Parametry aukcji głównej dla 2025 r. oraz parametry aukcji dodatkowych dla 2022 r.

 Parametry aukcji głównej dla roku dostaw 2025

Z rozporządzeni wynika, że zapotrzebowanie na moc w aukcji głównej dla okresu dostaw przypadającego na 2025 r. wynosi 2526 MW. Natomiast cena wejścia na rynek nowej jednostki wytwórczej, odzwierciedlająca alternatywny koszt pozyskania mocy przez operatora przez budowę jednostki wytwórczej o najniższych operacyjnych i kapitałowych kosztach stałych, z uwzględnieniem potencjalnej marży na sprzedaży energii elektrycznej i świadczeniu usług systemowych w aukcji głównej dla okresu dostaw przypadającego na 2025 r. wynosi 319 zł/kW, zaś współczynnik zwiększający tę cenę służący do wyznaczenia ceny maksymalnej obowiązującej w aukcji głównej wynosi 1,3. Parametr wyznaczający wielkość mocy poniżej zapotrzebowania na moc w aukcji głównej, dla której cena osiąga wartość maksymalną uwzględniającą ten współczynnik, dla okresu dostaw przypadającego na 2025 r. wynosi 84,37%.

Ponadto:

Korekcyjne współczynniki dyspozycyjności dla poszczególnych grup technologii dla okresu dostaw przypadającego na 2025 r. określono na poziomie:
92,58%	dla turbin parowych, układów turbin parowych, turbin powietrznych, ogniw paliwowych oraz organicznego cyklu Rankineʼa
93,94%	dla układów gazowo-parowych
93,40%	dla turbin gazowych pracujących w cyklu prostym oraz silników tłokowych
13,93%	dla turbin wiatrowych lądowych
20,34%	dla turbin wiatrowych morskich
46,81%	dla elektrowni wodnych przepływowych
99,37%	dla elektrowni wodnych zbiornikowo-przepływowych, zbiornikowych z członem pompowym oraz zbiornikowo-przepływowych z członem pompowym
2,27%	dla elektrowni słonecznych
96,11%	dla magazynów energii elektrycznej w postaci akumulatorów, kinetycznych zasobników energii i superkondensatorów
100%	dla jednostek redukcji zapotrzebowania
90,78 %	dla pozostałych rodzajów technologii

Maksymalne wolumeny obowiązków mocowych dla stref, o których mowa w art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 8.12.2017 r. o rynku mocy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 247; dalej: RynekMocU), dla okresu dostaw przypadającego na rok 2025 wynoszą:

Jak wynika z art. 6 ust. 6 pkt 1 RynekMocU, strefą, w której znajdują się jednostki fizyczne zagraniczne biorące udział w rynku mocy oraz z którymi jednostki fizyczne połączenia międzysystemowego łączą bezpośrednio system, jest m.in. strefa profilu synchronicznego obejmująca:

Parametry aukcji dodatkowych dla roku dostaw 2022

Zapotrzebowanie na moc w aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2022 wynosi:

Cena wejścia na rynek nowej jednostki wytwórczej, odzwierciedlająca alternatywny koszt pozyskania mocy przez operatora przez budowę jednostki wytwórczej o najniższych operacyjnych i kapitałowych kosztach stałych, z uwzględnieniem potencjalnej marży na sprzedaży energii elektrycznej i świadczeniu usług systemowych w ww. aukcjach dodatkowych wynosi dla wszystkich kwartałów 320 zł/kW. Współczynnik zwiększający tę cenę służący do wyznaczenia ceny maksymalnej obowiązującej w tych aukcjach dodatkowych wynosi dla wszystkich kwartałów 1,0.

Parametr wyznaczający wielkość mocy:

Korekcyjne współczynniki dyspozycyjności dla poszczególnych grup technologii dla aukcji dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na 2022 r. określono na poziomie:
91,54%	dla turbin parowych, układów turbin parowych, turbin powietrznych, ogniw paliwowych oraz organicznego cyklu Rankineʼa
91,80%	dla układów gazowo-parowych
93,21%	dla turbin gazowych pracujących w cyklu prostym oraz silników tłokowych
10,94%	dla turbin wiatrowych pracujących na lądzie
44,39%	dla elektrowni wodnych przepływowych
97,61%	dla elektrowni wodnych zbiornikowo-przepływowych, zbiornikowych z członem pompowym oraz zbiornikowo-przepływowych z członem pompowym
2,07%	dla elektrowni słonecznych
96,11%	dla magazynów energii elektrycznej w postaci akumulatorów, kinetycznych zasobników energii i superkondensatorów
87,76 %	dla pozostałych rodzajów technologii

Maksymalne wolumeny obowiązków mocowych dla stref, o których mowa w art. 6 ust. 6 RynekMocU, na aukcjach dodatkowych dla okresu dostaw przypadającego na rok 2022 wynoszą dla każdego kwartału:

Pracodawca nie może pytać pracownika o kierunek wakacyjnego wyjazdu. W uzasadnionych przypadkach pracownik sam powinien o tym poinformować

Standardowo, zgodnie z Kodeksem pracy, urlop pracownika zależy od jego stażu pracy i wykształcenia. Pracownik pełnoetatowy, który świadczy pracę 40 godzin tygodniowo, ma prawo do 20 dni urlopu w roku kalendarzowym, jeżeli jego staż pracy jest krótszy niż 10 lat. Natomiast przy stażu pracy wynoszącym co najmniej 10 lat jest to 26 dni urlopowych. Z kolei osoby zatrudnione na 1/2 etatu nabywają prawo do urlopu w wymiarze proporcjonalnym do wymiaru czasu pracy, czyli jest to odpowiednio 10 i 13 dni.

Ustawa formalnie umożliwiła też pracodawcy wysłanie pracownika w okresie pandemii na zaległy urlop, nawet bez jego zgody. Ma prawo wysłać go na urlop wypoczynkowy niewykorzystany przez niego w poprzednich latach kalendarzowych, w wymiarze do 30 dni urlopu. Nieformalnie pracodawcy decydowali się na taki krok nawet przed przyjęciem ustawy, ale raczej odbywało się to w porozumieniu z pracownikami.

Niedoprecyzowane pozostaje natomiast to, czy firma może zażądać informacji, gdzie pracownik wybiera się na urlop. Kodeks pracy reguluje zakres danych osobowych związanych z zatrudnieniem, których ujawnienia może żądać pracodawca od pracownika. Pytanie o miejsce, w którym pracownik chce spędzić urlop, dotyczy sfery jego życia prywatnego i nie ma on obowiązku udzielenia na nie odpowiedzi. Należy pamiętać jednak, że w dobie koronawirusa informacje te są potrzebne pracodawcy, by ocenić możliwość zakażenia się pracownika podczas wyjazdu i związane z tym ewentualne konsekwencje. Powstaje jednak ryzyko uznania, że dane te dotyczą zdrowia pracownika. Zgodnie zaś z RODO i Kodeksem pracy pracodawca może pozyskać takie dane tylko za zgodą pracownika i z jego inicjatywy. Pandemia jest jednak stanem wyjątkowym, więc takie pytanie może być uzasadnione.

Wyjątkiem uzasadniającym zadawanie tego typu pytań jest też kwestia bezpieczeństwa klientów i współpracowników.

Najlepiej byłoby, żeby przed wyjazdem pracownik sam dobrowolnie poinformował firmę, dokąd udaje się na wakacje. Nie jest jednak do tego zobligowany. Jeżeli stanowczo odmówi podania takiej informacji, wówczas pracodawca nie może zastosować wobec niego żadnych kar porządkowych ani zwolnienia dyscyplinarnego, bo nie ma ku temu podstaw prawnych.

Jeśli jednak podejrzewa, że pracownik wrócił z rejonów podwyższonego ryzyka zakażeniem SARS-CoV-2, może skierować go na pracę zdalną. Tarcza antykryzysowa 4.0 doprecyzowała jej zasady, wskazując m.in., że środki i materiały potrzebne do wykonywania pracy zdalnej oraz obsługę logistyczną powinien w tym przypadku zapewnić pracodawca.

Źródło:

www.newseria.pl

MR: Czwarty miesiąc z rzędu wzrasta liczba firm prowadzących działalność gospodarczą w Polsce

Informacja ze strony: https://www.gov.pl/web/rozwoj/czwarty-miesiac-z-rzedu-wzrasta-liczba-firm-prowadzacych-dzialalnosc-gospodarcza-w-polsce

(…)

Sierpniowe dane z CEIDG – utrzymanie trendu z kwietnia

CEIDG to rejestr firm, w którym codziennie wprowadzane są przez przedsiębiorców zmiany, m.in. dot. zawieszenia działalności gospodarczej – z datą wsteczną – lub uruchomienia działalności gospodarczej z datą przyszłą. CEIDG odnotowuje największą liczbę wniosków o zawieszenie zazwyczaj z końcem każdego miesiąca. Wynika to ze specyfiki płatności składek – o ile składki na ubezpieczenie społeczne odprowadza się proporcjonalnie do liczby dni prowadzenia działalności w danym miesiącu, o tyle składka na ubezpieczenie zdrowotne jest niepodzielna, nawet jeśli działalność była prowadzona przez część miesiąca.

Dane z maja, czerwca i lipca, pochodzące z rejestru CEIDG, za każdym razem potwierdzały, optymistyczne informacje z ostatnich tygodni kwietnia. Tym razem przeanalizowaliśmy skalę aktywnych działalności gospodarczych w ciągu ostatnich pięciu miesięcy, począwszy od 11 marca br., czyli od dnia ogłoszenia stanu epidemicznego w Polsce, aż do 11 sierpnia br.

Z danych CEIDG wynika, że w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 11 marca 2020 r., czyli do dnia ogłoszenia w Polsce stanu epidemicznego, liczba aktywnych działalności gospodarczych w naszym kraju wzrosła z 2,40 mln do 2,47 mln.

Natomiast w okresie 11 marca – 11 sierpnia 2020 r. ta liczba wzrosła o 61,8 tys. działalności gospodarczych i obecnie wynosi 2,54 mln aktywnych działalności.

Co więcej, aktualny stan aktywnych działalności gospodarczych jest wyższy o niespełna 80 tys. działalności gospodarczych od tego z początku 2020 r., kiedy w dniach 1-2 stycznia br. wynosił 2,46 mln firm, prowadzących własną działalność gospodarczą.

Na czym polega zawieszenie działalności gospodarczej

To rozwiązanie szczególnie chętnie wykorzystywane jest przez przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność sezonową. Można z niego jednak skorzystać w każdej chwili. Zgodnie z przepisami działalność gospodarczą można zawiesić również z datą wsteczną bądź przyszłą.

W trakcie zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca zwolniony jest z:

Co ważne, przepisy pozwalają na wznowienie działalności gospodarczej w każdym momencie. Po zakończeniu trwającej obecnie epidemii koronawirusa, przedsiębiorcy będą zatem mogli bez problemu wrócić do prowadzenia swoich firm.

Kto i na jakich warunkach może zawiesić działalność gospodarczą

Z zawieszenia mogą skorzystać:

W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może prowadzić firmy, jak również osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Może natomiast:

Źródło: https://www.gov.pl/web/rozwoj

Drobna umowa to też informacja publiczna

Sprawa dotyczyła wniosku o udostępnienie informacji publicznej, który skierowała do Prokuratora Krajowego Ewa I., żądając informacji dotyczących pięciu umów zawartych przez Prokuraturę Krajową z osobami fizycznymi. Przedmiotem tych umów było m.in. wykonanie kopii obrazów, czynności eksperckie i doradcze, prace kancelaryjne, prowadzenie pracowniczej kasy zapomogowo-pożyczkowej. Wnioskodawczyni chciała uzyskać – poza samymi umowami – także informacje, czy osoby wykonujące te umowy są pracownikami, czy też zatrudniane są na podstawie umów cywilnoprawnych.

Prokurator Krajowy udzielił Ewie I. jedynie informacji co do rodzaju umów (potwierdził, że są to umowy cywilnoprawne), ale odmówił udostępnienia samych umów, uznając, że nie stanowią one informacji publicznej. Odmowę uzasadnił, m.in. powołując się na art. 139 ust. 3 PZP. Przepis ten przewiduje jawność i udostępnianie na zasadach określonych w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej (dalej: DostInfPubU) umów w sprawach zamówień publicznych. Tymczasem żądane przez wnioskodawczynię umowy opiewały na niskie kwoty, nie podlegały więc przepisom o zamówieniach publicznych, a zatem nie podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Ewa I. zaskarżyła tę decyzję Prokuratora Krajowego do sądu. Rozpatrujący skargę stołeczny WSA uznał jednak, że jest ona niezasadna. Sąd uznał, że po pierwsze, skarżąca nie wskazała, dlaczego żądaną informację traktuje jako informację publiczną, a po drugie, Prokurator prawidłowo uznał, że żądanie nie mieści się w granicach prawa dostępu do informacji publicznej, zwłaszcza że umowy te nie podlegają regulacjom PZP.

To orzeczenie nie zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który uwzględnił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, uchylił wyrok stołecznego WSA i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wytknął warszawskiemu sądowi, że nie uzasadnił należycie swoich ustaleń, które doprowadziły do oddalenia skargi na odmowę udostępnienia informacji publicznej. Obowiązkiem sądu było bowiem wszechstronne odniesienie się do argumentów skarżącej i dokładne uzasadnienie – z powołaniem się w szczególności na art. 6 DostInfPubU – dlaczego żądane przez skarżącą informacje i umowy nie mogą być udostępnione.

Z tego obowiązku sąd I instancji się nie wywiązał – stwierdził sędzia Zbigniew Ślusarczyk.

W efekcie nie można było ocenić argumentacji sądu. Poza tym NSA zwrócił uwagę, że akceptacja ustaleń co do skutków niepodlegania spornych umów przepisom o zamówieniach publicznych w zakresie informacji publicznej nie może być zaakceptowana.

Chodzi bowiem o to, by sąd I instancji, rozpoznając ponownie sprawę, nie brnął dalej w wykładni dokonanej przez Prokuratora Krajowego, w myśl której skoro umowy nie podlegają przepisom o zamówieniach publicznych, to nie muszą stanowić informacji publicznej. Przepis art. 139 ust. 3 PZP odnosi się bowiem wyłącznie do kontraktów zawieranych w trybie przewidzianych tą ustawą, co nie oznacza, że w odniesieniu do innych umów przepisy o dostępie do informacji publicznej nie mogą mieć zastosowania – powiedział sędzia Ślusarczyk.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4.8.2020 r.; I OSK 1889/18, Legalis.

Lipiec bez wzrostu stopy bezrobocia

Ze wstępnych danych resortu pracy wynika, że w lipcu stopa bezrobocia nie wzrosła względem poprzedniego miesiąca i nadal utrzymuje się na poziomie 6,1 %. To co prawda o 0,9 pkt procentowego więcej niż przed rokiem, ale lipiec to pierwszy miesiąc od wybuchu pandemii, kiedy nie odnotowano wzrostu tego wskaźnika.

Zdaniem ministerstwa w kolejnych miesiącach dynamika wzrostu bezrobocia rejestrowanego wyhamowuje, choć prawdopodobny jest zwiększony napływ bezrobotnych po upływie okresu wypowiedzeń i zakończeniu sezonu letniego.

Ze wstępnych danych wynika, że liczba bezrobotnych w końcu lipca 2020 roku wyniosła 1 030,2 tys. osób.

Efekt tarczy antykryzysowej

Po okresie zamrożenia gospodarki i wynikających z tego ograniczeniach sytuacja na rynku pracy wydaje się stabilizować. Pierwsze niepokojące reakcje pracodawców i związane z nimi zapowiedzi zwolnień wyraźnie osłabły. Niewątpliwie wpływ na to miały działania zaproponowane w tzw. tarczy antykryzysowej.

Na ochronę miejsc pracy w ramach samej tarczy antykryzysowej przeznaczono ponad 44,2 mld złotych, a w ramach trzech tarcz – antykryzysowej, finansowej i pomocowej – do przedsiębiorców i pracowników trafiło 126,5 mld złotych, dzięki czemu udało się uratować ponad 5 mln miejsc pracy.

Przypomnijmy, według danych Eurostatu w czerwcu 2020 roku Polska była, po Czechach, drugim krajem w Unii Europejskiej o najniższej stopie bezrobocia, osiągając stopę na poziomie 3 proc. To dużo mniej niż wynosi unijna średnia notowana na poziomie 7,1 proc.

Źródło:

www.gov.pl

Upał w pracy. Jak temu zaradzić?

W Kodeksie pracy znajdują się ogólne regulacje prawne, które wskazują na konieczność podejmowania przez pracodawców działań mających na celu ochronę zdrowia i życia pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, m.in.:

W celu zastosowania ww. przepisów pracodawca, w sytuacji gdy ze względu na warunki atmosferyczne dochodzi do pogorszenia warunków pracy, powinien podjąć niezbędne działania organizacyjne lub zastosować środki techniczne, w celu zapewnienia właściwych warunków pracy.

Przykładem takich działań mogą być:

Skrócenie czasu pracy

Zgodnie z przepisami prawa pracy, pracodawca może w upalne dni wprowadzić dodatkowe przerwy albo pozwolić pracownikowi na wcześniejsze wyjście z pracy. Warto przy tym pamiętać, że zależy to wyłącznie od dobrej woli pracodawcy. Jednocześnie nie może to powodować obniżenia wynagrodzenia pracownika.

Przerwy regeneracyjne

W ostatnich latach rośnie popularność oferowanych przez niektórych pracodawców tzw. przerw regeneracyjnych
w pokojach relaksu.

Wysokość temperatury

Jakkolwiek istniejące regulacje nakładają na pracodawcę obowiązek zapewnienia w pomieszczeniach odpowiedniej temperatury, wymiany powietrza oraz zabezpieczenia przed wilgocią oraz niekorzystnymi warunkami cieplnymi i nasłonecznieniem, to jednak – co do zasady – nie określają maksymalnej temperatury powietrza,
w jakiej praca może być wykonywana w pomieszczeniach.

Większa ochrona młodocianych

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 sierpnia 2004 roku w sprawie wykazu prac wzbronionych młodocianym i warunków ich zatrudniania przy niektórych z tych prac, pracownicy z tej grupy nie mogą pracować w pomieszczeniach, w którym temperatura przekracza 30 stopni Celsjusza, a wilgotność względna powietrza – 65%.

Klimatyzacja i zimne napoje

Zmniejszenie związanych z upałami uciążliwości pracy w pomieszczeniach jest możliwe między innymi dzięki zapewnieniu właściwej wentylacji oraz klimatyzacji pomieszczeń. Stosowanie takich rozwiązań zwalnia pracodawcę z obowiązku zapewnienia napojów pracownikom wykonującym pracę w pomieszczeniach zamkniętych, o ile temperatura w takich pomieszczeniach nie przekracza 28 stopni Celsjusza.

Kiedy temperatura w pomieszczeniu pracy przekracza 28 stopni Celsjusza, pracodawca musi zapewnić pracownikom napoje. W takiej sytuacji nie ma znaczenia to, czy stanowisko pracy jest wyposażone w klimatyzację czy też nie.

W odniesieniu do osób pracujących na otwartej przestrzeni obowiązek zapewnienia napojów przez pracodawcę ma miejsce wtedy, gdy temperatura przekracza 25 stopni Celsjusza. Niezależnie od tego, czy praca jest wykonywana w pomieszczeniu czy na otwartej przestrzeni, napoje powinny być dostępne dla pracowników w ciągu całej zmiany roboczej.

Źródło:

www.gov.pl

Od 11 sierpnia obowiązują przepisy ratujące przedsiębiorców w kłopotach

Informacja na stronie: https://www.gov.pl/web/rozwoj/przepisy-ratujace-przedsiebiorcow-w-klopotach-wchodza-w-zycie-11-sierpnia

Operatorem pomocy oferowanej przez ustawę będzie Agencja Rozwoju Przemysłu. Zasady udzielania wsparcia opierają się o Wytyczne Komisji Europejskiej dotyczące pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację przedsiębiorstw niefinansowych, które znajdują się w trudnej sytuacji.

Ustawę o udzielaniu pomocy publicznej w celu ratowania lub restrukturyzacji przedsiębiorców podpisał już prezydent Andrzej Duda. Nowe przepisy wejdą w życie 14 dni od dnia ogłoszenia ich w Dzienniku Ustaw, czyli 11 sierpnia

(…)

Adresatem rozwiązań przewidzianych w ustawie będą przedsiębiorcy w trudnościach, którzy są w trakcie postępowania upadłościowego lub stanęli wobec groźby likwidacji. Pomoc przeznaczona może być wyłącznie na działania restrukturyzacyjne lub wsparcie płynności finansowej, w związku z realizowaną restrukturyzacją. Wsparcie obejmie zarówno MŚP, jak i duże przedsiębiorstwa. Obowiązki przedsiębiorców, ubiegających się o pomoc, jak również wniosek o wsparcie, są maksymalnie uproszczone. Pomoc będzie udzielana na ratowanie, tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne i restrukturyzację. Co do zasady będą to pożyczki.

(…)

W jakiej formie będzie udzielana pomoc?

Krótkookresowe pożyczki (pomoc na ratowanie)

Wysokość pożyczki będzie każdorazowo uzależniona od indywidualnej sytuacji przedsiębiorcy.

Pożyczki w ramach pomocy na ratowanie będą udzielane na 6 miesięcy. Jeżeli okres lub wysokość tej pomocy okaże się niewystarczająca, przedsiębiorca z sektora MŚP będzie mógł wystąpić o dodatkową pożyczkę z puli tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego i przedłużyć tym samym okres spłaty do 18 miesięcy.

Natomiast duży przedsiębiorca może również ubiegać się o dodatkową pomoc lub wydłużenie terminu spłaty pożyczki w ramach pomocy na restrukturyzację.

Celem tej formy pomocy jest zapewnienie przedsiębiorcy płynności na czas potrzebny do opracowania planu restrukturyzacji lub przeprowadzenia sprawnej likwidacji. Jeśli sytuacja przedsiębiorcy poprawi się na tyle, że będzie mógł kontynuować swoją działalność, zamiast się restrukturyzować albo likwidować, będzie zobowiązany jedynie do złożenia stosownego oświadczenia i zwrotu pożyczki.

Tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne przyznawane na okres do 18 miesięcy

Podobnie jak przy pożyczkach na ratowanie – wysokość pomocy będzie uzależniona każdorazowo od indywidualnej sytuacji przedsiębiorcy. Wsparcie będzie mogło być udzielane jako kontynuacja pomocy na ratowanie – wtedy przybierze formę dodatkowej pożyczki, lub samodzielnego instrumentu. Tymczasowe wsparcie obejmie przedsiębiorców, którzy są w stanie samodzielnie przeprowadzić restrukturyzację, ale potrzebują wsparcia płynności finansowej po to, aby cały proces przebiegł skutecznie.

Z tej formy pomocy mogą skorzystać mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa tylko w ramach zatwierdzonego przez KE programu pomocowego

Pomoc na restrukturyzację

Pomoc na restrukturyzację jest przeznaczona dla przedsiębiorców, którzy samodzielnie nie udźwignęliby restrukturyzacji, ale opracowali jej plan – którego koszty mogą być finansowane jako element pomocy na ratowanie lub jako tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne.

Logika proponowanego w ustawie wsparcia przedstawia się następująco. Przedsiębiorca, w chwili stwierdzenia trudności z zachowaniem płynności finansowej, będzie mógł ubiegać się o krótkoterminową pożyczkę w ramach pomocy na ratowanie. Jeżeli jednak taka sytuacja okaże się poważniejsza i udzielona pożyczka niewystarczająca – przedsiębiorca będzie mógł wystąpić dodatkowo o pożyczkę. Udzielana ona będzie jako tymczasowe wsparcie restrukturyzacyjne, jeżeli jest przedsiębiorcą z sektora MŚP. A następnie – gdyby znów ta pomoc była niewystarczająca – o pomoc na restrukturyzację. W odniesieniu do dużych przedsiębiorców ścieżka otrzymywania pomocy będzie wyglądała podobnie, z tym że niedostępna będzie dla nich pomoc udzielana w ramach tymczasowego wsparcia restrukturyzacyjnego. Duży przedsiębiorca również będzie mógł ubiegać się o dodatkową pomoc lub wydłużenie terminu spłaty pożyczki w ramach pomocy na restrukturyzację.

Polityka Nowej Szansy

Polityka Nowej Szansy, której częścią jest nowa ustawa, oferuje przedsiębiorcom w kryzysie wsparcie precyzyjnie dostosowane do sytuacji, w której znajduje się przedsiębiorca.

Obejmują one:

1. prewencję niewypłacalności, polegającą na promowaniu strategicznego podejścia do zarządzania firmą, z wykorzystaniem różnego rodzaju instrumentów wczesnego ostrzegania przed mogącymi nastąpić sytuacjami kryzysowymi w przedsiębiorstwie,
2. stworzenie podstaw prawnych dla wsparcia finansowego przeznaczonego na ratowanie lub restrukturyzację mającego potencjał rozwojowy przedsiębiorstwa znajdującego się w sytuacji kryzysowej,
3. stworzenie rozwiązań prawnych umożliwiających szybką i mało kosztowną procedurę upadłościową przedsiębiorstwa, które nie ma realnych szans na efektywną restrukturyzację,
4. wsparcie doradcze, informacyjne, psychologiczne dla przedsiębiorców planujących ponowne podjęcie działalności gospodarczej w oparciu o nabyte doświadczenia (doznaną porażkę).

Źródło: https://www.gov.pl/web/rozwoj

Zmiany w zakresie granic i nazw niektórych gmin oraz nadanie statusu miasta niektórym miejscowościom

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1332 opublikowano rozporządzenie Rady Ministrów z 31.7.2020 r. w sprawie ustalenia granic niektórych gmin i miast, nadania niektórym miejscowościom statusu miasta, zmiany nazwy gminy oraz siedziby władz gminy.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 8.3.1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 713), Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia:

Na podstawie tego przepisu Rada Ministrów z dniem 1.1.2021 r. ustaliła granice:

1. miasta na prawach powiatu Włocławek i gminy Włocławek (powiat włocławski) – w województwie kujawsko-pomorskim;
2. kilku gmin w czterech powiatach województwa lubuskiego;
3. kilku gmin w trzech powiatach województwa podkarpackiego;
4. dwóch gmin w powiecie kolneńskim województwa podlaskiego;
5. dwóch gmin w powiecie bielskim województwa śląskiego. 

Z tym samym dniem ustalono też granice miast:

Z dniem 1.1.2021 r. status miast uzyska dziesięć miejscowości w województwach: dolnośląskim, lubelskim, mazowieckim, podkarpackim, świętokrzyskim i wielkopolskim.

Ponadto, z dniem 1.1.2021 r. w województwie:

Działa serwis e-budownictwo – można wypełniać wnioski

W pierwszym etapie uruchamiania serwisu inwestorzy mogą wypełnić i pobrać wybrany przez siebie formularz, który następnie dostarczą do urzędu w tradycyjny sposób. Jak obiecuje Główny Urząd Nadzoru Budowlanego już jesienią pojawi się możliwość podpisania go podpisem zaufanym lub elektronicznym. Dodatkowo, po uruchomieniu pełnej funkcjonalności serwisu e-budownictwo formularz będzie można przesłać do organu administracji architektoniczno-budowlanej lub nadzoru budowlanego za pośrednictwem tej aplikacji. Oczywiście, pozostanie także możliwość składania wniosków w tradycyjny sposób (w formie papierowej), a o wyborze sposobu postępowania będą decydować inwestorzy.

Obecnie, w pierwszym etapie cyfryzacji, w serwisie znajdują się następujące formularze:

W serwisie można też znaleźć odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania (np. do kogo mam wysłać swój formularz; jakiej zgody będę potrzebował przed przystąpieniem do robót budowlanych; Czym różni się pozwolenie od zgłoszenia), które będą pomocne przy wypełnianiu wniosków. W kolejnych etapach rozszerzania cyfryzacji pojawi się m.in. możliwość składania wniosków o pozwolenie na budowę wraz z projektem budowlanym, co ułatwi pracę architektom i inżynierom.

Serwis jest dostępny pod adresem: https://e-budownictwo.gunb.gov.pl/

Wzory zarządzenia zabezpieczenia

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1315 opublikowano rozporządzenie Ministra Finansów z 24.7.2020 r. w sprawie wzorów zarządzenia zabezpieczenia.

Rozporządzenie określa wzór:

1. zarządzenia zabezpieczenia stosowanego w zabezpieczeniu należności pieniężnych (załącznik nr 1);
2. kolejnego zarządzenia zabezpieczenia stosowanego w zabezpieczeniu należności pieniężnych (załącznik nr 2);
3. zarządzenia zabezpieczenia stosowanego w zabezpieczeniu wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym (załącznik nr 3).