RODO wzmacnia pozycję obywateli i jest dostosowane do potrzeb ery cyfrowej

W sprawozdaniu stwierdzono, że RODO okazało się elastyczne pod względem wspierania rozwiązań cyfrowych w nieprzewidzianych okolicznościach, takich jak kryzys związany z koronawirusem. Ponadto, coraz więcej państw członkowskich dostosowuje wewnętrzne przepisy do ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych. Z analiz Komisji Europejskiej wynika również, że przedsiębiorstwa coraz częściej postrzegają dostosowanie organizacji do przepisów o ochronie danych osobowych, jako silną przewagę konkurencyjną.

Główne wnioski z przeglądu stosowania RODO

Dzięki wdrożeniu RODO obywatele UE są bardziej świadomi przysługujących im praw. Ogólne rozporządzenie daje osobom fizycznym możliwe do egzekwowania prawa, takie jak prawo dostępu do danych, ich sprostowania, usunięcia, prawo do sprzeciwu i prawo do przenoszenia danych. Według wyników opublikowanej w czerwcu tego roku ankiety przeprowadzonej przez Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, 69 proc. ludności UE w wieku powyżej 16 lat słyszało o RODO, a 71 proc. osób słyszało o swoim krajowym organie ochrony danych. Mimo zwiększającego się poziomu świadomości na temat RODO, wciąż należy pomagać obywatelom w korzystaniu z przysługujących im praw.

Przepisy o ochronie danych są dostosowane do potrzeb ery cyfrowej

RODO daje osobom fizycznym większą podmiotowość, jeśli chodzi o decydowanie, co dzieje się z ich danymi w związku z transformacją cyfrową. Przyczynia się ono również do wspierania godnych zaufania innowacji, zwłaszcza dzięki podejściu opartemu na analizie ryzyka i zasadom, takim jak uwzględnianie ochrony danych w fazie projektowania oraz domyślna ochrona danych.

Wsparcie dla organów nadzorczych

Organy ochrony danych korzystają z większych uprawnień naprawczych. RODO daje krajowym organom ochrony danych odpowiednie narzędzia do egzekwowania przepisów – od ostrzeżeń i upomnień po kary administracyjne. Stosowanie ich zależy jednak od odpowiednich niezbędnych zasobów ludzkich, technicznych i finansowych. Wiele państw członkowskich odnotowuje w związku z tym znaczny wzrost nakładów budżetowych i kadrowych. Ogólnie rzecz biorąc, w latach 2016–2019 wszystkie krajowe organy ochrony danych w UE łącznie odnotowały wzrost na poziomie 42 proc. nakładów kadrowych i 49 proc. nakładów budżetowych. Sytuacja w poszczególnych państwach członkowskich jest jednak nadal bardzo zróżnicowana.

Organy ochrony danych współpracują ze sobą w ramach Europejskiej Rady Ochrony Danych (EROD)

W ramach współpracy organów ds. ochrony danych ustanowiono innowacyjny system zarządzania, który ma na celu zapewnienie spójnego i skutecznego stosowania tego rozporządzenia za pośrednictwem tzw. mechanizmu kompleksowej współpracy. Dzięki niemu przedsiębiorstwo przetwarzające dane w różnych państwach, ma jako interlokutora tylko jeden organ ochrony danych, a mianowicie organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się jego główna siedziba.

Porady i wytyczne ze strony organów ochrony danych

EROD wydaje wytyczne obejmujące kluczowe aspekty rozporządzenia, a także nowe, pojawiające się na bieżąco zagadnienia. To na ich podstawie kilka organów ochrony danych stworzyło nowe narzędzia, w tym np. infolinie dla osób fizycznych.

Pełne wykorzystanie potencjału międzynarodowego przekazywania danych

W ciągu ostatnich dwóch lat międzynarodowe zaangażowanie Komisji w zakresie bezpłatnego i bezpiecznego przekazywania danych przyniosło istotne rezultaty. Dotyczy to m.in. Japonii, z którą UE dzieli obecnie największy na świecie obszar wolnych i bezpiecznych przepływów danych. Wraz z partnerami z całego świata, Komisja będzie kontynuować prace dotyczące odpowiedniego stopnia ochrony danych. Ponadto Komisja, we współpracy z EROD, rozważa modernizację innych mechanizmów przekazywania danych, w tym standardowych klauzul umownych – najczęściej wykorzystywanego narzędzia do przekazywania danych. EROD pracuje nad konkretnymi wytycznymi dotyczącymi certyfikacji i kodeksów postępowania w odniesieniu do przekazywania danych poza UE – należy je jak najszybciej sfinalizować.

Wspieranie współpracy międzynarodowej

Od maja 2018 roku Komisja zintensyfikowała dialog dwustronny, regionalny i wielostronny, wspierając globalną kulturę poszanowania prywatności i konwergencję między różnymi systemami ochrony prywatności z korzyścią zarówno dla obywateli, jak i przedsiębiorstw. W czasach, gdy naruszenia prywatności mogą mieć wpływ na dużą liczbę osób jednocześnie w kilku częściach świata, należy zacieśnić międzynarodową współpracę między organami odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów w zakresie ochrony danych. Dlatego też, Komisja zwróci się do Rady o udzielenie zgody na rozpoczęcie negocjacji w celu zawarcia umów o wzajemnej pomocy i współpracy z odpowiednimi państwami trzecimi.

Sprawozdanie Komisji zawiera także wykaz działań, mających na celu ułatwienie stosowania RODO wszystkim zainteresowanym stronom, w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom, co pozwoli na propagowanie przepisów o ochronie danych osobowych oraz ich egzekwowanie.

Warto przypomnieć, że zgodnie z RODO, Komisja Europejska składa sprawozdania z oceny i przeglądu tego rozporządzenia – pierwsze z nich po dwóch latach stosowania, a następne co cztery lata, począwszy od pierwszego sprawozdania. Sprawozdanie obejmuje w szczególności kwestie międzynarodowego przekazywania danych oraz „mechanizmu współpracy i spójności”. Komisja w swoim przeglądzie przyjęła szersze podejście tak, aby zająć się kwestiami podniesionymi przez różne podmioty w ciągu ostatnich dwóch lat. Dotyczy to informacji przekazanych przez Radę, Parlament Europejski, Europejską Radę Ochrony Danych, krajowe organy ochrony danych oraz zainteresowane podmioty.

MF: Terminy zapłaty podatków w związku z COVID-19

Informacja ze strony Ministerstwa Finansów – patrz: https://www.gov.pl/web/finanse/terminy-zaplaty-podatkow-w-zwiazku-z-covid-19


Przedłużone terminy w podatkach CIT i PIT

Do 31 lipca 2020 r. przesunięto1 termin złożenia zeznania CIT-8 i wpłaty należnego podatku organizacjom pozarządowym, czyli podatnikom:

Przesunięcie terminu dotyczy podatników, których rok podatkowy zakończył się w okresie od 1 grudnia 2019 r. do 31 marca 2020 r.

Do końca siódmego miesiąca roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat4, wydłużono5 termin sporządzenia i przesłania informacji podatkowych IFT-2R6 przez osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, których rok podatkowy zakończył się w okresie od 31 grudnia 2019 r. do 31 marca 2020 r.

Płatnikom podatku PIT, którzy ponieśli negatywne konsekwencje z powodu COVID-19, wydłużono7 termin przekazania do urzędu skarbowego:

pobranych w marcu, kwietniu i maju od wynagrodzeń z pracy, umów zlecenia i o dzieło oraz z praw autorskich i praw pokrewnych:

Nowa matryca stawek VAT od 1 lipca 2020 r.

Od 1 lipca 2020 r. są stosowane nowe zasady dotyczące stawek podatku VAT – tzw. nowa matryca stawek VAT8 (które pierwotnie miały obowiązywać od 1 kwietnia 2020 r.)9.

Chodzi o:

Uwaga:

Do 31 grudnia 2020 r. przedłużono stosowanie PKWiU (2008) na potrzeby13:

Nowy JPK_VAT od 1 października 2020 r.

Regulacje dotyczące nowego JPK_VAT wejdą w życie od 1 października 2020 r. – dla wszystkich podatników, bez względu na ich wielkość. Zmiany wprowadzono ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. poz. 1086),

Podatek od sprzedaży detalicznej – przedłużenie terminu zawieszenia ustawy

Do końca 2020 r. zawieszono podatek od sprzedaży detalicznej (zgodnie z ustawą z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych)14. Bez tego zawieszenia płatność podatku rozpoczęłaby się w połowie roku za okresy rozliczeniowe od lipca 2020 r. W efekcie podatnicy nie będą płacić podatku za lipiec-grudzień 2020.

Przedłużenie płatności rat podatku od nieruchomości 

Nie dłużej niż do 30 września 2020 r. każda rada gminy, w ramach swojej autonomii podatkowej, może przedłużyć wskazanym grupom przedsiębiorców i organizacjom pozarządowym – których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku COVID-19 – terminy płatności rat podatku od nieruchomości, płatnych w kwietniu, maju i czerwcu 2020 r.

Przedłużenie terminów w zakresie podatku akcyzowego

Do 31 sierpnia 2020 r. przedłużono15 obowiązywanie okresu przejściowego, w którym można stosować dotychczasowe przepisy ustawy o podatku akcyzowym w zakresie opodatkowania akcyzą paliw opałowych. Tym samym, przedsiębiorcy handlujący paliwami opałowymi i nabywcy takich paliw, mogą do końca sierpnia 2020 r. sprzedawać lub kupować paliwa do celów grzewczych bez konieczności składania zgłoszeń rejestracyjnych uproszczonych w zakresie podatku akcyzowego. W tym okresie podmioty te będą też mogły pobierać i składać oświadczenia o przeznaczeniu tych paliw w postaci papierowej.

W rozporządzeniu z 30 czerwca 2020 r. Minister Finansów16 zaniechał poboru akcyzy w odniesieniu do płynu do papierosów elektronicznych lub wyrobów nowatorskich, w stosunku do których obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstanie w okresie od 1 lipca 2020 r. do 30 września 2020 r.

Rozporządzenie weszło w życie 1 lipca 2020 r.

Wydanie rozporządzenia ma związek z pandemią COVID-19, która spowodowała liczne ograniczenia dla podmiotów.

Od 1 lutego 2018 r. do 30 czerwca 2020 r. ww. wyroby były objęte stawką zerową.

Przedłużenie niektórych terminów związanych z dokumentacją cen transferowych i informacją o cenach transferowych (TPR)

Na mocy ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. poz. 1086), wprowadzono również kolejne ułatwienia dla przedsiębiorców dotyczące cen transferowych.

Ułatwienia te obejmują przedłużenie terminów:

Nowe terminy przekazywania informacji i zawiadomień MDR

Wszystkie terminy – określone w dziale III, rozdziale 11a Ordynacji podatkowej – nie rozpoczynają się, natomiast rozpoczęte – zostają zawieszone od 31 marca 2020 r. do odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii koronawirusa, jednak nie dłużej niż do 30 czerwca 2020 r.17

Dotyczy to w szczególności terminów na przekazanie informacji o schemacie podatkowym (MDR-1), informacji korzystającego o schemacie podatkowym (MDR-3) i kwartalnej informacji o udostępnieniu schematu podatkowego standaryzowanego (MDR-4), a także zawiadomienia dotyczącego schematu podatkowego (na podstawie art. 86b par. 6 oraz art. 86d par. 3 i 5 Ordynacji podatkowej – MDR-2).

Zgodnie z ustawą z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19, wprowadzono rozwiązanie, które powoduje zniesienie maksymalnego ograniczenia okresu zawieszenia do 30 czerwca 2020 r. w odniesieniu do schematów podatkowych innych niż transgraniczne i ustalenie daty końcowej ww. okresu dla takich schematów na 30. dzień następujący po dniu odwołania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego w związku z COVID-19.

Planowane jest również przedłużenie terminów na raportowanie schematów podatkowych transgranicznych. Zgodnie z ustawą z dnia 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw, Minister Finansów będzie mógł, w rozporządzeniu, przedłużyć terminy związane z przekazywaniem informacji o schematach podatkowych transgranicznych.

1Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 marca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminu do złożenia zeznania o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) i wpłaty należnego podatku przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. poz. 542)

2o których mowa w art. 17 ust. 1 ustawy CIT

3art. 3 ust. 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 68.)

4wymienionych w art. 26 ust. 1 ustawy CIT

5Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 maja 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przedłużenia terminów do sporządzenia i przesłania niektórych informacji podatkowych (Dz. U. poz. 962)

6o wysokości przychodu (dochodu) uzyskanego przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

7Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2020 r. w sprawie przedłużenia terminów przekazania przez niektórych płatników zaliczek na podatek dochodowy i zryczałtowanego podatku dochodowego (Dz. U. poz. 972)

8Wprowadzona ustawą z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1751, z późn. zm.)

9Termin ten został przesunięty na 1 lipca br. ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568, z późn. zm.)

10Zastąpi stosowaną w tym celu do 30 czerwca br. Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU 2008)

11Szczegółowy wykaz towarów wraz z przyporządkowanymi im kodami CN zawiera rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1776. Kod CN można również sprawdzić w Przeglądarce Taryfowej (https://ext-isztar4.mf.gov.pl/taryfa_celna/), zamieszczonej na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (www.puesc.gov.pl zakładka: Taryfa celna i zakładka: Przeglądarka taryfowa)

12Wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. z 2015 r. poz. 1676 z późn. zm.) – schemat klasyfikacji wraz z objaśnieniami i kluczami powiązań pomiędzy PKWiU (2008) i PKWiU (2015) i CN dostępne są pod linkiem: https://stat.gov.pl/Klasyfikacje/doc/pkwiu_15/index.html

13Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 marca 2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 556)

14Dz. U. poz. 374 z późn. zm.)

15Ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 568)

16w sprawie zaniechania poboru podatku akcyzowego od płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich (Dz. U. poz. 1159)

17Ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 568).

Źródło: https://www.gov.pl/web/finanse

Od 1.7.2020 r. obowiązują zmiany w przepisach dotyczących raportowania schematów podatkowych (MDR)

Obowiązujące od 1.7.2020 r. przepisy dotyczące m.in. raportowania schematów podatkowych (MDR) wynikają z ustawy z 28.5.2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. poz. 1106).

Ponowne raportowanie schematów transgranicznych

Na promotorów, korzystających i wspomagających nałożono obowiązek zaraportowania wszystkich schematów transgranicznych, jeśli pierwszej czynności wdrożeniowej dokonano w okresie od 26.6.2018 r. do 30.6.2020 r. Terminy wskazane w nowelizacji ustawy przewidziane na ponowne przekazanie informacji o schematach transgranicznych zostaną przedłużone w rozporządzeniu Ministra Finansów. Na razie jest to projekt i wynika z niego, że:

Raportowanie ma odbywać się na podstawie nowej schemy (XML – „struktury logicznej”), co oznacza konieczność ponownego zaraportowania (na nowej schemie) schematów podatkowych.

Podpisywanie MDR-3

Zmianie ulegnie krąg osób uprawnionych do podpisywania informacja MDR-3 (art. 86j § 4 OrdPU). Informacja MDR-3 będzie mogła być podpisana przez:

1) osobę fizyczną – w przypadku podatnika będącego osobą fizyczną,

2) osobę upoważnioną przez przedsiębiorcę zagranicznego do reprezentowania go w oddziale – w przypadku podatnika będącego przedsiębiorcą zagranicznym posiadającym oddział działający na terytorium Polski,

3) osobę uprawnioną do reprezentacji – w przypadku pozostałych podatników – przy czym nie jest dopuszczalne podpisanie tej informacji przez pełnomocnika.

Zmiany te mają ułatwić podatnikom niebędącym osobami fizycznymi składanie MDR-3.

Pełnomocnictwa szczególne dotyczące MDR

Wprowadzony art. 86na OrdPU przewiduje, że pełnomocnictwo szczególne do działania w sprawie z zakresu stosowania art. 86b–86ia OrdPU (tj. przekazywania schematów podatkowych) upoważnia również do działania w innych sprawach z tego samego zakresu, chyba że w pełnomocnictwie zastrzeżono inaczej. Pełnomocnictwa szczególne do działania w sprawie z zakresu stosowania art. 86b–86i OrdPU, w brzmieniu dotychczasowym, złożone i nieodwołane do 30 czerwca 2020 r. stają się pełnomocnictwami szczególnymi, o których mowa w dodanym art. 86na OrdPU.

Wymiana informacji między państwami

W oparciu o planowane nowe przepisy ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, Szef KAS będzie zobowiązany do przekazywania właściwym organom innych państw członkowskich UE informacji o schematach transgranicznych, jednocześnie do Komisji Europejskiej będzie przekazywał „roczną ocenę skuteczności automatycznej wymiany informacji o schematach podatkowych transgranicznych oraz jej praktyczne wyniki”.

Nowa matryca VAT obowiązuje od 1.7.2020 r.

Ustawa z 9.8.2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1751) zmienia brzmienie załączników nr 3 i 10 do VATU, w których wymienione są towary i usługi opodatkowane według obniżonych stawek 5% i 8%. Nowa matryca stawek VAT ma uprościć system stawek i wyeliminować sytuacje, w których bardzo podobne do siebie towary są inaczej opodatkowane.

W prawidłowej klasyfikacji towarów i usług dla celów VAT mają pomóc wydawane od 1.11.2019 r. wiążące informacje stawkowe. Wiążąca informacja stawkowa (WIS) to decyzja dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w której na wniosek podatnika klasyfikowany jest towar, usługa albo świadczenie kompleksowe oraz wskazywana jest stawka VAT lub zwolnienie. Wydane WIS przed 1.7.2020 r. będą wiązać organy podatkowe w odniesieniu do transakcji dokonanych po 30.6.2020 r.

Od 1.7.2020 r. będą obowiązywać zmiany w VAT w zakresie procedury magazynu typu call-off i transakcji łańcuchowych oraz w zakresie schematów podatkowych

Zmiany zostają wprowadzone ustawą z 28.5.2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 1106) i dotyczą trzech zakresów:

1. podatków dochodowych

W zakresie podatków dochodowych celem regulacji jest implementacja dyrektywy Rady (UE) 2017/952 z 29.5.2017 r. zmieniającej dyrektywę (UE) 2016/1164 w zakresie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczących państw trzecich (dalej: ATAD 2). Zmiany te mają przeciwdziałać rozbieżnościom w kwalifikacji struktur hybrydowych, które są wykorzystywane przez międzynarodowe korporacje do stosowania agresywnej optymalizacji podatkowej. W przypadku gdy państwa mają różne przepisy w kwalifikowaniu pod względem podatkowym dochodów lub podmiotów mogą występować niedopasowania hybrydowe . Może to powodować podwójne zaliczenie płatności do kosztów uzyskania

przychodów (DD – double deduction) lub z jednej strony zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów

i brak zaliczenia do przychodów po drugiej stronie (D/NI – deduction/no inclusion). Przepisy wynikające z ATAD 2 obejmują różnice w relacjach pomiędzy systemami opodatkowania przedsiębiorstw w państwach członkowskich i nakazują wprowadzenie uregulowań, które spowodują odmowę zaliczenia płatności do kosztów uzyskania przychodów lub nakażą zaliczenie kwoty do przychodu.

2. VAT

W zakresie VAT celem zmian jest implementacja przepisów dyrektywy Rady UE (2018/1910) z 4.12.2018 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE. Zmiany dotyczą usprawnienia, ujednolicenia i uszczelnienia aktualnego systemu VAT w obszarach:

1) wprowadzenia uproszczeń i zharmonizowania zasad korzystania z procedury magazynu typu call-off stock w handlu transgranicznym;

2) zharmonizowania regulacji w zakresie tzw. transakcji łańcuchowych;

3) uznania numeru identyfikacji VAT nabywcy oraz złożenia prawidłowej informacji podsumowującej

za przesłankę materialną do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

3. informacji o schematach podatkowych (MDR)

W zakresie informacji o schematach podatkowych zmiany mają na celu dopełnienie wdrożenia dyrektywy Rady (UE) 2018/822 z 25.5.2018 r. zmieniającej dyrektywę 2011/16/UE w zakresie obowiązkowej automatycznej wymiany informacji w dziedzinie opodatkowania w odniesieniu do podlegających zgłoszeniu uzgodnień transgranicznych (dalej: dyrektywa MDR) oraz doprecyzowanie obowiązujących przepisów w zakresie informacji o schematach podatkowych.

30 czerwca 2020 r. upływa termin składania wniosku o zwolnienie ze składek ZUS

Zwolnienie dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych. Najwyższe kwoty z tytułu zwolnień ze składek dotyczą oddziałów ZUS w województwach mazowieckim, śląskim i wielkopolskim. W województwie śląskim ze zwolnienia skorzystało już ponad 205 tys. firm na kwotę około 912 mln zł. Dotychczas ZUS umorzył składki na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych na łączną kwotę ponad 7,5 mld zł.

Kto może skorzystać ze zwolnienia ze składek ZUS?

Z pełnego zwolnienia ze składek mogą skorzystać małe firmy, zgłaszające do 9 osób do ubezpieczeń społecznych. Zwolnienie dotyczy składek za przedsiębiorcę i pracujące dla niego osoby. Ze zwolnienia mogą skorzystać także samozatrudnieni, których przychody co prawda przekraczają trzykrotność średniego wynagrodzenia, ale ich dochody są niższe niż 7 tys. zł. Z kolei firmy zgłaszające do ubezpieczeń od 10 do 49 osób mogą być objęte 50-procentowym umorzeniem kwoty składek wykazanej w deklaracjach rozliczeniowych

Zarówno przedsiębiorca, jak i pracujące dla niego osoby zachowają prawo do świadczeń zdrowotnych i ubezpieczeń społecznych za okres zwolnienia ze składek. Wniosek można złożyć papierowo lub elektronicznie za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych (PUE ZUS).

Źródło:

www.zus.pl

Dobiegają końca prace nad rozporządzeniem w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów

Nowe przepisy wymuszą dostosowanie się do szczegółowych wymagań w zakresie magazynowania odpadów przez ponad 100 tys. podmiotów prowadzących w kraju działalność w zakresie wytwarzania, zbierania i przetwarzania odpadów. Największy udział w tej grupie podmiotów stanowią wytwórcy odpadów, którzy prowadzą gospodarkę odpadami bez regulacji w formie decyzji administracyjnej, określającej m.in. warunki magazynowania odpadów. Pozostali legitymują się pozwoleniami zintegrowanymi, pozwoleniami na wytwarzanie odpadów, zezwoleniami na ich zbieranie lub przetwarzanie – obejmującymi kwestie miejsca i sposobu magazynowania odpadów formułowane dotychczas, nawet dla tego samego rodzaju odpadów, w bardzo różny sposób. Co ważne, jeżeli przed dniem wejścia w życie przepisów rozporządzenia wymagania dotyczące sposobu magazynowania odpadów zostały określone w decyzji administracyjnej, są one wiążące dla posiadacza odpadów, nawet jeżeli odbiegają od wymagań określonych w rozporządzeniu.

Przepisy określające szczegółowe warunki magazynowania odpadów będą miały wpływ także na tworzoną w Polsce sieć miejsc wyznaczonych do przetrzymywania pojazdów z ładunkiem odpadów zatrzymanych w trakcie kontroli.

Przepisy projektowanego rozporządzenia powinny być stosowane równolegle z przepisami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 19.2.2020 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony przeciwpożarowej, jakie mają spełniać obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów (Dz. U. z 2020 r. poz. 296).

Rzeczy, których amerykańskie firmy mogą nauczyć się z RODO

Charakterystyczne dla RODO koncepcje uwzględnione zostały m.in. w kalifornijskiej ustawie o ochronie prywatności konsumentów. Inne stany również obierają kierunek na zaczerpnięcie z legislacyjnego dorobku zza oceanu. Niemniej jednak implementacja zapisów znanych z RODO będzie mogła wiązać się ze zwiększeniem odpowiedzialności organizacji na polach, na których dotąd nie dostrzegały one ryzyk chociażby dla prywatności.

Nadmierne przechowywanie danych

Jedną z podstawowych problematycznych kwestii stanowi dotrzymywanie przez wiele firm ustalonych okresów retencji dla danych osobowych. Zaniedbanie objawia się głównie na etapie usuwania danych. Wynika to z przeświadczenia, że mniejsze ryzyko wiąże się z przechowywaniem ponad miarę niż z przedwczesnym usunięciem danych. Organizacje przechowują informacje w celu ochrony swoich interesów oraz zarządzania operacjami biznesowymi. W przypadku implementacji zapisów znanych z RODO tego typu działania obarczone będą wysoką odpowiedzialnością administratora. Jako przykład może posłużyć kara w wysokości 14,5 mln euro nałożona przez berliński organ nadzoru na jedną z firm w związku z przechowywaniem danych osobowych najemców dłużej niż było to niezbędne do realizacji celów.

Biometria w miejscu pracy

Amerykańskie firmy z niezwykłym entuzjazmem spoglądają na możliwość przetwarzania danych biometrycznych w miejscu pracy. Automatyczne śledzenie czasu pracy czy podnoszenie poziomu kontroli dostępu do obiektów m.in poprzez zastosowanie skanerów siatkówek to niewątpliwe korzyści płynące ze stosowania rozwiązań opartych na technologii biometrycznej. Niestety również w tym przypadku firmy będą musiały wziąć na siebie dodatkowe ryzyko poniesienia odpowiedzialności finansowej. Holenderski organ ds. ochrony danych osobowych nałożył grzywnę w wysokości 725 tysięcy euro w związku z użyciem technologii skanowania linii papilarnych bez zgody w celu śledzenia czasu prac.

Biorąc pod uwagę fakt, że amerykańskie prawo w sferze prywatności zmierza powoli w stronę rozwiązań europejskich, amerykańskie firmy będą zmuszone pozbyć się swoich uprzedzeń w kwestiach takich jak właściwe gromadzenie czy zarządzanie danymi.

Źródło:

https://iapp.org/news/a/what-us-companies-can-learn-from-gdpr-enforcement/

Zasady doręczania dokumentów za pośrednictwem platformy ePUAP

Stan faktyczny

Przedmiotem kontroli NSA w rozpatrywanej sprawie było zażalenie Sp. z o.o. (dalej: Skarżąca) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 18.2.2020 r. w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję organu – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 22.3.2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2015 r.

Zażalenie na postanowienie WSA

Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w którego treści podniosła, że sąd I instancji niewłaściwie określił termin doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze jako 25.3.2019 r., podczas gdy pełnomocnik Skarżącej pozyskał dostęp do zaskarżonej decyzji za pośrednictwem skrzynki ePUAP dopiero 27.3.2019 r. Zatem – zgodnie ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Skarżącą – dopiero od tego dnia winien być liczony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Ponowne rozpoznanie sprawy

Postanowieniem z 10.9.2019 r. (II FZ 483/19) NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W ocenie NSA w rozstrzygnięciu WSA w Gorzowie Wielkopolskim zabrakło odniesienia się do tego, czy doręczenie decyzji w rozpoznawanej sprawie może zostać uznane za skuteczne w świetle regulacji art. 152 § 3 ustawy z 29.8.1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: OrdPU).

WSA w Gorzowie Wielkopolskim ponownie rozpoznając sprawę uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, dlatego podlegała odrzuceniu. Sąd ten stwierdził, że wraz z wygenerowaniem urzędowego poświadczenia doręczenia doszło do skutecznego doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej przedmiotowej decyzji w trybie art. 152a § 1 OrdPU w dniu 25.3.2019 r. Zatem, w ocenie WSA w Gorzowie Wielkopolskim, skargę wniesioną 25.4.2019 r. (zgodnie z datą stempla pocztowego na kopercie) uznać należało za spóźnioną i jako taką – odrzucić.

Skuteczne doręczenie pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, Skarżąca złożyła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 oraz art. 197 § 2 w zw. z art. 190 zd. 1 ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: PostAdmU) przez ich niewłaściwe zastosowanie, które doprowadziło WSA do błędnego przyjęcia, że skarga podlegała odrzuceniu, albowiem Skarżąca nie uchybiła terminowi do złożenia skargi, w sytuacji gdy w sprawie wystąpiły problemy techniczne w zakresie odbioru pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz gdy urzędowe poświadczenie doręczenia nie spełnia wymagań stawianych tego rodzaju dokumentom przez przepisy prawa (mianowicie nie zawiera wskazania konkretnie godziny doręczenia obok daty na urzędowym poświadczeniu doręczenia).

Zasady doręczania dokumentów drogą elektroniczną

NSA zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 152 § 3 OrdPU, w przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w art. 152a § 1 pkt 3 OrdPU, tzn. poprzez podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru. Zasady wymiany informacji, w tym doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP, określają przepisy ustawy z 17.2.2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j.: Dz.U. z 2020 r. poz. 346 ze zm., dalej: InformPodPublU) oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14.9.2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j.: Dz.U. z 2018 r. poz. 180 ze zm., dalej: DokElR), wydanego w wykonaniu delegacji zawartej w art. 16 ust. 3 InformPodPublU. Przepisy tych aktów prawnych regulują szczegółowe kwestie związane m.in. z wymogami urzędowego poświadczenia odbioru, a także wytworzenia urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD). Zgodnie z § 14 DokElR, urzędowe poświadczenie doręczenia jest udostępniane przez system informatyczny podmiotu publicznego w celu umożliwienia podpisania tego poświadczenia przez adresata dokumentu elektronicznego i zawiera:

  1. pełną nazwę podmiotu publicznego, który doręcza dokument elektroniczny; 
  2. pełną nazwę podmiotu, któremu podmiot publiczny doręcza dokument elektroniczny; 
  3. oznaczenie sprawy; 
  4. jednoznaczne oznaczenie pisma, którego dotyczy; 
  5. w przypadku podpisania poświadczenia doręczenia — datę i czas podpisania rozumiane jako data i czas doręczenia dokumentu elektronicznego.

NSA stanął na stanowisku, zgodnie z którym w niniejszej sprawie nie sposób zgodzić się z twierdzeniami pełnomocnika Skarżącej, że doszło do naruszenia przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienionych w zażaleniu.

W pierwszej kolejności NSA wskazał, że WSA zrealizował wytyczne NSA w zakresie wskazania konkretnie godziny obok daty na urzędowym poświadczeniu doręczenia oraz oceny skuteczności doręczenia decyzji. Sąd I instancji, realizując wskazania NSA, zarządzeniem z 26.9.2019 r. wezwał Dyrektora Izby Administracji Skarbowej m.in do wykazania daty i godziny udostępnienia przez system teleinformatyczny adresatowi do pobrania doręczanego dokumentu elektronicznego (zaskarżonej decyzji) wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia. Organ zwrócił się natomiast do Ministerstwa Cyfryzacji o udzielenie informacji w ww. zakresie. Zgodnie z odpowiedzią i danymi udostępnionymi przez Wydział Utrzymania Systemów Departamentu Systemów Państwowych Ministerstwa Cyfryzacji urzędowe poświadczenie doręczenia zostało dostarczone do adresata 22.3.2019 r. o godz. 20:21; użytkownik odebrał, odczytał i podpisał urzędowe poświadczenie doręczenia 25.3.2019 r. o godz. 9:39; dokument z decyzją wpłynął na skrytkę adresata 25.3.2019 r. o godz. 9:39 i był możliwy do odczytania oraz pobrania; adresat odczytał pismo 27.3.2019 r. o godz. 9:31 a następnie je pobrał.

Ponadto WSA zwrócił się do Centrum Pomocy Użytkowników ePUAP Centralnego Ośrodka Informatyki o udzielenie informacji, czy w dniach od 25 do 27.3.2019 r. wystąpiły problemy techniczne związane z funkcjonowaniem platformy ePUAP. Jednocześnie zwrócono się z zapytaniem, czy możliwe jest wygenerowanie urzędowego poświadczenia doręczenia korespondencji w dacie innej aniżeli data i godzina podpisania przez adresata poświadczenia odbioru. Z informacji zwrotnej wynika, że data odbioru pisma widoczna na urzędowym poświadczeniu doręczenia (25.3.2019 r.) wskazuje na datę odebrania i podpisania urzędowego poświadczenia doręczenia przez adresata, po czym na skrytkę wpływa docelowy dokument. Data 25.3.2019 r. informuje nadawcę, że w tym dniu użytkownik podpisał urzędowe poświadczenie doręczenia i po chwili na jego skrzynkę wpłynął dokument, który był możliwy do odczytania. Z informacji wynika również, że możliwym jest jak twierdzi pełnomocnik Skarżącej, że pismo (decyzja) zostało odczytane 27.3.2019 r., jednak było ono już dostępne na skrzynce użytkownika w dniu 25.3.2019 r. Ponadto wyjaśniono, że we wskazanych dniach nie odbywały się planowane ani nieplanowane niedostępności platformy ePUAP.

Zdaniem NSA, sąd I instancji w pełni zrealizował zalecenia z postanowienia NSA z 10.9.2019 r. W szczególności WSA w Gorzowie Wielkopolskim zbadał skuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji w świetle art. 152 § 3 OrdPU. Sąd ten słusznie uznał, że pełnomocnik Skarżącej potwierdził odbiór pisma poprzez podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru 25.3.2019 r. Należy stwierdzić, że pomimo tego, że na samym urzędowym poświadczeniu doręczenia zaskarżonej decyzji, znajdującym się w aktach sprawy, widnieje data 25.3.2019 r. bez wskazania godziny (art. 3 pkt 20 lit. c InformPodPublU), to WSA ponad wszelką wątpliwość wyjaśnił, że dokładną datą i godziną udostępnienia zaskarżonej decyzji do pobrania był 25.3.2019 r. godz. 9:39. Ponadto wskazać należy, że liczenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego odbywa się według dni a nie godzin, zatem to data na urzędowym poświadczeniu doręczenia jest kluczowa w kwestii liczenia terminu, a nie godzina.

Mając powyższe na uwadze sąd I instancji słusznie odrzucił skargę z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia.W tym stanie sprawy NSA, na podstawie art. 184 PostAdmU w zw. z art. 197 § 2 PostAdmU, orzekł jak w sentencji, tj. oddalił zażalenie.

Analizowane postanowienie NSA dotyczy zasad wymiany informacji, w tym doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP. W postanowieniu tym NSA podkreślił, iż reguły takich doręczeń zostały określone w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, zgodnie z którymi doręczanie pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej następuje dwuetapowo. W pierwszym etapie w celu doręczenia pisma w postaci dokumentu elektronicznego organ przesyła na adres elektroniczny strony postępowania zawiadomienie zawierające określone informacje. Natomiast kolejny – drugi etap doręczenia pisma – to jego pobranie przez adresata z adresu elektronicznego wskazanego przez organ i podpisanie przez adresata urzędowego poświadczenia odbioru. W dotychczasowym orzecznictwie NSA wskazuje się, że w przypadku dokonywanych doręczeń elektronicznych, organ z wyprzedzeniem jest w stanie precyzyjnie określić daty tych doręczeń (wyrok NSA z 10.10.2019 r., II FSK 3493/17, Legalis), co miało miejsce także w sprawie zakończonej niniejszym postanowieniem NSA.

Wyliczenie limitu zwolnienia z VAT przy świadczeniu usług ubezpieczeniowych oraz wynajmie lokali

Firma stosuje zwolnienie od VAT, bez względu na limit, tylko do usług ubezpieczeniowych i wynajmu na cele mieszkaniowe. Wynajem na cele użytkowe, w tym przypadku wynajem biura, może korzystać ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.; dalej: VATU) tj. z uwagi na limit 200 000 zł. Do wyliczenia limitu Firma wlicza całą sprzedaż tj. sprzedaż usług ubezpieczeniowych, wynajem na cele mieszkaniowe i wynajem biura. Po przekroczeniu limitu, do wynajmu biura należy stosować stawkę 23%. Do wynajmu za mieszkanie i do usług ubezpieczeniowych stosuje się zwolnienie z art. 43 ust. 1 VATU.

Zwolnienie od VAT, ze względu na rodzaj czynności, którą podatnik wykonuje, określa się jako zwolnienie z VAT przedmiotowe. Towary i usługi, zwolnione z VAT, zostały wymienione w art. 43 ust. 1 VATU. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 i 37 VATU, zwolnione od VAT są usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe oraz usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.

Zwolnienie to nie jest ograniczone czasowo ani kwotowo. Z tego zwolnienia nie można zrezygnować (jedynym wyjątkiem jest rolnik ryczałtowy).

Ponadto, przedsiębiorca może skorzystać z tzw. zwolnienia podmiotowego od VAT – z uwagi na wartość sprzedaży. Zgodnie z art. 113 ust. 1 i ust. 9 VATU, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Aby prawidłowo wyliczyć kwotę do zwolnienia – co wynika z art. 113 ust. 1 i 2 VATU – należy pamiętać, że wartość sprzedaży należy liczyć w wartościach netto (bez VAT), – do wartości sprzedaży nie wlicza się czynności wymienionych w VATU, takich jak:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej

b) dostawy towarów i świadczenia usług zwolnionych z VAT, z wyjątkiem:

– transakcji związanych z nieruchomościami,

– pewnej kategorii usług, takich jak np. transakcje walutowe, usługi zarządzania instrumentami finansowymi, udzielanie kredytów i pożyczek, itp.,

– usług ubezpieczeniowych,

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych,

a także dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zatem, w przypadku Czytelnika tylko wynajem na cele mieszkaniowe oraz usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego korzystają ze zwolnienia od VAT bez względu na wartość sprzedaży (art. 43 ust. 1 pkt 36 i 37 VATU).

Wynajem na cele użytkowe, w tym przypadku wynajem na biuro, należy opodatkować wg stawki 23% lub skorzystać ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ze względu na limit do 200 000 zł. Czytelnik musi pamiętać, że do limitu sprzedaży należy wliczyć czynności zwolnione związane z nieruchomościami – art. 113 ust. 2 pkt 2 lit.a oraz usługi ubezpieczeniowe – art. 113 ust .2 pkt 2 lit.c. Co oznacza, że podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego, czyli z uwagi na limit, powinien pamiętać, że wartość netto sprzedaży z tytułu świadczenia usług najmu lokali mieszkalnych i usług ubezpieczeniowych – mimo że zwolnionych z VAT – powinna być także uwzględniona w wyliczaniu limitu.

W przypadku Czytelnika, należy więc wyliczyć limit sumując całą sprzedaż (czyli sprzedaż z wynajmu na cele mieszkaniowe, wynajmu na biuro i ubezpieczenia). Jeśli limit nie przekracza 200 000 zł, to do wynajmu na biuro Czytelnik może stosować zwolnienie z art. 113 ust. 1.

Po przekroczeniu limitu, do wynajmu na biuro należy zastosować stawkę 23%. Do wynajmu na mieszkanie i usług ubezpieczeniowych nadal stosuje się zwolnienie (z art. 43 ust. 1).

Ewidencja w deklaracjach: W deklaracji VAT-7 (20) dostawę towarów oraz świadczenie usług na terytorium kraju, zwolnione od VAT należy wykazać w poz. 10, opodatkowane stawką 23% należy wykazać: w poz. 19 – podstawa opodatkowania i w poz. 20 – podatek należny.

(RA)