Plan kontroli sektorowych UODO na 2022 rok
Jak wynika z zatwierdzonego przez Prezesa UODO rocznego planu kontroli jednym z punktów jest sprawdzenie procesów zabezpieczenia i udostępniania danych osobowych przetwarzanych przez podmioty przetwarzające w związku z użytkowaniem aplikacji mobilnych.
Ponadto UODO przyjrzy się przetwarzaniu danych osobowych klientów i potencjalnych klientów banków w zakresie profilowania . Sprawdzi też sposoby informowania osób ubiegających się o kredyt o dokonanej ocenie zdolności kredytowej w związku z art. 70a ustawy Prawo bankowe.
Dodatkowo UODO zweryfikuje przetwarzanie danych osobowych przez organy przetwarzające w Systemie Informacyjnym Schengen i Wizowym Systemie Informacyjnym.
Zaplanowane kontrole podyktowane są licznymi sygnałami (w tym skargami, pytaniami i zgłoszeniami naruszeń ochrony danych osobowych) wskazującymi na zagrożenia naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych oraz duże społeczne zainteresowanie tego typu problemami. Dlatego też Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych uznał je za istotne z punktu widzenia zadań realizowanych przez organ nadzorczy.
Źródło: https://uodo.gov.pl/pl/138/2250
Nabycie sprawdzające – nowy instrument dla organów skarbowych do kontroli podatników
Procedura nabycia sprawdzającego została uregulowana w dodanym rozdziale 1b działu V KASU. Przepisy te zostały wprowadzone w ramach tzw. Polskiego Ładu. W założeniach wprowadzenia nabycia sprawdzającego ma ono cechować się brakiem nadmiernego formalizmu i przyczynić się do skuteczniejszego przeciwdziałania procederowi niewystawiania albo niewydawania paragonu fiskalnego.
Nabycie sprawdzające jest dokonywane w miejscu sprzedaży towarów lub świadczenia usług przez sprawdzanego. Niezwłocznie po nabyciu towaru lub usługi od sprawdzanego sprawdzający:
1) okazuje sprawdzanemu legitymację służbową;
2) informuje sprawdzanego o dokonaniu nabycia sprawdzającego;
3) poucza sprawdzanego o jego prawach i obowiązkach.
Na żądanie sprawdzanego sprawdzający okazuje również stałe upoważnienie do dokonywania nabycia sprawdzającego.
Osobą uprawnioną do dokonania nabycia sprawdzającego może być zatrudniony w jednostce organizacyjnej KAS, wykonujący czynności służbowe w jednostce organizacyjnej (w urzędzie skarbowym, urzędzie celno-skarbowy wraz z podległymi oddziałami celnymi), funkcjonariusz pełniący służbę w urzędzie celno-skarbowym lub podległym mu oddziale celnym. Naczelnik urzędu skarbowego i naczelnik urzędu celno-skarbowego mogą dokonywać nabycia sprawdzającego na całym terytorium Polski.
Towar nabyty w toku nabycia sprawdzającego jest niezwłocznie zwracany sprawdzanemu wraz z paragonem fiskalnym dokumentującym sprzedaż tego towaru, jeżeli paragon ten został wydany. Towar nie podlega zwrotowi, jeżeli z uwagi na jego rodzaj lub szczególne właściwości nie jest możliwa jego ponowna sprzedaż. Usługa wykonana w toku nabycia sprawdzającego nie podlega zwrotowi.
Jeżeli w toku nabycia sprawdzającego nie stwierdzono nieprawidłowości w zakresie rejestracji na kasie lub wydania paragonu, sprawdzający sporządza notatkę służbową. Natomiast w innych okolicznościach sprawdzający z nabycia sprawdzającego sprawdzający sporządza protokół, jeżeli:
1) stwierdzono naruszenie w zakresie wywiązywania się przez sprawdzanego z ww. obowiązków;
2) zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 94p ust. 2 albo 3 KASU (niezwrócenie towaru);
3) nabycie sprawdzające dotyczy usługi;
4) sprawdzany odmówił: przyjęcia zwracanego towaru, zwrotu otrzymanej zapłaty za zwracany towar, przyjęcia paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż zwracanego towaru.
W sprawach o wykroczenia skarbowe ujawnione w związku z nabyciem sprawdzającym postępowanie mandatowe prowadzi naczelnik urzędu skarbowego dokonujący tego nabycia.
Szybszy zwrot VAT dla podatników wystawiających e-faktury
Od 1.1.2022 r. na podstawie zmian wprowadzonych ustawą z 29.10.2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2076) podatnicy mają możliwość wystawiania e-faktur, tj. faktur ustrukturyzowanych wystawianych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Aby zachęcić podatników do wystawiania w ten sposób faktur, przewidziano dla nich prawo do szybszego zwrotu VAT w ciągu 40 dni. Aby skorzystać z tej możliwości podatnicy muszą spełnić łącznie jeszcze inne warunki, które wskazano w art. 87 ust. 5b VATU.
Na podstawie art. 87 ust. 5b VATU urząd skarbowy jest obowiązany dokonać zwrotu VAT w terminie 40 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, jeśli łącznie są spełnione następujące warunki:
1) wszystkie faktury sprzedażowe wystawiane są przez podatnika w formie ustrukturyzowanej;
2) kwota podatku naliczonego lub różnicy podatku, nierozliczona w poprzednich okresach rozliczeniowych wykazana w deklaracji (kwota z przeniesienia) nie przekracza 3000 zł;
3) podatnik – przez kolejne 12 miesięcy poprzedzających bezpośrednio okres, w rozliczeniu za który występuje z wnioskiem o zwrot – był:
a) zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
b) składał za każdy okres rozliczeniowy deklaracje VAT (JPK_V7M, JPK_V7K),
c) posiadał rachunek rozliczeniowy lub imienny rachunek w SKOK, zawarty w tzw. białej liście podatników VAT.
W konsekwencji z szybszego zwrotu VAT w ciągu 40 dni nie mogą skorzystać podatnicy VAT, którzy dopiero rozpoczęli lub wznowili działalność gospodarczą.
Ponadto, szybszy zwrot VAT przysługuje również, gdy podatnik spełnia wszystkie inne ww. warunki, a nie wystawi faktury ustrukturyzowanej ze względu na:
- brak możliwości wystawienia faktury ustrukturyzowanej spowodowanej brakiem zgodności formularza ze wzorem faktury ustrukturyzowanej, czyli faktury drukowane na kasach fiskalnych lub wystawiane przez nabywcę w ramach samofakturowania,
- wystawienie na kasie fiskalnej uproszczonej faktury (paragon z NIP nabywcy do wartości 450 zł),
- wystawienie faktury dotyczącej sprzedaży na odległość w ramach procedury VAT OSS (z zagranicznymi stawkami VAT).
W przypadku szybszego zwrotu VAT, następuje on na rachunek rozliczeniowy podatnika, a nie na rachunek VAT.
Najem indywidualny opodatkowany tylko w ramach ryczałtu
W Polskim Ładzie wprowadzono jednolite zasady opodatkowania przychodów ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 PDOFizU, tj. z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze, w tym również dzierżawy, poddzierżawy działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Wszyscy podatnicy osiągający przychody z tego tytułu będą stosowali takie same zasady opodatkowania tych przychodów, które będą opodatkowane wyłącznie ryczałtem ewidencjonowanym.
Jednak na podstawie art. 71 ustawy z 29.10.2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) – podatnicy osiągający w 2022 r. przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 PDOFizU, mogą stosować zasady opodatkowania tych przychodów obowiązujące na dzień 31.12.2021 r.
Zatem w 2022 roku wynajmujący lokale w ramach najmu prywatnego mają jeszcze wybór co do formy opodatkowania i mogą rozliczać przychody z tego jeszcze na zasadach ogólnych. Przychód z tego tytułu rozliczany na zasadach ogólnych można obniżyć o koszty na remont lokalu, jego wyposażenie, czy też odpisy amortyzacyjne. Przy czym dokonywanie odpisów amortyzacyjnych dotyczy tylko lokali nabytych lub wytworzonych przed 1.1.2022 r.
Przychody z najmu prywatnego będą od 1.1.2023 r. opodatkowane wyłącznie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, co oznacza, że osoby obecnie rozliczające przychody z tego tytułu na zasadach ogólnych będą zobowiązane zmienić formę opodatkowania i już nie będą mogły pomniejszać przychodów o koszty podatkowe. Ryczałt dla przychodów z tego tytułu nie ulega zmianie i będzie wynosił 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł.
W związku z koniecznością stosowania od przyszłego roku ryczałtu ewidencjonowanego do przychodów z najmu prywatnego warto przyjrzeć się zwartej umowie najmu. Organy podatkowe zajmują stanowisko, zgodnie z którym ryczałt ewidencjonowany od przychodów z tytułu najmu można liczyć tylko od kwoty czynszu najmu pobieranego przez wynajmującego. Jeśli dotychczas wynajmujący rozliczają się na zasadach ogólnych, to warto dostosować umowę najmu do tego korzystnego stanowiska organów.
Wypadki przy pracy. Podsumowanie 2021
W I półroczu 2021 r. zgłoszono 27 200 osób poszkodowanych w wypadkach przy pracy. Jest to o 13,1% więcej niż w I półroczu 2020 r. Zwiększyła się również liczba osób poszkodowanych przypadająca na 1000 osób pracujących, czyli tzw. wskaźnik wypadkowości. W 2020 r. wskaźnik ten wynosił 1,77, natomiast w pierwszym półroczy 2021 r osiągnął wartość 2,01.
Najwyższy wskaźnik wypadkowości odnotowano w województwach:
- podlaskim – 2,93,
- śląskim – 2,52 oraz
- opolskim – 2,50.
Najniższy wskaźnik wypadkowości zarejestrowano w województwach:
- podkarpackim – 1,84,
- małopolskim – 1,60,
- mazowieckim – 1,40.
Patrząc wg rodzajów działalności gospodarczej, najwyższy wskaźnik wypadkowości odnotowano w sekcjach:
- górnictwo i wydobycie – wskaźnik osiągnął 6,41,
- dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami i rekultywacja – 4,98 oraz
- opieka zdrowotna i pomoc społeczna – 3,36.
Najniższy wskaźnik wypadkowości odnotowano w sekcjach:
- informacja i komunikacja – 0,30,
- działalność finansowa i ubezpieczeniowa – 0,45 oraz
- pozostała działalność usługowa – 0,53.
Udział osób poszkodowanych w wypadkach śmiertelnych wyniósł 0,3% ogólnej liczby osób poszkodowanych w wypadkach przy pracy, a w wypadkach ciężkich było to 0,6%. Z danych za 2020 r. wynika, że w stosunku do I półrocza 2020 r. odnotowano wzrost udziału osób poszkodowanych zarówno w wypadkach śmiertelnych, jak i ciężkich po 0,1%.
Liczba osób poszkodowanych w wypadkach z innym skutkiem zwiększyła się o 13%.
Poszkodowani w wypadkach przy pracy w I półroczu 2021 r. wg wydarzeń powodujących urazy (dane przybliżone):
- 35% – urazy powstały w wyniku zderzenia z/uderzenia w nieruchomy obiekt,
- 19% – to uderzenie przez obiekt będący w ruchu,
- 17% – w konsekwencji kontaktu z przedmiotem ostrym, szorstkim, chropowatym,
- 16% – na skutek obciążenia psychicznego lub fizycznego,
- 7% – to uwięzienie, zmiażdżenie,
- 4% – kontakt z prądem elektrycznym, podwyższoną lub niską temperaturą, substancjami niebezpiecznymi i preparatami chemicznymi,
- 2% – agresja ze strony człowieka lub zwierzęcia.
Przyczyny wypadków przy pracy w I półroczu 2021 r. były następujące (dane przybliżone):
- 60% – nieprawidłowe zachowanie się pracownika,
- 9% – niewłaściwy stan czynnika materialnego,
- 8% – brak lub niewłaściwe posługiwanie się czynnikiem materialnym,
- 7% – niewłaściwe samowolne zachowanie się pracownika,
- 6% – niewłaściwa organizacja samego stanowiska pracy,
- 4% – zła organizacja pracy,
- 3% – inne przyczyny,
- 2% – nieużywanie przez pracownika sprzętu ochronnego,
- 1% – zły stan psychofizyczny pracownika.
Poszkodowani w wypadkach przy pracy w I półroczu 2021 r. według czynności wykonywanych przez poszkodowanego w chwili wypadku:
- 40,3% zdarzeń nastąpiło podczas poruszania się,
- 16,7% – podczas operowania przedmiotami,
- 14,4% – w chwili wykonywania transportu ręcznego,
- 11,6% – w trakcie prac z wykorzystaniem narzędzi ręcznych,
- 8,8% – podczas obsługiwania maszyn,
- 5,7% – w momencie kierowania/jazdy środkami transportu lub podczas obsługi mobilnych maszyn i innych urządzeń,
- 2,5% – to wypadki, do których doszło przez samą obecność w niewłaściwym miejscu.
Poszkodowani w wypadkach przy pracy w I półroczu 2021 r. według umiejscowienia urazu (dane przybliżone):
- 43% – uraz dotyczył kończyn górnych,
- 36,5% – urazowi uległy kończyny dolne,
- 9,7% – to wypadki, w których uraz dotyczył głowy,
- 3,7% – urazowi uległ tułów i organy wewnętrzne,
- 3,1% – to uraz grzbietu, łącznie z kręgosłupem,
- 2,6% – urazom uległo całe ciało i różne jego części bez wyróżnienia konkretnych części ciała,
- 1,4% – uraz szyi wraz z kręgosłupem szyjnym.
Źródło:stat.gov.pl
Procedura szczególna OSS i IOSS – działanie przez pełnomocnika
Ministerstwo informuje, że w przypadku składania zgłoszenia rejestracyjnego do szczególnej procedury OSS i IOSS przez pełnomocnika wymagane jest złożenie druku pełnomocnictwa szczególnego PPS-1.
Druk PPS-1 dostępny jest na stronie podatki.gov.pl.
Złożenie kompletu dokumentów pozwoli na szybsze zakończenie procesu rejestracji do szczególnej procedury OSS i IOSS.
Przypominamy również, że złożenie druku PPS-1 wiąże się z wniesieniem opłaty skarbowej w wysokości 17 zł.
Źródło: Ministerstwo Finansów
Dni wolne od pracy w 2022 r.
Dniami ustawowo wolnymi od pracy w 2022 r. są:
- 1 i 6 stycznia – Święto Trzech Króli
- 17 i 18 kwietnia – Święta Wielkanocne
- 1 maja – Święto Pracy
- 3 maja – Rocznica Uchwalenia Konstytucji
- 5 czerwca – Zielone Świątki
- 16 czerwca – Boże Ciało
- 15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Święto Wojska Polskiego
- 1 listopada – Wszystkich Świętych
- 11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości
- 25 i 26 grudnia – Święta Bożego Narodzenia
Święto przypadające w sobotę
Oprócz 1 stycznia 2022 r. żadne inne święto nie przypada w sobotę. Dzień wolny za 1 stycznia 2022 r. należy oddać pracownikom w tym samy okresie rozliczeniowym, w którym przypadł 1 stycznia. Jeżeli pracownik chorował 1 stycznia 2022 r. bądź przebywał na kwarantannie albo w izolacji domowej, to ma prawo do dnia wolnego za 1 stycznia. Zgodnie z art. 130 § 2 KP, każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. Natomiast choroba przypadająca w dniu wolnym od pracy nie obniża obowiązującego wymiaru czasu pracy. Z przepisu art. 130 § 3 KP wynika, że wymiar czasu pracy obniża się o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, ale tylko takich, które przypadły do przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy. Oznacza to zatem, że wymiar czasu pracy pracownika przebywającego na zwolnieniu lekarskim ulega obniżeniu o liczbę godzin pracy, jaką pracownik miałby do przepracowania, zgodnie z obowiązującym go harmonogramem czasu pracy, gdyby z tego zwolnienia nie korzystał. Sobota była natomiast dniem wolnym od pracy, a zatem nie obniżała wymiaru czasu pracy choremu pracownikowi. Z powyższego wynika, że jeżeli nieobecność pracownika przypadała na świąteczną sobotę, pracownik ma prawo do dnia wolnego za święto.
Jeśli natomiast pracownik chorował czy przebywał na kwarantannie albo w izolacji w dzień udzielony za 1 stycznia, wówczas nie ma prawo do odbioru kolejnego dnia. Dzień wolny za świąteczną sobotę należy traktować tak, jak wolną roboczą sobotę. Pracownik nie otrzymuje dodatkowego dnia wolnego, jeżeli jest chory w wolną sobotę.
Pracodawca wyznaczył 7 stycznia jako wolne za 1 stycznia. Pracownik A był na kwarantannie od 1 do 12 stycznia. Nie ma prawa do dnia wolnego, gdyż nieobecność usprawiedliwiona przypadła nie tylko na 1 stycznia, ale również na dzień wyznaczony za 1 stycznia. Pracownik B był na kwarantannie 1, 2 i 3 stycznia. Mógł skorzystać z dnia wolnego 7 stycznia. Pracownica C chorowała od 5 do 15 stycznia, nie ma prawa do nowego dnia wolnego.
Wątpliwości budzi udzielenie dnia wolnego pracownikowi zatrudnionemu od 3 stycznia 2022 r. Z formalnego punktu widzenia pracownik rozpoczyna pracę po 1 stycznia 2022 r., a więc 1 stycznia jako dzień przypadający poza stosunkiem pracy nie powinien w ogóle wpływać na obliczenie wymiaru czasu pracy. W konsekwencji należałoby przyjąć, że podwładny zatrudniony od 3 stycznia nie ma prawa do dnia wolnego za 1 stycznia. Jednocześnie należy zauważyć, że pracownika zatrudnionego w pierwszy dzień roboczy stycznia uznaje się za zatrudnionego od 1 stycznia. Nie dotyczy to sytuacji, gdy mógłby wcześniej wykonywać pracę, np. na stacji benzynowej. Zatem, jeżeli traktujemy podwładnego, który rozpoczął pracę 3 stycznia, jak zatrudnionego 1 stycznia, to konsekwentnie powinien otrzymać wolne za 1 stycznia oraz wynagrodzenie za cały przepracowany styczeń.
Święta przypadające w niedzielę
1 maja i 25 grudnia 2022 r. przypadają w niedzielę. Z punktu widzenia planowania czasu pracy oraz jego rozliczania święto przypadające w niedzielę nie wpływa na obliczanie godzin czasu pracy do przepracowania. Z tytułu zdublowania wolnego, czyli i wolnej niedzieli i wolnego dnia świątecznego nie przysługuje dodatkowy dzień wolny do oddania. Ta zasada dotyczy tylko święta przypadającego w sobotę.
Szczególne zasady dotyczące święta przypadającego w niedzielę odnoszą się jedynie do sytuacji świadczenia pracy w taki dzień. Zgodnie z art. 15111 § 4 KP, do pracy w święto przypadające w niedzielę stosuje się przepisy dotyczące pracy w niedzielę. Jeżeli więc pracownik będzie wykonywał pracę 1 maja albo 25 grudnia 2022 r., wówczas będzie mu przysługiwał dzień wolny w okresie 6 dni kalendarzowych poprzedzających lub następujących po takiej niedzieli. W braku możliwości wykorzystania wolnego w tym terminie, pracownik ma prawo do wolnego do końca okresu rozliczeniowego, a jeśli też nie byłoby to możliwe – dodatek do wynagrodzenia w wysokości 100% za każdą godzinę pracy w święto.
Warto zauważyć, że odnośnie do 25 grudnia 2022 r. powyższa zasada w praktyce musi zostać zmodyfikowana, jeżeli 31 grudnia 2022 r. kończy się okres rozliczeniowy. Z uwagi na konieczność rozliczenia czasu pracy, pracodawca będzie obowiązany udzielić dnia wolnego za niedzielę do 31 grudnia 2022 r. włącznie, chyba że będzie to niemożliwe i pracownik otrzyma wynagrodzenie z dodatkiem.
Przedłużenie weekendu majowego i czerwcowego
W 2022 r. 2 maja i 17 czerwca przypadają w piątek, po dniu ustawowo wolnym od pracy. Pracodawca może udzielić pracownikom wolnego 2 maja i 17 czerwca na dwa sposoby. Po pierwsze, ma prawo uznać, że jest to dodatkowy dzień wolny, wliczany do czasu pracy i w związku z tym płatny tak samo, jak dni przepracowane. Jest to dopuszczalne działanie na korzyść pracowników. Po drugie, pracodawca ma prawo zamienić dni wolne wynikające z rozkładu czasu pracy w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy. Zwyczajowo dniem rozkładowo wolnym jest sobota, ale może to być inny dzień. Dlatego pracodawca, u którego soboty są wolne, może wprowadzić sobotę pracującą, a w zamian za to wolny 2 maja czy 17 czerwca. Warunkiem takiej modyfikacji jest to, aby 2 maja i sobota za 2 maja przypadały w tym samym okresie rozliczeniowym (to samo dotyczy oczywiście 17 czerwca). Nie ma przy tym obowiązku, aby takie ustalenia odnosiły się do wszystkich członków załogi. Pracodawca może zindywidualizować rozkład w taki sposób, aby zapewnić obecność kilku osób w pracy 2 maja czy 17 czerwca, jeżeli uzna to za potrzebne.
Przychody małżonka a ulga dla klasy średniej
Opis sytuacji: Pracownik rocznie osiągnie przychód powyżej 150 tys./rocznie, a małżonka 40 tys./rocznie. Małżeństwo rozlicza się wspólnie. Przy obliczaniu wynagrodzeń nie stosowano ulgi dla klasy średniej. Czy we wspólnym rozliczeniu podatkowym małżeństwo uzyska prawo do ulgi dla klasy średniej, jeżeli średnia z ich przychodów będzie mieściła się w granicach ulgi? Czy prawo do ulgi dla klasy średniej przysługuje indywidualnie pracownikowi jeżeli jego przychody znajdują się w przedziale 5701 zł – 11.141 zł i nie ma tutaj znaczenia wspólne rozliczenie z małżonkiem? Czy przychody małżonka z którym pracownicy rozliczają się wspólnie mają jakikolwiek wpływ na stosowanie ulgi dla klasy średniej?
Przychody małżonka mają istotny wpływ na ulgę dla klasy średniej. We wspólnym rozliczeniu podatkowym małżeństwo uzyska prawo do ulgi dla klasy średniej w zakresie, w jakim średnia z ich przychodów będzie mieściła się w granicach tej ulgi.
Jak wynika z art. 26 ust. ust. 4c PDOFizU w przypadku złożenia przez małżonków wspólnego rozliczenia rocznego każdy z małżonków może odliczyć ulgę dla pracowników lub podatników osiągających przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej obliczoną według wzoru, o którym mowa w art. 26 ust. 4a PDOFizU (tzw. ulgę dla klasy średniej), od połowy sumy łącznych przychodów uzyskanych przez małżonków w roku podatkowym.
Oznacza to, że każdy z małżonków może odliczyć w ramach wspólnego zeznania podatkowego ulgę dla klasy średniej przyjmując za podstawę połowę sumy łącznych ich przychodów. Przychody małżonka zatem mają istotny wpływ na ulgę dla klasy średniej. We wspólnym rozliczeniu podatkowym małżeństwo uzyska prawo do ulgi dla klasy średniej w zakresie, w jakim średnia ich przychodów będzie mieściła się w granicach tej ulgi.
Zobacz również kalkulator:
Kalkulator ulgi dla klasy średniej
Sprzeczność niektórych przepisów Polskiego Ładu z duchem Konstytucji Biznesu
Rzecznik MŚP Adam Abramowicz wystąpił do Premiera Mateusza Morawieckiego, aby szybko poprawić ustawę Polski Ład wnioskując o zmianę sposobu opłacania składek. Rzecznik proponuje, aby miesięczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne miała charakter stały i była ustalana w taki sposób, w jaki ustawa o zmianie określa minimalną miesięczną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne, to znaczy jako kwotę minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu 1 stycznia danego roku.
Dopłata różnicy między roczną składką na ubezpieczenie zdrowotne ustaloną od rocznej podstawy, a sumą wpłaconych za poszczególne miesiące roku kalendarzowego składek na ubezpieczenie zdrowotne następowałaby wraz ze złożeniem zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (lub przychodu, w wypadku podmiotów rozliczających się na podstawie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych) w roku podatkowym, zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa podatkowego. Ważne jest także aby roczna składka była naliczana od dochodu liczonego zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli uwzględniającego różnice remanentowe z końca 2021 i 2022 i lat następnych.
Znowelizowane przepisy o składce zdrowotnej zawarte w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, poprzez nieuwzględnienie przez ustawodawcę możliwości korygowania wysokości dochodu w związku z różnicami remanentowymi, wprowadzają chaos prawny i są niezgodne z zakładanym przez ustawodawcę celem wprowadzenia składki liczonej od rzeczywistego dochodu.
Jednocześnie powinno być jasno w przepisach określone, że przedsiębiorca oblicza składkę płaconą w styczniu 2022 a dotyczącą grudnia 2021, według przepisów obowiązujących w 2021, sprzed wejścia w życie ustawy Polski Ład, a nowe przepisy dotyczą stycznia 2022, czyli składki płaconej w lutym 2022.
– Cieszę się, że mój wniosek spotkał się z pozytywną reakcją Prezea Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Pani Profesor Gertrudy Uścińskiej. Pani Prezes zadeklarowała, że jest otwarta na wszelkie propozycje mające na celu uproszczenie rozliczenia składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Dodam, że ZUS wykonał w ostatnich latach gigantyczną pracę na rzecz likwidacji zbędnej biurokracji, informatyzacji systemu i uczynienia go przyjaznym dla MŚP. Jeżeli rząd nie zdecyduje się na proponowane przeze mnie zmiany, to uczynimy duży krok wstecz w tym zakresie – powiedział Adam Abramowicz, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców.
Źródło: Rzecznik MŚP
Alternatywne modele egzekwowania przepisów ochrony danych w UE
Organy ochrony danych osobowych coraz częściej publikują decyzje w ramach mechanizmu kompleksowej współpracy, którego zastosowanie jest konieczne w przypadku postępowań transgranicznych. Wraz z pojawianiem się kolejnych decyzji pojawiały się opinie krytykujące ten mechanizm.
Wskazywano, że mechanizm kompleksowej współpracy powoduje wydłużenie postępowania. W jego ramach każda decyzja w postępowaniu transgranicznym może zostać zaopiniowana przez organy z innych krajów europejskich, a w przypadku braku porozumienia pomiędzy organami co do treści decyzji jest ona analizowana przez Europejską Radę Ochrony Danych.
Wszystkie te problemy wydają się dostrzegać organy unijne, które stworzyły ten mechanizm. Niektórzy z członków Komisji Europejskiej wyrazili opinię, że albo krajowe organy ochrony danych podejmą większą współpracę i skutecznie będą egzekwować przepisy RODO albo może nastąpić większa centralizacja. Co to oznacza w praktyce?
Najprawdopodobniej więcej uprawnień kosztem krajowych organów ochrony danych uzyskałaby Europejska Rada Ochrony Danych lub organ wykonawczy Unii Europejskiej. Prawo egzekwowania zasad ochrony danych ma szczególne znaczenie w kontekście gigantów technologicznych. Obecnie prawo to jest przypisane do organu krajowego na terytorium którego siedzibę ma firma – głównie Luksemburg oraz Irlandia.
W ramach organizowanej przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (EIOD) konferencji w połowie roku mają zostać omówione alternatywne rozwiązania wobec obecnie obowiązującego. Jednym z proponowanych rozwiązań jest wspomniana centralizacja.
Potrzeby zmian nie widzi przewodniczą Europejskiej Rady Ochrony Danych, której zdaniem system nie jest idealny, ale cały czas trwają prace nad jego usprawnieniem. Zdaniem przewodniczącej jest za wcześnie by jednoznacznie ocenić, że przyjęte rozwiązanie jest złe. Konferencję EIOD widzi jako możliwość omówienia zmian jakie można dokonać w ramach obowiązującego rozporządzenia.
Zcentralizowany europejski organ miałby być odpowiedzią na tzw. wąskie gardło, które wynika z umieszczenia największych gigantów technologicznych we wspomnianej Irlandii oraz Luksemburgu. Podobne rozwiązania już istnieją przy przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy czy ochronie konkurencji. Prawdopodobnie również taki model zostanie przyjęty w kolejnych przepisach regulujących moderowanie treści online.
Zmiany dotyczące egzekwowania przepisów ochrony danych raczej nie nastąpią szybko, ale to że zaczynają być prowadzone rozmowy na ten temat wskazują, że każda ze stron dostrzega potrzebę zreformowania przyjętego rozwiązania.
Źródło: https://www.politico.eu/article/eu-privacy-regulators-clash-gdpr-enforcement/