Stanowisko CNIL w kwestii systemów monitorujących zakażonych COVID-19
W związku z działaniami podejmowanymi przez francuski rząd w celu stopniowego wychodzenia ze „stanu zamknięcia” utworzone zostały pliki SI-DEP oraz Covid. Mają one za zadanie identyfikację osób zarażonych, potencjalnie zarażonych koronawirusem, a także łańcuchów skażenia. Służyć ma to nadzorowi epidemiologicznemu oraz zapewnieniu opieki zdrowotnej i wsparcia dla osób zarażonych. W ramach wspomnianych plików przetwarzane będą dane dotyczące tożsamości osób, zakwaterowania, udziału w zgromadzeniach oraz stanu zdrowia.
CNIL zwrócił uwagę na konieczność zachowania wyjątkowej czujności w trakcie przetwarzania danych dotyczących zdrowia oraz życia prywatnego. Zwrócił się również o doprecyzowanie kwestii zakresu danych, do których dostęp będą posiadać poszczególne grupy użytkowników systemu opieki zdrowotnej.
Organ wezwał również do przekazania przez badaczy wyników ankiety dot. omawianych plików. Zaznacza przy tym konieczność przygotowania specjalnych szkoleń dla lekarzy, pracowników laboratoriów oraz służby zdrowia oraz innych osób korzystających z baz danych w celu zapewnienia możliwości wykrywania oraz karania nadużyć.
Szczegółowej weryfikacji muszą zostać również poddane okresy retencji zbieranych danych. Ustawa z dnia 11 maja 2020 r. zapewnia ograniczenie okresu przechowywania takich danych w systemie do 3 miesięcy od ich zebrania. CNIL wskazał także, że projekt uniemożliwia wyrażenie sprzeciwu. Wyjątkiem jest sytuacja „pacjenta 0”, który ma możliwość m.in. nieujawnienia nazwiska kontaktom.
CNIL zapewnił również o tym, że w pierwszych tygodniach po wdrożeniu przeprowadzi jego kontrolę oraz, że system poddany będzie ścisłemu monitoringowi.
Źródło:
https://www.cnil.fr/en/lifting-lockdown-cnils-opinion-draft-decree-governing-information-systems-implemented-monitor-covid
MR: CEIDG – od miesiąca rośnie liczba aktywnych firm
Jak czytamy na stronie: https://www.gov.pl/web/rozwoj/ceidg–-od-miesiaca-rosnie-liczba-aktywnych-firm
Majowe dane z CEIDG – kontynuacja trendu z kwietnia
CEIDG to rejestr firm, w którym codziennie wprowadzane są przez przedsiębiorców zmiany, m.in. dot. zawieszenia działalności gospodarczej – z datą wsteczną – lub uruchomienia działalności gospodarczej z datą przyszłą.
Z danych CEIDG wynika, że w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 11 marca 2020 r., czyli do dnia ogłoszenia w Polsce stanu epidemicznego, liczba aktywnych działalności gospodarczych w naszym kraju wzrosła z 2,40 mln do 2,47 mln.
Natomiast w okresie 11 marca – 12 maja 2020 r. zmniejszyła się ona o zaledwie 0,89%, co przekłada się na 21,9 tys. działalności gospodarczych mniej. Obecnie wynosi ona 2,456 mln aktywnych działalności. Aktualna liczba aktywnych działalności gospodarczych jest więc bardzo zbliżona do tej z początku 2020 r. – w dniach 1-2 stycznia mieliśmy 2,460 mln firm, które prowadziły własną działalność gospodarczą. Pierwsze majowe dane, pochodzące z CEIDG, potwierdzają zatem optymistyczne informacje z ostatnich tygodni kwietnia.
Równocześnie w dniach 11 marca – 12 kwietnia mieliśmy do czynienia ze wzrostem odsetka zawieszeń o 9,9% (z poziomu 440,8 tys. do 484,5 tys.). Natomiast w dniach 12 kwietnia – 12 maja liczba zawieszonych firm spadła do 470 tys.
Na czym polega zawieszenie działalności gospodarczej
Zawieszenie działalności gospodarczej zapobiega wpadnięciu przez firmę w pętlę kłopotów i jej upadkowi. To opcja dla firm dotkniętych sytuacją losową, taką właśnie jak np. obecna pandemia koronawirusa czy też choroba albo wyjazd za granicę. Przyczyną zawieszenia działalności może być również jej sezonowy charakter. Przedsiębiorcy prowadzący działalność sezonową korzystają z tej możliwości szczególnie chętnie. Można po nią sięgnąć w każdej chwili. Zgodnie z przepisami działalność gospodarczą można zawiesić również z datą wsteczną bądź przyszłą.
W trakcie zawieszenia działalności gospodarczej przedsiębiorca zwolniony jest z:
- płatności składek ZUS,
- zaliczek na podatek dochodowy,
- nie musi też składać deklaracji ZUS, ani VAT.
Co ważne, przepisy pozwalają na wznowienie działalności gospodarczej w każdym momencie. Po zakończeniu trwającej obecnie epidemii koronawirusa, przedsiębiorcy będą zatem mogli bez problemu wrócić do prowadzenia swoich firm.
Kto i na jakich warunkach może zawiesić działalność gospodarczą
Z zawieszenia mogą skorzystać:
- przedsiębiorcy, który nie zatrudniają pracowników;
- dzięki Konstytucji Biznesu, także przedsiębiorcy, których pracownicy przebywają na urlopie macierzyńskim lub wychowawczym.
W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może prowadzić firmy, a także osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Może natomiast:
- wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
- przyjmować należności (jest też obowiązany regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej);
- osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.
źródło: www.gov.pl
Gazociąg międzysystemowy – zmiany w Prawie energetycznym!
Zmiany wprowadzono przede wszystkim do ustawy z 10.4.1997 r. – Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 833; dalej: PrEnerg). Zmieniono definicję gazociągu międzysystemowego, którym po zmianie jest gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę RP, mający na celu połączenie systemów przesyłowych państw członkowskich UE lub państw członkowskich EOG, i dodano pkt b – lub łączący system przesyłowy z infrastrukturą gazową państwa innego niż wymienione wyżej.
Jak wynika z art. 9c ust. 13 i 14 PrEnerg, operator systemu przesyłowego gazowego albo operator systemu połączonego gazowego:
- może zawrzeć umowę dotyczącą eksploatacji gazociągu międzysystemowego w zakresie, w jakim umowa ta jest zgodna z przepisami PrEnerg i decyzjami Prezesa URE wydanymi w stosunku do tego operatora;
- przekazuje Prezesowi URE informację o zawarciu i każdorazowej zmianie takiej umowy oraz kopię tej umowy lub jej każdorazowej zmiany, w ciągu 14 dni od dnia zawarcia tej umowy lub dokonania jej zmiany.
Prezes URE, w sprawach dotyczących gazociągu międzysystemowego, w tym eksploatacji tego gazociągu, może współpracować z organami do spraw regulacji gospodarki paliwami i energią lub innymi właściwymi organami państwa innego niż państwo członkowskie UE lub państwo członkowskie EOG, których infrastruktura gazowa jest połączona tym gazociągiem z systemem przesyłowym, w celu zapewnienia spójnego stosowania prawa unijnego i zapobieżenia zakłóceniom konkurencji na wewnętrznym rynku gazu ziemnego oraz negatywnemu wpływowi tego gazociągu na bezpieczeństwo dostaw gazu ziemnego w UE. Przed podjęciem takiej współpracy dotyczącej gazociągu międzysystemowego, który znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego UE lub państwa członkowskiego EOG, Prezes URE konsultuje się z organami regulacyjnymi tego państwa (art. 15f ust. 3 i 4 PrEnerg).
W przypadku gazociągu międzysystemowego łączącego system przesyłowy z infrastrukturą gazową państwa innego niż należące do UE lub EOG, którego pierwszy punkt połączenia znajduje się na terytorium RP oraz którego budowę ukończono do 23.5.2019 r. i do którego przed 13.5.2020 r.:
1) nie miały zastosowania przepisy prawa UE,
2) nie stosowało się obowiązków:
a) świadczenia usług, o których mowa w art. 4 ust. 2 PrEnerg (chodzi o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, na zasadach i w zakresie określonym w ustawie),
b) przedkładania taryf do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47 ust. 1 PrEnerg (chodzi o taryfy dla paliw gazowych i energii, które podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE),
c) spełniania kryteriów niezależności, o których mowa w art. 9d ust. 1a PrEnerg (chodzi o wymienione w tym przepisie kryteria zapewnienia niezależności operatora systemu przesyłowego oraz operatora systemu połączonego),
d) o których mowa w art. 9h–9h2 PrEnerg (m.in. wyznaczenie operatora systemu, uwzględnianie certyfikatu niezależności, przyznanie lub odmowa przyznania certyfikatu niezależności)
– Prezes URE, na uzasadniony wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, po uzyskaniu opinii ministra właściwego do spraw energii, może zwolnić to przedsiębiorstwo z wykonywania obowiązków, o których mowa w pkt 2.
Takiego zwolnienia można udzielić na czas określony, nie dłuższy niż 20 lat, jeżeli spełniono łącznie warunki określone w art. 3 ust. 2 nowelizacji.
Zmiany w zakresie maksymalnych wartości energii elektrycznej z wysokiej kogeneracji
Zmiany wprowadzono do rozporządzenia Ministra Energii z 21.8.2019 r. w sprawie maksymalnej ilości i wartości energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji objętej wsparciem oraz jednostkowych wysokości premii gwarantowanej w roku 2019 oraz 2020 (Dz.U. z 2019 r. poz. 1671).
Z nowelizacji wynika, że maksymalna:
- ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną, w 2020 r. wynosi 26.300.000 MWh, a przed zmianą: 24.000.000 MWh;
- wartość premii kogeneracyjnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt. 1, w 2020 r. wynosi 4.862.860.000 zł, w tym w odniesieniu do wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji zlokalizowanych poza terytorium RP – 243.143.000 zł, a przed zmianą było to odpowiednio: 4.147.860.000 zł i 207.393.000 zł;
- ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, której sprzedaż może zostać objęta premią kogeneracyjną indywidualną, w 2020 r. wynosi 72.000.000 MWh, a przed zmianą: 36.000.000 MWh;
- wartość premii kogeneracyjnej indywidualnej wynikającej z ilości energii, o której mowa w pkt. 3, w 2020 r. wynosi 8.652.483.000 zł, a przed zmianą: 4.355.253.000 zł.
EROD: egzekwowanie RODO należy do krajowych organów nadzorczych
W nawiązaniu do przekazywanych opinii publicznej relacji z działań unijnych instytucji ochrony danych osobowych w związku z rozpatrywaniem sprawy przekazania danych osobowych przez Ministerstwo Cyfryzacji RP z rejestru PESEL operatorowi wyznaczonemu (Poczta Polska S.A) związanych z organizacją wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych przedstawia swoje stanowisko w sprawie.
Prezes UODO negatywnie ocenia próby wykorzystania działalności unijnych instytucji ochrony danych osobowych do bieżącej walki politycznej, jaka ma miejsce w Polsce w związku z organizacją wyborów prezydenckich w okresie ogłoszonego na terytorium RP stanu epidemii. Takie działania godzą w powagę unijnych organów ochrony danych osobowych i wiarygodność systemu ochrony danych osobowych, którego Prezes UODO jest częścią.
Prezes UODO stanowczo sprzeciwia się próbom podważania niezależności polskiego organu nadzorczego poprzez działania polityków występujących do unijnych instytucji ochrony danych osobowych o podjęcie interwencji wymierzonej w proces stosowania prawa o ochronie danych osobowych w Rzeczpospolitej Polskiej.
Jednocześnie w związku z tymi działaniami w mediach elektronicznych pojawiły się treści sugerujące podległość polskiego organu ochrony danych osobowych unijnym organom ochrony danych osobowych lub wprost wskazujące na nadrzędność tych organów nad polskim organem nadzorczym w procesie stosowania prawa w RP – co jest nieprawdą. Użycie zwrotu „interwencja”, mogło wywoływać mylne wrażenie co do kompetencji unijnych organów ochrony danych osobowych w zakresie stosowania przepisów RODO do przetwarzania danych osobowych w państwach członkowskich
Powyższe działania prowadzą do prób podważania niezależności polskiego organu ochrony danych osobowych jakim jest Prezes UODO poprzez możliwość wywołania mylnego wrażenia w opinii publicznej o istnieniu stosunku nadrzędności unijnych instytucji ochrony danych osobowych nad polskim organem ochrony danych osobowych w procesie stosowania prawa, a także mogą wprowadzać w błąd dziennikarzy relacjonujących wydarzenia na krajowej i europejskiej scenie politycznej. Tymczasem Prezes UODO zasiada w Europejskiej Radzie Ochrony Danych Osobowych, jest jej częścią, stale współpracuje z jej członkami i uczestniczy w podejmowaniu decyzji.
Prezes przedstawia swoje stanowisko w związku z następującym stanem faktycznym:
- Pismem z dnia 28 kwietnia 2020 r. posłowie do Parlamentu Europejskiego Andrzej Halicki i Roberta Metsola wystąpili do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych Osobowych Wojciecha Wiewiórowskiego w sprawie „przekazania danych osobowych przez Ministerstwo Cyfryzacji RP z rejestru PESEL wyznaczonemu Operatorowi (Poczta Polska S.A) w związku z realizacją zadań związanych z organizacją wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej”.
- EIOD Wojciech Wiewiórowski pismem z dnia 29 kwietnia 2020 r. zwrócił się do Europejskiej Rady Ochrony Danych Osobowych o pilne rozpatrzenie sprawy przedstawionej w liście europosłów na najbliższym posiedzeniu plenarnym tego organu.
- Sekretariat EROD, którego obsługę zapewnia Europejski Inspektor Ochrony Danych Osobowych – Wojciech Wiewiórowski, w dniu 30 kwietnia 2020 r. w niezrozumiałym trybie podjął działania w sprawie przygotowania odpowiedzi na list posłów do PE poprzez rozesłanie do członków EROD sporządzonego przez ten sekretariat projektu odpowiedzi na list europosłów, czyniąc wyjątek od ogólnej zasady powierzania sporządzenia projektu odpowiedzi grupom eksperckim.
- Przygotowany projekt odpowiedzi na list europosłów został rozesłany przez sekretariat do członków EROD wraz z krótkim podsumowaniem sytuacji w Polsce.
W ocenie Prezesa UODO takie podsumowanie sytuacji w Polsce było niedopuszczalne, bowiem informacje w nim zawarte wprowadzały członków EROD w błąd, nie przedstawiając wszystkich okoliczności, które są istotne dla przygotowania odpowiedzi EROD do posłów. W przesłanym „podsumowaniu sytuacji w Polsce”, szczególnie rażące było stwierdzenie, że wybory w Polsce przeprowadza rząd wraz z Pocztą Polską, gdyż zgodnie z polskim prawem uprawnionym jedynym organem jest Państwowa Komisja Wyborcza, która jest stałym najwyższym organem wyborczym właściwym w sprawach przeprowadzania wyborów i referendów.
W ocenie Prezesa Urzędu wprowadzony tryb procedowania mógł utrudnić rzeczywistą ocenę sytuacji, a co za tym idzie narazić EROD na zarzut braku obiektywizmu, a ostatecznie utrudnić ocenę dokonywaną przez polski organ w ramach prowadzonych postępowań.
Także niedopuszczalne w ocenie Prezesa Urzędu było przedstawienie przez Sekretariat EROD informacji dotyczących sytuacji w Polsce bez konsultacji z Urzędem Ochrony Danych Osobowych, co jest normalną praktyką w tego typu sprawach rozpatrywanych przez EROD. Jednocześnie nie istniały okoliczności, które by wymuszały takie działania, gdyż stanowisko, jakie miała zająć EROD, nie mogło mieć wpływu na to, czy wybory prezydenckie w Polsce w trybie korespondencyjnym mogą się odbyć, czy też nie. Zdaniem Prezesa UODO odpowiedź dla posłów powinna być przygotowana w zwyczajnym trybie, zgodnie z ogólną zasadą powierzenia grupom eksperckim sporządzenia odpowiedzi, a nie w drodze wyjątku od tej zasady poprzez przygotowanie projektu odpowiedzi Rady przez Sekretariat.
Na posiedzeniu plenarnym EROD w dniu 5 maja, przedstawiciel UODO zaprezentował stanowisko Prezesa UODO i złożył wniosek o przeprowadzenie dyskusji umożliwiającej Prezesowi UODO przedstawienie pozostałym członkom EROD szczegółowych informacji.
W związku z wnioskiem UODO o przeprowadzeniu dyskusji, członkowie EROD zgłosili szereg uwag do zaproponowanego przez Przewodniczącą EROD projektu odpowiedzi na list posłów. Zwrócono uwagę przede wszystkim na potrzebę przestrzegania kompetencji EROD i udzielenia możliwego wsparcia Prezesowi UODO, jako organowi właściwemu do zajmowania się przedmiotową sprawą. Dyskusja została przedłużona o kolejne spotkania, w trakcie których przedstawiciel Prezesa UODO przedstawił szczegóły dotyczące stanu prawnego.
Po dyskusjach w dniu 8 maja członkowie EROD ustalili ostateczną treść listu stanowiącego odpowiedź na list europosłów z dnia 28 kwietnia 2020 r. do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych Osobowych Wojciecha Wiewiórowskiego. W jego treści EROD podkreśliła, że to organy nadzorcze ochrony danych są odpowiedzialne za monitorowanie i, jeśli jest to niezbędne, egzekwowanie stosowania zasad ochrony danych w kontekście wyborów i kampanii politycznych, takich jak zasady zgodności z prawem, przejrzystości, ograniczenia celu, proporcjonalności i bezpieczeństwa, a także za wykonywanie praw osób, których dane dotyczą.
Treść listu jest dostępna na stronie internetowej EROD
https://edpb.europa.eu/our-work-tools/our-documents/letters/edpb-response-meps-roberta-metsola-andrzej-halicki-regarding_en
Ponadto EROD w komunikacie zamieszczonym na oficjalnej stronie tej instytucji odnosząc się do sprawy zainicjowanej listem europosłów podkreśliła, że egzekwowanie RODO należy do krajowych organów nadzorczych. EROD nie jest samo w sobie organem nadzorującym ochronę danych i jako taki nie ma takich samych kompetencji, zadań i uprawnień jak krajowe organy nadzorcze. W pierwszej kolejności ocena domniemanych naruszeń RODO należy do kompetencji odpowiedzialnego i niezależnego krajowego organu nadzorczego.
Treść komunikatu jest dostępna na stronie internetowej EROD
https://edpb.europa.eu/news/news/2020/edpb-adopts-letter-polish-presidential-elections-data-disclosure-discusses-recent_pl
Należy także podkreślić, iż kwestia oceny legalności wykorzystania danych z rejestru PESEL pozostaje poza kompetencją Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, który jest niezależnym organem nadzorczym odpowiedzialnym za monitorowanie przetwarzania danych osobowych przez instytucje i organy Unii Europejskiej.
Prezes UODO jest dalece zaniepokojony próbami ingerencji w jego niezależność i wykorzystywaniem kwestii ochrony danych osobowych do bieżącej walki politycznej, zarówno w Polsce jak i na arenie międzynarodowej.
Ochrona danych to niezwykle istotna kwestia związana z prawami człowieka, ochroną jego godności i prywatności. Próbą włączenia jej w doraźną walkę polityczną nie tylko nie sprzyja jej rozwojowi ale w dłuższej perspektywie czasu może mieć dramatyczne skutki dla całej wspólnoty europejskiej i jej obywateli. Dlatego Prezes UODO apeluje, aby uszanować jego suwerenne decyzje, mieć na uwadze że Urząd nie stanowi prawa ani nie ma także inicjatywy ustawodawczej. Natomiast w granicach tego prawa w kontekście obowiązującego RODO musi się poruszać. Silny i niezależny organ nadzorczy jest podstawą demokratycznego państwa, dlatego Prezes UODO dziękuje Europejskiej Radzie Ochrony Danych Osobowych za zajęcie stanowiska, zgodnego z tym duchem.
Źródło: https://uodo.gov.pl/pl/138/1522
MR: Już ponad 8,27 mld zł trafiło do przedsiębiorców dzięki tarczy antykryzysowej
Informacja ze strony https://www.gov.pl/web/rozwoj/juz-ponad-694-mld-zl-trafilo-do-przedsiebiorcow-dzieki-tarczy-antykryzysowej:
Z tarczy antykryzysowej przyznano już m.in.:
- 521 595 mikropożyczek dla przedsiębiorców na łączną kwotę ponad 2 599 536 041 zł (stan na 13.05.2020);
- na ochronę miejsc pracy z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przyznano 2 847 226 111 zł (stan na 13.05.2020);
- 318 899 świadczeń postojowych dla samozatrudnionych i zleceniobiorców z ZUS na łączną kwotę 642 469 880 zł (stan na 13.05.2020);
- 583 231 740 zł na dofinansowania wynagrodzeń pracowników dla MMŚP z Europejskiego Funduszu Społecznego (stan na 13.05.2020);
- zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za okres marzec – maj 2020 r. na kwotę w sumie 1 mld 600 000 000 mln zł (stan na 13.05.2020).
Do ZUS i urzędów pracy wpłynęło 3 749 109 wniosków o skorzystanie z oferowanych przez tarczę rozwiązań, w tym:
- 24 641 – dot. dofinansowania do wynagrodzeń w okresie przestoju ekonomicznego, dofinansowania do wynagrodzeń w okresie obniżonego wymiaru czasu pracy;
- 1 013 750 – dot. pożyczki dla mikroprzedsiębiorców;
- 116 593 – dot. dofinansowania wynagrodzeń pracowników dla MMŚP z Europejskiego Funduszu Społecznego;
- 750 602 – dot. świadczenia postojowego dla osób prowadzących działalność gospodarczą;
- 149 352 – dot. świadczenia postojowego dla umów cywilnoprawnych;
- 59 368 – dot. odroczenia lub rozłożenia składek ZUS bez opłat;
- 1 634 803 – dot. zwolnienia ze składek do ZUS za marzec – maj 2020 r.
Dane te pokazują, że rozwiązania pomocowe zawarte w tarczy antykryzysowej spotkały się już z bardzo dużym zainteresowaniem ze strony przedsiębiorstw.
Tarcza koncentruje się na zapewnieniu bezpieczeństwa pracowników oraz zachowaniu płynności i ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstw. Przyjęliśmy w niej rozwiązania, które w naszej ocenie są najbardziej potrzebne dla utrzymania potencjału polskiej gospodarki na tym etapie walki z gospodarczymi konsekwencjami pandemii.
Dofinansowanie miejsc pracy na postojowym lub w obniżonym wymiarze czasu pracy pozwala firmie zredukować koszty pracy od 60% do nawet 75%, co jest bardziej opłacalne niż ponoszenie kosztów zwolnień pracowników, a w przyszłości szkoleń i rekrutacji.
Jesteśmy w ciągłym w kontakcie z przedstawicielami branż, organizacji pracodawców, poszczególnych firm. Zgłaszane propozycje uzupełnień i modyfikacji są analizowane i konsultowane. Rząd na bieżąco, elastycznie reaguje na dynamicznie zmieniającą się sytuację.
Źródło: www.gov.pl
Rozpowszechnianie audycji dotyczących powszechnego spisu powszechnego mieszkań i ludności
W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 837 opublikowano rozporządzenie Rady Ministrów z 24.4.2020 r. w sprawie szczegółowych warunków i sposobu rozpowszechniania audycji popularyzujących narodowy spis powszechny ludności i mieszkań w 2021 r.
Zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z 9.8.2019 r. narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2021 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1775; dalej: SpisPowszU), w terminie od 1.1.2021 r. do 31.3.2021 r. oraz w trakcie trwania spisu powszechnego Telewizja Polska – Spółka Akcyjna (TP SA) oraz Polskie Radio – Spółka Akcyjna (PR SA) i spółki radiofonii regionalnej, wypełniając swoją misję publiczną zgodnie z przepisami o radiofonii i telewizji, mają obowiązek nieodpłatnie rozpowszechniać, w programach ogólnokrajowych i regionalnych, audycji informacyjnych, edukacyjnych i promocyjnych, popularyzujących spis powszechny.
Łączny czas rozpowszechniania takich audycji wynosi 200 godzin czasu antenowego (art. 41 ust. 1 SpisPowszU).
|
W terminie od 1.1.2021 r. do 31.3.2021 r. czas rozpowszechniania audycji w poszczególnych miesiącach wynosi: |
|
|
styczeń 2021 r. |
18 godzin, w tym:
|
|
luty 2021 r. |
22 godziny, w tym:
|
|
marzec 2021 r. |
43 godziny, w tym:
|
|
kwiecień 2021 r. |
53 godziny, w tym:
|
|
maj 2021 r. |
42 godziny, w tym:
|
|
czerwiec 2021 r. |
22 godziny, w tym:
|
Audycje są rozpowszechniane w godzinach:
- 6.30–9.00 i 18.00–22.00 – w przypadku audycji w ogólnokrajowych programach telewizyjnych rozpowszechnianych przez TP SA i regionalnych programach telewizyjnych rozpowszechnianych przez terenowe oddziały TP SA;
- 6.00–10.00 i 12.00–19.00 – w przypadku audycji w ogólnokrajowych programach radiowych rozpowszechnianych przez PR SA i programach radiowych rozpowszechnianych przez spółki radiofonii regionalnej.
Pracownik i pracodawca w czasie epidemii – obowiązki
Praca zdalna
Przyjęta przez rząd tarcza antykryzysowa zawiera zapisy odnoszące się do tzw. pracy zdalnej, czyli pracy świadczonej poza miejscem jej stałego wykonywania. W świetle nowych przepisów pracodawca może (ale nie musi) nakazać swoim pracownikom przejście na system zdalny, a pracownik nie może odmówić. Przepisy nie mówią jednak o formie, w jakiej ma nastąpić to polecenie, dlatego pracownik powinien przyjąć każdą z nich – zarówno telefoniczną, ustną jak i e-mailową. Istotne jest również to, że pracodawca może powierzyć wykonywanie pracy zdalnej także w innym miejscu niż dom pracownika.
Ustawa nie definiuje jednak szczegółów związanych z wykonywaniem pracy zdalnej. Do ustalenia pomiędzy pracodawcą i podwładnymi są: dokumentacja pracy zdalnej oraz kwestie związane np. z potwierdzaniem obecności w pracy. Natomiast godziny rozpoczynania i kończenia pracy przez pracownika powinny być takie same jak dotychczas, tj. wynikające z obowiązujących u pracodawcy przepisów wewnątrzzakładowych (np. regulaminu pracy). W specustawie nie została również opisana minimalna lub maksymalna długość świadczenia pracy w systemie zdalnym, dlatego może być ona wydłużana lub skracana w zależności od decyzji przełożonych – jednakże przepis z tarczy przewidujący pracę zdalna traci moc po upływie 180 dni liczonych od dnia 8 marca br. Zatem praca zdalna stosowana na podstawie tej ustawy nie powinna wykraczać poza dzień 4 września br.
Natomiast z punktu widzenia pracownika ważne jest, że powyższe zapisy nie wpływają na wysokość wynagrodzenia.
Urlop podczas epidemii
Prawo reguluje zasady wykorzystywania urlopu wypoczynkowego przez pracownika. Zgodnie z art. 161 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu wypoczynkowego w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo. Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów (art. 163 § 1 Kodeksu pracy). Plan taki ustala pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Pracodawca nie ustala planu urlopów, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wyraziła na to zgodę. Dotyczy to także pracodawcy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa. W takich przypadkach pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z pracownikiem, biorąc pod uwagę wniosek pracownika i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy.
Natomiast w przypadku zaległego urlopu wypoczynkowego, który nie został wykorzystany do 30 września następnego roku kalendarzowego, pracodawca ma prawo wysłać pracownika na zaległy urlop – nawet bez jego zgody – także np. w okresie zagrożenia koronawirusem.
Obowiązek informacyjny wobec pracownika
Obowiązek informacyjny o ryzyku zawodowym obejmuje pracodawcę również ze względu na zagrożenie koronawirusem. Dlatego pracodawca informuje pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami. Ważny jest zatem przepływ informacji pomiędzy pracodawcą a pracownikami w celu udzielania im bieżących wskazówek dotyczących zachowania się w miejscu pracy w zmienionych okolicznościach spowodowanych zagrożeniem koronawirusem.
Zamknięcie zakładu pracy lub niemożność wykonywania pracy zdalnej
W przypadku, gdy pracodawca musi zamknąć swój zakład pracy, lub gdy nie ma możliwości wykonywania pracy zdalnej przez pracownika, nadal przysługuje mu wynagrodzenie. Oczywiście pod warunkiem, że pracownik gotów jest do dalszego wykonywania pracy. Kwestię tę szczegółowo reguluje art. 81 § 1 Kodeksu pracy, który mówi, że pracownikowi przysługuje wynagrodzenie:
- wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną (dotyczy to pracowników wynagradzanych w stałej stawce godzinowej, np. 20 zł za godzinę lub w stałej stawce miesięcznej, np. 4 tys. zł miesięcznie – ci pracownicy także w czasie przestoju otrzymają te stawki wynagrodzenia),
- a jeżeli wspomniany składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania – pracownikowi przysługuje 60 proc. wynagrodzenia (dotyczy to m.in. pracowników, którzy otrzymują wynagrodzenie akordowe lub prowizyjne, czyli wynagrodzenie określone jako stawka np. za ilość wytworzonych produktów bądź określony procent przychodu/dochodu/zysku).
W powyższych oraz pozostałych przypadkach wynagrodzenie nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.
Bezpieczeństwo w miejscu pracy
Stworzenie i zapewnienie odpowiednich warunków pracy zawsze powinno być dla pracodawcy kwestią nadrzędną. Według Kodeksu pracy do jego obowiązków należy m. in.: organizowanie pracy w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy, reagowanie na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywanie środków podejmowanych w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy.
W sytuacji rozprzestrzeniania się koronawirusa, zakład pracy ma obowiązek zapewnić osobom zatrudnionym – niezależnie od podstawy zatrudnienia – rękawiczki jednorazowe lub środki do dezynfekcji rąk. Ponadto pracodawca ma obowiązek takiego zorganizowania miejsca pracy, żeby odległość pomiędzy stanowiskami pracy wynosiła co najmniej 1,5 metra. W trosce o zdrowie i życie pracowników pracodawca może zastosować również inne środki bezpieczeństwa. Środki te powinny być dostosowane do rodzaju wykonywanej przez pracownika pracy i powinny uwzględniać stopień narażenia pracownika na zagrożenie i związane z tym zagrożeniem prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzeń niepożądanych.
Rekomenduje się, aby pracodawca wydał odpowiednie zalecenia skierowane do pracowników wskazujące sposób postępowania w sytuacji zagrożenia wirusem SARS-CoV-2 (dotyczący między innymi kontaktów z pracownikami, klientami czy konieczności unikania skupisk ludzkich) oparty na ogólnych zaleceniach Ministra Zdrowia w tej sprawie.
Jednocześnie pracownik zobowiązany jest wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek pracodawcy i przełożonych. Dodatkowo pracownik jest zobowiązany współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.
Elastyczny czas pracy
Tarcza antykryzysowa wprowadziła rozwiązania uelastyczniające przepisy o czasie pracy. To zapisy, które umożliwiają pracodawcy ograniczenia w odpoczynku pracowników. Pracodawcy mogą ograniczyć nieprzerwany odpoczynek dobowy pracowników do nie mniej niż 8 godzin oraz nieprzerwany odpoczynek tygodniowy do nie mniej niż 32 godzin. Istotne jest natomiast to, że pracodawca musi zagwarantować pracownikom równoważny okres odpoczynku w okresie nie dłuższym niż 8 tygodni.
Powyższe zasady mogą stosować tylko pracodawcy, u których na skutek epidemii koronawirusa wystąpił spadek obrotów gospodarczych. Warunkiem jest co do zasady brak zaległości pracodawcy w regulowaniu zobowiązań podatkowych, obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne oraz fundusze.
Dodatkowo w porozumieniu z organizacjami związkowymi albo przedstawicielami pracowników tam, gdzie takie organizacje nie działają, pracodawcy mogą:
- zawrzeć porozumienie o wprowadzeniu systemu równoważnego czasu pracy, w którym możliwe jest przedłużenie dobowego wymiaru czasu pracy do maksymalnie 12 godzin (w okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 12 miesięcy) – pracodawca będzie musiał „oddać” godziny powyżej standardowych 8 godzin innego dnia lub dać dzień wolny,
- zawrzeć porozumienie o stosowaniu mniej korzystnych warunków zatrudnienia pracowników niż wynikające z umów o pracę zawartych z tymi pracownikami, w zakresie i przez czas ustalone w porozumieniu.
Wszystkie wyżej opisane kwestie są uregulowane w dwóch dokumentach: Kodeksie pracy oraz w tarczy antykryzysowej.
Źródło:
www.gov.pl
Zmiany w podatkach dochodowych od 1.7.2020 r.
W projekcie wprowadzono nowe symbole PKWiU oraz nowe nazwy grupowań PKWiU, zgodne z rozporządzeniem Rady Ministrów z 4.9.2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. z 2015 r. poz. 1676).
Ponadto wprowadzono przepisy ograniczające liczbę rocznych obliczeń podatku (PIT-40A) sporządzanych przez organy rentowe dla podatników, u których z obliczenia organu rentowego wynika nadpłata podatku oraz przepisy kompleksowo regulujące kwestie wnioskowania przez podatnika do organu rentowego o niepomniejszanie o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek. Zmiana rozszerza skuteczność złożonego przez podatnika wniosku na lata następne, aż do jego wycofania, a także wskazuje, że organ rentowy ma obowiązek uwzględnienia złożonego „wycofania” wniosku w miesiącu jego złożenia przez podatnika lub najpóźniej w miesiącu następnym.
Zmiany dotyczą również umożliwienia w określonych sytuacjach niestosowania przepisów dotyczących zwiększenia przychodów lub wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów, w przypadku dokonania przez podatników płatności na rachunki, niezamieszczone w wykazie podatników VAT – art. 117ba ustawy z 29.8.1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; dalej: OrdPU).
Dodatkowo, nowelizacja znosi z mocą od 1.10.2019 r. obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy i Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych (Fundusz Solidarnościowy) z tytułu stypendium doktoranckiego otrzymywanego przez doktorantów.
Większość zmian ma wejść w życie z 1.7.2020 r., natomiast zmiany w zakresie dostosowania do PKWiU 2015 r. zaczną obowiązywać od 1.1.2021 r.
Skarga na zaniedbania pracowników socjalnych
Taka skarga nie powinna trafić do WSA. Skargę należy w takim przypadku złożyć w trybie art. 227 ustawy z 14.6.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256; dalej: KPA).Tak orzekł WSA w Gliwicach w wyroku z 6.5.2020 r. (II SA/Gl 1386/19, Legalis).
Zakres spraw podlegających rozpatrzeniu przez sądy administracyjne określa art. 3 § 2 ustawy z 30.8.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; PostAdmU). Ważne w tym przypadku jest to, że zawarte w art. 3 § 2 PostAdmU wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności w nim niewymienionych oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 PosAdmU, podlega odrzuceniu.
Jeżeli chodzi o skargę na pracowników pomocy społecznej, tj. na ich zaniedbania lub nienależyte wykonanie obowiązków, to WSA w Gliwicach wskazał, że nie należy ona do kategorii spraw o których mowa w art. 3 § 2 PostAdmU. Tego typu zarzuty i zastrzeżenia wobec pracowników organu mogą być zgłaszane do organu w trybie określonym w art. 227 i następnych KPA, tj. jako określona tam skarga. Zgodnie z art. 227 KPA przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników.
WSA w Gliwicach podkreślił, że nie istnieje w tym wypadku żadne władcze rozstrzygnięcie organu, które można byłoby przyporządkować do jednej z kategorii spraw administracyjnych, wymienionych w art. 3 § 2 PostAdmU.
WSA przypomniał też, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Rolą sądu administracyjnego jest każdorazowe uprzednie zbadanie wnoszonej skargi pod względem jej dopuszczalności. Dopiero stwierdzenie, że dana sprawa podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny będzie otwierało drogę do merytorycznej oceny kwestionowanego aktu, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
