Wyliczenie składki zdrowotnej dla ryczałtowców przez ZUS

W przypadku gdy ubezpieczony, tj. indywidualny przedsiębiorca rozliczający się według skali, liniowo (w tym objęty ulgą IP Box) nie przekaże informacji o miesięcznym przychodzie lub dochodzie z działalności gospodarczej, ZUS ustali z urzędu za ten miesiąc podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne w kwocie minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu 1 stycznia danego roku, bądź pierwszego dnia roku składkowego.

Taka zasada wynikała z art. 81 ust. 2zc ŚOZŚrPubU, i obowiązywała do 25.10.2022 r.

 

Nie była ona jednak spójna z art. 81 ust. 2f ŚOZŚrPubU, który przewiduje, że najniższa możliwa podstawa miesięczna składki zdrowotnej ryczałtowców to 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w IV kwartale roku poprzedniego, włącznie z wypłatami z zysku, ogłaszanego przez Prezesa GUS w „Monitorze Polskim”. Ta rozbieżność została usunięta w art. 10 ustawy z 7.10.2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2022 r. poz. 2180), który obowiązuje od 26.10.2022 r.

Ze zmienionego art. 81 ust. 2zc ŚOZŚrPubU wynika, że gdy przedsiębiorca nie dostarczy informacji o miesięcznym przychodzie, ZUS wyznacza mu za ten miesiąc minimalną, właściwą dla niego podstawę składki zdrowotnej. W przypadku podatnika rozliczającego się w formie opodatkowania jest kwota odpowiadająca 60% przeciętnej płacy. Jak uzasadniono w projekcie nowelizacji, takie rozwiązanie ma zlikwidować ryzyko dopłaty składki zdrowotnej w ramach rocznego rozliczenia. Tak ustalona kwota składki może ulec zmianie w wyniku kontroli lub w przypadku przekazania danych odpowiednio przez Szefa KAS lub właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

Warto przypomnieć, że choć zmiana obowiązuje od 26.10.2022 r., to nowe zasady należało stosować również do składki zdrowotnej należnej za miesiąc, za który ZUS przed 26.10.2022 r. nie ustalił jeszcze z urzędu podstawy jej wymiaru według wcześniejszej zasady (tj. w kwocie minimalnego wynagrodzenia z 1.1.2022 r.).

Publikacja i wymiana informacji o spółkach – nowelizacja ustawy o KRS

W Dz.U. z 2022 r. pod poz. 2436 opublikowano ustawę z 4.11.2022 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Kodeks spółek handlowych.

Zmiany wprowadzono przede wszystkim do ustawy z 20.8.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1683 ze zm.; dalej: KRSU). Zgodnie z dodanym art. 3b KRSU, Minister Sprawiedliwości zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, co najmniej w języku polskim oraz innym języku zrozumiałym dla jak największej liczby użytkowników obcojęzycznych (z pewnością, przede wszystkim w języku angielskim) dwie grupy informacji.

Po pierwsze wzorce umów określone w przepisach wydanych na podstawie art. 23¹ § 5, art. 106¹ § 5, art. 157¹ § 5 i art. 300⁷ § 5 KSH), czyli spółki jawnej, komandytowej, spółki z o.o. oraz prostej spółki akcyjnej.

Po drugie informacje o:

Ponadto Minister Sprawiedliwości przekazuje Komisji Europejskiej informacje o przepisach prawa krajowego regulujących powoływanie się przez osoby trzecie na dane zawarte w rejestrze celem ich udostępnienia w systemie integracji rejestrów.

Centralna Informacja KRS za pośrednictwem BRIS udostępnia bezpłatnie – w przypadku spółek z o.o., spółek akcyjnych, prostych spółek akcyjnych, spółek komandytowo-akcyjnych, spółek europejskich oraz oddziałów przedsiębiorców zagranicznych działających na terytorium Polski – aktualne informacje albo informację o wykreśleniu tych podmiotów z rejestru, listę dokumentów, o których mowa w art. 4 ust. 4a KRSU (chodzi o aktualne i pełne informacje o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz listę dokumentów zawartych w katalogu), oraz ich niepowtarzalny identyfikator europejski, o którym mowa w pkt (sekcji) 9 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2021/1042 z 18.6.2021 r. ustanawiającego zasady stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 w odniesieniu do specyfikacji technicznych i procedur dotyczących systemu integracji rejestrów oraz uchylającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2244 (Dz.Urz. L 225 z 25.6.2021, s. 7), a w przypadku spółek, które utworzyły oddziały w innym państwie członkowskim UE lub państwie członkowskim EOG – także niepowtarzalny identyfikator europejski oddziału, numer oddziału w rejestrze oraz oznaczenie państwa, w którym zarejestrowano oddział (art. 4a pkt 1 KRSU). Dodano wyróżniony fragment co oznacza rozszerzenie zakresu wymiany informacji na temat wymienionych tu danych dotyczących spółek zagranicznych.

Centralna Informacja KRS przekazuje też bezpłatnie do właściwych rejestrów informacje o otwarciu likwidacji, zakończeniu likwidacji, ogłoszeniu upadłości, zakończeniu postępowania upadłościowego oraz o wykreśleniu wymienionych wyżej spółek oraz o połączeniu trans granicznym, a także o (dodano nowelizacją):

Ponadto Centralna Informacja KRS przekazuje bezpłatnie do właściwych rejestrów informacje o złożeniu dokumentów, o których mowa w art. 8a ust. 1 pkt 5 KRSU, wraz z oznaczeniem roku obrotowego (chodzi tu o roczne sprawozdania finansowe oraz inne sprawozdania wymienione w tym przepisie), a także potwierdza informacje otrzymane przez sąd rejestrowy.

Sąd rejestrowy bowiem otrzymuje z właściwych rejestrów za pośrednictwem BRIS informacje dotyczące przedsiębiorcy zagranicznego o (art. 21d ust. 1 KRSU):

Sąd rejestrowy otrzymuje również z właściwych rejestrów za pośrednictwem BRIS informacje o zarejestrowaniu, zamknięciu i wykreśleniu oddziału wymienionej wyżej spółki, utworzonego w innym państwie członkowskim UE lub państwie członkowskim EOG. Wpis tych danych również następuje z urzędu (zob. art. 45 ust. 1d KRSU).

Przed zmianą sąd rejestrowy otrzymywał jedynie informację o otwarciu i zakończeniu likwidacji, ogłoszeniu upadłości i zakończeniu postępowania upadłościowego, wykreśleniu, połączeniu trans granicznym, co oznacza znaczne poszerzenie zakresu otrzymywanych informacji.

Ponadto poszerzono zakres danych wpisywanych do rejestru przedsiębiorców w odniesieniu do osób fizycznych i innych podmiotów wymienionych w art. 35 pkt 1 i 2 KRSU m.in. o dane z BRIS, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny jest objęty tym systemem (zob. też art. 38 pkt 1 lit. d KRSU w nowym brzmieniu).

Podsumowując, nowelizacja poszerza w przytoczony sposób zakres informacji podlegających wymianie między rejestrami w ramach wspólnot: UE i EOG. Oznacza to większą jawność danych i informacji dotyczących polskich i zagranicznych, zwłaszcza w ramach BRIS.

Zmiany wprowadzono też do ustawy z 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1805 ze zm.; dalej: KPC), w odniesieniu do postępowania rejestrowego w KRS. Dokumenty stanowiące podstawę wpisu do KRS albo podlegające złożeniu do akt rejestrowych składa się w oryginałach albo poświadczonych urzędowo odpisach lub wyciągach (art. 694⁴ § 1 KPC). Zgodnie z nowym brzmieniem art. 694⁴ § 2² KPC, jeżeli dokumenty te sporządzono w postaci papierowej, do wniosku dołącza się:

Dodano też przepisy, zgodnie z którymi elektroniczne poświadczenie odpisu dokumentu przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej lub elektroniczne uwierzytelnienie odpisu udzielonego mu pełnomocnictwa następuje z chwilą wprowadzenia przez tego pełnomocnika odpisu dokumentu lub odpisu pełnomocnictwa do systemu teleinformatycznego. Przepis ten stosuje się odpowiednio do elektronicznego poświadczenia odpisu dokumentu lub elektronicznego uwierzytelnienia odpisu udzielonego pełnomocnictwa przez podmiot dokonujący zgłoszenia okoliczności, o których mowa w art. 41 pkt 1 i 2 KRSU, czyli wymienione tam informacje o objętych egzekucją zaległościach podatkowych i celnych oraz należnościach ZUS (art. 694^4a KPC).

Natomiast do KSH dodano przepis, zgodnie z którym spółka z o.o. w organizacji umożliwia rozliczenie z tytułu wpłaty na poczet udziałów przez wykonanie transakcji płatniczej z wykorzystaniem połączenia z siecią Internet na rachunek płatniczy prowadzony przez bank, świadczący usługi na terytorium UE lub EOG, oraz przedstawienie dowodu takiej transakcji z wykorzystaniem połączenia z internetem (art. 161¹ KSH). To samo dotyczy spółki, której umowę zawarto przy wykorzystaniu wzorca umowy, na pokrycie kapitału zakładowego wnosi się wyłącznie wkłady pieniężne (zob. art. 158 § 1¹ KSH).

 

Wnioski o wydanie interpretacji podatkowych

W Dz.U. opublikowano rozporządzenia Ministra Finansów:

Z przepisów ustawy z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej: OrdPU) wynika że minister właściwy do spraw finansów publicznych:

Zmiany kilometrówce po 15 latach po konsultacjach

W projekcie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy ustalone zostaną nowe koszty w ramach tzw. kilometrówki. Podstawą do wydania zmienianego rozporządzenia jest art. 34a ust. 2 ustawy z 6.9.2001 r. o transporcie drogowym. Procedowane rozporządzenie dokonuje zmiany w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 25.3.2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy. Paragraf 2 wskazanego rozporządzenia otrzyma brzmienie:

„§ 2. Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:

1) dla samochodu osobowego:

a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm³ – 0,89 zł,

b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³ – 1,15 zł;

2) dla motocykla – 0, 69 zł;

3) dla motoroweru – 0,42 zł”.

W przypadku gdy oświadczenie pracownika o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych zostało złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, do ustalenia kwoty miesięcznego ryczałtu przy zwrocie kosztów używania pojazdów do celów służbowych stosuje się stawki określone w niniejszym rozporządzeniu.

Z uwagi na fakt, że rozporządzenie zacznie obowiązywać w trakcie miesiąca, wprowadzono przepis przejściowy, w myśl którego, w przypadku gdy oświadczenie pracownika o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych zostało złożone i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, do ustalenia kwoty miesięcznego ryczałtu przy zwrocie kosztów używania pojazdów do celów służbowych stosuje się stawki określone w niniejszym rozporządzeniu.

W uzasadnieniu wskazano, że wzrastające koszty eksploatacji pojazdów, w tym zwłaszcza koszty paliwa, powodują̨, że maksymalne stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdów, zawarte w rozporządzeniu dotyczącym kilometrówki, nie gwarantują pracownikom zwrotu rzeczywistych kosztów ponoszonych przez nich z tytułu używania własnych pojazdów dla celów służbowych. Ponadto wskazano, że propozycja kosztów za 1 kilometr przebiegu samochodów osobowych, motocykli i motorowerów została przygotowana na podstawie danych oszacowanych przez Instytut Transportu Samochodowego w 2019 r. a następnie uwzględniono średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w latach 2020–2021, a także prognozowaną inflację na 2022 r. Ze względu na fakt, że obecnie na rynku funkcjonuje coraz mniej samochodów osobowych o pojemności skokowej silnika do 900 cm3, a także z uwagi na zaistniały na przestrzeni ostatnich lat rozwój technologiczny silników motocyklowych, podjęto decyzję, że różnica w stawce pomiędzy samochodem osobowy o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 a motocyklem wyniesie 0,20 gr.

Tabela: Zmiany w wysokości kilometrówki z uwzględnieniem poprawki z konsultacji

Rodzaj pojazdu	Obecnie	Propozycja zmiany
Samochód osobowy (silnik poniżej 0,9 cm3)	0,5214 zł	0,89 zł
Samochód osobowy (silnik powyżej 0,9 cm3)	0,8358 zł	1,038 zł – zmiana na 1,15 zł w grudniowym projekcie rozporządzenia
Motocykl	0,2302 zł	0,69 zł
Motorower	0,1382 zł	0,42 zł

Źródło: Opracowanie własne na podstawie projektu rozporządzenia Ministra Infrastruktury zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy z 6.12.2022 roku

Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy czeka obecnie na publikacje.

Zatory płatnicze – nowelizacja ustawy i najnowsze decyzje

Dnia 14.11.2022 r. Prezydent podpisał ustawę o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych. Nowe przepisy weszły w życie 8.12.2022 r. Prezes Urzędu uzyskał kompetencje do kierowania do przedsiębiorców tzw. miękkich wezwań, bez konieczności wszczynania postępowania administracyjnego. Po otrzymaniu takiego wezwania przedsiębiorca będzie mógł udzielić wyjaśnień dotyczących zdiagnozowanego ryzyka występowania zatorów płatniczych. Będzie miał również możliwość poprawy kultury płatniczej w stosunku do swoich kontrahentów.

Ustawodawca zdecydował się również na zmianę wzoru, na podstawie którego wyliczane będą administracyjne kary pieniężne. Jednocześnie nowelizacja wprowadza instytucję tak zwanego „miarkowania kary” polegającego na uwzględnianiu, przy wyliczaniu administracyjnych kar pieniężnych, okoliczności zarówno łagodzących (skutkujących obniżeniem kary), oraz obciążających (w oparciu o które kara będzie obostrzana).

Decyzje nakładające karę za nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych

Prezes UOKiK wydał pięć decyzji, w których stwierdził nadmierne opóźnianie się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych przez przedsiębiorców. Nałożył dwie kary finansowe, a w przypadku trzech podmiotów stwierdził wystąpienie przesłanek obligujących do odstąpienia od wymierzenia sankcji pieniężnej.

Pierwsza kara dotyczy spółki Trumpf Huettinger i wynosi ponad 275 tys. zł. Przedsiębiorca zajmuje się produkcją aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej. W toku postępowania ustalono, że od lutego do kwietnia 2020 r. spółka opóźniła się w spełnianiu 6561 świadczeń pieniężnych wobec 531 kontrahentów, a najdłuższe z ustalonych opóźnień wyniosło 113 dni. Największa suma opóźnień w stosunku do jednego z kontrahentów wyniosła ponad 4,3 mln zł.

Druga z kar (ponad 127 tys. zł) została nałożona spółkę Ciech Soda Polska. Jest to podmiot prowadzący działalność w obszarze produkcji chemikaliów nieorganicznych. W okresie lipiec – wrzesień 2020 r. spółka nie spełniła w terminie świadczeń pieniężnych na rzecz 137 kontrahentów, a najdłuższe opóźnienie wyniosło 248 dni. W analizowanym czasie największa suma opóźnień na rzecz jednego podmiotu wyniosła ponad 2,5 mln zł.

Trzy odstąpienia od wymierzenia kary

Przepisy dotyczące zatorów płatniczych przewidują że Prezes UOKiK odstępuje od wymierzenia kary pieniężnej, jeśli w badanym okresie suma świadczeń pieniężnych otrzymanych przez firmy po terminie przewyższa wygenerowany przez nie zator płatniczy. Tego typu sytuacje wystąpiły w stosunku do trzech przedsiębiorców: producenta alkoholi Stock Polska, spółki Kolporter zajmującej się hurtową sprzedażą artykułów użytku domowego oraz Farmacol-Logistyka – podmiotu z branży magazynowania i przechowywania towarów.

Wejdź na stronę poświęconą zatorom płatniczym

Przykłady obliczania kar dla konkretnych kwot długów, a także najważniejsze informacje o kompetencjach Prezesa UOKiK w obszarze zatorów płatniczych, można znaleźć na specjalnej stronie internetowej. Czym są zatory, kiedy może zająć się nimi Prezes Urzędu, jak można zgłosić, że przedsiębiorca nie płaci i kto może to zrobić? Te i wiele innych pytań oraz odpowiedzi znajdziesz na zatoryplatnicze.uokik.gov.pl.

Źródło: UOKiK

Limit zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób prywatnych (tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych) są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących (zob. art. 111 ust. 1 VATU). Istnieją jednak zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, które określa rozporządzenie w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania.

Rozporządzenie to m.in.  zwalnia z obowiązku ewidencjonowania podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób prywatnych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób prywatnych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł (zob. § 3 ust. 1 pkt 1 KasRejR). Zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wartość sprzedaży podatnika dokonanej na rzecz osób prywatnych przekroczyła kwotę 20 000 zł (zob. § 5 ust. 1 KasRejR).

Ustalając prawo do tego zwolnienia, uwzględniać należy co do zasady całą wartość sprzedaży na rzecz osób prywatnych, w tym wartość sprzedaży zwolnionej przedmiotowo z obowiązku ewidencjonowania. Od zasady tej istnieją jedynie dwa wyjątki, które dotyczą obrotu z tytułu czynności, o których mowa w poz. 35 i 47 załącznika do KasRejR (zob. § 3 ust. 4 KasRejR ).

Z treści pytania nie wynika jednak, że wyjątki te mają w przedstawionej sytuacji zastosowanie. Najprawdopodobniej zatem przy ocenie prawa do korzystania ze wskazanego zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania należy uwzględniać całą wartość sprzedaży na rzecz osób prywatnych (w tym opłacaną kartą).

Wskazać jednocześnie pragnę, że poza świadczeniem usług najmu, wystawianie faktur nie zwalnia podatników z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży. Również dokonywanie transakcji przez internet nie zwalnia podatników automatycznie z tego obowiązku.

W konsekwencji po ewentualnej utracie prawa do korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania spółka będzie obowiązana ewidencjonować również sprzedaż na rzecz osób prywatnych dokonywaną przez internet i dokumentowaną fakturami, chyba że zastosowanie będzie miało zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obejmujące:

1. dostawę towarów w systemie wysyłkowym (pocztą lub przesyłkami kurierskimi), jeżeli dostawca towaru otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła i na czyją rzecz została dokonana (dane nabywcy, w tym jego adres) (zob. § 2 ust. 1 w zw. z poz. 36 załącznika do KasRejR ), lub
2. świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła (zob. § 2 ust. 1 w zw. z poz. 37 załącznika do KasRejR).

Ustawa nowelizująca Kodeks pracy o badanie trzeźwości i pracę zdalną w Senacie

Praca zdalna

Praca zdalna na podstawie przepisów covidowych obowiązywała od początku pandemii. Wprowadzone na chwile przepisy, zostaną uchylone dopiero w momencie, kiedy ustawa nowelizująca KP wejdzie w życie. To na tej podstawie pracodawcy najpierw w stanie epidemii, a następnie i obecnie, w związku z obowiązującym stanem zagrożenia epidemicznego stosują pracę zdalną w swojej organizacji. Dzięki tym przepisom możliwe było stosowanie nieznanej wcześniej na szerszą skalę pracy zdalnej na mocy ustawowych przepisów.

W dziale drugim KP dodany został rozdział IIc, który reguluje całkowicie przepisy dotyczące pracy zdalnej.

Zgodnie z art. 67¹⁸ KP praca może być wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem zamieszkania pracownika, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość (praca zdalna).

Zasady wykonywania pracy zdalnej określone zostaną w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i zakładową organizacją związkową, a w przypadku, gdy u pracodawcy działa więcej niż jedna zakładowa organizacja związkowa – w porozumieniu między pracodawcą a tymi organizacjami związkowymi. Jeżeli nie jest możliwe uzgodnienie treści porozumienia z wszystkimi zakładowymi organizacjami związkowymi, pracodawca uzgadnia treść porozumienia z organizacjami związkowymi reprezentatywnymi w rozumieniu art. 25³ ust. 1 lub 2 ustawy o związkach zawodowych, z których każda zrzesza co najmniej 5% pracowników zatrudnionych u pracodawcy. Jeżeli w terminie 30 dni od dnia przedstawienia projektu porozumienia przez pracodawcę nie dojdzie do zawarcia porozumienia na powyższych zasadach, to pracodawca określi samodzielnie zasady wykonywania pracy zdalnej w regulaminie, uwzględniając ustalenia podjęte z zakładowymi organizacjami związkowymi w toku uzgadniania porozumienia.

Jeżeli u danego pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe, pracodawca określa zasady wykonywania pracy zdalnej w regulaminie po konsultacji z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy.

Jednym z tematów, który do końca prac w Sejmie był przedmiotem dyskusji, była maksymalna liczba dni pracy zdalnej okazjonalnej. Związki zawodowe lobbowały o zmniejszenie tej maksymalnej liczby, pracodawcy przeciwnie, chcieli wydłużenia do 30 lub 36 dni w skali roku. Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej wskazywało, że kompromisowym rozwiązaniem będzie pozostawienie 24 dni w ramach tego rozwiązania. W związku z tym, praca zdalna może być wykonywana okazjonalnie, na wniosek pracownika złożony w postaci papierowej lub elektronicznej, w wymiarze nieprzekraczającym 24 dni w roku kalendarzowym. Co ważne, w przypadku pracy zdalnej okazjonalnej nie będą miały zastosowania niektóre przepisy, np. dotyczące ryczałtu/ekwiwalentu za prace zdalną.

Badanie trzeźwości

W obowiązującym stanie prawny do czasu zmiany przepisów, pracodawca może, ale tyko za zgodą wyrażoną z inicjatywy pracownika uzyskać informacje o obecności w organizmie pracownika alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu. Sytuacje i zasady na jakich można przeprowadzić badanie trzeźwości pracownika określa art. 17 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Zgodnie z art. 17 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w brzmieniu przed nowelizacją stan trzeźwości pracowników można sprawdzać tylko w sytuacji, gdy łącznie są spełnione dwa warunki:

1. badanie odbywa się na żądanie kierownika zakładu pracy, osoby przez niego upoważnionej lub pracownika, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że spożywał alkohol w czasie pracy lub stawił się do niej w stanie po użyciu alkoholu;
2. badanie stanu trzeźwości pracownika przeprowadza uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego (policja), zaś zabiegu pobrania krwi dokonuje osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe.

Nowelizacja ustawy wprowadza zmianę w art. 17 ustawy z 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Zgodnie z przyjętą ustawą z 1.12.2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, do KP wprowadzone zostaną nowe przepisy umożliwiające badanie trzeźwości. Po art. 22^1b dodane zostaną art. 22^1c–22^1h, które uregulują te sytuacje.

Pracodawca będzie mógł przeprowadzić kontrolę trzeźwości pracowników w sytuacji, kiedy będzie to niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia pracowników lub innych osób lub ochrony mienia. Co ważne, kontrola trzeźwości nie może naruszać godności oraz innych dóbr osobistych pracownika.

W treści układu zbiorowego pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy, będzie musiało zostać ustalone:

1. samo wprowadzenie kontroli trzeźwości,
2. określenie grup lub grupy pracowników objętych kontrolą trzeźwości,
3. sposób przeprowadzania kontroli trzeźwości, w tym rodzaj urządzenia wykorzystywanego do kontroli, czas i częstotliwość jej przeprowadzania.

Zgodnie z przyjętą przez Sejm ustawą, kontrola trzeźwości obejmuje badanie przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego za pomocą urządzenia posiadającego ważny dokument potwierdzający jego kalibrację lub wzorcowanie. Badanie ma polegać na stwierdzeniu braku obecności alkoholu w organizmie pracownika, albo obecności alkoholu wskazującej na stan po użyciu alkoholu, albo stan nietrzeźwości w rozumieniu art. 46 ust. 2 albo 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Przepisy przewidują, że pracodawca nie będzie dopuszczał do pracy, jeżeli kontrola trzeźwości wykaże obecność alkoholu w organizmie pracownika wskazującą na stan po użyciu alkoholu albo stan nietrzeźwości w rozumieniu art. 46 ust. 2 albo 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, albo zachodzi uzasadnione podejrzenie, że pracownik stawił się do pracy w stanie po użyciu alkoholu, albo w stanie nietrzeźwości lub spożywał alkohol w czasie pracy.

Zmiany wejdą w życie etapami

W kolejnym kroku ustawą zajmie się Senat co będzie miało miejsce w połowie grudnia. Jeżeli zostaną wprowadzone do ustawy poprawki senackie, to w połowie stycznia ustawa będzie ponownie procedowana przez Sejm. Zakładając scenariusz bez poprawek Senackich, zmiany obejmujące badanie trzeźwości mogłyby wejść w życie już w styczniu a praca zdalna w marcu. Natomiast w drugim scenariuszu, badanie trzeźwości weszłoby w życie na początku lutego a praca zdalna na początku kwietnia. Wszystko będzie jeszcze uzależnione od tego, kiedy Prezydent podpisze ustawę i jak szybko zostanie ona opublikowana w Dzienniku Ustaw.

Zmiany w danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie VAT

Przygotowano zmiany w rozporządzeniu z 15.10.2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług, które mają obowiązywać od 1.1.2023 r. Z tym dniem bowiem wchodzą w życie przepisy VATU wprowadzające nowe rozwiązania dotyczące grup VAT.

W imieniu grupy VAT – jako podatnika – przedstawiciel grupy VAT będzie składał JPK_VAT z deklaracją. W okresie posiadania statusu podatnika przez grupę VAT oraz po utracie przez tę grupę VAT tego statusu członkowie grupy VAT odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania z tytułu podatku.

Ponadto, zobowiązanym z tytułu należności pieniężnej wynikającej z deklaracji lub zeznania złożonych przez grupę VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest również członek grupy VAT.

W celu rozwiania wątpliwości interpretacyjnych, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego również na członka grupy VAT, w przypadku niewpłacenia w obowiązującym terminie VAT podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego lub wpłacenia go w niepełnej wysokości, w załączniku do rozporządzenia w części I dodano pkt 8 objaśniający tę kwestię.

Pozostałe zmiany rozporządzenia zmieniającego w sprawie JPK_VAT mają charakter upraszczający oraz doprecyzowujący.

Zmiany zaproponowane w § 10 i § 11 mają charakter doprecyzowujący. Na przykład § 10 w ust. 5 w pkt 2 (analogicznie w § 11 ust. 8 pkt 2) proponuje się zmianę nomenklatury z „dokumentu wewnętrznego” na „dowód wewnętrzny”.

Ponadto, w § 10 ust. 6, aby uregulować kwestię związaną z możliwością oznaczania – WSTO_EE wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, które w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, oraz świadczenie usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych, o których mowa w art. 28k VATU, na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, posiadających siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub miejsce pobytu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w przypadku ujęcia tych transakcji na podstawie dokumentu zbiorczego, zaproponowano wykazywanie tych czynności w ewidencji odrębnie na podstawie dowodu wewnętrznego. Zmiana ta ma na celu umożliwienie sprawowania nadzoru i kontroli nad limitem 42 000 zł, którego przekroczenie skutkuje zmianą miejsca opodatkowania transakcji nim objętych.

Do rozliczeń za okresy rozliczeniowe przypadające przed 1.1.2023 r. zastosowanie mają przepisy dotychczasowe.

ZUS: Skrócenie czasu na przekazywanie korekt dokumentów rozliczeniowych

Płatnik składek może przekazywać korekty dokumentów rozliczeniowych za okresy:

Po tym czasie ZUS nie przyjmie korekt dokumentów rozliczeniowych, ponieważ nie będzie możliwa zmiana stanu rozliczenia na koncie płatnika składek. Będzie to możliwe jedynie na podstawie prawomocnej decyzji ZUS lub prawomocnego orzeczenia sądu – wyłącznie na koncie ubezpieczonego.

Dlatego każdy płatnik składek powinien zweryfikować dokumenty rozliczeniowe, które przekazał do ZUS za okresy od stycznia 1999 do grudnia 2021 r. Korektę tych dokumentów będzie można przekazać najpóźniej 1 stycznia 2024 r.

Dane w dokumentach rozliczeniowych przekazywanych za styczeń 2022 r. i kolejne miesiące można przekazywać przez okres do 5 lat, liczony od terminu płatności składek za dany miesiąc kalendarzowy obowiązującego płatnika.

Źródło: zus.pl

Nowe zalecenia Europejskiej Rady Ochrony Danych dot. BCR

Zalecenia Europejskiej Rady Ochrony Danych są uzupełnieniem istniejących już zasad BCR, systemu służącego do transferu danych osobowych pomiędzy grupami przedsiębiorstw i innych podmiotów wspólnie prowadzących działalność gospodarczą poza obszar Europejskiego Obszaru Gospodarczego w ramach tej samej grupy. BCR zawiera zasady i prawa odnoszące się do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony danych osobowych podczas ich transferu do państw trzecich.

Zalecenia EROD są skierowane do administratorów danych osobowych i służą dostosowaniu poziomu ochrony danych osobowych podczas ich transferu do krajów trzecich do wymogów jakie stawia RODO, a w szczególności artykułu 47 i 44. Służą także wyrównaniu pozycji wszystkich wnioskodawców BCR-C, tłumaczą wymogi i treść BCR i mają na celu stworzenie standardu w tworzeniu wniosków o zatwierdzenie BCR. Zalecenia tłumaczą także różnice pomiędzy tym, jakie informacje należy przekazać organowi nadzorczemu, a tym, jakie informacje uwzględnić we wniosku o zatwierdzenie wiążących reguł korporacyjnych, zawierają także komentarze i wyjaśnienia dotyczące konkretnych wymagań.

Wytyczne EROD są podzielone na sekcje, wśród których znajdują się między innymi instrukcje dotyczące wypełniania wniosków przez administratorów wraz z przykładowym wnioskiem, krótki opis prawidłowego procesu przepływu danych, określenie osób kierujących przepływem danych i odpowiedzialnych za koordynację tego procesu.

Podstawowe zalecenia dla wnioskodawców zawarte w dokumencie to m.in. wypełnienie wyłącznie jednego formularza i złożenie go w organie nadzorczym. Wnioskodawcy zostali także poinformowani o możliwości złożenia dodatkowych stron jako załączników i załączenia wszelkich materiałów uznanych przez nich za dane wrażliwe.

Europejska Rada Ochrony Danych oczekuje, że wszystkie podmioty, do których kierowane są wytyczne dostosują się do wymogów w nich zawartych. Rekomendacje mają być poddane konsultacjom społecznym od 10.1.2023 r.

Źródła:

https://edpb.europa.eu/system/files/2022-11/edpb_recommendations_20221_bcr-c_referentialapplicationform_en.pdf

https://edpb.europa.eu/news/news/2022/edpb-adopts-recommendations-application-approval-and-elements-and-principles-be_en