Odpady komunalne można przetwarzać termicznie tylko we wskazanych instalacjach – zmiany w przepisach!
W Dz.U. z 2019 r. pod poz. 1579 opublikowano ustawę z 19.7.2019 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw.
Zmiany wprowadzono do ustawy z 14.12.2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 797 ze zm.; dalej: OdpadyU). Od 6.9.2019 r. obowiązuje dodany art. 35b OdpadyU, z którego wynika m.in., że udział masy termicznie przekształcanych odpadów komunalnych oraz odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych na terenie kraju w stosunku do masy wytworzonych odpadów komunalnych na terenie kraju nie może przekraczać 30%.
Przewidziano też delegację ustawową, zgodnie z którą minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, listę instalacji przeznaczonych do termicznego przekształcania odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych, z podziałem na istniejące, planowane do modernizacji, planowane do rozbudowy w zakresie zwiększenia mocy przerobowych i planowane do budowy, wskazując dla każdej instalacji moc przerobową istniejącą oraz moc przerobową planowaną, maksymalne terminy realizacji modernizacji, rozbudowy albo budowy oraz podmiot prowadzący instalację lub wskazany do prowadzenia instalacji. Wydając to rozporządzenie ma się on kierować koniecznością zapewnienia nieprzekraczania udziału 30%, hierarchią sposobów postępowania z odpadami oraz celami w zakresie gospodarki odpadami.
Jeżeli instalacja, przeznaczona do termicznego przekształcania odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych, nie została ujęta na liście, określonej w przepisach wydanych na podstawie tej delegacji ustawowej, odmawia się wydania dla tej instalacji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozwolenia na budowę, pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów w tej instalacji.
Od 1.8.2020 r. obowiązuje art. 35b ust. 2 OdpadyU, zgodnie z którym odpady komunalne oraz odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych przekształca się termicznie wyłącznie w instalacjach ujętych na liście, określonej w przepisach wydanych na podstawie wspomnianej wyżej delegacji ustawowej.
Projekt rozporządzenia do nowego PZP dotyczący planu postępowań
W świetle obowiązujących przepisów ZamPublU zamawiający sporządzają plany postępowań o udzielenie zamówień publicznych wykorzystując własne wzory planów. Powoduje to – jak podkreślono w uzasadnieniu do projektu – rozbieżności w zakresie struktury poszczególnych planów, ich przejrzystości oraz zawartości, co w ocenie wykonawców zamówień publicznych wpływa negatywnie na możliwość szybkiego oraz sprawnego pozyskiwania informacji na temat planowanych zamówień. Dlatego też zdecydowano, aby na mocy PZP opracować jednolity wzór planu postępowań o udzielenie zamówień, do stosowania którego zobowiązani będą wszyscy zamawiający objęci obowiązkiem sporządzania planów postępowań, czyli zamawiający wymienieni w art. 4 pkt 1 i 2 PZP oraz ich związki (np. jednostki sektora finansów publicznych). W przypadku gdy inni zamawiający zdecydują się na sporządzenie planu będą także mogli wykorzystać przygotowany wzór.
Treść wzoru planu postępowań
Wzór planu postępowań o udzielenie zamówień, uwzględniając wymagania odnośnie do jego treści zawarte w art. 23 ust. 3 PZP, opiera się na następującym schemacie zamieszczanych w nim danych: informacje o charakterze ogólnym, w tym przede wszystkim informacje o zamawiającym, a następnie na podziale zamówień ze względu na ich wartość, tj. na zamówienia o wartości równej lub przekraczającej progi unijne oraz na zamówienia o wartości poniżej progów unijnych, a w ich ramach na pogrupowaniu planowanych zamówień zgodnie z kryterium rodzaju zamówienia, tj. wyodrębnieniu zamówień na usługi, dostawy oraz roboty budowlane.
Katalog informacji dotyczących zamawiającego wymaganych do podania w planie postępowań obejmuje m.in. nazwę, adres, adres strony internetowej, adres poczty elektronicznej oraz telefon kontaktowy. Dane kontaktowe w postaci adresu poczty elektronicznej oraz numeru telefonu powinny dotyczyć komórki organizacyjnej lub pracownika zamawiającego, odpowiedzialnych za przygotowanie i aktualizację planu postępowań. Ułatwi to wykonawcom pozyskiwanie dodatkowych informacji na temat zamówień publicznych ujętych w opublikowanym planie.
Zamawiający obok obowiązkowych informacji na temat zamówień ujętych w planie postępowań, których zakres wynika z art. 23 ust. 3 PZP (tj. przedmiot zamówienia, rodzaj zamówienia, przewidywany tryb albo procedura udzielania zamówienia, orientacyjna wartość zamówienia, przewidywany termin wszczęcia postępowania o udzielenie zamówienia), będą mogli zamieścić w nim informacje o charakterze dodatkowym (fakultatywnym). Będą to informacje, które stosownie do potrzeb danego zamawiającego lub specyfiki postępowania w ich ocenie mogą być przydatne wykonawcom na etapie planowania udziału w konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia. Dodatkowe informacje będą mogły dotyczyć jak przykładowo podaje się w rozporządzeniu – wstępnych konsultacji rynkowych, innowacyjnych lub zrównoważonych zamówień (uwzględniających aspekty społeczne, aspekty środowiskowe).
Istotnym elementem wzoru planu postępowań o udzielenie zamówień publicznych będzie też informacja na temat aktualizacji planu. Zamawiający będzie musiał wskazać, czy aktualizacja polega na zmianie, dodaniu lub rezygnacji z pozycji planu.
W zakresie informacji na temat przewidywanego trybu albo procedury udzielenia zamówienia o wartości mniejszej od progów unijnych uszczegółowiono w odnośniku, że zamawiający powinien wskazać tryb albo procedurę udzielania zamówienia spośród następującej listy:
1) tryb podstawowy – bez negocjacji (art. 275 pkt 1 PZP);
2) tryb podstawowy – negocjacje fakultatywne (art. 275 pkt 2 PZP);
3) tryb podstawowy – negocjacje obligatoryjne (art. 275 pkt 3 PZP);
4) partnerstwo innowacyjne;
5) negocjacje bez ogłoszenia;
6) zamówienie z wolnej ręki;
7) konkurs;
8) umowa ramowa.
Natomiast w przypadku zamówień o wartości równej lub przekraczającej progi unijne zamawiający powinien wskazać tryb albo procedurę udzielania zamówienia spośród następującej listy:
1) przetarg nieograniczony;
2) przetarg ograniczony;
3) negocjacje z ogłoszeniem;
4) dialog konkurencyjny;
5) partnerstwo innowacyjne;
6) negocjacje bez ogłoszenia;
7) zamówienie z wolnej ręki;
8) konkurs;
9) umowa ramowa;
10) dynamiczny system zakupów.
We wzorze planu postępowań niezależnie do wartości zamówienia wymaga się od zamawiającego podania w zakresie przewidywanego terminu wszczęcia postępowania – terminu w ujęciu miesięcznym lub kwartalnym w danym roku kalendarzowym, a w zakresie orientacyjnej wartości zamówienia – kwoty bez VAT.
Projekt rozporządzenia do nowego PZP dotyczący ogłoszeń w BZP
W projekcie określa się zakres informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w BZP dla 10 rodzajów ogłoszeń, a mianowicie:
1) ogłoszenia o zamówieniu;
2) ogłoszenia o zamiarze zawarcia umowy;
3) ogłoszenia o wyniku postępowania;
4) ogłoszenia o konkursie;
5) ogłoszenia o wynikach konkursu;
6) ogłoszenia o zmianie umowy;
7) ogłoszenia o wykonaniu umowy;
8) ogłoszenia o zamówieniu bagatelnym;
9) ogłoszenia o spełnianiu okoliczności, o których mowa w art. 214 ust. 1 pkt 11–14 PZP;
10) ogłoszenia o zmianie ogłoszenia.
„Technika określenia treści ogłoszeń”
Projektowane rozporządzenie w odróżnieniu od dotychczasowego rozporządzenia nie określa wzorów ogłoszeń, a jedynie wymienia informacje, jakie powinny być zawarte w ogłoszeniach zamieszczanych w BZP. Taki zabieg ma – jak wskazano w uzasadnieniu do projektu – zapewnić pewną elastyczność regulacji, a następnie swobodę w graficznym ujęciu zakresu danych, jakie powinny być zawarte w ogłoszeniach.
We wszystkich ogłoszeniach będą powielać się dane dotyczące zamawiającego w zakresie większym (jak np. w ogłoszeniu o zamówieniu) lub mniejszym (jak np. w ogłoszeniu o zamówieniu bagatelnym). Dane te raz wpisane przez zamawiającego będą automatycznie uzupełniane przez system przy okazji wypełniania innych ogłoszeń w ramach danego postępowania. Oznacza to, że zamawiający nie będzie musiał ich za każdym razem wpisywać. Ponadto system będzie automatycznie nadawał oraz uzupełniał numer ogłoszenia, identyfikator postępowania oraz datę jego zamieszczenia.
Z zakresu informacji zawartych w ogłoszeniach zamieszczanych w BZP oraz określonych w poszczególnych załącznikach do projektu rozporządzenia wynika, że zamawiający będzie podawał informacje w formularzach ogłoszeń w większości w formie zamkniętych odpowiedzi „tak” lub „nie” lub z rozwijanej listy odpowiedzi. Niewiele natomiast będzie danych podawanych w formie opisowej przez zamawiającego.
Czynności zamawiającego niezbędne do przekazania ogłoszenia
W projekcie rozporządzenia określono tryb przekazywania ogłoszeń do zamieszczenia w BZP. Przekazanie ogłoszenia będzie wymagać uprzedniej rejestracji zamawiającego w systemie teleinformatycznym, przy użyciu którego udostępniany jest BZP. Po rejestracji w systemie teleinformatycznym zamawiający wypełni wybrany formularz ogłoszenia spośród dostępnych rodzajów ogłoszeń, a następnie zamawiający przekaże go w celu zamieszczenia w BZP. Zmiana treści każdego z zamieszczonych ogłoszeń będzie następować przez wypełnienie wygenerowanego przez system teleinformatyczny formularza ogłoszenia w odniesieniu do ogłoszenia, które zamawiający zamierza zmienić.
Z regulaminu systemu zamawiający pozyska informacje o szczegółowych warunkach dotyczących rejestracji, zakładania kont użytkowników oraz nadawania im uprawnień w systemie teleinformatycznym, przy użyciu którego udostępniany jest BZP.
Przepisy przejściowe
W przepisach przejściowych projektu rozporządzenia utrzymano regułę stosowania przepisów dotychczasowych. Wskazano bowiem, że do postępowań o udzielenie zamówienia lub konkursów wszczętych i niezakończonych przed 1.1.2021 r. w zakresie wzorów ogłoszeń zamieszczanych w BZP stosuje się przepisy dotychczasowe. Podobnie będzie w zakresie wzorów ogłoszeń zamieszczanych w BZP w odniesieniu do umów w sprawie zamówienia publicznego oraz umów ramowych zawartych przed 1.1.2021 r. bądź po 31.12.2020 r., w następstwie postępowań o udzielenie zamówienia wszczętych przed 1.1.2021 r.
Nowe rodzaje ogłoszeń
Szczególną uwagę warto zwrócić na zakres informacji dla rodzajów ogłoszeń dotychczas niezamieszczanych w BZP, zwłaszcza dla ogłoszenia o zamówieniu bagatelnym oraz ogłoszenia o wykonaniu umowy.
Ogłoszenie o zamówieniu bagatelnym
Jeden z najbardziej oczekiwanych do poznania przez zamawiających elementów rozporządzenia odnosi się do treści wymaganej w ogłoszeniu o zamówieniu bagatelnym. Wiąże się bowiem z zupełnie nowym obowiązkiem nałożonym w art. 2 ust. 2 PZP. Zgodnie z tym przepisem do udzielania zamówień klasycznych, których wartość bez VAT, dotycząca jednorazowego zakupu jest mniejsza niż 130 000 zł, nie mniejsza jednak niż 50 000 zł, przez zamawiających publicznych, będzie niezbędne stosowanie przepisów wiążących się z zamieszczaniem w BZP ogłoszenia o zamówieniu bagatelnym.
Z projektu rozporządzenia wynika, że oprócz informacji teleadresowych zamawiający będzie wskazywał w ogłoszeniu o zamówieniu bagatelnym, czy ogłoszenie stanowi zaproszenie do ubiegania się o udzielenie zamówienia bagatelnego. Jeżeli będzie stanowiło zaproszenie do ubiegania się o udzielenie tego zamówienia, ogłoszenie ma wówczas zawierać dodatkowo informacje niezbędne dla wykonawców do ubiegania się o udzielenie zamówienia bagatelnego lub adres, pod którym można uzyskać te informacje.
Niezależnie od wskazanego rozróżnienia charakteru ogłoszenia, w ogłoszeniu o zamówieniu bagatelnym zamawiający będzie musiał zamieścić następujące informacje:
1) nazwę zamówienia bagatelnego nadaną przez zamawiającego;
2) rodzaj zamówienia bagatelnego (dostawy, usługi lub roboty budowlane);
3) krótki opis/określenie przedmiotu zamówienia bagatelnego;
4) wartość zamówienia bagatelnego (bez VAT), dotycząca jednorazowego zakupu;
5) termin składania ofert określony zgodnie z art. 268 ust. 2 PZP.
Ogłoszenie o wykonaniu umowy
Nowym rodzajem ogłoszenia jest także ogłoszenie o wykonaniu umowy. Zgodnie z art. 448 PZP zamawiający ma obowiązek zamieszczenia takiego ogłoszenia w BZP w terminie 30 dni od wykonania umowy. Dotyczy on nie tylko zamówień o wartości mniejszej od progów unijnych, które „wiąże się” zazwyczaj z zamówieniami ogłaszanymi w BZP, ale także zamówień o wartości równej progom unijnym lub większej. Wymóg zamieszczenia ogłoszenia o wykonaniu umowy nie odnosi się natomiast do zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa (zob. art. 395 ust. 1 pkt 2 PZP).
W projekcie rozporządzenia określa się, że w ogłoszeniu o wykonaniu umowy odnośnie do podstawowych informacji o postępowaniu, w wyniku którego została zawarta umowa niezbędne będzie:
1) wskazanie charakteru zamówienia;
2) wskazanie, czy zamówienie było poprzedzone ogłoszeniem o zamówieniu albo ogłoszeniem o zamiarze zawarcia umowy, zamieszczonym w BZP lub w Dzienniku Urzędowym UE, a jeżeli tak – numer tego ogłoszenia;
3) wskazanie, czy zamówienie dotyczy projektu lub programu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, a jeżeli tak – nazwa projektu lub programu;
4) wskazanie trybu udzielenia zamówienia oraz podstawy prawnej zgodnie z PZP;
5) wskazanie rodzaju zamówienia;
6) krótki opis zamówienia (wielkość, zakres, rodzaj i ilość dostaw, usług lub robót budowlanych), a w przypadku partnerstwa innowacyjnego określenie zapotrzebowania na innowacyjny produkt, usługę lub roboty budowlane;
7) główny kod oraz dodatkowe kody CPV (Wspólnego Słownika Zamówień).
W zakresie podstawowych informacji o zawartej umowie zamawiający poda w ogłoszeniu o wykonaniu umowy datę udzielenia zamówienia (zawarcia umowy) oraz okres, na jaki została zawarta umowa. Niezbędne będzie ponadto podanie kilku informacji na temat przebiegu realizacji umowy, między innymi wskazanie, czy umowa została wykonana, jaki był termin wykonania umowy i czy umowę wykonano w pierwotnie określonym terminie, informację o zmianach umowy i ich przyczynach, krótki opis zamówienia po zmianie, wartość zmiany wraz z informacją o ewentualnym wzroście wynagrodzenia w związku ze zmianą umowy, a także informację, czy umowa została wykonana należycie.
Ogłoszenie o wyniku postępowaniu
Ponadto zamiast dotychczasowego ogłoszenia o udzieleniu zamówienia zamieszczanego w BZP określa się zakres informacji dla ogłoszenia o wyniku postępowania, które w przepisach PZP stanowi „odpowiednik” dotychczasowego ogłoszenia o udzieleniu zamówienia. Zgodnie bowiem z art. 309 ust. 1 PZP w postępowaniach o wartości zamówienia mniejszej od progów unijnych zamawiający nie później niż w terminie 30 dni od dnia zakończenia postępowania o udzielenie zamówienia (tj. zawarcia umowy albo unieważnienia postępowania) zamieszcza w BZP ogłoszenie o wyniku postępowania zawierające informację o udzieleniu zamówienia lub unieważnieniu postępowania.
Zakres informacji przewidziany do podania w ogłoszeniu o wyniku postępowania jest znacznie rozszerzony w stosunku do dotychczasowego ogłoszenia o udzieleniu zamówienia. Oprócz informacji dotyczących ogólnie ogłoszenia, zamawiającego, wskazania trybu udzielenia zamówienia lub zawarcia umowy ramowej, niezbędne będzie podanie dość szczegółowych informacji na temat przedmiotu zamówienia, a także tego, w jaki sposób zakończyło się postępowanie, tj. czy zawarciem umowy, czy też unieważnieniem postępowania lub jego części. Ponadto dużego zakresu informacji będzie wymagać się od zamawiającego odnośnie do ofert. Będą to bowiem nie tylko informacje o liczbie otrzymanych ofert, w tym o ofertach wariantowych oraz ofertach dodatkowych, liczbie otrzymanych ofert złożonych przez mikro, małych i średnich przedsiębiorców, ale także o liczbie ofert wykonawców z siedzibą w państwach EOG innych niż państwo zamawiającego, liczbie ofert wykonawców z siedzibą w państwie spoza EOG. Niezbędne będzie też podanie informacji o liczbie ofert odrzuconych, w tym liczbie ofert zawierających rażąco niską cenę lub koszt, cenie lub koszcie oferty z najniższą ceną lub kosztem spośród ofert niepodlegających odrzuceniu, cenie lub koszcie oferty z najwyższą ceną lub kosztem spośród ofert niepodlegających odrzuceniu oraz cenie lub koszcie najkorzystniejszej oferty wykonawcy, któremu udzielono zamówienia. Dodatkowo w ogłoszeniu o wyniku postępowania zamawiający będzie musiał wskazać, czy najkorzystniejsza oferta wykonawcy, któremu udzielono zamówienia uwzględnia określone w kryteriach aspekty społeczne, środowiskowe lub innowacyjne zgodnie z art. 242 ust. 2 PZP, etykietę lub mające zastosowanie wymagania określonej etykiety, zgodnie z art. 104 PZP lub w ramach kryterium kosztu, rachunek kosztów cyklu życia zgodnie z art. 245 PZP.
Odnośnie do informacji na temat wykonawcy, któremu udzielono zamówienia nakłada się na zamawiającego obowiązek podania, czy zamówienie zostało udzielone wykonawcom wspólnie ubiegającym się o udzielenie zamówienia, wielkości przedsiębiorstwa wykonawcy (tj. czy jest to mikro, mały lub średni przedsiębiorca), a także wskazania, czy wykonawca przewiduje powierzenie wykonania części zamówienia podwykonawcom, a jeżeli tak – podania wartości lub procentowej części zamówienia, którą zamierza powierzyć podwykonawcom.
Wolne za 15 sierpnia tylko w tym samym okresie rozliczeniowym
Obowiązek zapewnienia innego dnia wolnego za święto przypadające w sobotę wynika ze sposobu obliczania wymiaru czasu pracy (art. 130 § 1–2 KP) oraz zasady przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy (art. 129 § 1 KP). Musi być zrealizowany w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym takie święto występuje.
Bez przesunięć
Wymiar czasu pracy ustala się osobno dla każdego okresu rozliczeniowego przyjętego u pracodawcy. W tym celu należy:
- pomnożyć 40 godzin przez liczbę tygodni w okresie rozliczeniowym, przy czym tygodniem jest 7 kolejnych dni, począwszy od pierwszego dnia okresu rozliczeniowego (art. 128 § 3 pkt 2 KP),
- dodać do otrzymanej liczby iloczyn 8 godzin i liczby dni pozostałych do końca okresu rozliczeniowego przypadających od poniedziałku do piątku (tzw. wystających),
- obniżyć uzyskany wynik o 8 godzin za każde święto przydające w innym dniu niż niedziela, przy czym świętem są dni wolne od pracy wskazane w art. 1 ustawy z 18.1.1951 r. o dniach wolnych od pracy – t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 90 ze zm.), który wymienia też 15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.
Zasadniczo okres rozliczeniowy nie powinien przekraczać 4 miesięcy. Możliwe jest jednak jego wydłużenie do maksymalnie 12 miesięcy w każdym systemie czasu pracy, jeżeli jest to uzasadnione przyczynami obiektywnymi, technicznymi lub dotyczącymi organizacji pracy. Dodatkowy warunek to zachowanie ogólnych zasad dotyczących ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników (por. art. 129 § 1–2 KP).
Wymiar czasu pracy w okresach rozliczeniowych obejmujących sierpień 2020 r.
|
Okres rozliczeniowy |
Sposób obliczenia wymiaru czasu pracy |
Godziny |
Dni |
|
Jednomiesięczny: sierpień |
(40 godz. × 4 tyg.) + (8 godz. × 1 dzień) – (8 godz. × 1 święto) |
160 |
20 |
|
Dwumiesięczny: lipiec-sierpień |
([40 godz. x 8 tyg.] – [8 godz. x 4 dni] – [8 godz. x 1 święto]) |
344 |
43 |
|
Trzymiesięczny: lipiec-wrzesień |
(40 godz. × 13 tyg.) + (8 godz. × 1 dzień) – (8 godz. × 1 święto) |
520 |
65 |
|
Czteromiesięczny: maj-sierpień |
(40 godz. × 17 tyg.) + (8 godz. × 2 dni) – (8 godz. × 3 święta) |
672 |
84 |
|
Sześciomiesięczny: lipiec-grudzień |
(40 godz. × 26 tyg.) + (8 godz. × 2 dni) – (8 godz. × 4 święta) |
1024 |
128 |
|
Dwunastomiesięczny: Styczeń-grudzień |
(40 godz. × 52 tyg.) + (8 godz. × 2 dni) – (8 godz. × 9 świąt) |
2024 |
253 |
Bez względu na długość stosowanego przez pracodawcę okresu rozliczeniowego w 2020 r., wolne za sobotę 15 sierpnia musi się w nim zmieścić. Jego przesunięcie na inny okres rozliczeniowy (niemożliwe tylko w dwunastomiesięcznym) spowodowałoby niedopracowanie obowiązującego w nim wymiaru czasu pracy oraz nadpracowanie w okresie, w którym to święto przypada.
Święto przypadające w sobotę uniemożliwia wyznaczenie wolnego z tytułu zasady przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy, stąd konieczność jego udzielenia w innym dniu okresu rozliczeniowego.
Według wyboru
Choć to pracodawca jest zobligowany do udzielenia dnia wolnego za 15.8.2020 r. (i za każde święto przypadające w sobotę), nie musi samodzielnie wskazywać konkretnego terminu. Może przenieść prawo jego wyznaczenia na pracowników. Warto jednak, aby uczynił to przy spełnieniu trzech warunków, ponieważ to on jest odpowiedzialny za organizowanie pracy w sposób zapewniający pełne wykorzystanie czasu pracy (art. 94 pkt 2 KP). Pierwszy to czas, w którym informacja w tej sprawie trafi do zatrudnionych – musi to nastąpić przed przekazaniem im rozkładów czasu pracy (jeśli pracodawca nie jest zwolniony z tego zobowiązania na podstawie art. 129 § 4 pkt 1 KP), sporządzanych na co najmniej miesiąc lub na cały okres rozliczeniowy. A zatem pracownicy powinni zostać powiadomieni o swoim uprawnieniu na minimum tydzień przed rozpoczęciem pracy w okresie, na który rozkład został przygotowany (art. 129 § 3 KP). Drugi warunek dotyczy zobligowania pracowników do wytypowania daty dnia wolnego w okresie rozliczeniowym, którym święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jest objęte. Natomiast trzeci sprowadza się do zastrzeżenia prawa do korekty tej daty. Przyda się ono np. w razie wykroczenia poza okres rozliczeniowy.
Zawiadomienie o zapłacie należności na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie podmiotów VAT – ZAW-NR
Podatnik, który zapłacił należność za fakturę (wystawioną przez podatnika VAT czynnego) przelewem na rachunek bankowy wystawcy faktury inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie podatników VAT powinien złożyć zawiadomienie ZAW-NR.
Zawiadomienie to należy złożyć w tym celu, aby:
- zaliczyć zapłatę należności na rachunek bankowy wystawcy faktury VAT do kosztów uzyskania przychodów w PIT i CIT oraz
- uwolnić się od odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe dostawcy towarów lub usługodawcy w VAT, związanym z tą transakcją.
W ciągu 7 dni należy powiadomić urząd skarbowy na formularzu ZAW-NR o numerze rachunku spoza Wykazu podatników VAT, na który zlecono przelew.
W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii w związku z COVID-19, termin na złożenie ZAW-NR wynosi 14 dni od daty zlecenia przelewu.
Zawiadomienie można złożyć za siebie lub za inną osobę fizyczną, za inny podmiot, który nie jest osobą fizyczną. Aby złożyć zawiadomienie w imieniu innych podatników trzeba posiadać pełnomocnictwo ogólne (PPO-1) lub szczególne (PPS-1). Nie trzeba posiadać pełnomocnictwa do składania deklaracji drogą elektroniczną (UPL-1).
Zawiadomienie ZAW-NR trzeba złożyć do urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury.
Zawiadomienie ZAW-NR można złożyć w formie elektronicznej, wówczas podatnik zostanie przekierowany bezpośrednio przekierowany do strony logowania za pomocą profilu zaufanego. Zgłoszenie będzie automatycznie podpisane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną. Zawiadomienie to można złożyć też w formie papierowej.
Stosowanie od 1 lipca 2020 r. Nomenklatury scalonej do towarów
Od 1 lipca 2020 r. towary na potrzeby VAT oznaczane są przy użyciu Nomenklatury scalonej (CN) bądź Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB). Jednocześnie przestała obowiązywać dotychczas stosowana PKWiU 2008. Zastosowanie będzie miało wyłącznie PKWiU 2015. Oznacza to, że od 1 lipca towary są klasyfikowane według nomenklatury CN, natomiast usługi zgodnie z PKWiU 2015. Zmiany te z jednej strony powodują ujednolicenie stawek podatku VAT dla poszczególnych grup towarów (działów CN), z drugiej strony nałożyły na podatników dodatkowy obowiązek, choćby nawet konieczności bieżącego kontrolowania tego czy nie zmieniła się klasyfikacja ich towaru.
Aktualnie obowiązującą Nomenklaturą Scaloną jest nomenklatura wprowadzona rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2019/1776 z 9 października 2019 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Świadectwo dla funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej
Stan sprawy
Sprawa toczyła się z powództwa D.B. i B.G. przeciwko Izbie Administracji Skarbowej w K. o wydanie świadectw służby. D.B. oraz B.G. byli funkcjonariuszami służby celnej, jednak w maju 2017 r. otrzymali propozycję zatrudnienia na podstawie umów o pracę, zatem już nie w ramach administracyjnoprawnego stosunku służbowego. W ocenie powodów w związku z zakończeniem służby należało wydać odpowiednie świadectwo, potwierdzające dotychczasowy przebieg służby. Ze względu na spór co do powyższego, sprawa trafiła do sądu.
Wyrok Sądu Rejonowego
Sąd Rejonowy uwzględnił powództwa funkcjonariuszy i nakazał pozwanej Izbie Administracji Skarbowej w K. wydanie im świadectw służby. Sąd stwierdził, że istnieje luka prawna w zakresie dokumentowania zakresu służby, tak więc należy w sposób odpowiedni stosować art. 188 ust. 1 KASU. Przepis ten nie odnosi się do sytuacji zmiany (przekształcenia) stosunku służbowego w stosunek pracy, bowiem dotyczy trzech innych sytuacji, tj.: zwolnienia ze służby, wydalenia ze służby na podstawie prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej, jak i wygaśnięcia stosunku służbowego (w przypadku niezgłoszenia się funkcjonariusza do służby – z upływem 7 dni od dnia: a) doręczenia decyzji o uchyleniu decyzji o zwolnieniu ze służby albo b) doręczenia decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby, albo c) doręczenia prawomocnego wyroku sądu uchylającego decyzję o zwolnieniu ze służby albo orzeczenie dyscyplinarne o wydaleniu ze Służby Celno-Skarbowej. W powyższych sytuacjach funkcjonariusz otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby.
Niemniej jednak, wydanie świadectwa służby przewiduje też art. 174 ust. 10 KASU, który wszedł w życie 1.1.2018 r. Zgodnie z tym przepisem przekształcenie stosunku służbowego w stosunek pracy traktuje się jak zwolnienie ze służby w rozumieniu ustawy z 18.2.1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Ponadto przepis jasno wskazuje, że funkcjonariusz, którego stosunek służbowy uległ przekształceniu w stosunek pracy, otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby.
Pytanie prawne Sądu Okręgowego
Pozwana, Izba Administracji Skarbowej w K. złożyła apelacją od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. ze względu na powzięte wątpliwości, przekazał do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu istotne zagadnienie prawne, w zakresie tego czy funkcjonariusz Służby Celno – Skarbowej, który przyjął propozycję zatrudnienia w trybie art. 171 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 PWKASU, a skutkiem której jest przekształcenie dotychczasowego stosunku służby w stosunek pracy winien otrzymać świadectwo służby w myśl art. 188 ust. 1 KASU. Jeśli tak, to czy ten obowiązek obciąża Skarb Państwa, czy też nowego pracodawcę (Izbę Administracji Skarbowej)?
Jednocześnie Sąd Okręgowy stwierdził, że zmiana stosunku administracyjnoprawnego nastąpiła w myśl art. 170 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 PWKASU. Przyjęcie propozycji zatrudnienia powoduje, że dotychczasowy stosunek służby przekształca się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, co prowadzi do wygaśnięcia stosunku służbowego funkcjonariusza celnego z uwagi na istotę i charakter tego stosunku administracyjnoprawnego.
Sąd Okręgowy wskazał na różne zapatrywanie się na podobne sprawy. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 1.7.2019 r. (I OPS 1/19) stwierdził, że przyjęcie przez funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej propozycji zatrudnienia i przekształcenie, z dniem określonym w propozycji, na podstawie art. 171 ust. 1 pkt 2 PWKASU dotychczasowego stosunku służby w służbie przygotowawczej lub stałej w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę, odpowiednio na czas nieokreślony albo określony, nie wiąże się z obowiązkiem właściwego organu do wydania decyzji orzekającej o zakończeniu stosunku służbowego. Skoro tak, to można byłoby domniemywać, że nie istnieje obowiązek wydania świadectw służby.
Wyrok Sądu Najwyższego
Sąd Najwyższy dokonał wykładni art. 188 ust. 1 KASU w zw. z art. 171 ust. 1 pkt 2 PWKASU. Uznając, że w przypadku przyjęcia propozycji zatrudnienia albo pełnienia służby, z dniem określonym w propozycji, dotychczasowy stosunek służby w służbie przygotowawczej albo stałej – przekształca się odpowiednio w stosunek pracy albo służby w Służbie Celno-Skarbowej, odpowiednio na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony albo określony, mianowania do służby przygotowawczej albo służby stałej. Przekształcenie to nie jest jest przekształceniem, o którym mowa w art. 174 ust. 1 KASU.
„Ustanie w takiej sytuacji stosunku służbowego, wynikające w istocie z uzgodnienia, że funkcjonariusz będzie zatrudniony jako pracownik, uzasadnia stwierdzenie, że dochodzi w istocie do zwolnienia z dotychczasowej służby. W konsekwencji były funkcjonariusz celny ma prawo do świadectwa służby na podstawie art. 188 ust. 1 KASU w zw. z art. 171 ust. 1 pkt 2 PWKASU (…). 7. Stosunek służby w sytuacji z art. 171 ust. 1 pkt 2 uległ zakończeniu i jest to okres zamknięty. Zatrudnienie pracownicze jest nowym okresem, do którego zalicza się okres poprzedniej służby. Tak ukształtowana ciągłość służby i pracy nie oznacza, że nie ustał stosunek służbowy. Decyduje bowiem zasadnicza odrębność stosunku służbowego i stosunku pracy. Odrębne są też regulacje dotyczące świadectw pracy i świadectw służby funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Świadectwo pracy nie jest dokumentem potwierdzającym okres służby funkcjonariusza. Dokumentem tym jest świadectwo służby (wskazane rozporządzenia z 28.10.2009 r. i 16.2.2018 r. w sprawie świadectwa służby funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej)”.
Ponadto zgodnie z rozporządzeniem z 16 2.2018 r. w sprawie świadectwa służby funkcjonariuszy Służby Celno- Skarbowej, świadectwo służby wydaje kierownik jednostki organizacyjnej, w której funkcjonariusz pełnił służbę (§ 4 ust. 1). Za Skarb Państwa podejmuje czynności procesowe organ państwowej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, lub organ jednostki nadrzędnej. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 9 KASU do zadań dyrektora izby administracji skarbowej należy m.in. realizacja polityki kadrowej w izbie administracji skarbowej. Wskutek powyższych, w zakresie niniejszej sprawy, obowiązek wydania świadectwa służby obciąża Skarb Państwa reprezentowany przez właściwą Izbę Administracji Skarbowej.
Należy odróżnić stosunek pracy, który jest stosunkiem prawa prywatnego (cywilnego) i administracyjnoprawny stosunek służby funkcjonariusza służby celno- skarbowej. Stosunek służbowy nie istnieje dalej, gdy funkcjonariusz przyjmuje propozycję pracowniczego zatrudnienia. Stosunek pracy powstaje z woli stron i jest to warunek zakończenia (ustania) stosunku służbowego. Nie jest to jednak „przekształcenie”, w którym nowy stosunek pracy zastępuje poprzedni. Skoro wygasa stosunek służbowy funkcjonariusza, który nie otrzymał propozycji zatrudnienia oraz tego, który odmówił propozycji zatrudnienia i wygaśnięcie traktuje się wówczas jako zwolnienie ze służby, to w aspekcie prawa do świadectwa służby również funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który przyjął propozycję pracowniczego zatrudnienia nie może być w innej (gorszej) sytuacji, czyli pozostać bez świadectwa służby. W konsekwencji funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, którego stosunek służbowy uległ przekształceniu w stosunek pracy otrzymuje świadectwo służby zgodnie z art. 188 ust. 1 KASU w związku z art. 171 ust. 1 pkt 2 PWKASU. Sąd Najwyższy uznał, że obowiązek wydania świadectwa służby obciąża Skarb Państwa reprezentowany przez właściwą Izbę Administracji Skarbowej.
Przeniesienie własności a VAT
Sporem w zakresie opodatkowania dostawy towaru w postaci odpłatnego zbycia nieruchomości zajął się Naczelny Sąd Administracyjny. Do konfliktu doszło pomiędzy skarbówką, a jedną ze spółek, która w sierpniu 2016 r. złożyła korektę VAT dotyczącą czerwca. W korekcie tej przedsiębiorstwo wskazało kwotę do zwrotu, którego fiskus miał dokonać w ciągu 60 dni. Na skutek takiego działania skarbówka postanowiła skontrolować firmę. W efekcie działań sprawdzających organ podatkowy stwierdził nieprawidłowości co do wykazanego w korekcie naliczonego podatku. Zdaniem fiskusa spółka błędnie zapisała VAT w rejestrze zakupów, źle też rozliczyła faktury związane z nabyciem nieruchomości, które – w opinii skarbówki – nie były we władaniu przedsiębiorstwa w momencie składana korekty. Nieruchomości te były przedmiotem trwających spraw administracyjnych i sądowych, dlatego organy podatkowe stwierdziły, że w konsekwencji takiego stanu rzeczy w danym momencie jeszcze nie doszło do przejęcia władztwa ekonomicznego nad nimi, a zatem nie można mówić o możliwości dokonania skutecznej dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.; dalej: VATU)
Spółka nie zgodziła się z taką interpretacją fiskusa i nie zastosowała się do jego wytycznych w kwestii kolejnej korekty deklaracji podatkowej. W konsekwencji skarbówka naliczyła jej nadwyżkę VAT. Przedsiębiorstwo skierowało sprawę do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął po stronie organów podatkowych, a kiedy firma zaskarżyła ten wyrok, sprawa trafiła na wokandę NSA. Tu skład orzekający w wyroku z 13.5.2020 r. (I FSK 2072/19) przyznał rację władzom spółki. Sąd stwierdził, że pogląd skarbówki co do braku uzyskania władztwa ekonomicznego nad sprzedawanymi nieruchomościami, jako skutkującego niedojściem do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, jest błędny. Zdaniem NSA owe przeniesienie ma o wiele szerszy charakter niż sprzedaż. Sąd zaznaczył, że w ramach pojęcia odpłatnej dostawy towarów, podlegającej opodatkowaniu VAT, mieści się sprzedaż we wszystkich jej odmianach określonych w Kodeksie cywilnym oraz poza nim. Co za tym idzie, do dostawy towaru dochodzi wtedy, kiedy jego własność zostanie przeniesiona w dowolnej formie przewidzianej w ustawodawstwie. Tylko jeśli ta forma wzbudza jakiekolwiek wątpliwości (spowodowane np. brakiem aktu notarialnego), sprawa wymaga dodatkowych wyjaśnień. Dodatkowo NSA zauważył, że kwestia władztwa ekonomicznego nad nieruchomością jest istotna dla potrzeb VAT, jednak ma wtórne znaczenie w stosunku do przepisów KC, stanowiących o tytule prawnym służącym ustaleniu istnienia dostawy towaru. Sąd orzekł, że w omawianej sprawie, skutkiem przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym (cywilistycznym) jest uzyskanie zawsze prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 VATU.
MR: Już ponad 121 mld zł trafiło do przedsiębiorców dzięki tarczy antykryzysowej
Zgodnie z informacją zawartą na stronie: https://www.gov.pl/web/rozwoj/juz-ponad-121-mld-zl-trafilo-do-przedsiebiorcow-dzieki-tarczy-antykryzysowej
Wsparcie tarczy antykryzysowej to m.in.:
- 20,99 mld zł – zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek do ZUS za okres marzec – maj 2020 r., odroczenia/rozłożenia na raty składek do ZUS, świadczenia postojowe;
- 21,54 mld zł – dofinansowania na ochronę miejsc pracy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, dofinansowania wynagrodzeń pracowników dla MMŚP z Europejskiego Funduszu Społecznego, mikropożyczki dla przedsiębiorców;
- 59,73 mld zł – subwencje z Tarczy Finansowej PFR;
- 19,00 mld zł – zabezpieczenie kredytów BGK;
- 44,7 mln zł – wsparcie z ARP.
Dane te pokazują, że rozwiązania pomocowe zawarte w tarczy antykryzysowej spotkały się już z bardzo dużym zainteresowaniem ze strony przedsiębiorstw.
Tarcza koncentruje się na zapewnieniu bezpieczeństwa pracowników oraz zachowaniu płynności i ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstw. Przyjęliśmy w niej rozwiązania, które w naszej ocenie są najbardziej potrzebne dla utrzymania potencjału polskiej gospodarki na tym etapie walki z gospodarczymi konsekwencjami pandemii.
Dofinansowanie miejsc pracy na postojowym lub w obniżonym wymiarze czasu pracy pozwala firmie zredukować koszty pracy od 60% do nawet 75%, co jest bardziej opłacalne niż ponoszenie kosztów zwolnień pracowników, a w przyszłości szkoleń i rekrutacji.
Jesteśmy w ciągłym w kontakcie z przedstawicielami branż, organizacji pracodawców, poszczególnych firm. Zgłaszane propozycje uzupełnień i modyfikacji są analizowane i konsultowane. Rząd na bieżąco, elastycznie reaguje na dynamicznie zmieniającą się sytuację.
Źródło: https://www.gov.pl/web/rozwoj
Zmiany w zakresie korzystania z obiektów sportowych i rekreacyjnych
W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1292 opublikowano rozporządzenie Rady Ministrów z 24.7.2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii.
Zmiany wprowadzono do rozporządzenia Rady Ministrów z 19.6.2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 1066 ze zm.). Zgodnie z nowym brzmieniem jego § 6 ust. 10 pkt 1–3 do odwołania prowadzenie przez przedsiębiorców oraz przez inne podmioty działalności związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w PKD w dziale 93.0) jest dopuszczalne, pod warunkiem zapewnienia, aby:
1) na stadionach i boiskach w zakresie organizacji współzawodnictwa sportowego seniorów w rozgrywkach prowadzonych przez polski związek sportowy w drugiej i trzeciej klasie rozgrywkowej oraz Pucharze Polski lub ligę zawodową działającą w najwyższej klasie rozgrywkowej w sporcie piłka nożna oraz na stadionach oraz przy wykorzystaniu infrastruktury zewnętrznej do uprawiania sportów motorowych w zakresie organizacji współzawodnictwa sportowego w rozgrywkach prowadzonych przez polski związek sportowy w drugiej klasie rozgrywkowej oraz przez ligę zawodową działającą w najwyższej klasie rozgrywkowej w sporcie żużlowym organizacja współzawodnictwa sportowego odbywała się tak, aby udostępniono publiczności co drugie miejsce na widowni, w rzędach naprzemiennie, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności (przed zmianą było 25%);
2) w zajęciach lub wydarzeniach sportowych oraz współzawodnictwie sportowym z wyłączeniem pól golfowych, kortów tenisowych, stajni, stadnin i torów wyścigowych dla koni, infrastruktury do sportów wodnych i lotniczych, których nie dotyczą ograniczenia co do maksymalnej liczby osób, uczestniczyło nie więcej niż 250 uczestników jednocześnie (przed zmianą było 150 uczestników jednocześnie), nie licząc osób zajmujących się obsługą wydarzenia:
a) na obiektach sportowych, tak aby w zajęciach lub wydarzeniach sportowych zostało udostępnione publiczności co drugie miejsce na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności (przed zmianą było to 2 m, z tym że nie więcej niż 25% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności),
b) na otwartym powietrzu poza obiektami sportowymi – bez udziału publiczności (przed zmianą punkt ten przewidywał też obiekty sportowe halowe);
3) na basenach zostało udostępnione publiczności co drugie miejsce na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności (przed zmianą z basenów mogło korzystać do 4 osób na tor, nie więcej niż połowa obłożenia obiektu, z tym że na basenach: otwartych zostało udostępnione publiczności co czwarte miejsce na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 2 m, nie więcej niż 25% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności, a na zamkniętych – bez udziału publiczności).
Po zmianach także:
- z aquaparków może korzystać nie więcej osób, niż wynosi 75% obłożenia obiektu (przed zmiana była to połowa obłożenia obiektu);
- na siłowniach, klubach i centrach fitness i w zakresie organizacji obozów sportowych zajęcia mogą odbywać się tak, aby udostępniono publiczności co drugie miejsce na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności (przed zmianą na siłowniach, klubach i centrach fitness i w zakresie organizacji obozów sportowych zajęcia mogły odbywać się bez udziału publiczności).
Ponadto obowiązek udostępniania co drugiego miejsca nie dotyczy:
- widza, który uczestniczy w wydarzeniach realizowanych w ramach działalności, o których mowa w § 6 ust. 10 pkt 1–3 i 6 rozporządzenia (tj. wyszczególnionych tam wydarzeń na stadionach i boiskach w zakresie organizacji współzawodnictwa sportowego seniorów, w zajęciach lub wydarzeniach sportowych oraz współzawodnictwie sportowym, a także korzystania z basenów oraz zajęć na siłowniach, klubach i centrach fitness i w zakresie organizacji obozów sportowych), z dzieckiem poniżej 13. roku życia;
- widza, który uczestniczy w wydarzeniach realizowanych w ramach powyższych działalności, z osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności, osobą z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, osobą z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego lub osobą, która ze względu na stan zdrowia nie może poruszać się samodzielnie;
- osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących.
Na terenie obiektów, o których mowa w § 6 ust. 10 pkt 1–3 i 6 rozporządzenia (wymienionych tam stadionach, boiskach, basenach, siłowniach, klubach i centrach fitness), widz jest obowiązany:
- realizować obowiązek zakrywania ust i nosa do czasu zajęcia przez niego miejsca oraz podczas poruszania się na terenie tych obiektów;
- zachować 1,5 m (było 2 m) odległości od innego widza – w przypadku obiektów bez oznaczonych miejsc.
Sprzedaż biletów dla publiczności, która uczestniczy w wydarzeniach realizowanych w ramach działalności, o których mowa w § 6 ust. 10 pkt 1–3 i 6 rozporządzenia, jest prowadzona wyłącznie drogą elektroniczną.
Do odwołania prowadzenie przez przedsiębiorców oraz przez inne podmioty działalności twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (ujętej w PKD w dziale 90.0) i działalności związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych (ujętej w PKD w podklasie 59.14.Z) jest dopuszczalne:
- w pomieszczeniach, w tym w klubach muzycznych i salach widowiskowo-sportowych, a także w amfiteatrach oraz muszlach koncertowych pod warunkiem m.in. udostępnienia widzom lub słuchaczom co drugiego miejsca na widowni, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m pomiędzy widzami lub słuchaczami (przed zmianą było to pod warunkiem udostępnienia widzom lub słuchaczom co drugiego miejsca na widowni, w rzędach naprzemiennie, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc);
- na obiektach sportowych na otwartym powietrzu (otwartych lub półotwartych, z miejscami siedzącymi dla widzów lub bez) pod warunkiem udostępnienia co drugiego miejsca na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności (przed zmianą było pod warunkiem udostępnienia co czwartego miejsca na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 2 m, z tym że nie więcej niż 25% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności).
Dodano nowy § 9a rozporządzenia, zgodnie z którym:
- do odwołania warunkiem rozpoczęcia rehabilitacji leczniczej w ośrodku rehabilitacyjnym w systemie stacjonarnym przez osoby uprawnione, o których mowa w § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 12.10.2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu kierowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na rehabilitację leczniczą oraz udzielania zamówień na usługi rehabilitacyjne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 277), jest negatywny wynik testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2, z materiału pobranego w terminie nie wcześniejszym niż 6 dni przed terminem rozpoczęcia turnusu rehabilitacyjnego;
- podstawą do wykonania testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 jest zawiadomienie o skierowaniu na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o którym mowa w § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, wystawione przez właściwą jednostkę organizacyjną ZUS (zlecenia na wykonanie testu diagnostycznego dokonuje ośrodek rehabilitacyjny będący podmiotem wykonującym działalność leczniczą, do którego osoba uprawniona została skierowana na rehabilitację leczniczą);
- testy diagnostyczne w kierunku SARS-CoV-2 dla osób uprawnionych są finansowane ze środków publicznych.
