Autor uważa, że zakup robota kuchennego nie ma związku ani z osiąganiem przychodów, ani z zabezpieczeniem źródła przychodów w działalności prowadzonej przez pośrednika nieruchomości.
Aby podatnik mógł uznać konkretny wydatek za koszt podatkowy, niezbędne jest spełnienie dwóch warunków. Po pierwsze, musi on być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT), a po drugie – nie może być wymieniony w katalogu negatywnym, zamieszczonym w art. 23 ustawy o PIT.
Zaczynając od końca należy stwierdzić, że ani sam robot kuchenny, ani inne urządzenia wielofunkcyjne o podobnym przeznaczeniu nie zostały przez ustawodawcę wykluczone z możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych. Oznacza to, że w zależności od profilu prowadzonej działalności, takie zaliczenie może okazać się możliwe. Zdaniem Autora nie jest tak w przypadku działalności prowadzonej przez pośrednika nieruchomości. Trudno bowiem dopatrywać się związku pomiędzy uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości, a serwowaniem podczas prezentacji nieruchomości napojów przygotowanych przy użyciu robota kuchennego. O ile taki wydatek można by uznać za celowy i racjonalny w restauracji, barze, kawiarni, czy nawet w przypadku influencera kulinarnego, o tyle trudno jest obronić argument, zgodnie z którym w przypadku zakupu nieruchomości, potencjalni kupcy podejmą ostateczną decyzję o dokonaniu zakupu (a tym samym wygenerowaniu przychodu u pośrednika) dzięki temu, że wypili sok przygotowany przy użyciu robota kuchennego.
