Zwolnienie od VAT a obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych

Od lutego 2026 r., poza przypadkami wskazanymi wprost przez prawodawcę, polscy podatnicy są zobowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych. W okresie do końca marca 2026 r. powinność taka nie spoczywa na tych podatnikach, u których w 2024 r. wartość sprzedaży brutto (z VAT) nie przekroczyła kwoty 200 000 zł.

Oprócz tego, prawodawca wprowadził szereg okoliczności, w których podatnicy nawet do końca 2026 r. nie są zobowiązani do fakturowania ustrukturyzowanego.

Żadna z tych okoliczności nie dotyczy faktu, że podatnik korzysta ze zwolnienia od VAT. Tak więc sam fakt, iż podatnik jest zwolniony od VAT, nie przesądza o braku obowiązku fakturowania ustrukturyzowanego. Oczywiście, tak jak w poprzednich stanach prawnych, sprzedaż zwolniona od VAT nie musi być fakturowana, ale jeżeli nabywca zażąda w ustawowym trzymiesięcznym terminie (od końca miesiąca) faktury, dokument taki musi być wystawiony. Jeżeli w takim przypadku nabywcą jest inny podmiot, niż osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, fakturując sprzedaż, podatnik powinien skorzystać z KSeF.

Gdyby w okresie 1.4.2026 r.–31.12.2026 r. u podatnika takiego miesięczna wartość brutto sprzedaży obligatoryjnie fakturowanej nie przekroczyła kwoty 10 000 zł, wówczas podatnik nie musiałby stosować faktur ustrukturyzowanych. Wyłączenie takiego obowiązku jest aktualne do momentu, w którym w jakimś miesiącu próg 10 000 zł nie zostanie przekroczony, nie dłużej jednak niż do końca 2026 r. Przekroczenie progu oznacza, że od tego momentu już na stałe na podatniku ciąży obowiązek fakturowania ustrukturyzowanego.

Uzyskiwanie zagranicznych dochodów a obowiązek złożenia zeznania podatkowego w Polsce

Zasadą jest, że jeśli polski rezydent podatkowy, czyli osoba, która posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) albo przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli rozlicza w Polsce nie tylko dochody uzyskane w kraju, ale również dochody uzyskanie za granicą. Podatnik ma obowiązek złożyć w Polsce PIT–36 wraz z załącznikiem PIT/ZG.

Istotne jest jednak również to, w jakim kraju podatnik uzyskał dochód i jaką metodę unikania podwójnego opodatkowania przewidziano w umowie zawartej z tym krajem. Może to być metoda wyłączenia z progresją albo metoda proporcjonalnego odliczenia.

W pierwszym przypadku w Polsce zwalnia się z opodatkowania dochód osiągnięty w drugim państwie, jednak ma on wpływ na ustalenie stopy procentowej, według której należy obliczyć podatek od dochodu osiągniętego w Polsce. W takiej sytuacji podatnik ma obowiązek złożyć w Polsce roczne rozliczenie podatkowe, jeśli poza dochodami zagranicznymi osiągnął w Polsce jakieś dochody opodatkowane według skali podatkowej.

W drugim przypadku dochód, który osiągnięty został za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, ale od podatku należnego w kraju odlicza się podatek zapłacony za granicą, przy czym odliczenia dokonuje się do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w innym kraju. W tym przypadku podatnik składa w Polsce roczne rozliczenie podatkowe bez względu na to, czy uzyskał w Polsce inne dochody opodatkowane według skali podatkowej.

Neutralność płciowa nazw stanowisk – obowiązki pracodawcy i wpływ na regulacje wewnętrzne

Zgodnie z art. 18^3ca § 3 ustawy Kodeks pracy (dalej: KP) (wejście w życie 24.12.2025 r.): „Pracodawca zapewnia, aby ogłoszenia o naborze na stanowisko oraz nazwy stanowisk były neutralne pod względem płci, a proces rekrutacyjny przebiegał w sposób niedyskryminujący.”

Pracodawca dysponuje określoną siatką stanowiskową zawartą w regulacjach wewnętrznych lub dokumentacji wewnętrznej, najczęściej w regulaminie wynagradzania, ale także np. w kartach stanowiskowych czy strukturze organizacyjnej. Nie jest do końca jasne, czy zmiana wprowadzona art. 18^3ca KP – dotycząca neutralnych określeń stanowisk – odnosi się wyłącznie do procesu rekrutacji, a konkretnie ogłoszeń. Gramatyka przepisu nie wskazuje na takie zawężenie, natomiast systematyka całego artykułu, obejmująca w poszczególnych ustępach procesy rekrutacyjne, sugeruje, że intencją było odniesienie głównie do tych procesów.

Zarówno treść nowego art. 18^3ca KP, jak i dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/970 z dnia 10.5.2023 r. w sprawie wzmocnienia stosowania zasady równości wynagrodzeń dla kobiet i mężczyzn za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości, poprzez mechanizmy przejrzystości wynagrodzeń i ich egzekwowania (Dz. Urz. UE L Nr 132, str. 21), odnoszą się wprost do ogłoszeń i procesów rekrutacyjnych (zarówno pkt 33 preambuły, jak i art. 5 dyrektywy). W żadnym przepisie kodeksu ani dyrektywy nie nakłada się wprost obowiązku dostosowania wewnętrznych regulacji obowiązujących u pracodawcy do wymogów neutralności płci.

Niezależnie od tego trudno utrzymać sytuację, w której w ogłoszeniach stosowane będą neutralne określenia stanowisk, a w regulacjach wewnętrznych lub dokumentacji funkcjonowałyby inne nazwy stanowisk, najczęściej w formie męskiej. Istotne jest również, że nazewnictwo w aktach wewnętrznych wpływa na faktyczną neutralność w ogłoszeniach. Zgodnie z nowymi przepisami kandydat otrzyma m.in. regulamin wynagradzania, w którym nazwa stanowiska może być przypisana do jednej płci. W związku z tym wprowadzenie zmian w regulaminie wynagradzania, strukturze organizacyjnej i innych regulacjach wewnętrznych jest wskazane.

Umowa o pracę zawierana jest już z konkretną osobą, dlatego nie ma konieczności stosowania nazwy stanowiska neutralnej pod względem płci. Na przykład w przypadku zatrudnienia kobiety na stanowisku „księgowy/księgowa” w umowie może zostać wskazane stanowisko „księgowa”.

Usługi budowlane wykonane na nieruchomości położonej w Niemczech a KSeF

Zgodnie z art. 28e VATU miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia nieruchomości.

W związku z faktem, że nieruchomość, na której prowadzone są prace budowlane, położona jest na terytorium Niemiec, usługa ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Nie zwalnia to jednak polskiego wykonawcy z obowiązku wystawienia faktury dla udokumentowania transakcji, skoro nabywcą tej usługi jest niemiecki przedsiębiorca.

Z uwagi na to, że miejscem świadczenia usług jest terytorium innego państwa członkowskiego, a nabywca nie posiada polskiego NIP ani dostępu do polskiego systemu KSeF, zastosowanie znajduje art. 106gb ust. 4 pkt 1 i 2 VATU. W takiej sytuacji usługodawca ma obowiązek wystawenia faktury w KSeF w formacie XML oraz udostępnienia jej niemieckiemu kontrahentowi w sposób z nim uzgodniony (np. jako plik PDF lub jako wydruk papierowy). Wizualizacja faktury przekazywana poza KSeF musi być opatrzona kodem QR, który umożliwi kontrahentowi i organom podatkowym weryfikację dokumentu w KSeF (art. 106gb ust. 5 VATU).

Warto zaznaczyć, że w okresie 1.4.2026 r.–31.12.2026 r. podatnik, który korzysta ze zwolnienia od VAT w oparciu o art. 113 ust. 1 i 9 VATU, może wystawiać faktury poza KSeF, jeżeli łączna wartość sprzedaży brutto w danym miesiącu nie przekroczy kwoty 10 000 zł. W sytuacji, gdy podatnik przekroczy ten limit, obowiązek wystawiania e–faktur w KSeF powstanie począwszy od momentu wystawienia faktury, którą próg przekroczono.

Udostępnienie adresów e-mail właścicieli lokali przez zarządcę wspólnoty mieszkaniowej

Analiza przedstawionego zagadnienia wymaga odniesienia się do przepisów regulujących funkcjonowanie wspólnot mieszkaniowych oraz norm z zakresu ochrony danych osobowych.

W pierwszej kolejności należy prawidłowo zidentyfikować role poszczególnych podmiotów w procesie przetwarzania danych osobowych. Zgodnie z RODO, administratorem danych osobowych właścicieli lokali jest Wspólnota Mieszkaniowa, reprezentowana przez jej zarząd. To Wspólnota decyduje o celach i sposobach przetwarzania danych.

Z kolei Spółdzielnia Mieszkaniowa, której powierzono zarząd nieruchomością wspólną, pełni w tym układzie funkcję podmiotu przetwarzającego (procesora). Działa ona na zlecenie i w imieniu administratora. Relacje między administratorem a podmiotem przetwarzającym muszą być uregulowane umową powierzenia przetwarzania danych, o której mowa w art. 28 RODO.

Przetwarzanie danych osobowych, w tym ich udostępnianie, jest zgodne z prawem, jeżeli spełniona jest co najmniej jedna z przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 RODO. W analizowanym przypadku zastosowanie znajduje art. 6 ust. 1 lit. c RODO, który stanowi, że przetwarzanie jest legalne, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze.

Obowiązek prawny, o którym mowa powyżej, wynika wprost z art. 32 ust. 1 ustawy o własności lokali. Przepis ten nakłada na zarząd lub zarządcę, któremu powierzono zarząd nieruchomością wspólną, obowiązek zawiadomienia każdego właściciela lokalu o zebraniu ogółu właścicieli. Celem udostępnienia Prezesowi Zarządu Wspólnoty (działającemu w imieniu administratora) adresów e-mail jest właśnie realizacja tego ustawowego obowiązku.

Adresy e-mail, jako dane kontaktowe, są niezbędne do skutecznego i szybkiego poinformowania właścicieli o terminie, miejscu i porządku obrad zebrania. Wykorzystanie poczty elektronicznej do tego celu jest działaniem adekwatnym i proporcjonalnym, mieszczącym się w ramach prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną.

Wspomniany art. 32 ust. 1 ustawy o własności lokali wymaga, aby zawiadomienie nastąpiło „na piśmie”. Zgodnie z art. 78¹ § 1 KC, do zachowania elektronicznej formy czynności prawnej, która jest równoważna formie pisemnej (§ 2), wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci elektronicznej i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Zwykła wiadomość e-mail co do zasady nie spełnia tego wymogu.

Należy jednak zauważyć, że celem przepisu jest zapewnienie, aby informacja o zebraniu dotarła do każdego właściciela w sposób umożliwiający mu zapoznanie się z jej treścią. Jeżeli właściciele lokali w przeszłości udostępnili swoje adresy e-mail do celów kontaktowych ze wspólnotą lub zarządcą, można uznać, że wyrazili co najmniej dorozumianą zgodę na otrzymywanie korespondencji w tej formie. W praktyce taka forma komunikacji jest powszechnie akceptowana jako skuteczny sposób realizacji obowiązku informacyjnego, o ile żaden z właścicieli nie sprzeciwił się jej stosowaniu, żądając korespondencji papierowej.

Reasumując, Spółdzielnia Mieszkaniowa, jako podmiot przetwarzający dane, jest uprawniona, a nawet zobowiązana na podstawie umowy powierzenia, do udostępnienia adresów e-mail właścicieli lokali Prezesowi Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej. Żądanie Prezesa Zarządu jest w pełni uzasadnione, ponieważ zmierza do wykonania ustawowego obowiązku ciążącego na Wspólnocie Mieszkaniowej jako administratorze danych. Przetwarzanie to jest celowe, adekwatne i zgodne z fundamentalnymi zasadami ochrony danych osobowych, gdyż jego podstawę stanowi przepis prawa.

Numer faktury korygującej w KSeF

Zgodnie z art. 106j ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, każda faktura korygująca musi zawierać swój własny numer kolejny oraz datę jej wystawienia. Numer ten jest wykazywany w polu P 2 struktury logicznej i służy do jednoznacznej identyfikacji dokumentu w ramach serii numeracji stosowanej przez sprzedawcę.

Faktura korygująca nie może zatem mieć nadanego takiego samego numeru jak faktura pierwotna. Faktura korygująca „odwołuje się” do faktury pierwotnej nie poprzez przejęcie jej numeru, lecz poprzez wypełnienie dedykowanej sekcji DaneFaKorygowanej. W polach tej sekcji należy podać numer faktury korygowanej (oryginalny numer z pola P 2 faktury pierwotnej) w polu NrFaKorygowanej, datę wystawienia faktury pierwotnej oraz numer KSeF faktury pierwotnej (jeśli został nadany).

W przypadku korygowania nazwy lub adresu odbiorcy, w fakturze korygującej należy wypełnić sekcję Podmiot2 (dane poprawne) oraz opcjonalnie sekcję Podmiot2K, w której wskazuje się pełne dane nabywcy w brzmieniu błędnym, jakie widniało na fakturze korygowanej.

Końcowo warto również zaznaczyć, że system KSeF posiada wbudowany mechanizm blokowania duplikatów. Weryfikuje on unikalność dokumentu na podstawie numeru NIP sprzedawcy, kolejnego numeru faktury (P 2) oraz rodzaju faktury. Próba przesłania dokumentu o numerze identycznym z numerem już istniejącym w systemie powinna skutkować odrzuceniem pliku i błędem 440 „Duplikat faktury”.

Nagana a „wczasy pod gruszą”

Kryteria, od których jest uzależniane przyznawanie ulgowych usług i świadczeń, oraz które wpływają na wysokość dopłat z zfśs, to:

– osoby uprawnionej do korzystania z funduszu świadczeń socjalnych.

Pracodawca nie może ustanowić kryteriów dodatkowych opierających się na przestrzeganiu przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy. Nałożenie kary porządkowej nagany nie może wpływać na ocenę możliwości uzyskania dofinansowania wypoczynku. Byłoby to ustanowienie kryterium opierającego się na jakości wykonywanej pracy, przestrzeganiu obowiązków pracowniczych, które może jak najbardziej wpływać na kwestie wynagrodzeniowe, ale nie na świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Ustalenie wartości kapitału własnego w sytuacji przejścia na pełne księgi rachunkowe

Punktem wyjścia do określenia wartości kapitałów własnych jest inwentarz sporządzony na dzień poprzedzający otwarcie ksiąg, czyli wykaz aktywów i pasywów potwierdzony inwentaryzacją. Otwarcie ksiąg na początek roku obrotowego następuje zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, a wartości wprowadzane do bilansu otwarcia mają wynikać właśnie z prawidłowo sporządzonego i wycenionego inwentarza. Z kolei wyceny poszczególnych składników dokonuje się według zasad określonych w rozdziale 4 ustawy o rachunkowości, w szczególności art. 28 ustawy o rachunkowości.

Dla działalności, która prowadzona jest przez osobę fizyczną, kapitał stanowi różnicę między sumą aktywów, a sumą zobowiązań ustalonych w inwentarzu. Jeżeli natomiast jednostka działa w formule spółki cywilnej osób fizycznych, to wartość kapitału podstawowego powinna wynikać z umowy spółki. Ewentualna różnica między aktywami netto, a tym kapitałem wymaga odrębnego rozliczenia, np. jako rozrachunki ze wspólnikami albo należności od wspólników – zależnie od tego, czy aktywa netto są wyższe, czy niższe od ustalonego kapitału.

Co do struktury kapitału własnego w bilansie otwarcia, w standardowym wzorze bilansu, który określony został w załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości, kapitał własny wykazuje się po stronie pasywów w grupie A „Kapitał (fundusz) własny”. Przepis art. 46 ustawy o rachunkowości odsyła do układu z odpowiedniego załącznika, np. załącznika nr 1 do ustawy o rachunkowości. W praktyce przy pierwszym otwarciu ksiąg, gdy nie ma wyodrębnionych historycznie takich pozycji jak kapitał zapasowy czy rezerwowy, zasadnicza kwota kapitału własnego trafia – co do zasady – do pozycji A.I. „Kapitał (fundusz) podstawowy”. U przedsiębiorcy (osoby fizycznej) odpowiada ona ekonomicznie kapitałowi właściciela, a w spółce cywilnej osób fizycznych – kapitałowi wynikającemu z umowy spółki.

Przy otwarciu ksiąg rachunkowych nie wykazuje się odrębnie „Zysku z lat ubiegłych” tylko dlatego, że działalność osiągała dodatnie wyniki w poprzednich latach, ponieważ jednostka nie prowadziła ksiąg rachunkowych, więc nie miała bilansowo wyodrębnionej pozycji „Zysk (strata) z lat ubiegłych”. Wyniki wcześniejszej działalności są ekonomicznie już ujęte w stanie majątku netto na dzień otwarcia ksiąg. Dlatego właśnie w działalności osoby fizycznej (spółki cywilnej osób fizycznych) są one (zyski z lat ubiegłych) już zawarte w ustalonym na podstawie inwentarza kapitale właściciela (kapitale wspólników), a nie wykazywane osobno jako odrębna pozycja pasywów.

Prowadzenie rejestru prac z narażeniem na substancje rakotwórcze i mutagenne

Sposób prowadzenia rejestru prac, o których mowa w zapytaniu, określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy (Dz.U. z 2024 r. poz. 1126).

Wzór przedmiotowego rejestru można pobrać z poniższej strony internetowej (dostęp w dniu 15.3.2026 r.): https://www.gov.pl/attachment/9130aa58-e744-4078-b380-717ff3a5b9c4

Przywołane rozporządzenie nakłada następujące obowiązki na pracodawców zatrudniających pracowników w warunkach narażenia na działanie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym:

1) wykonywanie pomiarów tych substancji chemicznych, mieszanin lub czynników, w trybie i z częstotliwością określonymi w przepisach rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (zob. § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

2) dążenie do zastąpienia niebezpiecznych substancji oraz procesów, jeśli jest to technicznie możliwe, mniej szkodliwymi rozwiązaniami, a w razie braku takiej możliwości – dążenie do ograniczenia do minimum zagrożenia związanego z narażeniem pracowników na działanie niebezpiecznych substancji oraz procesów (zob. § 4 ust. 2–5 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

3) prowadzenie rejestru prac, których wykonywanie powoduje konieczność pozostawania w kontakcie z substancjami chemicznymi, ich mieszaninami, czynnikami lub procesami technologicznymi o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym (zob. § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

4) prowadzenie rejestru pracowników zatrudnionych przy pracach w omawianych warunkach (zob. § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

5) przeprowadzanie okresowych szkoleń pracowników w zakresie:

a) ryzyka dla zdrowia, jakie wynika z oceny narażenia na działanie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym, i dodatkowego ryzyka, które wynika z palenia tytoniu, oraz w zakresie środków ostrożności, które powinny być podejmowane w celu ograniczenia tego narażenia,

b) wymagań higienicznych, które powinny być spełnione w celu ograniczenia narażenia na działanie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym,

c) konieczności używania środków ochrony indywidualnej, w tym odzieży ochronnej,

d) działań zapobiegających wypadkom oraz działań, które powinni podjąć pracownicy, w tym pracownicy pełniący obowiązki ratownicze, podczas działań ratowniczych oraz wypadków (zob. § 11 pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

6) kontrola zdrowia pracownika na zasadach określonych w ustawie o służbie medycyny pracy oraz rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy, w związku z narażeniem ich na działanie omawianych czynników (zob. § 11 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

7) obowiązki informacyjne względem pracowników świadczących pracę w narażeniu na analizowane czynniki (zob. § 11 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy);

8) przekazywanie informacji o substancjach chemicznych, ich mieszaninach, czynnikach lub procesach technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym właściwemu państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu oraz właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy – niezwłocznie po rozpoczęciu działalności oraz corocznie, w terminie do dnia 15 stycznia za rok poprzedni, albo na ich wniosek, na druku według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26.7.2024 r. w sprawie substancji chemicznych, ich mieszanin, czynników lub procesów technologicznych o działaniu rakotwórczym, mutagennym lub reprotoksycznym w środowisku pracy.

Pełnienie przez członka zarządu jednoosobowej spółki z o.o. funkcji prokurenta

Zgodnie z art. 109² § 2 Kodeksu cywilnego prokurentem może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Z przepisu tego nie wynika zakaz pełnienia tej funkcji przez udziałowca czy prezesa zarządu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że członek zarządu spółki z o.o., uprawniony według umowy spółki do jej reprezentowania łącznie z drugim członkiem zarządu, może być ustanowiony pełnomocnikiem do czynności określonego rodzaju (por. uchwała SN z 24.4.2014 r., III CZP 17/14, Legalis).

Autor uważa, że nie jest możliwe, aby prezes zarządu był jednocześnie prokurentem (prokura jest rodzajem ogólnego pełnomocnictwa). Jednoosobowy zarząd działa za spółkę, reprezentuje spółkę na zewnątrz. Nie ma formalnych przeciwskazań, aby jedna i ta sama osoba godziła równocześnie status współreprezentanta spółki jako członka zarządu oraz pełnomocnika (prokurenta) spółki, ale w przypadku jednoosobowego zarządu tak naprawdę prezes sam sobie musiałby udzielić prokury. W postanowieniu SN z 24.7.2013 r. (III CNP 1/13, Legalis) wskazano, że:

Przepis art. 203¹ KSH stanowi, że uchwała wspólnika może ustalać zasady wynagradzania członków zarządu, w tym maksymalną wysokość wynagrodzenia, przyznawanie prawa do świadczeń dodatkowych lub maksymalną wartość takich świadczeń.

W spółce jednoosobowej jedyny wspólnik wykonuje wszystkie uprawnienia przysługujące zgromadzeniu wspólników. W orzecznictwie wskazuje się, że art. 244 Kodeksu spółek handlowych stanowiący, że wspólnik nie może ani osobiście, ani przez pełnomocnika, ani jako pełnomocnik innej osoby głosować przy powzięciu uchwał dotyczących jego odpowiedzialności wobec spółki z jakiegokolwiek tytułu, w tym udzielenia absolutorium, zwolnienia z zobowiązania wobec spółki oraz sporu między nim a spółką, nie dotyczy przyznania wynagrodzenia członkom zarządu będącym zarazem wspólnikami (wyr. SA w Szczecinie z 28.10.2014 r., I ACa 463/14, Legalis). W związku z tym przyjmuje się, że wspólnik jednoosobowej spółki z o.o., który jednocześnie jest członkiem zarządu, może otrzymywać wynagrodzenie z tytułu powołania do zarządu.