będą mogły skorzystać wszystkie instytucje prowadzące warsztaty zajęciowej – samorządy oraz organizacje pozarządowe, jak i podmioty, które podpisały z PFRON umowy na prowadzenie w 2020 roku bezpośredniej pracy z osobami niepełnosprawnymi.

Wsparciem objętych zostanie ok. 970 podmiotów prowadzących warsztaty terapii zajęciowej, w których pracuje blisko 21,5 tys. osób

Projekt „Bezpieczne WTZ i rehabilitacja społeczno-zawodowa osób z niepełnosprawnościami” potrwa do końca marca przyszłego roku.

Źródło:

www.gov.pl

Optymistyczne dane z polskiej gospodarki

To kolejny miesiąc wzrostu, bo w maju sprzedaż zwiększyła się o 1,7 proc. w ujęciu rocznym. W ujęciu miesięcznym dane dla Polski wyglądają jeszcze lepiej – sprzedaż detaliczna w naszym kraju wzrosła o 3,3 proc.

Jak Polska wygląda na tle Unii Europejskiej? W całej UE sprzedaż w ujęciu miesięcznym zwiększyła się o 5,2 proc., natomiast w ujęciu rocznym wzrosła o 1,3 proc.

Jak zauważają badacze Eurostatu czerwiec był miesiącem, w którym w wielu państwach łagodzono obostrzenia służące powstrzymywaniu epidemii COVID-19. Przy analizie informacji podawanych przez Eurostat warto pamiętać, że dane obejmują w tym przypadku także najmniejsze firmy, czyli takie, które zatrudniają poniżej 10 pracowników – chodzi o małe, rodzinne sklepy. Nie obejmują z kolei sprzedaży samochodów.

Uchwała rady gminy w sprawie zaopiniowania zmiany granic gminy – możliwość wniesienie skargi do WSA

Tak stwierdził WSA w Rzeszowie (post. WSA w Rzeszowie z 28.7.2020 r., II SA/Rz 747/20, Legalis).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 8.3.1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713; dalej: SamGminU), Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia:

1) tworzy, łączy, dzieli i znosi gminy oraz ustala ich granice;

2) nadaje gminie lub miejscowości status miasta i ustala jego granice;

3) ustala i zmienia nazwy gmin oraz siedziby ich władz.

Ważne

Rozporządzenie, o którym mowa wyżej, może być wydane także na wniosek zainteresowanej rady gminy (art. 4 ust. 2 SamGminU).

Z przepisów art. 4b ust. 1 i 3 SamGminU wynika zaś, że wydanie rozporządzenia przez Radę Ministrów na wniosek rady gminy wymaga:

  1. wniosku rady gminy poprzedzonego przeprowadzeniem przez tę radę konsultacji z mieszkańcami, wraz z uzasadnieniem oraz niezbędnymi dokumentami, mapami i informacjami potwierdzającymi zasadność wniosku;
  2. opinii rad gmin objętych wnioskiem, poprzedzonych przeprowadzeniem przez te rady konsultacji z mieszkańcami, a w przypadku zmiany granic gminy naruszającej granice powiatów lub województw – opinii odpowiednich rad powiatów lub sejmików województw;
  3. opinii wojewody właściwego dla gminy lub gmin objętych wnioskiem.

Rada gminy występuje z takim wnioskiem do ministra administracji publicznej za pośrednictwem wojewody, w terminie do dnia 31 marca.

W omawianym wyroku WSA w Rzeszowie powołał się na stanowisko Trybunału Konstytucyjnego (patrz post. TK z 12.6.2019 r., S 1/19). WSA stwierdził w swoim wyroku, że TK wskazał, że ustawowy wymóg nadania aktom w sprawie łączenia, dzielenia, znoszenia i ustalania granic gmin formy rozporządzenia Rady Ministrów powoduje, że ze względu na tę formę nie można ich poddać kontroli legalności sądów administracyjnych. Oznacza to, że uchwała podjęta przez radę gminy w trybie art. 4 ust. 2 w zw. z art. 4b ust. 1 i 3 SamGminU również nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, lecz element procedury legislacyjnej zmierzającej do potencjalnego wydania rozporządzenia Rady Ministrów. Jak podkreślił WSA skoro wydanie rozporządzenia pozostawiono wyłącznej kompetencji Rady Ministrów, przy jednoczesnym braku możliwości poddania kontroli sądowej podjętego aktu Rady Ministrów, to brak jest podstaw prawnych, aby dopuścić sądowoadministarcyjną kontrolę wspomnianych wyżej uchwał rady gminy. Nie ma przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: PostAdmU), który umożliwiałby skuteczne zaskarżanie takich uchwał. A zatem: „Skoro nie jest to uchwała podjęta z zakresu administracji publicznej, to brak jest możliwości jej zaskarżenia w oparciu o art. 3 § 2 pkt 5 i 6 [PostAdmU] oraz art. 101 ust. 1 [SamGminU, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego].” [uzup. Autora]

Rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw wspierających rozwój mieszkalnictwa

Proponowane instrumenty dotyczą wsparcia budownictwa komunalnego i społecznego budownictwa czynszowego, jak również kierowanych bezpośrednio do gospodarstw domowych form finansowego wsparcia w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych.

Jako jedną z ważnych ustaw objętych nowelizacją należy wymienić ustawę z 7.7.1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.). Projekt zmienia definicję obiektu liniowego. Ponadto precyzuje on, że nie wymaga decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę oraz zgłoszenia rozbiórka obiektów i urządzeń budowlanych, na budowę których nie jest wymagane pozwolenie na budowę oraz budynków i budowli zlokalizowanych na terenach zamkniętych ustalonych decyzją Ministra Obrony Narodowej.

Projekt precyzuje także, kiedy można rozpocząć rozbiórkę obiektów budowlanych – formalnie będzie to możliwe po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę.

Ponadto nowelizacja dokonuje zmiany treści przepisu dotyczącego rozbiórki obiektu wpisanego do rejestru zabytków. Zgodnie z nowym brzmieniem decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków może być wydana po uzyskaniu decyzji Generalnego Konserwatora Zabytków działającego w imieniu ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o skreśleniu tego obiektu z rejestru zabytków

Nowelizowane przepisy wskazują także, że decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków może być wydana po uzyskaniu decyzji Generalnego Konserwatora Zabytków działającego w imieniu ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego o skreśleniu tego obiektu z rejestru zabytków. Ustawa dopuszcza możliwość składania wniosków o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę, praw i obowiązków wynikających ze zgłoszenia, wobec którego organ nie wniósł sprzeciwu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem adresu elektronicznego. Także zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych, wniosek o wydanie decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części będzie można dokonywać w taki sposób.

Wzory dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1314 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 20.7.2020 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych.

Rozporządzenie określa wzór:

  1. zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę (załącznik nr 1);
  2. zawiadomienia o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej (załącznik nr 2);
  3. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia;
  4. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego na poczet należności pieniężnej, o której mowa w art. 62b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, lub innych należności pieniężnych (załącznik nr 4);
  5. protokołu zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego związanego z dokumentem (załącznik nr 5);
  6. zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej (załącznik nr 6);
  7. zawiadomienia o zajęciu praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych lub innym rachunku oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego (załącznik nr 7);
  8. protokołu odbioru dokumentu (załącznik nr 8);
  9. protokołu zajęcia autorskiego prawa majątkowego i prawa pokrewnego lub prawa własności przemysłowej / zawiadomienia o zajęciu prawa własności przemysłowej (załącznik nr 9);
  10. zawiadomienia o zajęciu udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (załącznik nr 10);
  11. zawiadomienia o zajęciu pozostałych praw majątkowych (załącznik nr 11);
  12. protokołu zajęcia i odbioru ruchomości (załącznik nr 12).
Ważne

Wzory dokumentów stanowiące załączniki do rozporządzenia Ministra Finansów z 12.9.2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U. poz. 1804 ze zm.) można stosować pod warunkiem dołączenia do nich:

  1. informacji o nieobowiązywaniu pouczeń zawartych w tych wzorach oraz
  2. pouczeń zawartych w odpowiadających im wzorach dokumentów stanowiących załączniki do omawianego rozporządzenia

– nie dłużej jednak niż przez okres 9 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, czyli do końca kwietnia 2021 r.

Informacje przekazywane przez dłużników do organu egzekucyjnego

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1313 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 23.7.2020 r. w sprawie informacji przekazywanych organowi egzekucyjnemu przez dłużnika zajętej wierzytelności.

Z rozporządzenia wynika, że przekazując środki pieniężne organowi egzekucyjnemu, dłużnik zajętej wierzytelności podaje w poleceniu przelewu:
1) PESEL, albo NIP, albo REGON, albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym zobowiązanego, albo jego numer w innym rejestrze lub ewidencji, podany przez organ egzekucyjny w zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności lub prawa majątkowego;
2) imię i nazwisko lub nazwę zobowiązanego – w przypadku braku danych, o których mowa wyżej;
3) numer co najmniej jednego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, z którego realizacją związane jest przekazanie środków pieniężnych, przesłanego przez organ egzekucyjny, do którego przekazywane są środki pieniężne;
4) skrót „ZBIEG” – w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo zbiegu egzekucji administracyjnych.

Jeżeli ze względu na liczbę zobowiązanych nie jest możliwe podanie w poleceniu przelewu wszystkich powyższych informacji, dłużnik zajętej wierzytelności:
1) podaje w poleceniu przelewu:
a) informacje dotyczące wymienionych wyżej numerów albo imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego, dotyczące co najmniej jednego zobowiązanego,
b) numer co najmniej jednego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, z którego realizacją związane jest przekazanie środków pieniężnych, przesłanego przez organ egzekucyjny, do którego przekazywane są środki pieniężne,
c) skrót „ZBIEG” – w przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej i sądowej albo zbiegu egzekucji administracyjnych,
d) skrót „ZI” – informujący o przekazywaniu zawiadomienia, o którym mowa niżej, jeżeli nie podaje skrótu „ZBIEG”;
2) niezwłocznie przekazuje organowi egzekucyjnemu zawiadomienie zawierające informacje dotyczące wymienionych wyżej numerów albo imienia i nazwiska lub nazwy zobowiązanego oraz wspomniany wyżej numer co najmniej jednego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego – dotyczące wszystkich zobowiązanych, wraz z informacją o wysokości środków pieniężnych przekazanych poleceniem przelewu.

Przekazując środki pieniężne organowi egzekucyjnemu:
• dłużnik zajętej wierzytelności będący bankiem albo SKOK dodatkowo podaje w poleceniu przelewu informację o realizacji zajęcia wierzytelności poprzez podanie skrótu „RZ”, a w przypadku przekazywania środków pieniężnych z rachunku VAT – poprzez podanie skrótu „rVAT”;
• w przypadku blokady rachunku, o której mowa w art. 119zg pkt 2 ustawy z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1325), dłużnik zajętej wierzytelności będący bankiem albo SKOK dodatkowo podaje w poleceniu przelewu informację, że realizacja zajęcia następuje w okresie trwania blokady, poprzez podanie skrótu „rBLO” (chodzi tu o blokadę rachunku podmiotu kwalifikowanego przez którą rozumie się czasowe uniemożliwienie dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku podmiotu kwalifikowanego prowadzonym przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową i korzystania z tych środków).

Bon turystyczny zachęca do założenia profilu w ZUS

Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował, że we wtorek 4 sierpnia na Platformie Usług Elektronicznych zarejestrowała się rekordowa liczba użytkowników. Dzięki temu swoje profile w systemie ZUS ma już około 5 mln osób. Profil na PUE można założyć np. przez bankowość elektroniczną, profil zaufany lub dzwoniąc na infolinię ZUS.

Liczba kolejnych użytkowników przyrasta szybko dzięki bonowi turystycznemu. Od 1 sierpnia na Platformie Usług Elektronicznych mogą się rejestrować rodzice dzieci do 18. roku życia. Po wejściu na PUE mają uzupełnić dane kontaktowe, a następnie aktywować bon. Potem otrzymają kod, którym mogą płacić podmiotom oferującym usługi turystyczne. Każda transakcja będzie potwierdzona jednorazowym kodem, otrzymywanym przez SMS.

Do tej pory rodzice aktywowali ponad 360 tys. bonów i dokonali nimi 14 tys. płatności o wartości 10,3 mln złotych. Bonami można płacić wielokrotnie, aż do wyczerpania ich wartości. Całkowicie wykorzystanych zostało 9,7 tys. bonów. Taka forma pomocy dla rodzin przysługuje na każde dziecko objęte świadczeniem wychowawczym lub dodatkiem wychowawczym z programu „Rodzina 500+”. Każde dziecko może „otrzymać” jeden bon na 500 zł, a dziecku z niepełnosprawnością przysługuje drugi bon, również w wysokości 500 złotych – takich wniosków złożono 19,1 tysiąca. Bon jest ważny do 31.3.2022 roku.