Obniżka czynszów w galeriach po I czytaniu w Sejmie – KOPIA
Zmiany mają uregulować sytuację między podmiotami udostępniającymi powierzchnię handlową i właścicielami sklepów w dynamicznie zmieniającej się sytuacji epidemicznej. Od momentu wejścia w życie nowego przepisu art. art. 15ze1 w okresach obowiązywania zakazu handlu świadczenia z tytułu używania powierzchni handlowej na podstawie umowy najmu (lub innej podobnej) ulegają obniżeniu do 20 proc. wysokości świadczeń z tego tytułu. Mowa tu o świadczeniach należnych udostępniającemu na podstawie umowy zawartej przed 14 marca 2020 r. Przez trzy miesiące po uchyleniu takiego zakazu świadczenia będą zmniejszone o 50 proc. Pozostałe zapisy umowy nadal mają wiązać obie strony.
Regulacja będzie mieć zastosowanie do wszystkich kolejnych okresów obowiązywania zakazu (od dnia wejścia w życie nowelizacji), bo jak zauważają autorzy projektu, dynamiczna sytuacja epidemiczna może wymagać reagowania na bieżąco. Nowe zasady będą mieć zastosowanie do umów, zawieranych przed 14.3.2020 roku, czyli przed dniem, w którym wprowadzono stan zagrożenia epidemicznego.
Projekt przewiduje też, że strona niezadowolona z wysokości obniżki będzie mogła wnieść sprawę do sądu, który po rozważeniu interesów stron i zgodnie z zasadami współżycia społecznego, może:
- zmniejszyć stawkę obniżki świadczeń,
- zmienić sposób spełnienia świadczeń uprawnionego,
- zmienić okres, w jakim udostępniającemu należne są świadczenia w obniżonej wysokości.
Jeżeli już wcześniej najemca złożył ofertę przedłużenia obowiązywania umowy, to będzie miał 14 dni od dnia wejścia w życie nowelizacji na złożenie oświadczenia woli o cofnięciu tej oferty. W takim wypadku do zawartej przez niego umowy będą miały zastosowanie nowe przepisy art. 15ze1.
Oświadczenie wywoła skutki od dnia jego złożenia. Jeśli uprawniony nie cofnie oferty, to będzie ona nadal wiązać na wcześniejszych zasadach.
Pracodawca zweryfikuje czy pracownik jest pod wpływem alkoholu
Projekt ustawy przewiduje, że każdy pracodawca będzie mógł dokonać kontrolę na obecność alkoholu lub środków działających podobnie do alkoholu. Jest to możliwość z jakiej będą mogli oni skorzystać w dowolnym momencie i w stosunku do dowolnej osoby zatrudnionej. Propozycja rządu przewiduje, że jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia ochrony życia i zdrowia pracowników lub innych osób lub ochrony mienia pracodawcy, pracodawca może wprowadzić kontrolę trzeźwości pracowników, co oznacza, że ustawa wprost przewiduje w jakich sytuacjach tego rodzaju kontrola może zostać przeprowadzona.
Pracodawca będzie mógł sprawdzać trzeźwość pracowników
Zgodnie z założeniami pracodawca może kontrolować i prowadzić badania na obecność alkoholu lub narkotyków, a nie ich zawartości w organizmie pracownika. Pracodawca będzie mógł przeprowadzać kontrolę przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego. Dopuszcza się̨ badanie krwi jako następstwo badania przeprowadzonego metodą, o której mowa powyżej, albo jeżeli nie ma możliwości wykorzystania tej metody. Zabiegu pobrania krwi musi jednak dokonać osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje zawodowe w tym zakresie np. pielęgniarka. Taki sposób przeprowadzenia badania zapewni jak najmniejszą ingerencję w dobra osobiste pracownika. W projekcie nie wskazano wprost jakie metody badań może stosować pracodawca. Kontrola trzeźwości, nie może naruszać godności oraz innych dóbr osobistych pracownika.
Informowanie pracowników
Grupę̨ lub grupy pracowników objętych kontrolą trzeźwości, metodę̨ kontroli oraz sposób jej przeprowadzenia ustala się̨ w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy. Pracodawca informuje pracowników o wprowadzeniu kontroli trzeźwości w sposób przyjęty u danego pracodawcy, nie później niż̇ 2 tygodnie przed rozpoczęciem jej przeprowadzania. W związku z tym nie będzie możliwe prowadzenie takich kontroli bez wcześniejszego poinformowania pracowników, że tego rodzaju działanie może zostać podjęte. W momencie zatrudnienia nowego pracownika pracodawca przed jego dopuszczeniem do pracy przekazuje mu w formie pisemnej informacje, że może zostać poddany takiej kontroli.
Obowiązek pracodawcy niedopuszczenia pracownika nietrzeźwego do pracy
W analizowanym projekcie ustawy uregulowano obowiązek pracodawcy niedopuszczenia pracownika do pracy, jeżeli kontrola wykaże obecność alkoholu w organizmie pracownika, wskazującą na stan po użyciu alkoholu lub obecność środka działającego podobnie do alkoholu w organizmie pracownika.
Możliwa kontrola również osób współpracujących
Projekt ustawy przewiduje, że pracodawca będzie mógł kontrolować na obecność alkoholu bądź innych substancji poza pracownikami również osoby fizyczne świadczące pracę na podstawie innej niż stosunek pracy oraz osoby fizyczne prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą. W związku z tym, nie tylko pracownicy muszą się przygotować na tego rodzaju kontrolę.
Okres przechowywania danych o nietrzeźwości pracownika
Zgodnie z zaprezentowanym projektem ustawy informację, wskazującą na obecność alkoholu w organizmie pracownika, pracodawca przetwarza wyłącznie do celów, dla których została zebrana i przechowuje w aktach osobowych pracownika przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy od dnia jej zebrania. W przypadku zastosowania kary upomnienia, kary nagany lub kary pieniężnej informację, o której mowa powyżej pracodawca przechowuje w aktach osobowych pracownika do czasu uznania kary za niebyłą.
Przewidywane terminy
Projekt jest obecnie konsultowany, co oznacza, że są szanse, żeby jeszcze na lipcowym posiedzeniu sejmu został uchwalony. Jeżeli tak się stanie, to jesienią projekt wejdzie w życie.
Uchwała NSA w sprawie podatku z wynajmu
Rozpatrywany problem
Zgodnie z przepisami prawa podatkowego osoby fizyczne prowadzące najem nieruchomości mogą go rozliczać:
- w ramach działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt. 11 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426, ze zm.; dalej: PDOFizU) w powiązaniu z art. 10 ust. 1 pkt. 3 PDOFizU, lub
- jako tak zwany najem prywatny, o przychodach z którego mowa jest w art. 10 ust. 1 pkt. 6 PDOFizU.
O ile przy posiadaniu jednej nieruchomości nie powinien wystąpić problem z zakwalifikowaniem przychodów z najmu do właściwego źródła dochodów, to trudniej jest tego dokonać przy posiadaniu większej ilości nieruchomości oraz w zależności od tego w jaki sposób zostały nabyte i w jaki sposób są wynajmowane.
Dotychczasowe stanowisko organów podatkowych i sądów administracyjnych
Do tej pory tak naprawdę każda sytuacja była rozpatrywana indywidualnie i to od konkretnego stanu faktycznego zależało zaliczenie przychodów z najmu do osiąganych w ramach działalności gospodarczej. Dodatkowo organy podatkowe interpretowały często wynajem kilku mieszkań za prowadzenie działalności gospodarczej, mimo że podatnik nie prowadził działalności, a nieruchomości wchodziły wyłącznie w skład majątku prywatnego.
Podatnikom prowadzącym wynajem większej ilości mieszkań nie będących składnikami majątku firmy organy podatkowe oraz sądy zarzucały, że prowadzone przez nich czynności świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej, ponieważ zgodnie z art. 5a pkt. 6 lit. c PDOFizU jest to działalność prowadzona we własnym imieniu oraz w sposób zorganizowany i ciągły. Z tego z kolei organy podatkowe i sądy wywodziły wniosek, że skoro działania podatnika spełniają przesłanki do uznania wynajmu za działalność gospodarczą, to wynajmowany majątek jest majątkiem związanym z działalnością gospodarczą i najem należy uznać za przychody z działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt. 11 PDOFizU.
Takie stanowisko można znaleźć między innymi w:
Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 24.2.2021 r. I SA/Gl 1242/20
“Opisany wynajem lokali to w istocie szereg cyklicznych, powtarzalnych, podejmowanych w sposób zorganizowany i ciągły czynności w celach zarobkowych. Nie budzi więc wątpliwości założenie, że towarzyszyła temu chęć uzyskiwania ciągłego dochodu z tej inwestycji. Dlatego też posiadane lokale mieszkalne i użytkowe, są składnikami majątku związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą polegającą na ich wynajmie, nawet jeśli nie dokonano jej rejestracji.”
Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4.4.2014 r. II FSK 1092/12
“W myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: (1) prowadzenie jej w celu osiągnięcia dochodu, (2) wykonywanie w sposób ciągły, (3) prowadzenie w sposób zorganizowany. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 u.p.d.o.f. przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca przyjął uniwersalną definicję pozarolniczej działalności gospodarczej. Dla uzyskiwania przychodów z tego źródła nie jest konieczne, aby podatnik miał status przedsiębiorcy.”
Interpretacji Indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13.9.2017 r. 0114-KDIP3-1.4011.246.2017.1.KS1
“Mając na względzie powołane przepisy prawa podatkowego oraz zaprezentowany opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stwierdzić jednoznacznie należy, że przychody z opisanego we wniosku najmu lokali mieszkalnych – nie mogą stanowić źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z uwagi na profesjonalny, zarobkowy, zorganizowany i ciągły charakter prowadzonego najmu, podejmowane czynności wypełniać będą przesłanki zawarte w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem przychody uzyskiwane z tytułu najmu, należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. pozarolniczej działalności gospodarczej…”
Jednakże można także spotkać się z odmiennym stanowiskiem w wyrokach sądów administracyjnych, korzystniejszym dla podatników. Sądy wskazały, że aby przychody z najmu za uzyskane z działalności gospodarczej, to w pierwszej kolejności wynajmowany składnik majątku musi być zaliczony do składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Takie stanowisko można znaleźć między innymi w:
Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21.4.2017 r. II FSK 845/15
“Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, przytoczoną zresztą przez Podatniczkę w odpowiedzi na skargę kasacyjną, jeżeli nawet działalność podatnika wykonywana jest zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny lub cudzy rachunek, z której podatnik osiąga przychody, które jednocześnie odpowiadają opisowi przychodów z innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodu i nie zostały zaliczone w sposób jednoznaczny do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, to przychody te stanowią przychód z tego innego źródła, w tym przypadku z najmu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f.”
Wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17.7.2014 r. I SA/Gl 759/14
“Jak więc wyżej wskazano kryterium zakwalifikowania najmu do określonego źródła przychodu jest jego przedmiot, który stanowi bądź nie stanowi składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą.
Analizując w tym aspekcie art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. należy dojść do wniosku, że aby uznać określoną działalność podatnika za działalność gospodarczą, trzeba w pierwszej kolejności dokonać ustaleń, czy działalność ta nie jest zaliczona do innego źródła przychodu, wymienionego w pkt 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, lub 9 ust. 1 art. 10 u.p.d.o.f. Taką kolejność postępowania nakazuje, zdaniem Sądu, zarówno treść powołanego przepisu, posługującego się pojęciem „za wyjątkiem”, jak i reguła derogacyjna, dająca pierwszeństwo przepisom o charakterze szczegółowym przed ogólnymi.”
Co wnosi uchwała NSA?
Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego została podjęta na wniosek Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców z 8.1.2021 r. nr WIP.2652.2020.KKB. W piśmie skierowanym do NSA rzecznik zadał pytanie „Czy w świetle przepisu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm.) o zakwalifikowaniu przychodów z najmu składników majątkowych niezwiązanych z działalnością gospodarczą do wymienionego w tym przepisie źródła przychodów decydują kryteria przedmiotowe czy też zamiar (decyzja) podatnika?”
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przychody z najmu oraz z innych umów o podobnym charakterze są zaliczane do źródeł przychodu wspomnianych w art. 10 ust. 1 pkt. 6 PDOFizU, chyba że wynajmowany składnik majątku należy do składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Sąd poruszył tutaj kwestię wspomnianą w art. 5a pkt. 6 lit c PDOFizU, który mówi, że aby uznać przychody za uzyskane z działalności gospodarczej uzyskane przychody nie mogą być zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 PDOFiz. Natomiast przychody te należałoby uznać za wymienione w art. 10 ust. 1 pkt. 6 PDOFizU ponieważ wynajmowane są składniki majątku niezwiązane z działalnością gospodarczą. Dodatkowo zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt. 11 PDOFizU aby uznać przychodu z najmu za uzyskane z działalności gospodarczej, to wynajmowany składnik majątku powinien stanowić składnik majątku związany z działalnością gospodarczą.
Uchwała może być przełomem w sprawach dotyczących najmu i znacznie uprościć rozróżnianie, kiedy mamy do czynienia z najmem prywatnym, a kiedy z prowadzonym w ramach działalności gospodarczej. Jednak na obecną chwilę znamy tylko sentencję uchwały i pozostaje nam czekać na opublikowanie na uzasadnienia, aby móc zapoznać się z pełną argumentacją sądu.
Jaka przyszłość czeka Polskę w perspektywie kilkudziesięciu lat na europejskim rynku cyfrowym?
Przedstawione scenariusze w dużej mierze zostały oparte na zagadnieniach globalnych, które nie są zależne od nas. W raporcie „Foresight cyfrowy 2035. 12 scenariuszy dla Polski” wskazano na dwa główne czynniki, które zadecydują o pozycji Polski i polskich firm w przyszłości. Jednym z wymienionych czynników jest rywalizacja pomiędzy USA a Chinami i tzw. wojna handlowa. Drugim ważnym czynnikiem jest poziom zaufania do państwa.
Zależnie od ich poziomów, Polska może pozostać rynkiem, którego najważniejszym walorem są niskie koszty zatrudnienia i niskie ceny usług. Albo ma szanse stać się siedzibą głównych innowacyjności oraz częścią nowych wspólnych standardów cyberbezpieczeństwa.
Najbardziej pozytywny scenariusz zakłada, że polskie firmy, dzięki wzmacnianiu konkurencyjności europejskich firm i wyznaczeniu przez Unię Europejską globalnych standardów w obszarze technologii, staną się poważnymi graczami w obszarze e-gospodarki. Będzie to możliwe m.in. poprzez wprowadzenie barier, które ograniczą możliwość wejścia na rynek unijny firm spoza Unii oraz dalszy rozwój regulacji chroniących dane osobowe.
„Wszystkie pozytywne scenariusze rozwoju cyfryzacji w Polsce łączy występowanie sprzężenia zwrotnego między zaufaniem do państwa, skuteczną kontrolą największych firm technologicznych i budową efektywnych, cyfrowych usług publicznych”.
Najgorszy, zdaniem ekspertów, scenariusz to powrót do niekontrolowanej globalizacji, w której duże międzynarodowe korporacje, szczególnie technologiczne, pozostają poza jakimkolwiek nadzorem. W takim wypadku umocnią się monopoliści tacy jak Amazon czy Alibaba, którzy jeszcze bardziej zaangażują się w przejmowanie nawet najmniejszych potencjalnych konkurentów. W tej sytuacji gospodarka Polski ograniczy się do dalszego świadczenia usług outsourcingu i odejdzie od ambitnych technologicznych planów.
„Wspólnym mianownikiem scenariuszy wyraźnie negatywnych jest odwrócenie się obywateli od państwa i oparcie na usługach oferowanych przez największe firmy i tworzonych przez nie regulaminach. Ta negatywna sytuacja z jednej strony wyostrza braki po stronie administracji, podminowując i tak ograniczone zaufanie do państwa, z drugiej prowadzi do kontroli w ogromnym stopniu sprawowanej przez firmy technologiczne nad życiem poszczególnych osób. Władza Big Tech (największych, globalnych firm technologicznych) jest umacniana z jednej strony kontrolą nad dostępem do informacji (niską ich jakością, ograniczeniami w dostępie do niewygodnych wiadomości), a z drugiej coraz większymi zyskami właścicieli kapitału, wynikającymi z rozwoju technologii i sztucznej inteligencji”.
Jak wynika z analizy Polskiego Instytutu Ekonomicznego niezbędna jest współpraca publiczno-prywatna by ograniczyć monopolizację rynku, a w przyszłości odwrócić ten trend. Prawodawstwo powinno podążyć w kierunku umocnienia pozycji firm unijnych na rynku technologicznym oraz wypracowania globalnych standardów ochrony danych na poziomie przyjętym przez Unię Europejską. Obecnie Unia Europejska podejmuje działania, które zmierzają do zmniejszenia roli gigantów technologicznych na rynku wewnętrznym i lepszym umocowaniu pozycji firm powstających w Unii.
W związku z wybuchem pandemii Covid˗19, autorzy raportu postanowili zaktualizować swój raport w oparciu o badania przeprowadzone pod koniec 2020 r. wśród 42 ekspertów. Badano w jaki sposób pandemia wpłynęła na przyspieszenie lub opóźnienie niektórych procesów. Wynik przeprowadzonych badań wykazał, że eksperci spodziewają się przyspieszenia w rozwoju walki z cyberzagrożeniami i zwiększenia jej skuteczności, które mają ogromne znaczenie dla rozwoju m.in. gospodarczego, tak samo jak państwa.
Obecnie ponad 93% ekspertów twierdzi, że skuteczna walka z cyberzagrożeniami będzie mieć istotny wpływ na rozwój Polski. Podczas gdy, przed pandemią takie przekonanie wyraziło jedynie 80% ekspertów. To dowodzi jak ważne dla każdego przedsiębiorstwa powinno być wprowadzenie odpowiednich zabezpieczeń, które zminimalizują efekt takich zagrożeń, jeśli nie jest możliwe ich całkowite wyeliminowanie.
Jak stwierdzono w raporcie „wykorzystanie technologii cyfrowych, w tym łączności za pośrednictwem szybkich sieci telekomunikacyjnych, jest obecnie warunkiem zasadniczej poprawy sytuacji w każdym obszarze gospodarki. Wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych jest szczególnie istotne dla rozwoju: e-państwa, inteligentnego systemu transportowego, w tym rozwoju systemów pojazdów autonomicznych, inteligentnej sieci energetycznej, niezawodnej komunikacji w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa państwa i klęsk żywiołowych, bezpieczeństwa finansów publicznych, w tym efektywnej administracji skarbowej”.
Eksperci przewidują, że „za bardziej znaczący dla rozwoju społeczno-gospodarczego kraju eksperci uznali wzrost udziału wyrobów wysokiej techniki w polskim eksporcie przekraczającym średnią unijną niż rozwój technologii ICT, które skutecznie ograniczą szarą strefę. Jednak, według opinii ekspertów, zdecydowanie większe szanse na realizację ma rozwój technologii informacyjnych i komunikacyjnych, mogących ograniczyć szarą strefę w Polsce niż osiągnięcie udziału wyrobów wysokiej techniki w polskim eksporcie na poziomie przekraczającym średnią unijną. Wyniki badania PIE dowodzą, że zmiany wywołane przez pandemię COVID˗19 przyspieszyły w przedsiębiorstwach odkładane latami decyzje dotyczące transformacji cyfrowej. Przed lockdownem 74%. firm nie inwestowało w nowe technologie informacyjne i komunikacyjne, a podczas pandemii wykorzystuje je już ponad 90%. Wprowadzono w większym zakresie elektroniczny obieg dokumentów oraz systemy informatyczne do zarządzania przedsiębiorstwem (Dębkowska, i in., 2020), które sprzyjają ograniczaniu szarej strefy. Tymczasem w przypadku dążenia do osiągnięcia udziału wyrobów wysokiej techniki w polskim eksporcie większego niż średnia unijna, należy odnotować szereg czynników spowalniających. Są to: niski poziom nakładów na B+R, wysokie koszty wdrożeń technologii innowacyjnych oraz wysokie i rosnące ryzyko działalności gospodarczej”.
Źródła: https://pie.net.pl/wp-content/uploads/2021/03/PIE_Raport-Foresight-Polska-2035.pdf
https://pie.net.pl/wp-content/uploads/2021/05/PIE-Raport_Foresight_cyfrowy.pdf
Emerytury stażowe. Obywatelski projekt ustawy
Projekt ustawy przygotowany przez NSZZ „Solidarność”, przewiduje nowy warunek, którego spełnienie da możliwość osobie pracującej do przejścia na emeryturę – staż pracy. W przypadku kobiet wymagane będzie posiadanie 35-letniego okresu składkowego a w przypadku mężczyzn 40 letniego okresu składkowego pracy. Ponadto każda osoba, która będzie chciała przejść na emeryturę będzie musiała mieć uzbierany kapitał w ZUS w takiej wysokości, żeby uzyskać emeryturę minimalną (obecnie emerytura minimalna – od 1.3.2021 r. – wynosi 1250 zł i 88 gr brutto).
W przedstawionym projekcie jest wskazane, że każdy kto będzie miał spełniony staż pracy odpowiedni dla swojej płci i zgromadzi kapitał niezbędny do wypłaty emerytury minimalnej będzie mógł bez względu na swój wiek przejść na emeryturę. Jedną z różnic w stosunku do wcześniejszych propozycji jest to, że wystarczy posiadać kapitał niezbędny do emerytury minimalnej a nie 120% minimalnej emerytury. Co oznacza, że emerytury stażowe w wielu sytuacjach będą bardzo niskie. Biorąc pod uwagę przede wszystkim niski wiek, w którym taka osoba będzie przechodziła na emeryturę.
Kobieta rozpoczynająca pracę w wieku 18 lat (zakładając że nie będzie miała żadnych przerw w zatrudnieniu) w wieku 53 lat przejdzie na emeryturę. Co oznacza, że będzie mogła pobierać takie świadczenie przez średnio 30 lat (średnia życia kobiet wynosi obecnie niespełna 82 lata).
Mężczyzna rozpoczynający pracę w wieku 18 lat (zakładając że nie będzie miał żadnych przerw w zatrudnieniu) w wieku 58 lat przejdzie na emeryturę. Co oznacza, że będzie mógł pobierać takie świadczenie przez średnio 16 lat (średnia życia mężczyzn wynosi obecnie nieco ponad 74 lata).
Emerytury stażowe to jak widzimy w opisanym przykładzie przede wszystkim obniżenie wieku emerytalnego (np. o 7 lat w powyższych przypadkach). Co jest sprzeczne z kierunkami w jakich zmierzają inne kraje, czyli podnoszenie wieku emerytalnego. Emerytura stażowa mogłaby zostać wprowadzona przy stażu pracy na poziomie 45/47 lat dla obu płci. Nie ma powodu, żeby różnicować wiek, szczególnie, że emerytury kobiet są średnio niższe o 1000 zł od emerytur mężczyzn.
Jeżeli Solidarności uda się zebrać 100 tys. podpisów pod tym projektem to trafi on do Sejmu i powinien być dalej procedowany.
Od 3.6.2021 r. nowe przepisy unijne ws. przewożenia pieniędzy przez granicę
Rozporządzenie 2018/1672 rozszerza obowiązki osób przemieszczających środki pieniężne przez granicę i obszary kontroli przeprowadzanych przez służby graniczne. Dotyczy to przepływu środków pieniężnych w transporcie, na przykład pieniędzy wwożonych do Unii lub wywożonych z Unii w przesyłkach pocztowych, kurierskich, cargo lub ładunkach kontenerowych. Rozszerzono także definicję środków pieniężnych o towary używane jako wysoce płynne środki przechowywania wartości i karty przedpłacone.
Osoba, która przewozi co najmniej 10 000 euro, wjeżdżając do Unii lub wyjeżdżając z niej, musi złożyć deklarację tych środków właściwym organom celnym Służby Celno-Skarbowej lub organom Straży Granicznej. Środek lokomocji nie ma tu żadnego znaczenia.
Jak zgłosić przewóz pieniędzy
W przypadku, gdy pieniądze w transporcie w wysokości co najmniej 10 000 euro są wwożone do Unii lub wywożone z Unii:
- jeśli deklarację składa podróżny – ma obowiązek zgłoszenia pieniędzy,
- jeśli pieniądze są przesyłane w przesyłkach – organy celne mogą wymagać od nadawcy lub odbiorcy lub ich przedstawiciela danych środków pieniężnych – w zależności od przypadku – aby złożył deklarację ujawnienia pieniędzy w ciągu 30 dni.
Źródło: Ministerstwo Finansów
Od 3.6.2021 r. nowe przepisy unijne ws. przewożenia pieniędzy przez granicę
Rozporządzenie 2018/1672 rozszerza obowiązki osób przemieszczających środki pieniężne przez granicę i obszary kontroli przeprowadzanych przez służby graniczne. Dotyczy to przepływu środków pieniężnych w transporcie, na przykład pieniędzy wwożonych do Unii lub wywożonych z Unii w przesyłkach pocztowych, kurierskich, cargo lub ładunkach kontenerowych. Rozszerzono także definicję środków pieniężnych o towary używane jako wysoce płynne środki przechowywania wartości i karty przedpłacone.
Osoba, która przewozi co najmniej 10 000 euro, wjeżdżając do Unii lub wyjeżdżając z niej, musi złożyć deklarację tych środków właściwym organom celnym Służby Celno-Skarbowej lub organom Straży Granicznej. Środek lokomocji nie ma tu żadnego znaczenia.
Jak zgłosić przewóz pieniędzy
W przypadku, gdy pieniądze w transporcie w wysokości co najmniej 10 000 euro są wwożone do Unii lub wywożone z Unii:
- jeśli deklarację składa podróżny – ma obowiązek zgłoszenia pieniędzy,
- jeśli pieniądze są przesyłane w przesyłkach – organy celne mogą wymagać od nadawcy lub odbiorcy lub ich przedstawiciela danych środków pieniężnych – w zależności od przypadku – aby złożył deklarację ujawnienia pieniędzy w ciągu 30 dni.
Źródło: Ministerstwo Finansów
Polski Ład. Cyfryzacja mało ambitna
Komentarz Aleksandry Musielak, ekspertki ds. cyfryzacji Konfederacji Lewiatan
Program zapowiada zapewnienie każdemu gospodarstwu domowemu do 2024 roku dostępu do szerokopasmowego internetu z możliwością modernizacji do prędkości dostępnej w gigabitach na sekundę. Ma również powstać system pozwalający załatwić zdalnie takie sprawy, jak wizyta w urzędzie lub osobisty odbiór listu poleconego. Rząd obiecuje też zwolnienie z opłaty skarbowej tych, którzy zdecydują się na realizowanie usługi publicznej w formie cyfrowej. To skromna, mało ambitna propozycja, brakuje nowych pomysłów.
Dostęp do szerokopasmowego internetu
Cieszymy się, że zapewnienie szybkiego dostępu do Internetu jest priorytetem w obszarze Cyber Polska 2025, bo to warunek sine qua non rozwoju nowych usług (inteligentne parkingi, optymalizacja ruchu pojazdów, inteligentne oświetlenie, rozwój gamingu), zapewnienia dobrej jakości już funkcjonujących usług (zdrowie, edukacja, praca zdalna). Szybki internet wiąże się z wyższą produktywnością i szybszym tempem rozwoju kraju, a przez to sprzyja przyspieszeniu odbudowy gospodarki po pandemii. Minusem jest brak szczegółów. Ten postulat nie jest nowy. Rząd i tak musi go zrealizować, różnica jest tylko taka, że dzięki dodatkowym środkom z Krajowego Planu Odbudowy możemy mówić o większym impulsie inwestycyjnym. Nie wiadomo, jakie warunki muszą być spełnione, by szybki dostęp do internetu się ziścił. A należą do nich: przewidywalność otoczenia regulacyjnego, bezwzględne zapewnienie konkurencyjności na rynku telekomunikacyjnym. Najbardziej brakuje jednak odniesienia do źródła finansowania szybkich sieci.
E-doręczenia
Ustawa o e-doręczeniach została uchwalona w listopadzie 2020 r., po niemal czterech latach prac koncepcyjnych i legislacyjnych. Umieszczenie jej w wykazie postulatów Polskiego Ładu trudno uznać za nowość.
Opowiadamy się za stworzeniem i rozwojem e-doręczeń, uznając je za rozwiązanie bardzo potrzebne i zwiększające efektywność komunikacji na linii przedsiębiorca i obywatel a administracja publiczna. Ale postulat jest wsteczny – projekt jest w trakcie realizacji (wchodzi w drogę wdrożenia). Obawy budzi szczególnie wzmocnienie monopolu Poczty Polskiej SA – realizującej e-doręczenia, a także jej wsparcie finansowe w tym zakresie, które może pozostawać w niezgodności z unijną dyrektywą pocztową.
Zniesienie opłaty skarbowej za usługi cyfrowe
Beneficjentami zniesienia opłaty skarbowej za usługi cyfrowe mają być wyłącznie obywatele. To postulat do zaaprobowania tylko wówczas, gdy zostaną nim objęci również przedsiębiorcy (np. w formie 50% bonifikaty opłaty pobieranej od przedsiębiorcy). Propozycja obniżenia opłaty może się stać elementem zachęty do zintensyfikowania kontaktów przedsiębiorców z urzędem drogą elektroniczną (co zwiększa szybkość i ekonomiczność komunikacji i przekłada się na szybkość m.in. procesów inwestycyjnych).
Cyberbezpieczeństwo
Na plus należy zaliczyć pomysł znacznego zwiększenia społecznej świadomości na temat cyberzagrożeń oraz stworzenie kompleksowej strategii obrony przed nimi oraz włączenie cyberbezpieczeństwa do programu dydaktycznego w szkołach i na uczelniach (na ten cel brakowało środków w budżecie państwa). Zgodne z oczekiwaniami rynku jest również wzmocnienie narodowego systemu cyberbezpieczeństwa (wyższe kary za cyberprzestępstwa, a także lepsza identyfikacja nowych zagrożeń), w tym wsparcie samorządów w walce z cyberbniebezpieczeństwami.
Inne postulaty
Za nowe i przyszłościowe należy uznać dwa postulaty – rozwoju Satelitarnego Systemu Obserwacji – szansa na samodzielny potencjał satelitarny Ziemi oraz włączenie do zasobów superkomputerów pozwalających na obliczenia wielkiej wydajności.
Wprowadzenie domyślności cyfrowej usług publicznych, integracja e-tożsamości (jedno miejsce logowania i dostępu do e-usług dla wszystkich obywateli), czy powiększenie portfolio dokumentów w aplikacji mObywatel to krok w dobrym kierunku. Jedyne zastrzeżenie jest takie, że domyślność cyfrowa powinna była zostać już dawno zaimplementowana – mimo szumnych zapowiedzi rząd nie wpisał tego projektu do wykazu swoich prac.
Źródło: Konfederacja Lewiatan
Automatyzacja rozliczeń płatników składek. Planowane zmiany w ZUS
Celem proponowanych rozwiązań jest zmniejszenie biurokracji i odciążenie pracodawców w zakresie zadań związanych z rozliczaniem składek na ubezpieczenia społeczne w ZUS. Według nowych zasad to ZUS przejmie od płatników zadania a przede wszystkim odpowiedzialność związaną z ustalaniem obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym a także to od jakiej podstawy należy obliczać wymiar składek. W związku z tym, że to ZUS przejmie rolę organu odpowiedzialnego za wyliczenia wysokości składek na ubezpieczenia społeczne, płatnicy będą mogli się w większym stopniu skupić na prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej zamiast rozliczeniami składek.
Dzięki tym zmianom zostanie zwiększona jakość danych gromadzonych na kontach płatników składek i kontach ubezpieczonych, a w konsekwencji przyspieszenie procesu przyznania świadczeń krótkoterminowych i długoterminowych, co powinno pomóc zwiększyć zaufanie do całego systemu.
Największą korzyścią z proponowanych zmian będzie zmniejszenie liczby postępowań wyjaśniających prowadzonych przez ZUS z płatnikami składek, płatnik będzie miał pewność że rozliczenia z ZUS są prowadzone w sposób prawidłowy i nie będzie się martwił, że pojawi się sytuacja, w której okażę się, że składki zostały naliczone w sposób nieprawidłowy. Finalnie, pracodawcy będą mogli się skupić na prowadzeniu swojej działalności.
Główne zmiany zaproponowane przez ZUS
Największą zmianą dla płatników będzie utworzenie JPU czyli Jednolitego Pliku Ubezpieczeniowego, podobnego do JPK-VAT. JPU ma być zestawieniem danych i informacji dotyczących płatnika i ubezpieczonego, przekazywanych przez płatnika składek na profilu informacyjnym, które będą służyć realizacji zadań przez ZUS związanych ze zgłaszaniem do ubezpieczeń, ustalaniem podstawy wymiaru składek, obliczaniem i rozliczaniem składek oraz ustalaniem prawa do świadczeń, ich wysokości i podstawy wymiaru.
W dalszej kolejności ZUS proponuje kilka zmian mających na celu uporządkowanie systemu a także wyeliminowanie wątpliwości w praktycznym postępowaniu:
- Zmiany terminów na przekazywanie poszczególnych danych – np. służących do dokonania rozliczenia składek (do 5 następnego miesiąca).
- Zmiana terminów płatności – do 10 dnia następnego miesiąca płatnik opłacający składki wyłącznie za siebie, do 20 dnia następnego miesiąca pozostali płatnicy.
- Informacja roczna dla ubezpieczonego – ZUS do 28 lutego zamieszcza na PUE zestawienie roczne dotyczące danych zaewidencjonowanych na koncie w poprzednim roku. Dzięki temu płatnik będzie mógł zweryfikować, że wszystko się zgadza.
- Zmiany zasad podlegania dobrowolnym ubezpieczeniom – objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem zawsze na wyraźne oświadczenie woli ubezpieczonego, w trakcie trwania ubezpieczenia jest one obowiązkowe.
- Płatnik składek ustala zaliczkowo składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w celu ustalenia wynagrodzenia do wypłaty.
- Zmiana zasad ustalania podstawy wymiaru składek dla zleceniobiorców – zawsze przychód.
- Odejście od deklarowania podstawy wymiaru osób podlegających ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym dobrowolnie. Podstawa wymiaru – minimalne wynagrodzenie.
- Podstawa wymiaru składek jest pomniejszana na podstawie informacji o niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy – stosuje się nie dłużej niż przewidują przepisy dające prawo do tych świadczeń.
- ZUS ustala roczną podstawę wymiaru składek i podstawę dopełniającą w miesiącu przekroczenia – jeżeli jeden z płatników przekazał błędne dane w JPU co skutkowało ustaleniem niewłaściwej granicy podstawy wymiaru dla inne płatnika to płatnicy dopłacają różnicę składek a całość odsetek dopłaca płatnik, który przekazał błędne dane. W przypadku błędnej informacji przekazanej przez ZUS nie są należne odsetki za zwłokę.
- Ustalenie zasad sporządzania rozliczenia z urzędu w przypadku nie przekazania danych w JPU przez płatnika składek.
Zmiany zaproponowane przez ZUS zakładają możliwość zgłaszania przez płatnika i ubezpieczonego reklamacji:
- Płatnik składek i ubezpieczony może złożyć reklamację (od dokonanych ustaleń w zakresie zgłoszenia, wyrejestrowania, podstawy wymiaru składek, należnych składkach i innych danych ustalonych przez ZUS) wraz z uzasadnieniem. Zmiana na kontach płatnika/ubezpieczonego jest uwzględniana dopiero po zweryfikowaniu jej zasadności. ZUS uwzględnia reklamacje i zmienia dane na koncie albo wydaje decyzje o odmowie uwzględnienia zmian. W terminie 7 dni od przekazania JPU płatnik może złożyć jego korektę, po tym terminie tryb reklamacyjny.
- Zmiana danych na koncie płatnika i ubezpieczonego może nastąpić jedynie w ciągu 5 lat od 1 stycznia roku następującego po roku w którym upłynęło 5 lat od terminu dokonania zawiadomienia przez ZUS. Po tym terminie dane zaewidencjonowane na koncie płatnika i ubezpieczonego uważa się za ostateczne, nie można żądać ich zmiany a ZUS nie może ich korygować. Zmiana danych zewidencjonowanych na kontach może nastąpić wyłącznie na podstawie prawomocnego wyroku sądu. Termin może zostać wydłużony o czas prowadzenia kontroli, postępowania reklamacyjnego lub postępowania wyjaśniającego – również dostosowanie terminów przedawnienia.
- Obsługa kontroli u płatników składek – w sytuacji braku kwestionowania ustaleń z kontroli płatnik zobowiązany jest przekazać aktualizację danych w JPU zgodnych z ustaleniami. ZUS ewidencjonuje dane na podstawie przekazanego JPU lub wydanej decyzji w sprawach spornych. Dostosowanie zakresu kontroli do planowanych zmian – weryfikacja poprawności danych ujętych w JPU.
Omawiane zmiany są obecnie propozycją ZUS, ale biorąc pod uwagę ich zaawansowany i szczegółowy charakter należy się spodziewać, że w najbliższym czasie zostaną podjęte działania mające na celu wprowadzenie ich do porządku prawego.
Automatyzacja rozliczeń płatników składek. Planowane zmiany w ZUS
Celem proponowanych rozwiązań jest zmniejszenie biurokracji i odciążenie pracodawców w zakresie zadań związanych z rozliczaniem składek na ubezpieczenia społeczne w ZUS. Według nowych zasad to ZUS przejmie od płatników zadania a przede wszystkim odpowiedzialność związaną z ustalaniem obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym a także to od jakiej podstawy należy obliczać wymiar składek. W związku z tym, że to ZUS przejmie rolę organu odpowiedzialnego za wyliczenia wysokości składek na ubezpieczenia społeczne, płatnicy będą mogli się w większym stopniu skupić na prowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej zamiast rozliczeniami składek.
Dzięki tym zmianom zostanie zwiększona jakość danych gromadzonych na kontach płatników składek i kontach ubezpieczonych, a w konsekwencji przyspieszenie procesu przyznania świadczeń krótkoterminowych i długoterminowych, co powinno pomóc zwiększyć zaufanie do całego systemu.
Największą korzyścią z proponowanych zmian będzie zmniejszenie liczby postępowań wyjaśniających prowadzonych przez ZUS z płatnikami składek, płatnik będzie miał pewność że rozliczenia z ZUS są prowadzone w sposób prawidłowy i nie będzie się martwił, że pojawi się sytuacja, w której okażę się, że składki zostały naliczone w sposób nieprawidłowy. Finalnie, pracodawcy będą mogli się skupić na prowadzeniu swojej działalności.
Główne zmiany zaproponowane przez ZUS
Największą zmianą dla płatników będzie utworzenie JPU czyli Jednolitego Pliku Ubezpieczeniowego, podobnego do JPK-VAT. JPU ma być zestawieniem danych i informacji dotyczących płatnika i ubezpieczonego, przekazywanych przez płatnika składek na profilu informacyjnym, które będą służyć realizacji zadań przez ZUS związanych ze zgłaszaniem do ubezpieczeń, ustalaniem podstawy wymiaru składek, obliczaniem i rozliczaniem składek oraz ustalaniem prawa do świadczeń, ich wysokości i podstawy wymiaru.
W dalszej kolejności ZUS proponuje kilka zmian mających na celu uporządkowanie systemu a także wyeliminowanie wątpliwości w praktycznym postępowaniu:
- Zmiany terminów na przekazywanie poszczególnych danych – np. służących do dokonania rozliczenia składek (do 5 następnego miesiąca).
- Zmiana terminów płatności – do 10 dnia następnego miesiąca płatnik opłacający składki wyłącznie za siebie, do 20 dnia następnego miesiąca pozostali płatnicy.
- Informacja roczna dla ubezpieczonego – ZUS do 28 lutego zamieszcza na PUE zestawienie roczne dotyczące danych zaewidencjonowanych na koncie w poprzednim roku. Dzięki temu płatnik będzie mógł zweryfikować, że wszystko się zgadza.
- Zmiany zasad podlegania dobrowolnym ubezpieczeniom – objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem zawsze na wyraźne oświadczenie woli ubezpieczonego, w trakcie trwania ubezpieczenia jest one obowiązkowe.
- Płatnik składek ustala zaliczkowo składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne w celu ustalenia wynagrodzenia do wypłaty.
- Zmiana zasad ustalania podstawy wymiaru składek dla zleceniobiorców – zawsze przychód.
- Odejście od deklarowania podstawy wymiaru osób podlegających ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym dobrowolnie. Podstawa wymiaru – minimalne wynagrodzenie.
- Podstawa wymiaru składek jest pomniejszana na podstawie informacji o niezdolności do pracy lub niemożności wykonywania pracy – stosuje się nie dłużej niż przewidują przepisy dające prawo do tych świadczeń.
- ZUS ustala roczną podstawę wymiaru składek i podstawę dopełniającą w miesiącu przekroczenia – jeżeli jeden z płatników przekazał błędne dane w JPU co skutkowało ustaleniem niewłaściwej granicy podstawy wymiaru dla inne płatnika to płatnicy dopłacają różnicę składek a całość odsetek dopłaca płatnik, który przekazał błędne dane. W przypadku błędnej informacji przekazanej przez ZUS nie są należne odsetki za zwłokę.
- Ustalenie zasad sporządzania rozliczenia z urzędu w przypadku nie przekazania danych w JPU przez płatnika składek.
Zmiany zaproponowane przez ZUS zakładają możliwość zgłaszania przez płatnika i ubezpieczonego reklamacji:
- Płatnik składek i ubezpieczony może złożyć reklamację (od dokonanych ustaleń w zakresie zgłoszenia, wyrejestrowania, podstawy wymiaru składek, należnych składkach i innych danych ustalonych przez ZUS) wraz z uzasadnieniem. Zmiana na kontach płatnika/ubezpieczonego jest uwzględniana dopiero po zweryfikowaniu jej zasadności. ZUS uwzględnia reklamacje i zmienia dane na koncie albo wydaje decyzje o odmowie uwzględnienia zmian. W terminie 7 dni od przekazania JPU płatnik może złożyć jego korektę, po tym terminie tryb reklamacyjny.
- Zmiana danych na koncie płatnika i ubezpieczonego może nastąpić jedynie w ciągu 5 lat od 1 stycznia roku następującego po roku w którym upłynęło 5 lat od terminu dokonania zawiadomienia przez ZUS. Po tym terminie dane zaewidencjonowane na koncie płatnika i ubezpieczonego uważa się za ostateczne, nie można żądać ich zmiany a ZUS nie może ich korygować. Zmiana danych zewidencjonowanych na kontach może nastąpić wyłącznie na podstawie prawomocnego wyroku sądu. Termin może zostać wydłużony o czas prowadzenia kontroli, postępowania reklamacyjnego lub postępowania wyjaśniającego – również dostosowanie terminów przedawnienia.
- Obsługa kontroli u płatników składek – w sytuacji braku kwestionowania ustaleń z kontroli płatnik zobowiązany jest przekazać aktualizację danych w JPU zgodnych z ustaleniami. ZUS ewidencjonuje dane na podstawie przekazanego JPU lub wydanej decyzji w sprawach spornych. Dostosowanie zakresu kontroli do planowanych zmian – weryfikacja poprawności danych ujętych w JPU.
Omawiane zmiany są obecnie propozycją ZUS, ale biorąc pod uwagę ich zaawansowany i szczegółowy charakter należy się spodziewać, że w najbliższym czasie zostaną podjęte działania mające na celu wprowadzenie ich do porządku prawego.