Przejście z umowy o pracę na B2B przy kontynuacji opodatkowania ryczałtem
Katalog wyłączeń opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych ustawodawca zamieścił w art. 8 RyczałtU. W ustępie art. 8 ust. 2 RyczałtU wskazano m.in., że jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
Oznacza to, że nie ma możliwości, aby podatnik zakończył współpracę w ramach umowy o pracę i kontynuował ją w formie B2B, zachowując jednocześnie prawo do opodatkowania w formie ryczałtu.
Wsparcie urzędów skarbowych dla przedsiębiorców, którzy ponieśli straty z powodu podtopienia, zalania, powodzi po ulewach
Krajowa Administracja Skarbowa wspiera przedsiębiorców, którzy w wyniku nawałnicy znaleźli się w trudnej sytuacji. Podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mogą korzystać z ulg stanowiących pomoc publiczną, ulg nie będących pomocą publiczną oraz pomoc de minimis.
Jak uzyskać ulgę
Na podstawie art. 67a Ordynacji podatkowej podatnicy mogą wnioskować o:
- rozłożenie na raty należności podatkowych (wniosek RAT-Z),
- umorzenie zaległości podatkowej (wniosek UZ-M),
- odroczenie terminu zapłaty należności podatkowych (wniosek TER-Z).
We wniosku należy opisać swoją sytuację i uzasadnić potrzebę otrzymania ulgi. Ocena zasadności udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych przeprowadzana będzie odrębnie w każdej sprawie przez organ podatkowy, z uwzględnieniem ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego.
Wnioski można również złożyć bez wychodzenia z domu poprzez stronę biznes.gov.pl lub przez konto w e-Urzędzie Skarbowym.
Przypominamy, że w przypadku ulg, które stanowią pomoc de minimis, łączna wartość pomocy dla jednego beneficjenta nie może przekroczyć równowartości 300 tys. euro (w ciągu 3 lat).
Infolinia
W ramach specjalnie uruchomionych numerów w woj. opolskim, małopolskim, śląskim, dolnośląskim przedsiębiorcy będą mogli otrzymać niezbędne informacje na temat dostępnych rozwiązań w związku z zaistniałą sytuacją.
Infolinia będzie czynna od 16 do 30 września 2024 r. w godz. 8:00-15:00.
Przedsiębiorco, jeśli masz pytania, zadzwoń na Infolinię lub przyjdź do urzędu skarbowego. Eksperci z KAS pomogą rozwiązać Twój problem. Możesz wcześniej umówić wizytę w urzędzie na dogodny termin telefonicznie lub za pomocą formularza dostępnego na stronie podatki.gov.pl w zakładce umów wizytę w urzędzie skarbowym.
Funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej współpracują w innymi służbami i uczestniczą w działaniach ewakuacyjnych osób poszkodowanych.
Źródło: KAS
Do końca września 2024 r. pracodawca ma obowiązek udzielenia urlopu zaległego za 2023 r.
Obowiązek udzielania urlopu zaległego
Zgodnie z planem urlopów, lub w przypadku braku takiego planu w porozumieniu z pracownikiem, pracodawca do 30.9.2024 r. udziela urlopu zaległego za 2023 r. Co ważne, obowiązek udzielenia urlopu zaległego nie dotyczy 4 dni urlopu „na żądanie”. Niewykorzystany urlop „na żądanie” przechodzi w kolejnym roku kalendarzowym do puli urlopu wypoczynkowego ale nie jest zaliczany do urlopu wykorzystywanego na zasadach urlopu zaległego (art. 168 KP). Dni wynikające z niezrealizowanego urlopu na żądanie za 2023 r. można wykorzystać po 30.9.2024 r. ustalając termin w porozumieniu pracownika i pracodawcy.
W ocenie SN pracodawca ma prawo wysłać pracownika na zaległy urlop nawet bez jego zgody (wyrok SN z 24.1.2006 r., I PK 124/05, Legalis).
Konsekwencje niewykorzystania lub nieudzielenia urlopu zaległego
Pracownik, który z różnych powodów nie wykorzysta urlopu zaległego z 2023 r., nie ponosi żadnych konsekwencji w 2024 r. Prawo do urlopu za 2023 r. przedawni się dopiero z upływem 3 lat od 30.9.2024 r.
Natomiast pracodawca, który nie udzieli pracownikowi urlopu zaległego za 2023 r. do 30.9.2024 r., za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 168 KP jest zagrożony karą grzywny od 1000 do 30 000 zł (art. 282 § 1 pkt 2 KP).
Pakiety medyczne a powstanie przychodu
Pakiet medyczny stanowi niewątpliwie nieodpłatne świadczenie na rzecz pracowników, a tym samym jego wartość stanowi przychód podatkowy pracownika. Co do zasady od przychodów pracowniczych odprowadza się PIT i ZUS, ale od zasady tej przewidziane jest wiele wyjątków.
Wolne od PIT i ZUS są między innymi świadczenia BHP, do których zalicza się medycynę pracy. Jeżeli zatem pakiet dotyczyłby wyłącznie usług medycyny pracy (badania wstępne, okresowe i kontrolne) – przychody uzyskane z tego tytułu byłyby wolne od PIT i ZUS.
Skoro jednak ma to być benefit dla pracowników, zapewne pakiet medyczny obejmuje szerszy zakres usług medycznych. W takim przypadku pracodawca ma obowiązek doliczyć wartość pakietu do przychodów pracowniczych i naliczyć PIT i ZUS. Składek można jednak uniknąć wprowadzając odpłatność ze strony pracownika – stosowny zapis prawa wewnętrznego oraz odpłatność (nawet symboliczna – np. 1 zł miesięcznie) da prawo do zwolnienia od składek ZUS.
Biorąc pod uwagę, że pracownicy generują przychody pracodawcy, pakiet medyczny dla pracowników stanowi koszt pracodawcy – księgowanie go w NKUP jest zatem nieuzasadnione.
Działanie pracodawcy nie stanowi większego zagrożenia dla pracowników. Za to z perspektywy pracodawcy ryzyko jest duże. Płatnik, który nie pobiera podatku albo pobiera go w kwocie niższej od należnej, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie. W przypadku, gdy kwota niepobranego podatku jest małej wartości, sprawca czynu podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych, a jeżeli kwota niepobranego podatku nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.
W efekcie czyn spółki jest zagrożony karą przekraczającą 40 mln złotych. Oczywiście – biorąc pod uwagę skalę uchybienia – kara grzywny wyniesie maksymalnie kilka tysięcy złotych. Wciąż jednak jest to kwota, która może być istotna dla płatnika.
Rejestracja pojazdu nabytego w procedurze VAT marża
W przypadku pojazdów nabywanych z innych krajów UE obowiązują dwa systemy opodatkowania: WNT albo procedura marży.
Opodatkowanie w ramach WNT obowiązuje zasadniczo w transakcjach między podatnikami z różnych państw UE. Ponadto, w przypadku podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu przewidziane zostały specjalne procedury rozliczenia tego typu transakcji. Zgodnie z art. 99 ust. 10 VATU podatnicy (oraz inne podmioty) nabywając wewnątrzwspólnotowo nowe środki transportu składają deklarację podatkową VAT-23 w zakresie nabywanych nowych środków transportu składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu. W tym samym terminie, w myśl art. 103 ust. 3 VATU podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.
Natomiast według art. 103 ust. 4 VATU specjalna procedura rozliczenia podatku stosowana jest również w razie wewnątrzwspólnotowego nabycia środków transportu (innych niż „nowe”) jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium kraju.
W obydwu opisywanych sytuacjach podatnicy, na podstawie art. 103 ust. 5 VATU, mają obowiązek przedłożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu (VAT-23). Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu przez podatnika.
Należy zwrócić uwagę, że choć dostawa pojazdów samochodowych może mieć charakter transgraniczny, to jeśli sprzedawcą jest osoba nie będąca podatnikiem lub podatnik korzystający z procedury marży, to nie wystąpi WNT. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 VATU dostawa towarów podlegających opodatkowaniu w systemie marży (towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków), w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5 VATU (w procedurze marży), a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.
Natomiast art. 120 ust. 4 VATU w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Zacytowany przepis wskazuje jedynie na cel nabycia „w celu odprzedaży” i nie zastrzega, że rejestracja wyłącza zastosowanie marży do sprzedaży auta zarejestrowanego przez polskiego nabywcę (po sprowadzeniu do kraju).
Ponadto, art. 103 ust. 4 VATU odwołuje się jedynie do sytuacji, w których miało miejsce WNT. Oznacza to, że rozliczenie WNT samochodu przez złożenie VAT-23 nie powinno mieć miejsca w przypadku gdy nabycie jest opodatkowane na zasadzie marży.
Do 30.9.2024 r. pracodawcy mają obowiązek wpłacić II ratę odpisu na zfśs
Odpis na zfśs to kwota jaką pracodawca powinien co roku wpłacić na konto tego funduszu. Kwotę tę oblicza się jako iloczyn planowanej przeciętnej liczby pracowników zatrudnionych w danym roku oraz tzw. podstawy naliczania, czyli ogłoszonego przez GUS przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w określonym roku. Co do zasady podstawę naliczania stanowi przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej z poprzedniego roku, lub z drugiej połowy poprzedniego roku, jeśli jest wyższe (art. 5 ust. 2 FundŚwSocjU). W ostatnich latach ustawodawca corocznie określał podstawę naliczania na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej z innych lat, albo nawet dwukrotnie w ciągu roku (art. 5a-5l FundŚwSocjU). W 2024 r. po raz pierwszy od 12 lat ustawodawca nie wydał przepisu szczególnego określającego podstawę naliczania odpisu na zfśs w 2024 r., co oznacza, że zastosowanie znalazła w tym zakresie regulacja ogólna, tj. art. 5 ust. 2 FundŚwSocjU.
Prezes GUS w obwieszczeniu z 16.2.2024 r. ogłosił, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2023 r. wyniosło 6246,13 zł, a w drugim półroczu 2023 r. wynagrodzenie to wyniosło 6445,71 zł (MP 2024 r. poz. 137). Zatem podstawę naliczania odpisu na zfśs w 2024 r. wynosi kwota 6445,71 zł. Obliczone na tej podstawie szczegółowe kwoty odpisów i zwiększeń przedstawia tabela.
Tabela. Kwoty odpisów i zwiększeń na zfśs w 2024 r.
| Rok 2024 | % podstawy | Kwota | |
| Odpis obligatoryjny | |||
| na jednego zatrudnionego w tzw. normalnych warunkach pracy | 37,5% | 2417,14 zł | |
| na jednego pracownika wykonującego prace w szczególnych warunkach lub prace o szczególnym charakterze – w rozumieniu przepisów o emeryturach pomostowych |
50% | 3222,86 zł | |
| na jednego pracownika młodocianego: | |||
| – I rok nauki | 5% | 322,29 zł | |
| – II rok nauki | 6% | 386,74 zł | |
| – III rok nauki | 7% | 451,20 zł | |
| Zwiększenia fakultatywne (uznaniowe) | |||
| na każdą osobę zatrudnioną, w stosunku do której orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności | 6,25% | 402,86 zł | |
| na każdego emeryta i rencistę, nad którym zakład sprawuje opiekę | 6,25% | 402,86 zł | |
| na każdą zatrudnioną osobę, pod warunkiem przeznaczenia całości tego zwiększenia na prowadzenie żłobka lub klubu dziecięcego | 7,5% | 483,43 zł | |
Odpis na zfśs na dany rok kalendarzowy naliczany jest na podstawie planowanej na dany rok przeciętnej liczby zatrudnionych, a następnie wpłacany na konto zfśs w dwóch ratach, tj. do 31 maja (75% równowartości odpisu) oraz do 30 września (pozostałą część odpisu, tj. 25% jego równowartości). Na koniec roku kalendarzowego dokonywana jest korekta odpisu na zfśs, wykonywana przez zestawienie odpisu ustalonego w oparciu o faktyczną przeciętną liczbę pracowników zatrudnionych w roku z odpisem dokonanym na podstawie planowanej przeciętnej liczby pracowników zatrudnionych w danym roku.
Pracodawca zatrudnia 73 pracowników w przeliczeniu na pełny etat. Odpis ustalony na początku 2024 r. wynosi 176451,22 zł (73 x 2417,14 zł). Pierwsza rata odpisu na 2024 r. wpłacana do 31.5. wynieść powinna 75% kwoty odpisu ustalonej na podstawie naliczania obowiązującej w maju 2024 r.
(73 x 2417,14 zł) x 75% = 176451,22 zł x 75% = 132338,42 zł
Druga rata odpisu za 2024 r., wpłacana do 30.9. wynieść powinna 25% kwoty odpisu.
(73 x 2417,14 zł) x 25% = 176451,22 zł x 25% = 44112,81 zł
Pracodawca powinien więc odprowadzić drugą ratę odpisu na 2024 r. w wysokości 44112,81 zł.
Obliczenia zostały w przykładzie oparte o planowaną na początku roku przeciętną liczbę pracowników zatrudnionych w danym roku. Gdyby zatrudnienie u pracodawcy spadło w trakcie roku, to pracodawca nie musiałby czekać do końca roku z korektą. Możliwa jest korekta kwot odpisu w oparciu o realne dane o zatrudnieniu już przy naliczaniu i wpłacie drugiej raty odpisu.
Więcej praw dla konsumentów – nowe postępowania grupowe
Rola Prezesa UOKiK
Od dwóch tygodni obowiązuje dodatkowa ścieżka dochodzenia roszczeń przez konsumentów – zgodnie z dyrektywą nazywana „powództwami przedstawicielskimi”, wymiennie na gruncie przepisów krajowych: „nowymi postępowaniami grupowymi”. Nowe narzędzie to przede wszystkim realizacja hasła „w grupie siła”. Do złożenia pozwu dotyczącego roszczenia potrzeba bowiem co najmniej 10 konsumentów, którzy zgodzą się na bycie reprezentowanym w konkretnym powództwie. Obowiązuje przy tym forma „opt-in” – jeśli jesteś poszkodowanym i chcesz przystąpić do postępowania, musisz wyrazić taką wolę. Nowością jest to, że pozywającym i organizującym grupę jest podmiot upoważniony, czyli np. uznana organizacja pozarządowa, która w imieniu konsumentów przygotowuje pozew i wszystkie formalności.
Co zyskuje konsument?
- Szeroki zakres. Powództwa grupowe będą wytaczane przeciwko przedsiębiorcom, którzy stosują praktyki naruszające ogólne interesy konsumentów. Lista spraw, które mogą trafić tą drogą do sądu, jest długa. Obejmuje różne branże, w których przedsiębiorcy prowadzą sprzedaż lub świadczą usługi konsumentom. Będą więc to: przewoźnicy, przedsiębiorcy świadczący usługi na odległość, producenci żywności, kosmetyków, instytucje finansowe i banki, telekomy, ubezpieczyciele, biura podróży oraz wiele innych.
- Roszczenia. Przede wszystkim grupa nie musi ujednolicać wysokości roszczeń. Co więcej, mogą w niej znaleźć się poszkodowani przez naruszenie tego samego prawa, nie tylko w tym samym zdarzeniu. W praktyce oznacza to, że przykładowo turyści reklamujący nieudane wakacje mogą w jednym pozwie żądać różnych rekompensat w związku z niewłaściwym wykonaniem różnych umów przez to samo biuro podróży.
- Ograniczone koszty. Konsument nie jest stroną postępowania i nie ponosi jego kosztów. Jedyna opłata, jaka może się pojawić, to koszt przystąpienia do grupy, którą pobiera podmiot upoważniony. Ustawa określa maksymalny próg tej opłaty, czyli 5 proc. wartości roszczenia. Jednocześnie nie więcej niż 1 tys. zł – w sprawach o roszczenia niepieniężne oraz 2 tys. zł – o pieniężne. Jeśli powództwo przedstawicielskie będzie wytaczał Rzecznik Finansowy, takich wydatków w ogóle nie będzie.
- Różne ułatwienia. Nie ma kaucji w takich pozwach, a w przypadku ugody konsument może oświadczyć wystąpienie z powództwa, gdy nie jest zadowolony z rozstrzygnięcia. Wtedy taka ugoda go nie wiąże, więc może wytoczyć powództwo indywidualnie albo przystąpić do innego pozwu grupowego. Ustawa daje również konsumentom możliwość dokonania zmiany podmiotu upoważnionego. Może to być swobodna decyzja grupy albo sytuacja, gdy podmiot upoważniony zostanie wykreślony z rejestru.
Podmioty upoważnione – czyli kto?
Podmiotami upoważnionymi, które mogą wytaczać powództwa są wszystkie te, które Prezes UOKiK wpisze do prowadzonego przez siebie rejestru lub Komisja Europejska – do wykazu organizacji mogących działać w grupowych postępowaniach transgranicznych. Z urzędu takim podmiotem jest Rzecznik Finansowy.
Podmiot upoważniony przede wszystkim musi prowadzić niezarobkową działalność na rzecz ochrony interesów konsumentów co najmniej 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku o wpis do rejestru UOKiK. Ponadto musi: być osobą prawną, statutowo zajmować się ochroną konsumentów oraz zachować niezależność i nie podlegać wpływom innych podmiotów.
Podmiot upoważniony w pozwie może zażądać stwierdzenia praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów. Wówczas występuje do sądu bez udziału konsumentów. Jeśli jednak w tym samym lub oddzielnym postępowaniu żąda od przedsiębiorcy konkretnych roszczeń, np. zwrotu określonej kwoty – wówczas musi zebrać grupę co najmniej 10 poszkodowanych.
Powództwo musi dotyczyć zakresu mieszczącego się w zadaniach statutowych podmiotu. Przykładowo, jeżeli znajdują się w nich tylko usługi finansowe – wówczas nie może on wytoczyć powództwa dotyczącego oznaczania żywności czy usług turystycznych. W każdym przypadku będzie to sprawdzał sąd.
Ustawa daje możliwość dochodzenia roszczeń transgranicznych, co jest istotne w kontekście wspólnego rynku i konsumentów dokonujących zakupów na terenie całej UE. Oznacza to, że podmiot upoważniony wyznaczony w dowolnym państwie członkowskim UE może wytoczyć powództwo grupowe przed sądem polskim, a polski podmiot upoważniony – w dowolnym państwie członkowskim UE.
Gwarancje dla przedsiębiorców
Bardzo istotnym elementem sprawnego działania powództw przedstawicielskich jest stosowanie mechanizmów kontroli niezależności finansowania podmiotów upoważnionych. Takie działania będą podejmować: UOKiK – na etapie wpisywania do rejestru nowych podmiotów oraz sąd – na każdym etapie postępowania. Ten ostatni będzie sprawdzał, czy finansowanie podmiotu np. przez przedsiębiorców nie wpływa na ochronę konsumentów i czy podmiot upoważniony nie jest finansowany np. przez konkurenta pozwanego przedsiębiorcy.
Podmiot upoważniony w przypadku spraw o stwierdzenie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów musi wystąpić do przedsiębiorcy z wezwaniem o zaprzestanie takich praktyk, wyznaczając mu 14-dniowy termin. Jeżeli to nie poskutkuje, może wytoczyć powództwo. Dodatkowo, wezwanie ani inne pismo kierowane do przedsiębiorcy przed pozwem nie może obejmować innych żądań lub roszczeń, w szczególności przekazania środków finansowych. Rozwiązanie to ma zapewnić, aby przedsiębiorcy nie byli „szantażowani” przez podmioty upoważnione na etapie przedsądowym.
Rola Prezesa UOKiK
Urząd zyskuje nowe kompetencje. Przede wszystkim to Prezes UOKiK prowadzi rejestr podmiotów upoważnionych i weryfikuje, czy podmiot spełnia przesłanki, by w nim być.
Urząd będzie informował podmiot upoważniony o istotnych kwestiach związanych z zarzutami, jakie mają być zawarte w pozwie przeciwko danemu przedsiębiorcy w przygotowywanym pozwie grupowym. W szczególności, czy powadzi względem niego postępowanie o to samo naruszenie. Zapobiegnie to dublowaniu działań wobec tego samego przedsiębiorcy i będzie wsparciem merytorycznym dla pozywających.
Ponadto Prezes UOKiK może wstąpić do postępowania grupowego w sprawach o zaniechanie stosowania praktyk naruszających ogólne interesy konsumentów, a także ma możliwość przedstawienia istotnego poglądu w sprawie. Ustawa wdrożyła dyrektywę 2020/1828 w sprawie powództw przedstawicielskich wytaczanych w celu ochrony zbiorowych interesów konsumentów.
Stawka 5,5% ryczałtu przy dokonywaniu przewozu ładunków nie swoim pojazdem
O wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie do Dyrektora KIS zwrócił się podatnik, chcący się dowiedzieć czy osiągane przez siebie przychody z tytułu wykonywania działalności polegającej na przewozie ładunków pojazdem ciężarowym o ładowności powyżej 2 ton, może opodatkować stawką 5,5 %. Zdaniem podatnika błędnie bowiem stosował w okresie od 2020 r. do 2023 r. stawkę 8,5%.
W opisie stanu faktycznego podatnik wskazał m.in., że pojazd, którym wykonuje on przewóz ładunków użytkuje na podstawie protokołu przekazania, natomiast kontrahent będący zleceniodawcą posiada prawny tytuł do własności pojazdu. On również pokrywa wszystkie koszty związane z realizacją transportu takie jak: zakup paliwa, naprawy pojazdu, opłaty drogowe, utrzymanie powierzonego podatnikowi pojazdu ciężarowego. Podatnik natomiast fizycznie wykonuje przewóz ładunków jako kierowca powierzonego mu pojazdu.
Dyrektor KIS przyznał podatnikowi rację i stwierdził, że osiągane przez podatnika przychody z tytułu świadczenia usług kierowania pojazdem ciężarowym o ładowności powyżej 2 ton, służącym do przewozu ładunków, mogą być opodatkowane stawką 5,5% ryczałtu:
1) w okresie do 31.12.2020 r. – na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a RyczałtU (w brzmieniu obowiązującym od 1.1.2017 r. do 31.12.2020 r.),
2) w okresie od 1.1.2021 r. do chwili obecnej – na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a RyczałtU (w brzmieniu obowiązującym od 1.1.2021 r. do chwili obecnej).
Ponadto Dyrektor KIS wskazał, iż dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu do przychodów uzyskanych z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego towarów istotna jest techniczna możliwość przewiezienia ładunku o określonym tonażu. Fakt wykonywania powyższej działalności nieswoim pojazdem nie ma zatem w tym przypadku żadnego znaczenia.
Zmiany w VAT, akcyzie i podatkach dochodowych
1. Zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług
System obniżonych stawek VAT:
W zakresie systemu obniżonych stawek VAT projekt przewiduje:
1) objęcie 0% stawką VAT statków ratowniczych i łodzi ratunkowych, które są wykorzystywane na morzu, a nie są statkami i łodziami pełnomorskimi (zmiany w art. 83 ust. 1 pkt 1 lit. b VATU),
2) utrzymanie stosowania stawki VAT 8% dla wyrobów medycznych dopuszczonych do obrotu na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy o wyrobach medycznych (zmiana w art. 145c VATU),
3) likwidację stawki obniżonej VAT dla tzw. żywych koniowatych (uchylenie poz. 7 pkt 1 załącznika nr 3 do VATU – Konie, osły, muły i osłomuły, żywe – CN 0101),
4) objęcie podstawową stawką podatku VAT dostawy wyrobów z konopi siewnej (Cannabis sativa) – do palenia lub do wdychania bez spalania (zmiana treści poz. 9 załącznika nr 3 do VATU),
5) doprecyzowanie brzmienia poz. 10 załącznika nr 3 do VATU – Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych,
6) obniżenie stawki VAT na dostawy kubeczków menstruacyjnych z 23% do 5%.
Przedłużenie funkcjonowania mechanizmu odwróconego obciążenia:
Chodzi tutaj o przedłużenie funkcjonowania mechanizmu odwrotnego obciążenia podatkiem w odniesieniu do gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym i usług w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych. Czasowe odwrotne obciążenie podatkiem gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym i usług w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych wprowadzone zostało 1.4.2023 r. Regulacje w przedmiotowym zakresie (art. 145e–145k VATU) mają charakter przepisów epizodycznych i obowiązują do 28.2.2025 r. Rozwiązania wprowadzono w oparciu o art. 199a ust. 1 lit. a i e dyrektywy 2006/112/WE. Mechanizm ma charakter prewencyjny i jest stosowany przez wiele państw członkowskich.
Brak zmiany polegającej na przedłużeniu ww. mechanizmu skutkowałby jego wygaśnięciem po 28.2.2025 r., co rodzi potencjalne ryzyko pojawienia się w Polsce nadużyć z udziałem tzw. znikających podatników, oraz zwiększenie dla podmiotów kosztów uczestnictwa na rynku giełdowym, pogorszenie ich płynności finansowej oraz zmniejszenie konkurencyjności giełdy względem giełd z innych państw członkowskich.
2. Zniesienie obowiązku integracji kas rejestrujących z terminalami płatniczymi
W tyk zakresie proponowane zmiany obejmują:
1) uchylenie zmian ustawowych zawartych w ustawie z 29.10.2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2105 ze zm., dalej: ustawa nowelizująca), w zakresie PrPrzed oraz VATU:
a) w PrPrzed w zakresie rezygnacji z obowiązku zapewnienia współpracy kasy rejestrującej z terminalem płatniczym zgodnie z wymaganiami technicznymi dla kas rejestrujących, poprzez uchylenie ust. 3 w art. 19a PrPrzed,
b) w VATU, w konsekwencji powyższego, proponuje się uchylenie przepisu nakładającego na podatnika karę pieniężną za brak zapewnienia współpracy kasy rejestrującej z terminalem płatniczym – art. 111 ust. 6kb VATU,
2) utrzymanie zastępczego raportowania przez agentów rozliczeniowych poprzez:
a) zmianę w KASU,
b) zmianę w KKS.
Obecnie przepisy w zakresie przesyłania danych przez agentów rozliczeniowych mają charakter czasowy i zostały wprowadzone w przepisach epizodycznych. W związku z tym w KASU proponuje się dodanie przepisów w zakresie raportowania danych przez agentów rozliczeniowych. Dodatkowo w zakresie obowiązku przesyłania danych przez agentów obecnie w KASU (w rozwiązaniach epizodycznych) znajdują się również przepisy dotyczące kar za udaremnianie lub utrudnianie kontroli danych o transakcjach płatniczych, które wobec zmiany charakteru tych przepisów winny być zawarte w KKS.
3. Zmiany w ustawie o podatku akcyzowym
Wprowadzenie możliwości zwrotu akcyzy od samochodów osobowych czasowo zarejestrowanych w kraju w celu ich wywozu za granicę:
W aktualnym stanie prawnym przepisy akcyzowe uniemożliwiają zwrot podatku akcyzowego zapłaconego od samochodu osobowego, który został czasowo zarejestrowany w celu wywozu, a następnie został wywieziony poza granice kraju. Zwrot akcyzy przysługuje tylko od samochodów osobowych, które przed wywozem nie były zarejestrowane w kraju. Przyczyną wprowadzanej regulacji jest zmiana dotychczasowej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, która nastąpiła po wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 17.5.2023 r. w sprawie C-105/22, w którym TSUE odróżnił rejestrację czasową pojazdu z urzędu stanowiącą część zwykłego procesu rejestracji, którego celem jest definitywne dopuszczenie pojazdu do ruchu na terytorium danego kraju, od rejestracji czasowej dokonanej na wniosek właściciela samochodu w celu umożliwienia wywozu pojazdu za granicę. Zgodnie z aktualną linią orzeczniczą czasowa rejestracja samochodu osobowego w celu jego przemieszczenia poza granicę kraju nie stanowi przeszkody do uzyskania zwrotu podatku akcyzowego.
Wprowadzenie zwolnienia od akcyzy dla samochodów osobowych podlegających profesjonalnej rejestracji:
Obecne przepisy AkcyzU wymagają, w odniesieniu do samochodów osobowych wykorzystywanych do celów badawczych i prac rozwojowych, które podlegają profesjonalnej rejestracji i są sprowadzane na terytorium kraju zapłaty akcyzy. Proponowana zmiana ma na celu ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej przez podmioty, które prowadzoną działalność badawczo-rozwojową w zakresie testowania nowych rozwiązań technologicznych w samochodach osobowych oraz zwiększenie konkurencyjności motoryzacyjnej branży badawczej w Polsce wobec innych państw.
4. Rozszerzenie upoważnienia dla Ministra Finansów w zakresie schemy JPK CIT i JPK PIT
Przewiduje się dokonanie zmiany w ustawie nowelizującej odnoszących się do podatków dochodowych w zakresie rozszerzenia fakultatywnego upoważnienia ustawowego dla Ministra Finansów do wydania rozporządzenia ograniczającego zakres danych podlegających przekazaniu w formie ustrukturyzowanej (schemy JPK).Obecnie przepisy dają Ministrowi Finansów możliwość określenia w drodze rozporządzenia m.in. podmiotów zwolnionych z obowiązku prowadzenia, np. ksiąg rachunkowych, przy użyciu programów komputerowych i ich przesyłania w formie ustrukturyzowanej. Jednocześnie z uwagi na brzmienie tych regulacji, nie ma możliwości wydania przez Ministra Finansów rozporządzenia zwalniającego podatników z samego przesyłania w formie ustrukturyzowanej całości lub części ksiąg.
Powoduje to, że możliwości korzystnego działania Ministra Finansów są znacznie ograniczone, na co zwracają uwagę podatnicy, którzy podnoszą konieczność dokonania odpowiednich zmian dających Ministrowi Finansów możliwość wprowadzenia w drodze rozporządzenia stosownych regulacji. Zmiana ta będzie zatem korzystna dla podatników.
Źródło: https://www.gov.pl/
Odliczenia od podatku należnego w okresie korzystania ze zwolnienia z VAT
Dla odpowiedzi na pytanie kluczowe znaczenie ma to, że każdy czynny podatnik VAT ma prawo do rozliczania VAT naliczonego zawartego w cenie nabywanych lub importowanych towarów i usług w takim zakresie, w jakim są one wykorzystywane na potrzeby czynności opodatkowanych a nie zwolnionych od VAT. Co istotne, jest to jest podstawowe i jedno z najważniejszych praw czynnego podatnika VAT. Nie zmienia to jednak faktu, iż dla odliczenia zakupy w każdym przypadku muszą być powiązane z czynnościami z prawem do odliczenia i podatnik musi potrafić wykazać, iż faktycznie taki związek istnieje. To w praktyce oznacza, konieczność wykazania w pierwszej kolejności związku zakupu z prowadzoną działalnością opodatkowaną i nie zwolnioną.
Jest to szczególnie ważne gdy podatnik wykonuje zarówno sprzedaż niezwolnioną i zwolnioną od VAT, również gdy zwolnienie miało zastosowanie ze względu na wartość sprzedaży, a podatnik prawo do stosowania takiego zwolnienia utracił.
W obecnym stanie prawnym przepisy normujące zwolnienie tzw. podmiotowe nie regulują zasad odliczenia VAT przy utracie zwolnienia. Nie jest prawnie konieczne sporządzane remanentu czy tym bardziej uzyskiwanie uprzedniej zgody naczelnika urzędu skarbowego na odliczenie.
Jeżeli podatnik wykaże, iż zakupione w okresie stosowania zwolnienia świadczenia są powiązane ze sprzedaż nie zwolnioną, a nie upłynął jeszcze okres do odliczenia VAT (1 + 3 miesiące lub odpowiednio 1 + 2 kwartały) to podatnik dokonuje rozliczenia na zasadzie ogólnej w składanej deklaracji. Gdyby już taki czas do odliczenia minął, wówczas odliczenie może być dokonane przez korektę w trybie art. 91 VATU.
Biorąc pod uwagę daty wskazane w pytaniu można przyjąć, iż w analizowanej sytuacji podatnik dokona odliczenia VAT na zasadzie ogólnej, w bieżących JPK_V7M za sierpień czy kolejne miesiące (pamiętając o zasadzie 1 + 3 miesiące).
