Podmioty powiązane a obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych
Aby podmioty powiązane osobowo czy kapitałowo były zobowiązane do sporządzania dokumentacji cen transferowych, muszą spełniać określone warunki w zakresie powiązania, które są uregulowane w art. 23m ust. 1 PDOFizU oraz art. 11a PDOPrU.
Obowiązkowe sporządzenie dokumentacji cen transferowych dotyczy podmiotów powiązanych, które przekroczyły w danym roku progi dokumentacyjne określone w przepisach ustawy podatkowej.
Powiązanie kapitałowe wystąpi wówczas, gdy jeden podmiot posiada w kapitale innego podmiotu bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 25%:
1) udziałów w kapitale,
2) praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających,
3) udziałów lub praw do udziału w zyskach, stratach lub majątku, lub ich ekspektatywy, w tym jednostek uczestnictwa i certyfikatów inwestycyjnych.
Podmioty uznaje się za powiązane osobowo, gdy dany podmiot bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym podmiotem krajowym albo w jego kontroli albo posiada udział w kapitale innego podmiotu, także ze względu na pokrewieństwo lub stosunek pracy.
Zgodnie z art. 23z PDOFizU oraz art. 11k PDOPrU podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania w postaci elektronicznej lokalnej dokumentacji cen transferowych, za rok podatkowy, w terminie do końca dziesiątego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.
Lokalna dokumentacja cen transferowych jest sporządzana dla transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym, której wartość przekracza w roku podatkowym następujące progi dokumentacyjne:
1) 10 000 000 zł – w przypadku transakcji towarowej,
2) 10 000 000 zł – w przypadku transakcji finansowej,
3) 2 000 000 zł – w przypadku transakcji usługowej,
4) 2 000 000 zł – w przypadku innej transakcji niż określone w powyższych punktach.
Progi dokumentacyjne są ustalane odrębnie dla:
1) każdej transakcji kontrolowanej o charakterze jednorodnym niezależnie od przyporządkowania transakcji kontrolowanej do transakcji towarowych, finansowych, usługowych albo innych transakcji,
2) strony kosztowej i przychodowej.
Do sporządzania dokumentacji cen transferowych są zobowiązane podmioty powiązane kapitałowo lub osobowo w ten sposób, że jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na drugi podmiot w rozumieniu ustawy podatkowej, a transakcje między podmiotami objęte są ww. progami dokumentacyjnymi.
Dominujący wspólnik sp. z o.o. a składki ZUS – ważna uchwała Sądu Najwyższego
Dnia 21.2.2024 r. Sąd Najwyższy w składzie 3 Sędziów podjął uchwałę (III UZP 8/23):
Wspólnik dwuosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością posiadający 99 procent udziałów nie podlega ubezpieczeniom społecznym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 1230).
Uchwała ta podważa stanowisko ZUS, uznającego wspólnika dominującego (posiadającego 99% udziałów w sp. z o.o.) jako jedynego wspólnika sp. z o.o. podlegającego ubezpieczeniom społecznym. Drugi wspólnik, posiadający 1% udział traktowany był jako wspólnik iluzoryczny.
Wycofanie faktury wprowadzonej do obrotu
Skoro faktura została wprowadzona do obrotu, to jedynym sposobem na jej wycofanie, o ile jest ku temu przesłanka materialna, jest korekta zerująca poprzez fakturę korygującą.
Udzielając odpowiedzi na pytanie należy wskazać, że co prawda nie zostało to wprost unormowane w przepisach, jednak w praktyce od lat funkcjonuje wykładania, wg której w przypadku gdy faktura została wprowadzona do obrotu prawnego, w szczególności doręczona do adresata, a ten ujął ją w swoich ewidencjach, to nie jest możliwe jej anulowanie. W takim przypadku konieczne jest dokonanie korekty zerującej poprzez fakturę korygującą.
Taka właśnie operacja powinna być dokonana w analizowanej sytuacji. Przy czym zastrzec należy, że w pierwszej kolejności trzeba rozstrzygnąć czy doręczony pierwotnie dokument jest fakturą, a jeżeli tak, to czy są przesłanki materialne do jej skorygowania do zera. W każdym bowiem przypadku, aby korekta, w tym zerująca i dotycząca faktury bez kwoty VAT, była skuteczna, konieczne jest istnienie przesłanki materialnej korekty, tj. musi ona mieć uzasadnienie w okolicznościach faktycznych.
Gdyby dokument uprzednio wystawiony nie był fakturą, wówczas w ogóle nie powinien być ujmowany w ewidencji, a jego wycofanie czy korekta nie jest normowane przepisami prawa podatkowego.
Ustalenie indywidualnej stawki amortyzacji dla wyodrębnionego lokalu niemieszkalnego
Stan faktyczny
Podatnik (osoba fizyczna) nie prowadził działalności gospodarczej i planował zakup kilku lokali hotelowych wyodrębnionych w nieruchomości hotelowej (budynek) w celu ich dalszego wynajmu. Podatnik miał wątpliwość czy w tym przypadku po w wprowadzeniu lokali do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (WNiP) oraz wykorzystywania ich w działalności gospodarczej będzie uprawniony do amortyzacji z wykorzystaniem stawki indywidualnej na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 3 PDOFizU?
Zdaniem podatnika, przysługuje mu takie prawo. Uznał, że wszystkie samodzielne lokale wydzielone z budynku, który jest używanym środkiem trwałym również powinny być traktowane jako używane środki trwałe. W konsekwencji możliwe byłoby zastosowanie przy ich amortyzacji stawek indywidualnych w oparciu o przepis art. 22j ust. 1 pkt 3 PDOFizU w przypadku rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej oraz wykorzystywania lokalu w tej działalności gospodarczej.
Innego zdania był organ podatkowy. Zauważył, że podatnik może indywidualnie ustalić stawkę amortyzacyjną dla nabytego lokalu. Jednak w analizowanym przypadku nie może stosować stawki amortyzacyjnej wynikającej z treści art. 22j ust. 1 pkt 3 PDOFizU, gdyż dyspozycją tego przepisu objęte są wyłącznie „budynki (lokale) i budowle, inne niż wymienione w pkt 4”. Uregulowanie punktu 4 tego przepisu (tj. art. 22j ust. 1 pkt 4 PDOFizU) wskazuje natomiast na: „budynki (lokale) niemieszkalne, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%”. Wobec tego, mając na względzie przedstawiony opis i charakter nieruchomości (budynku oraz lokalu), niemożliwym jest stosowanie do wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i WNiP środka trwałego (lokalu) – stawki amortyzacyjnej ustalonej w oparciu o treść art. 22j ust. 1 pkt 3 PDOFizU. Dla środka trwałego (opisanego we wniosku lokalu) – zdaniem organu interpretacyjnego – dopuszczalne będzie ustalenie indywidualnej stawki amortyzacyjnej w oparciu o przepis art. 22j ust. 1 pkt 4 PDOFizU. Aby zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną dla budynku (lokalu) niemieszkalnego, dla którego stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5%, po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji, podatnik musi wykazać, że budynek ten (lokal) był wcześniej używany.
Sprawa trafiła do WSA w Opolu, który zgodził się ze stanowiskiem podatnika. Jednak ostatecznie sprawę zaskarżył organ do NSA.
Stanowisko NSA
Rozpoznając sprawę, NSA nie podzielił stanowiska sądu I instancji.
W art. 22a ust. 1 pkt 1 PDOFizU wyraźnie się rozróżnia środek trwały w postaci budynku i środek trwały w postaci lokalu, którego własność wyodrębniono. Taki lokal, który wyodrębniono, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali, stanowi odrębną nieruchomość, czyli mimo że on się znajduje w granicach budynku stanowi odrębną od tego budynku nieruchomość.
W art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a PDOFizU wymienia wśród wyjątków przy stosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej inne budynki niemieszkalne wskazane w rodzaju 109 Klasyfikacji środków trwałych (KŚT) i ten rodzaj obejmuje wyłącznie budynki hotelowe. O ile można by mieć pewne wątpliwości, bo w początkowej treści tego pkt. 3 mówi się o budynkach, a w nawiasie lokalach, to jednak jeżeli ustawodawca wyraźnie doprecyzowuje dodając określony rodzaj KŚT, a ten rodzaj odnosi się tylko i wyłącznie do budynków hotelowych, to należy wskazać, że nie mieszczą się w tym lokale, które są wykorzystywane do celów hotelowych, są lokalami niemieszkalnymi, ale nie stanowią budynku hotelowego. A zatem środek trwały, który podatnik zamierza wprowadzić do ewidencji środków trwałych, będzie się mieścił w rodzaju 121 KŚT. A zatem nie będzie miał do niego zastosowania art. 22 ust. 1 pkt 3 lit. a PDOFizU, tylko pkt 4 tego ustępu.
Podsumowując
Ze stanowiska NSA, który dokonał analizy przepisów art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a i pkt 4 PDOFizU, wynika, że inna jest stawka amortyzacji hoteli, a inna hotelowych apartamentów. Zatem w przedmiotowej sprawie skoro przedmiotem amortyzacji są lokale niemieszkalne (apartamenty hotelowe) zastosowanie znajdzie art. 22j ust. 1 pkt 4 PDOFizU (rodzaj 121 KŚT).
Od 20.5.2024 r. wszystkie wyroby tytoniowe zostaną objęte systemem Track&Trace
Od 20.5.2024 r. do wyrobów objętych systemem Track&Trace dołączą wszystkie pozostałe wyroby tytoniowe (m.in. cygara, cygaretki, tabaka, tytoń do fajek wodnych).
W konsekwencji, systemem Track&Trace zostaną objęte wszystkie wyroby tytoniowe podlegające akcyzie oraz wyroby tytoniowe niebędące wyrobami akcyzowymi, przeznaczone do spożycia przez konsumentów, które w swoim składzie zawierają tytoń.
Co to oznacza dla przedsiębiorców?
Wszystkie podmioty, które biorą udział w produkcji, magazynowaniu, dystrybucji i sprzedaży wyrobów tytoniowych muszą być zarejestrowane w systemie Track&Trace. Można to zrobić na stronie www.idissuer.pl. Za rejestrację odpowiada Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych S.A.
W systemie muszą się również zarejestrować punkty sprzedaży, które oferują konsumentom wyroby tytoniowe. Jest to jedyny obowiązek ciążący na punktach sprzedaży detalicznej związany z funkcjonowaniem systemu Track&Trace, jednak jego niedopełnienie może uniemożliwić zakup wyrobów tytoniowych od dostawców od 20 maja 2024 r.
Pozostałe obowiązki związane z funkcjonowaniem systemu zależne są od roli, jaką podmiot pełni w łańcuchu dostaw wyrobów tytoniowych.
Szczegółowe informacje na temat obowiązków, które ciążą na podmiotach objętych systemem znajdują się na stronie Ministerstwa Finansów poświęconej systemowi Track&Trace dostępnej pod adresem (link do strony Track&Trace).
Źródło: Ministerstwo Finansów
Odpisy na zfśs i świadczenia urlopowe w 2024 r.
Zasadą jest, że wysokość odpisu podstawowego na jednego zatrudnionego wynosi 37,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu było kwotą wyższą. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne ogłaszane jest przez Prezesa GUS w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski nie później niż do dnia 20 lutego każdego roku. Od już kilkunastu lat ustawodawca ingerował w tę zasadę dodając do ustawy o zfśs kolejno art. od 5a do 5l określające podstawę naliczenia odpisu w kolejnych latach. Na 2024 r. nie wprowadzano już takiego szczególnego rozwiązania, co skutkuje „odmrożeniem” odpisu na zfśs, który ustalany jest według zasady ogólnej.
Wysokość odpisu podstawowego wyznacza także maksymalną kwotę świadczenia urlopowego zwolnioną ze składek na ubezpieczenia społeczne dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy wypłacanego przez pracodawców zatrudniających w dniu 1 stycznia mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, którzy nie utworzyli zfśs i nie zrezygnowali z wypłacania świadczeń.
Odpisy na zfśs w 2024 r.
| Przedmiot odpisu | Procent podstawy wymiaru odpisu | Wysokość odpisu |
| Podstawowy na jednego zatrudnionego w normalnych warunkach | 37,5% | 2417,14 zł |
| Obowiązkowy za wykonującego pracę w szczególnych warunkach lub pracę o szczególnym charakterze | 50% | 3222,86 zł |
| Obowiązkowy za młodocianego | 1) w I roku nauki – 5%,
2) w II roku nauki – 6%, 3) w III roku nauki – 7% |
322,29 zł 386,74 zł451,20 zł |
| Fakultatywny za byłego pracownika (emeryta lub rencistę), nad którym zakład pracy sprawuje opiekę | odpis 6,25% | 402,86 zł |
| Fakultatywne zwiększenie za pracownika niepełnosprawnego o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności | Podniesienie odpisu o 6,25 % (czyli łącznie do 43,75%) | 402,86 zł
(łącznie z odpisem 2820 zł) podstawowym |
| Fakultatywny z tytułu utworzenia zakładowego żłobka lub klubu dziecięcego i przeznaczenia na ten cel 7,5% odpisu podstawowego oraz przeznaczenia całości zwiększenia na żłobek lub klub dziecięcy | Zwiększenie odpisu zfśs na każdego pracownika o 7,5% | 483,43 zł |
Plan kontroli sektorowych UODO na 2024 rok
- Organy przetwarzające dane osobowe w Systemie Informacyjnym Schengen i Wizowym Systemie Informacyjnym – przetwarzanie danych osobowych SIS/VIS na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczpospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1355), aktów wykonawczych oraz przepisów Unii Europejskiej.
- Podmioty, które przetwarzają dane osobowe przy użyciu aplikacji internetowych (webowych) – sposób zabezpieczenia i udostępniania danych osobowych przetwarzanych w związku z użytkowaniem aplikacji– kontynuacja kontroli z 2023 r.
- Prawidłowość spełniania obowiązku informacyjnego określonego w art. 13 i 14 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016 r. str. 1, ze zm.) – podmioty prywatne.
Z uwagi na coraz częściej pojawiające się zagrożenia naruszania przepisów o ochronie danych osobowych w ww. sektorach oraz duże społeczne zainteresowanie tego typu problemami, uznać je należy za istotne z punktu widzenia zadań realizowanych przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Źródło: https://uodo.gov.pl
Przygotowanie e-sprawozdania za 2023 rok w aplikacji MF
W celu sporządzenia sprawozdania finansowego w strukturze logicznej oraz w formie wymaganej przez MF konieczne jest użycie odpowiedniego oprogramowania. Może to być zarówno rozwiązanie zawarte w używanym systemie księgowym, jak również zewnętrzna aplikacja.
Również Ministerstwo Finansów w celu umożliwienia sporządzenia sprawozdania finansowego w postaci elektronicznej przygotowało bezpłatne narzędzie – aplikację e-Sprawozdania Finansowe, która umożliwia wygenerowanie, przeglądanie, edytowanie i wysyłanie plików XML sprawozdania finansowego, jak również pobieranie potwierdzenia.
Podstawową kwestią dotyczącą przekazywania do urzędów danych z ksiąg podatkowych w formie elektronicznej jest to, że obie ścieżki raportowania do urzędów (JPK i e-sprawozdania) muszą być ze sobą spójne i jednoznaczne.
Oznacza to, że prowadząc księgi rachunkowe, jednostka powinna zadbać o to, aby zarówno plan kont, jak i ewidencja danych w księgach miała bezpośrednie przełożenie na e-sprawozdanie finansowe. W tym celu, przygotowując elektroniczne sprawozdanie finansowe, warto wesprzeć się danymi z pliku JPK KR.
Doskonałym wsparciem w sporządzeniu e-sprawozdania będzie przygotowany przez System Informacji Prawnej Legalis Księgowość Kadry Biznes e-book Praca z e-sprawozdaniem finansowym 2023 autorstwa Magdaleny Chomuszko wraz z aktywnymi plikami excel.
Dzięki plikom możliwe jest m.in.:
- przygotowanie e-sprawozdania w oparciu o JPK KR – co zabezpiecza spójność danych z ksiąg rachunkowych z danymi przekazywanymi w e-sprawozdaniu,
- możliwość sprawdzenia przygotowanego e-sprawozdania pod względem formalnym i rachunkowym,
- wyliczenie wskaźników finansowych w oparciu o dane z e-sprawozdania.
Korekta pomyłki na fakturze
Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 VATU, jeśli po wystawieniu faktury „stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury” należy wystawić fakturę korygującą.
Ze względu na to, że następuje zmiana danych nabywcy, to teoretycznie jedyną dopuszczalną formą jest wystawienie faktury korygującej zmieniającej tylko dane nabywcy. Jednak w praktyce nie jest kwestionowanie postępowanie przypominające anulowanie faktury – wystawienie faktury korygującej „do zera” i wystawienie nowej faktury. Należy pamiętać, że nowa faktura powinna zawierać bieżącą datę wystawienia i historyczną datę sprzedaży (jak na fakturze pierwotnej).
Zmiana danych nabywcy nie wpływa na podstawę opodatkowania i podatek należny, więc nie stosuje się do niej szczególnych regulacji co do okresu ich ujęcia (np. art. 29a ust. 13-18 VATU). Przyjmuje się w praktyce, że skoro dochodzi do zmiany nabywcy na fakturze, to był to błąd pierwotny, istniejący już w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Uzasadnia to ujęcie faktury korygującej w tym samym miesiącu co fakturę pierwotną.
Sposób wypełnienia JPK_V7 w związku z fakturami korygującymi został wskazany na s. 12 broszury MF „Broszura informacyjna dot. struktury JPK_VAT z deklaracją” wskazano, że:
- W przypadku korekty ewidencji, należy złożyć nowy, kompletny oraz zawierający poprawione dane plik XML. Niedopuszczalne jest złożenie pliku zawierającego jedynie dane korygowane.
- Korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta). Natomiast, w przypadku gdy podatnik jeszcze nie przesłał pliku za dany okres rozliczeniowy, dopuszczalne jest ujęcie tylko jednego zapisu z poprawnymi danymi.
Faktura zmieniająca dane nabywcy powoduje konieczność dodania „korekty błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego” – czyli zapis o charakterze storna. Powinna więc być ujmowana w JPK_V7, ponieważ zmienia dane dotyczące nabywcy w JPK_V7.
Natomiast w opisanej sytuacji autor nie widzi podstaw do stosowania regulacji zakazującej wystawienia faktury z numerem NIP ze względu na brak NIP na paragonie. Jak wskazano w art. 106b ust. 5 VATU, w przypadku sprzedaży zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej potwierdzonej paragonem fiskalnym fakturę na rzecz podatnika podatku lub podatku od wartości dodanej wystawia się wyłącznie, jeżeli paragon potwierdzający dokonanie tej sprzedaży zawiera numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej. W razie natomiast naruszenia wspomnianego ograniczenia, organ podatkowy na podstawie art. 106b ust. 6 VATU ustala temu podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 100% kwoty podatku wykazanego na tej fakturze. Tymczasem w opisywanej sytuacji nie został wystawiony paragon fiskalny, więc art. 106b ust. 5 i ust. 6 VATU nie mogą być zastosowane.
Czasowa zmiana rodzaju pracy a badania profilaktyczne i szkolenia bhp
Jeśli na nowym stanowisku występują inne warunki pracy, inne zagrożenia, niż dotychczas, takie badania są konieczne. Fakt, że „kiedyś pracownik miał badania na to stanowisko, na które jest obecnie przenoszony”, nie oznacza, że tamte badania są jeszcze aktualne. Pracodawca przed dopuszczeniem pracownika do pracy na nowym stanowisku powinien zorganizować dla niego instruktaż stanowiskowy.
Czasowe powierzenie innej pracy niż określona w umowie
Kodeks pracy umożliwia pracodawcy czasowe powierzenie pracownikowi innej pracy, niż określona w umowie o pracę w warunkach w nim określonych. W takiej sytuacji wystarczy polecenie służbowe, które dla celów dowodowych warto przekazać pracownikowi na piśmie. Takie polecenie nie wymaga ani zmiany umowy o pracę, ani zgody pracownika, jednak tylko wówczas, gdy polecenie spełnia poniższe warunki:
1) występuje uzasadniona potrzeba pracodawcy,
2) okres powierzenia innej pracy nie przekracza 3 miesięcy w roku kalendarzowym,
3) powierzenie innej pracy nie powoduje obniżenia dotychczasowego wynagrodzenia pracownika,
4) powierzenie innej pracy odpowiada kwalifikacjom pracownika (przy czym przez kwalifikacje należy tu rozumieć nie tylko wiedzę i doświadczenie ale również stan zdrowia jako przesłanka warunkująca możliwość powierzenia pracy innego rodzaju).
Po upływie okresu objętego wspomnianym poleceniem, pracownik powinien powrócić do wykonywania swojej pracy.
Badania profilaktyczne i szkolenia bhp
Jak już wspomniałam, pod pojęciem kwalifikacji rozumie się nie tylko wiedzę i doświadczenie, ale także stan zdrowia pracownika. Dlatego też jeśli pracodawca czasowo powierza pracownikowi inną pracę powinien najpierw ustalić czy może on ją wykonywać także pod względem zdrowotnym. W pierwszej kolejności pracodawca powinien zorientować się czy na nowym stanowisku konieczne są nowe badania profilaktyczne. Jeśli na nowym stanowisku występują inne warunki pracy, inne zagrożeni a, niż dotychczas, takie badania są konieczne. Fakt, że „kiedyś pracownik miał badania na to stanowisko, na które jest obecnie przenoszony”, nie oznacza, że tamte badania są jeszcze aktualne (ważna jest np. długość przerwy w wykonywaniu tej konkretnej pracy, fakt czy jest to praca szczególnie niebezpieczna, itd.). Kwestia ta wymaga szczegółowej analizy, najlepiej przy współpracy zakładowego specjalisty ds. bhp. Jeśli zaś chodzi o szkolenie bhp, to w mojej ocenie jest ono konieczne przed podjęciem pracy na nowym stanowisku. Dotyczy to instruktażu stanowiskowego (nie ma znaczenia, że pracownik „kiedyś miał instruktaż stanowiskowy na tym stanowisku”).
