Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy ‒ Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami z 16.6.2020 r. (RPU IX, poz. 513)

W obecnym stanie prawnym, jeśli stwierdzi się nieważność odmownej decyzji dekretowej z 1946 r. przywracana jest sytuacja, w której ponownie należy rozpatrzyć wniosek i ponownie orzekać o prawach i obowiązkach strony, a to otwiera drogę do odzyskania nieruchomości. Istnieje zatem konieczność podjęcia prac legislacyjnych zmierzających do stabilizacji sytuacji prawnej lokatorów i właścicieli nieruchomości lokalowych. Proponowana zmiana polega na skrócenia terminu, w którym można orzekać o nieważności decyzji i tym samym przerwaniu reprywatyzacji, która doprowadziła do utraty domów przez ponad 50 tysięcy osób na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

Wskazuje to kierunek działań organów administracji w celu zabezpieczenia ważnego, wynikającego z art. 75 ust. 1 ustawy z 2.4.1997 r. ‒ Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) celu publicznego.

Proponowana w art. 2 pkt 2 lit. a zmiana w art. 214a GospNierU doprowadzi do likwidacji uznaniowości przy wydawaniu decyzji w sprawie ustanawiania użytkowania wieczystego.

Zawarta w art. 2 pkt 2 lit. b zmiana przesłanki określonej w art. 214 pkt 4 GospNierU – poprzez obniżenie wyrażonego procentowo stopnia zniszczeń budynku z 66% do 50% – pozwoli na objęcie zakresem projektowanego przepisu większej liczby budynków zniszczonych w latach 1939‒1945.

Artykuł 2 pkt 3 projektu ustawy dodaje do GospNierU art. 214c określający szczególne zasady obliczania wartości nieruchomości przejętej na podstawie WłUżGruntWawaD.

Zaprezentowany mechanizm wyliczenia wartości nieruchomości pozwoli na lepiej oddające stan rzeczywisty określenie wartość nieruchomości po II wojnie światowej. W obecnym stanie prawnym brak odniesienia do elementów, o których mowa w proponowanym brzmieniu art. 214c ustawy zmienianej, co doprowadza do wypłaty znacznie zawyżonych odszkodowań, całkowicie nieprzystających do realnej wartość nieruchomości w dniu przejęcia. Trzeba brać pod uwagę, że nieruchomości przed wojną mogły być obciążone hipoteką lub mogły nie przetrwać okresu wojny. Branie pod uwagę wartości nieruchomości, której hipoteka została spłacona w późniejszym okresie i na której został odbudowany budynek, prowadzi do nieuzasadnionego zawyżenia tej wartości.

Elektronizacja obsługi zapotrzebowań składanych w tzw. trybie importu docelowego oraz zmiany co do konieczności wydania zgody na czasowe dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego

Zmiany wynikają z ustawy z 14.8.2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu (Dz.U. z 2020 r. poz. 1493). Przepisy ustawy zmieniają postanowienia ustawy z 6.9.2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 944 ze zm.).
Ustawa wprowadza zmiany mające na celu elektronizację obsługi procedury wystawiania i rozpatrywania zapotrzebowań na produkty lecznicze i środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia oraz co do wystawiania i rozpatrywania zgłoszenia przedsiębiorcy prowadzącego działalność polegającą na prowadzeniu hurtowni farmaceutycznej co do konieczności wydania zgody na czasowe dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, m.in. poprzez określenie Systemu Obsługi Importu Docelowego (SOID). Należy zaznaczyć. że SOID umożliwia składanie zapotrzebowań i wniosków o dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego w formie elektronicznej, ich rozpatrywanie realizację oraz komunikację z Ministrem Zdrowia w tym zakresie.
Ustawa zmienia również postanowienia dotyczące możliwości wywozu przez przedsiębiorcę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zbycia podmiotowi prowadzącemu działalność poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych zagrożonych brakiem dostępności na terytorium RP. Warunkiem wywozu lub zbycia jest wydanie przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego zgody o braku sprzeciwu i poinformowanie przedsiębiorcy przed upływem 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru wywozu lub zbycia powyższych produktów przez przedsiębiorcę. W takim przypadku przedsiębiorca może dokonać wywozu lub zbycia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia Głównego Inspektora Sanitarnego o braku sprzeciwu.
Przepisy ustawy wprowadzają także receptę elektroniczną na sprowadzany w trybie importu produkt leczniczy oraz rozszerzają katalog kanałów komunikacji, w ramach których pacjent może otrzymać uproszczoną informację o recepcie oraz skierowaniu wystawionych w postaci elektronicznej, przez dodanie możliwości przekazywania informacji o wystawionej recepcie do aplikacji mobilnych. Nadmienić należy, że doprecyzowano również przepisy określające podawanie danych dostępowych do recepty i do skierowań wystawianych w formie elektronicznej.
Ustawa wprowadza także możliwość przeprowadzania, w czasie trwającego stanu epidemii, inspekcji i kontroli zdalnych, przez inspektorów ds. wytwarzania i inspektorów ds. obrotu hurtowego Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego, dotyczących prowadzenia działalności wytwórczej lub importowej produktów leczniczych oraz wytwórczej, importowej lub dystrybucyjnej substancji czynnych, a także obrotu hurtowego produktów leczniczych.

Horyzont 2020: do zdobycia pieniądze dla firm

Program Horyzont 2020 to największy w dziejach Unii Europejskiej projekt wspierający badania naukowe i innowacje. Do podziału jest nawet 80 mld euro. Najwięcej pieniędzy zostało skierowanych na projekty współpracy (tzw. Collaborative Projects) – tutaj budżet w perspektywie 2014-2020 wynosi 50 mld euro. Granty pozwalają na tworzenie konsorcjów pomiędzy przedsiębiorstwami, szkołami, centrami badań. Warunkiem wzięcia udiału w projekcie jest stworzenie konsorcjum projektowego, składającego się z minimum trzech podmiotów z różnych państw UE lub stowarzyszonych w Programie Horyzont 2020.

Program jest oparty na trzech filarach:

Projekty badawcze mają pomóc w wypracowaniu nowej wiedzy lub zbadaniu wykonalności nowej technologii, produktów, procesów bądź usług. Przy projektach innowacyjnych pracuje się nad przygotowaniem nowych technologii do ich wdrożenia na rynek. W zależności od tego, czy podmioty występują o granty w programach badawczych czy innowacyjnych, Komisja Europejska pokrywa między 70 a 100 proc. kosztów.
O pieniądze mogą się starać małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) – dla nich przeznaczono cztery grantowe działania, z których w jednym nabór już się zakończył:

Złożenie projektu też kosztuje, dlatego Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości może je dofinansować w ramach projektu „Granty na Eurogranty”.

Pieniądze można dostać na:

Obszarami, gdzie szczególnie powinny aplikować MŚP są: kluczowe technologie prorozwojowe (nanotechnologie, zaawansowane materiały, biotechnologie, mikro- i nanoelektronika, fotonika oraz zaawansowane technologie wytwarzania).

Dochody z opłat za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych za 2019 r. powinny być odpowiednio zagospodarowane

Aktualnie regionalne izby obrachunkowe wykonują tzw. czynności opiniodawcze – w stosunku do przedkładanych przez jednostki samorządu terytorialnego informacji, o których mowa w art. 266 FinPubU. Dla przypomnienia, z tego przepisu wynika, że:

„1. Zarząd jednostki samorządu terytorialnego przedstawia organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego i regionalnej izbie obrachunkowej, w terminie do dnia 31 sierpnia:

1) informację o przebiegu wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego za pierwsze półrocze;

2) informację o kształtowaniu się wieloletniej prognozy finansowej, w tym o przebiegu realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 226 ust. 3;

3) informację, o której mowa w art. 265 pkt 1”.

Ogólnie rzecz ujmując, regionalne izby obrachunkowe wydają opinie (pozytywne lub negatywne) o przebiegu wykonania budżetu przez daną jednostkę samorządu terytorialnego za I półrocze 2020 r. Warto przy tym wspomnieć, że ww. termin (31 sierpnia) na złożenie ww. dokumentacji do regionalnej izby obrachunkowej, został przedłużony, na mocy specjalnych regulacji, do 30.9.2020 r., tj. na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 31.3.2020 r. w sprawie określenia innych terminów wypełniania obowiązków w zakresie ewidencji oraz w zakresie sporządzenia, zatwierdzenia, udostępnienia i przekazania do właściwego rejestru, jednostki lub organu sprawozdań lub informacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 570).

W toku procedury opiniodawczej, regionalna izba obrachunkowa analizuje różne aspekty wykonanego budżetu danej jednostki za I półrocze 2020 r., w tym wykonanie planu dochodów i wydatków. W zakres kontroli wchodzi również weryfikacja wpływów pochodzących z tytułu opłat za wydanie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych i opłat za korzystanie z zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych, które to opłaty wynikają z ustawy z 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2277 ze zm.). Jak się w praktyce okazuje, niektóre z gmin nie wprowadziły do budżetu nadwyżek (niewykorzystanych) środków z ww. opłat a pochodzących jeszcze za 2019 r. Tymczasem w art. 18² AlkU postanowiono, że:

„Dochody z opłat za zezwolenia wydane na podstawie art. 18 lub art. 18¹ oraz dochody z opłat określonych w art. 11¹ wykorzystywane będą na realizację:

1) gminnych programów profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Gminnych Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,

2) zadań realizowanych przez placówkę wsparcia dziennego, o której mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w ramach gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz Gminnych Programów, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

– i nie mogą być przeznaczane na inne cele”.

Przepis ten stanowi tzw. szczególne zasady wykonywania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, i, co do zasady, obliguje gminę do przeznaczenia całości wpływów z ww. opłat, na wskazane wyżej cele przez ustawodawcę.

Warto jednocześnie dodać, że pewną alternatywą dla obowiązku przeznaczenia tych środków (w całości) na powyższe cele, jest przepis tzw. tarczy antykryzysowej, tj. art. 15qc KoronawirusU, gdzie wskazano, że: „Do dnia 31 grudnia 2020 r. wójt (burmistrz, prezydent miasta) może wykorzystać dochody z opłat za zezwolenia wydane na podstawie art. 18 lub art. 18¹ ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz dochody z opłat określonych w art. 11¹ tej ustawy również na działania związane z przeciwdziałaniem COVID-19”. Na mocy tej specjalnej regulacji, gminom stworzono możliwość alternatywnego przeznaczenia środków pochodzących z ww. opłat na szerokie rozumiane wydatki dotyczące przeciwdziałania COVID -19.

W każdym bądź razie, powstałe nadwyżki powyższych wpływów z tych opłat za 2019 r. jednostki samorządu terytorialnego winny po prostu w odpowiedni sposób „zagospodarować”, albo wybierając opcję ich przeznaczenia na wydatki z ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, albo na cele dotyczące COVID-19. W sytuacji zaś, gdy dana jednostka nie dokona takiego przyporządkowania, z dużym prawdopodobieństwem regionalna izba obrachunkowa – w opinii w sprawie informacji o przebiegu wykonania budżetu za I półrocze 2020 r. – wykaże to zaniechanie jako nieprawidłowość. Rzecz jasna, nie oznacza to, że opinia w przedmiocie wykonania budżetu będzie negatywna, jednakże będzie zawierała jednoznaczny „sygnał” do naprawy powyższego stanu rzeczy.

Udzielanie dostępu do aplikacji w sprawie sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie

W Dz.U. z 2020 r. pod poz. 1543 opublikowano rozporządzenie Rady Ministrów z 28.8.2020 r. w sprawie sposobu udzielania dostępu do aplikacji.

Z art. 32a ustawy z 30.4.2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 708) wynika, że podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do sporządzania i przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym. Sprawozdania zawierają w szczególności informacje o beneficjentach pomocy oraz o rodzajach, formach, wielkości i przeznaczeniu udzielonej pomocy.

Sprawozdania i informacje, o których tu mowa, przekazuje się przez teletransmisję danych w postaci elektronicznej z wykorzystaniem formularzy zamieszczonych w aplikacji udostępnionej w sieci teleinformatycznej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Natomiast Radzie Ministrów przewidziano delegację ustawową do określenia, w drodze rozporządzenia, sposób udzielania dostępu do aplikacji, mając na uwadze zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej w rolnictwie i rybołówstwie.

Z rozporządzenia wynika, że dostępu do aplikacji udziela się na wniosek podmiotu udzielającego pomocy, złożony na formularzu udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ministra rolnictwa.

Wniosek ten powinien zawierać:

Minister rolnictwa, udzielając dostępu do aplikacji, przekazuje wnioskodawcy identyfikator (login) i hasło dostępu do aplikacji w ciągu 14 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w § 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z 18.7.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 344).

W ciągu 7 dni od dnia zmiany tych danych podmiot udzielający pomocy przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa zaktualizowane dane, składając wniosek ze wskazaniem w tym wniosku przyczyn dokonania zmiany.

Do 30 września należy przekazać II ratę odpisu podstawowego na konto zfśs

Coroczny odpis podstawowy to środki pieniężne naliczone w wysokości wskazanej w art. 5 ustawy z 4.3.1994 r., które pracodawca ma obowiązek przekazać na rachunek bankowy zfśs. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z 4.3.1994 r. przekazanie środków nastąpić może w 2 ratach: do 31 maja danego roku 75% równowartości odpisu, do 30 września – pozostałe 25% równowartości odpisu.

W 2020 r. podstawą naliczania odpisu podstawowego i zwiększeń na zfśs jest przeciętne miesięczne wynagrodzenie z drugiego półrocza roku 2018 (art. 5i FundŚwSocjU), które wynosi 4134,02 zł. W stosunku do roku 2019 podstawa naliczania wzrosła o 744,12 zł, a stawka odpisu podstawowego o 279,05 zł (wzrost o ponad 21%).

Odpis obowiązkowy w 2020 r.
Na jednego zatrudnionego		% podstawy wymiaru	Kwota
Pracownika		37,5	1550,26 zł
Pracownika wykonującego prace w szczególnie uciążliwych warunkach lub w szczególnym charakterze		50	2067,01 zł
Pracownika młodocianego	1. rok nauki	5	206,70 zł
	2. rok nauki	6	248,04 zł
	3. rok nauki	7	289,38 zł

Odpis nieobowiązkowy w 2020 r.
Na jednego zatrudnionego	% podstawy wymiaru	Kwota
W stosunku do pracownika, wobec którego orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności	dodatkowo 6,25	dodatkowo 258,38 zł
Na każdego emeryta i rencistę, nad którym pracodawca sprawuje opiekę	6,25	258,38 zł

Odpis na jedną osobę w 2020 r.	100%	75%	25%
Pracownik	1550,26 zł	1162,70 zł	387,56 zł
Pracownika wykonujący prace w szczególnie uciążliwych warunkach lub w szczególnym charakterze	2067,01 zł	1550,26 zł	516,75 zł
Pracownik młodociany: – 1 rok nauki – 2 rok nauki – 3 rok nauki	206,70 zł 248,04 zł 289,38 zł	155,03 zł 186,03 zł 217,04 zł	51,67 zł 62,01 zł 72,34 zł
Zwiększenie kwoty odpisu – w stosunku do pracownika, wobec którego orzeczono znaczny lub umiarkowany stopień niepełnosprawności – na każdego emeryta i rencistę, nad którym pracodawca sprawuje opiekę	258,38 zł 258,38 zł	193,79 zł 193,79 zł	64,59 zł 64,59 zł

Odprowadzanie odpisu podstawowego w czasie pandemii

Pracodawca dotknięty skutkami zwalczania pandemii COVID-19 może zawiesić obowiązek odprowadzania odpisu podstawowego (art. 15ge ustawy z 2.3.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych). Do skorzystania z takiego zawieszenia obowiązku niezbędne jest spełnienie następujących warunków:

Przez spadek obrotów gospodarczych rozumie się spadek sprzedaży towarów lub usług, w ujęciu ilościowym lub wartościowym:

1) nie mniej niż o 15%, obliczony jako stosunek łącznych obrotów w ciągu dowolnie wskazanych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych, przypadających w okresie po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, w porównaniu do łącznych obrotów z analogicznych 2 kolejnych miesięcy kalendarzowych roku poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy dwumiesięczny okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego, lub

2) nie mniej niż o 25% obliczony jako stosunek obrotów z dowolnie wskazanego miesiąca kalendarzowego, przypadającego po dniu 31 grudnia 2019 r. do dnia poprzedzającego dzień złożenia wniosku, w porównaniu do obrotów z miesiąca poprzedniego; za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku, gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego.

Przez istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń rozumie się zwiększenie ilorazu kosztów wynagrodzeń pracowników, z uwzględnieniem składek na ubezpieczenia społeczne pracowników finansowanych przez pracodawcę i przychodów ze sprzedaży towarów lub usług z tego samego miesiąca kalendarzowego dowolnie wskazanego przez przedsiębiorcę i przypadającego od dnia 1 marca 2020 r. do dnia poprzedzającego skorzystanie przez pracodawcę z uprawnienia o obniżeniu wymiaru czasu pracy lub objęciu pracownika przestojem ekonomicznym nie mniej niż o 5% w porównaniu do takiego ilorazu z miesiąca poprzedzającego (miesiąc bazowy); za miesiąc uważa się także 30 kolejno po sobie następujących dni kalendarzowych, w przypadku gdy okres porównawczy rozpoczyna się w trakcie miesiąca kalendarzowego, to jest w dniu innym niż pierwszy dzień danego miesiąca kalendarzowego. Do kosztu wynagrodzeń pracowników nie zalicza się:

1) kosztów wynagrodzeń pracowników, z którymi rozwiązano umowę o pracę,

2) kosztów wynagrodzeń pracowników, którym obniżono wynagrodzenie w trybie art. 15g ust. 8 ustawy z 2.3.2020 r., w wysokości odpowiadającej wysokości tego obniżenia.

Jeżeli u pracodawcy działają organizacje związkowe reprezentatywne, o których mowa w art. 15g ust. 11 pkt 1 albo pkt 2 ustawy z 2.3.2020 r., zawieszenie obowiązków następuje w porozumieniu z tymi organizacjami związkowymi. Pozostali pracodawcy spełniający ww. warunki o zawieszeniu obowiązków w zakresie zfśs mogą zdecydować jednostronnie.

Jeśli u pracodawcy obowiązuje wyższy poziom odpisu podstawowego niż obowiązujący na podstawie ustawy z 4.3.1994 r., to regulacje korzystniejsze nie są stosowane (art. 15ge ust. 3 ustawy z 2.3.2020 r.). Oznacza to, że u pracodawcy, u którego wystąpił spadek obrotów gospodarczych lub istotny wzrost obciążenia funduszu wynagrodzeń nie stosuje się postanowień układów zbiorowych pracy lub regulaminów wynagradzania ustalających wyższą niż wymagana ustawowo wysokość odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

Opisana możliwość zawieszenia odpisu podstawowego oraz uchylenia odpisu w wysokości ponadustawowej może być stosowana tylko wyjątkowo w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii związanego z COVID-19. Poza tym okresem pracodawcy powinni stosować zasady ogólne ustawy z 4.3.1994 r.

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych – najczęstsze pytania

Pobierz bezpłatny e-book
Obowiązki pracodawcy w zakresie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Tworzenie. Odpis podstawowy. Zakres danych osobowych →

 

Nowelizacja VAT: rzecznik MŚP apeluje o wprowadzenie zmian w projekcie

Rada Ministrów pracuje obecnie nad zmianami w ustawie o VAT (tzw. SLIM VAT). Wśród wielu propozycji znalazła się zapowiedź zmiany charakteru wiążących informacji stawkowych, które umożliwiają prawidłowe klasyfikowanie towarów i usług i co za tym idzie idzie – przyporządkowanie im odpowiedniej stawki VAT.

Obecnie wiążące informacje stawkowe obowiązują co do zasady bezterminowo, ale w propozycji, nad którą pracuje Rada Ministrów znalazł się zapis, że będą ważne czasowo – przez trzy lata. Dlatego Rzecznik wysłał pismo do Ministra Finansów, zwracając uwagę na ten problem dla przedsiębiorców. W ocenie Rzecznika czasowe obowiązywanie tak ważnej instytucji prawa podatkowego, w dodatku chroniącej przedsiębiorców, stanowi „naruszenie zasady pewności prawa oraz stanowi dodatkowe obciążenia administracyjne dla przedsiębiorców (związane z koniecznością pilnowania terminu ważności WIS i występowania o kolejną WIS w sytuacji wygaśnięcia dotychczasowej)”. Rzecznik nie podziela argumentu, że czasowe obowiązywanie WIS przyczyni się do jednolitości orzecznictwa. Ponadto, w piśmie skierowanym do MF zauważa, że pozbawienie ochrony wynikającej z WIS, jeśli transakcja została uznana za nadużycie prawa (art. 5 ust. 5 VATU) jest nadregulacją. Sama klauzula nadużycia prawa pozbawia ochrony nieuczciwego podatnika.

Rzecznik zgłosił też kilka innych postulatów. Chciałby m.in. podniesienia limitu prezentów niskiej wartości do 45 zł – w projekcie wartość jest podwyższona jedynie z 10 do 20 zł oraz kwoty prezentów ewidencjonowanych do przynajmniej 150 zł (równowartość 30 euro).

Rada Ministrów zamierza przyjąć projekt nowelizacji VATU w III kwartale 2020 roku.

Miesięczne dane z gospodarki wskazują na poprawę kondycji w III kwartale. W centrum uwagi rynek pracy

Miesięczne dane, które spływają z gospodarki, świadczą o tym, że między lipcem a wrześniem spadek w ujęciu rocznym będzie o ponad połowę niższy, choć należy się spodziewać, że dalsze ożywienie będzie mniej dynamiczne niż zaraz po lockdownie. Rozczarowujący okazał się odczyt wskaźnika PMI, niższy niż w sierpniu i sporo niższy od oczekiwań, choć wciąż wskazujący na rozwój sektora.

W II kwartale 2020 roku polska gospodarka po raz pierwszy w historii wolnego rynku odnotowała spadek. GUS podał, że produkt krajowy brutto zmniejszył się rok do roku o 8,2 proc. i choć była to liczba znana już od dwóch tygodni, wielu ekonomistów liczyło na płytszą regresję. W dodatku opublikowany 1 września wskaźnik PMI, obrazujący nastroje menedżerów zajmujących się zakupami, czyli mających wiedzę o skali przyszłej produkcji, ukształtował się na poziomie 50,6, podczas gdy spodziewano się wzrostu z 52,8 w sierpniu do 52,9.

Niemcy odpowiadały w I połowie 2020 roku za 28,2 proc. odbioru polskiego eksportu, a to o 0,5 pkt proc. więcej niż rok wcześniej. Dla porównania następne w kolejności Czechy mają tylko 6-proc. udział. W tym wypadku dobra wiadomość jest taka, że pod koniec sierpnia nasi zachodni sąsiedzi zdecydowali o przedłużeniu pakietu pomocowego dla firm do końca 2021 roku – chodzi o dopłaty do pracy krótkoterminowej oraz zamrożenie przepisów o niewypłacalności firm. Dodatkowe środki mają wynieść 10 mld euro.

Niemcy starają się tchnąć energię w kurczącą się gospodarkę – według najnowszych prognoz rządu w Berlinie PKB tego kraju spadnie w tym roku o 5,8 proc., czyli mocniej niż w Polsce, choć wcześniej zakładano spadek o 6,3 proc. W przyszłym roku jednak wzrost gospodarczy ma wynieść tylko 4,4 proc. wobec prognozowanych wcześniej 5,2 proc. Polski rząd zakłada natomiast wzrost gospodarki w 2021 roku o 4 proc. i deficyt budżetowy na poziomie 82,3 mld zł. To mniej niż w tym roku, gdy niedobór wpływów do wydatków budżetowych zapowiedziany został na 109,3 mld zł.

Do złagodzenia skutków wirusa SARS-CoV-2 jest wspieranie rynku pracy. W II kwartale liczba bezrobotnych w Polsce wprawdzie nie wzrosła znacząco, ale zwiększyło się za to grono osób biernych zawodowo. Niemal 700 tys. zatrudnionych nie wykonywało pracy z powodu przerwy w działalności pracodawcy, a to niemal 100 razy więcej niż rok wcześniej, natomiast ponad 0,5 mln pracowało w zmniejszonym wymiarze czasu pracy (513 tys. wobec 18 tys. rok wcześniej).

Źródło:

Newseria.pl

Ministerstwo chce zmniejszyć odległość elektrowni wiatrowych od zabudowy

Przedstawiciele Ministerstwa Rozwoju na wspólnej konferencji z Polskim Stowarzyszeniem Energetyki Wiatrowej przedstawili założenia zmian w tzw. ustawie odległościowej. Nowe przepisy miałyby zwiększyć dostępność terenów pod lokalizację elektrowni wiatrowych. Regulacje odchodziłyby od sztywnej reguły „10H” (dziesięciokrotność wysokości). To w praktyce przekłada się na odległość 1500-1800 metrów odległości od zabudowań mieszkalnych i niektórych form ochrony przyrody, a czasami rośnie nawet do 2000-2200 metrów. Nowe, bezwzględne minimum ma wynosić 500 metrów, ale żeby z takiej możliwości skorzystać, trzeba będzie spełnić szereg warunków. Najważniejsze w tym zakresie będzie istnienie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp). Gmina będzie mogła tam zapisać minimalną odległość turbiny od budynków – na podstawie prognozy oddziaływania na środowisko.

Skąd taka wartość? Badania naukowe potwierdzają, że w takiej odległości od turbiny obecne normy hałasu są zachowane. Trwają też analizy, czy w takiej odległości nie będą uciążliwe pole elektromagnetyczne oraz migotanie cienia.

Reguła ma również obowiązywać w drugą stronę. Tam, gdzie mpzp będzie zawierał odpowiednie zapisy, będzie można wznosić budynki mieszkalne w odległości mniejszej niż 10H od turbiny wiatrowej. Zasada przestanie działać także w przypadku odległości od form ochrony przyrody. W tej sytuacji plany będą musiały zostać uzgodnione z odpowiednią Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska.

Obecnie projekt jest na etapie uzgodnień wewnętrznych w ministerstwie, ale MR już we wrześniu chciałoby uruchomić procedurę formalnych uzgodnień międzyresortowych i konsultacji publicznych.

Luka w VAT zapewne będzie wyższa

Zdaniem analityków z CASE przyczyną spadku wpływów z VAT jest pandemia COVID-19 i spowodowana nią recesja. Pandemia nie tylko obniży wzrost gospodarczy (Komisja Europejska ocenia, że w Polsce będzie to -4,6 proc., a w całej UE nawet -7,4 proc.), ale również negatywnie wpłynie ściągalność podatku od towarów i usług.

Jeśli luka rzeczywiście zwiększy się o 4,9 proc., to sięgnie poziomu 14,5 proc. wartości teoretycznych zobowiązań i będzie wyższa od średniej unijnej, która wynosić ma 13,7 proc. (167 mld euro). Po okresie stopniowego spadku jej udziału, luka w Polsce może wzrosnąć do poziomu z 2017 roku, kiedy wyniosła 14,3 proc.

CASE w raporcie zaznacza, że dane dotyczące 2020 roku są jedynie prognozami, a dane dotyczące 2019 roku oparte są na uproszczonej metodzie szacunków. Ponieważ informacje spływają powoli, to pełny raport dotyczy roku 2018. Wtedy luka VAT w Polsce spadła o 4,3 proc. i wyniosła 9,9 proc. Według wyliczeń CASE straty budżetu z tytułu VAT wyniosły w 2018 r. blisko 19 miliardów złotych (4,45 mld euro). Jednocześnie dochody państwa z tytułu tego podatku wzrosły w 2018 r. (w stosunku do 2017) o 11,4 proc. Wynikało to z dwóch rzeczy: lepszej ściągalności (o 5,1 proc.) i wzrostu podstawy opodatkowania (o 6,4 proc.), czyli konsumpcji i inwestycji. Zmniejszanie się luki w VAT było widoczne w 2018 roku niemal we wszystkich krajach UE. Dla 28 państw wyniosła ona 140 mld euro – spadek o 0,9 mld w porównaniu do 2017 roku.

Luka w VAT to różnica między zobowiązaniami, a tym co rzeczywiście wpływa do budżetu państwa. Składa się na nią wiele zjawisk, m.in. unikanie opodatkowania, czy tzw. karuzele VAT-owskie. Doktor Grzegorz Poniatowski, dyrektor naukowy ds. polityki fiskalnej w CASE i kierownik zespołu przygotowującego raport ocenia, że w warunkach światowego kryzysu gospodarczego może być trudno o zmniejszenie szarej strefy, która jest istotnym składnikiem luki w VAT.

CASE jest prywatną, niekomercyjną fundacją naukową, która została założona w 1991 r. w Warszawie.