Prezes UODO nakłada karę w transgranicznym postępowaniu
Ukarana spółka zajmuje się na terenie Polski i Niemiec pośrednictwem pracy, a skargę na jej działania złożył obywatel Niemiec, gdyż przetwarzała ona jego dane osobowe w celach marketingowych. Skargę złożył w niemieckim organie ochrony danych osobowych właściwym dla Nadrenii-Palatynatu, ale została ona przejęta do rozpoznania przez Prezesa UODO, który był w tej sprawie tzw. organem wiodącym z uwagi na to, że spółka ma siedzibę w Polsce.
W ramach tego postępowania Prezes UODO trzykrotnie skierował do spółki wezwania do złożenia wyjaśnień. Dwa z nich (prawidłowo doręczonych i odebranych przez spółkę) pozostały bez żadnej odpowiedzi. Na jedno z wezwań spółka udzieliła odpowiedzi, jednakże wyjaśnienia w niej zawarte były niepełne i wewnętrznie sprzeczne. W ocenie Prezesa UODO były one dalece niewystarczające do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Wobec takiego postępowania spółki Prezes UODO uznał, że celowo utrudnia ona bieg postępowania lub co najmniej lekceważy swoje obowiązki związane ze współpracą z organem nadzoru. Prezes UODO za konieczne uznał więc wszczęcie odrębnego postępowania w sprawie nałożenia na nią administracyjnej kary pieniężnej.
Dopiero w reakcji na zawiadomienie o wszczęciu tego postępowania spółka złożyła bardziej obszerne wyjaśnienia, jednak i tym razem były one niepełne i wymagały prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego. Prezes UODO uznał więc, że spółka nie chce z nim współpracować i nie wywiązuje się z – przewidzianego przepisami RODO – obowiązku zapewnienia mu dostępu do danych osobowych i innych informacji niezbędnych do realizacji jego zadań, w tym przypadku do rozpatrzenia skargi wniesionej przez obywatela Niemiec.
Wydając decyzję o nałożeniu na East Power Sp. z o.o. administracyjnej kary pieniężnej oraz określając jej wysokość, Prezes UODO wziął pod uwagę jako okoliczności obciążające m.in. dużą wagę naruszenia (godzącego w prawidłowe funkcjonowanie określonego przepisami RODO systemu ochrony danych osobowych), umyślny charakter naruszenia oraz niezadowalający stopień współpracy administratora z Prezesem UODO w celu usunięcia naruszenia oraz złagodzenia jego skutków.
Sankcje nakładane przez Prezesa UODO w postaci administracyjnych kar pieniężnych mają na celu zdyscyplinowanie administratorów i podmiotów przetwarzających. Lekceważenie przez nich obowiązków związanych ze współpracą z Prezesem UODO prowadzi bowiem do przedłużania prowadzonych przez niego postępowań. W ten sposób utrudniona jest realizacja praw osób, których dane osobowe są naruszane.
Taka sytuacja ma miejsce w przypadku ukaranej spółki. Swoim działaniem uniemożliwia rozpatrzenie skargi obywatela Niemiec i wydanie przez Prezesa UODO decyzji rozstrzygającej sprawę związaną ze złożoną skargą.
Pełna treść decyzji dostępna: https://uodo.gov.pl/decyzje/DKE.561.1.2020
Przedsiębiorstwa w spadku nie obciąży obowiązek zapłaty podwójnego VAT
Takie stanowisko przyjął Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 4.6.2020 r., PT3.8101.1.2020.
Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego – w przypadku gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia do naczelnika urzędu skarbowego o kontynuowaniu prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku przez spadkobiercę (art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106 ze zm.; dalej: VATU).
Jak podkreślił Minister Finansów, jedną z najważniejszych cech VAT jest neutralność oznaczająca, że ciężar ekonomiczny tego podatku ponosi wyłącznie ostateczny konsument towaru lub usługi, będący końcowym ogniwem łańcucha obrotu. Neutralność podatku wynika zaś z samej istoty podatku od wartości dodanej.
Natomiast z Dyrektywy 2006/112/WE (art. 18 lit. c) wynika, że państwa członkowskie mogą uznać za odpłatną dostawę towarów, zatrzymanie towarów przez podatnika lub jego następców prawnych w przypadku, gdy zaprzestaje on prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu, jeżeli VAT od takich towarów podlegał w całości lub w części odliczeniu w momencie ich nabycia lub wykorzystania.
W omawianej interpretacji Minister Finansów stwierdził, że zasadniczo, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 3 VATU, towary, w stosunku do których podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy, na moment wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, podlegają opodatkowaniu.
Biorąc jednak pod uwagę zasadę neutralności oraz art. 14 VATU (przepisy o likwidacji działalności) z uwzględnieniem orzecznictwa, powyższa zasada generalna z art. 14 nie znajdzie zastosowania w sytuacji, gdy w momencie wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego towary tego przedsiębiorstwa, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy, nie stanowią przedmiotu ostatecznej konsumpcji.
W konsekwencji, jeżeli takie towary zostaną wykorzystane przez właścicieli przedsiębiorstwa w spadku bezpośrednio do dalszego prowadzenia działalności opodatkowanej, art. 14 ust. 1 pkt 3 VATU nakazujący ich opodatkowanie VAT nie znajdzie zastosowania.
W przeciwnym razie podatnik dwukrotnie ponosiłby ciężar ekonomiczny podatku od tych samych towarów, co nie znajduje uzasadnienia.
Do 26 lipca 2020 r. został wydłużony dodatkowy zasiłek opiekuńczy
Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów dodatkowy zasiłek opiekuńczy zostanie wydłużony o kolejne 14 dni – do 26 lipca. Wciąż będzie przysługiwał on rodzicom dzieci do 8. roku życia w związku z zamknięciem placówek opieki z powodu COVID-19.
Dodatkowy zasiłek przysługuje także ubezpieczonym rodzicom dzieci:
- do 16 lat, które mają orzeczenie o niepełnosprawności,
- do 18 lat, które mają orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,
- które mają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego.
Przepisy przyznają także prawo do dodatkowego zasiłku opiekuńczego ubezpieczonym rodzicom lub opiekunom osób pełnoletnich niepełnosprawnych, zwolnionych od wykonywania pracy z powodu konieczności zapewnienia opieki nad taką osobą w przypadku zamknięcia z powodu COVID-19 placówki, do której uczęszcza dorosła osoba niepełnosprawna.
Rodzice tak jak dotychczas będą mieli prawo wyboru. Jeśli mimo otwarcia placówki nie zdecydują się na posłanie do niej dziecka, zasiłek będzie przysługiwał.
Dodatkowego zasiłku nie wlicza się do limitu przyznawanego na tzw. ogólnych zasadach 60 dni zasiłku opiekuńczego w roku kalendarzowym.
Źródło:
www.gov.pl
Pakiet Mobilności przyjęty przez Parlament Europejski
Regulacje składają się z kilku części i dotyczą zasad delegowania kierowców, czasu prowadzenia pojazdu i okresów odpoczynku oraz przepisów kabotażowych (transport towarów prowadzony w państwie przez przewoźników niemających siedziby w tym państwie).
W ciągu 20 dni od opublikowania w Dzienniku Urzędowym UE mają wejść w życie przepisy, zwiększające prawa socjalne pracowników. Wśród tych regulacji są takie, które wprowadzają cotygodniowy odpoczynek kierowców i precyzują, że odpoczynek dłuższy niż 45 godzin nie będzie się mógł odbywać w ciężarówce. Kierowca będzie musiał mieć zagwarantowane miejsce np. w hotelu, a zapłaci za to pracodawca.
W tym samym momencie zaczną obowiązywać przepisy, które stanowią, że firma musi tak zorganizować pracę, by umożliwić kierowcom powrót do domu co trzy lub cztery tygodnie oraz regulacje dotyczące tachografów – te urządzenia będą rejestrować przekraczanie granicy przez kierowców, co ma pomóc w walce z nadużyciami.
Dużo później (po 18 miesiącach) zaczną obowiązywać przepisy dotyczące delegowania kierowców – będą dotyczyły kabotażu oraz przewozów międzynarodowych, z wyjątkiem tranzytu, przewozów dwustronnych i przewozów dwustronnych z dwoma dodatkowymi załadunkami i wyładunkami.
Przez delegowanie należy w tym przypadku rozumieć fakt, że pracownik za granicą będzie podlegał m.in. lokalnym przepisom czy układom zbiorowym państwa, w którym pracuje. Również wtedy wejdą w życie przepisy, wprowadzające obowiązek powrotu ciężarówki do kraju siedziby raz na osiem tygodni.
Również po 18 miesiącach wejdzie ograniczenie w zakresie kabotażu. Obecnie obowiązujące zasady mówią o tym, że można wykonać trzy takie operacje w ciągu siedmiu dni. W pakiecie mobilności wprowadzona została czterodniowa przerwa pomiędzy kabotażami tym samym pojazdem, w tym samym kraju.
Przeciwko pakietowi mobilności była Polska oraz Węgry, Litwa, Łotwa, Bułgaria, Rumunia, Malta i Cypr.
Odpowiedzi Ministerstwa Finansów na problemy w zakresie pliku JPK_V7M
Z wyjaśnień Ministerstwa Finansów zawartych w kilkudziesięciu pytaniach i odpowiedziach wynika, wykładnia wprowadzonych nowych wymogów, które mają obowiązywać od 1.10.2020 r. Może to wymagać od przedsiębiorców wprowadzenia modyfikacji w planowanych i wprowadzanych rozwiązaniach systemowych.
Należy zauważyć, że wielu przedsiębiorców będzie musiała dokonać przyporządkowania nowych oznaczeń do poszczególnych transakcji i dokonać w związku z tym modyfikacji systemowych. Ministerstwo Finansów wyjaśniło zasady klasyfikacji usług niematerialnych, objętych obowiązkiem oznaczania dostawy i świadczenia usług GTU_12. Ministerstwo odniosło się również do usług podlegających oznaczeniu GTU_13 – i wyjaśniło, że usługi transportu niestanowiące odrębnego świadczenia, lecz będące elementem cenotwórczym w odniesieniu do transakcji dostawy towarów, nie powinny być oznaczane znacznikiem GTU_13.
Pojawiły się również pytania i odpowiedzi w kwestii ujmowania w JPK_V7M faktur oraz faktur korygujących w okresie przejściowym.
Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie: https://www.podatki.gov.pl/jednolity-plik-kontrolny/jpk-vat-z-deklaracja/pliki-do-pobrania-jpk-vat-z-deklaracja/
Program „Moja woda”
Celem programu „Moja Woda”, finansowanego ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW), jest łagodzenie skutków suszy poprzez budowę przy domu instalacji zatrzymujących deszczówkę.
Program został ogłoszony 1.6.2020 r. w trakcie wspólnej konferencji z udziałem Prezydenta RP Andrzeja Dudy i ministra klimatu Michała Kurtyki, a miesiąc później ruszył nabór wniosków. Tylko do tej pory do wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej złożono ponad 6 tys. wniosków, najwięcej w Katowicach, Krakowie i Warszawie.
Program skierowany jest do właścicieli domów jednorodzinnych, którzy mogą otrzymać dotację do 5 tys. zł, ale nie więcej niż 80% kosztów, które zostaną poniesione po 1 czerwca 2020 r. To łącznie 100 mln zł na dofinansowanie m.in. zakupu, montażu i uruchomienia instalacji pozwalających na zagospodarowanie wód opadowych i roztopowych na terenie nieruchomości objętej przedsięwzięciem. Dzięki temu wody te nie będą odprowadzane na przykład do kanalizacji bytowo-gospodarczej, kanalizacji deszczowej, rowów odwadniających odprowadzających poza teren nieruchomości, na tereny sąsiadujące, ulice, place itp. W ramach programu finansowane mogą być również przewody odprowadzające wody opadowe, zbiorniki retencyjne podziemne lub nadziemne, oczka wodne, instalacje rozsączające oraz elementy do nawadniania bądź innego sposobu wykorzystania zatrzymanej wody.
Program „Moja Woda” będzie realizowany w latach 2020‒2024, przy czym podpisywanie umów o dotacje zaplanowano do 30 czerwca 2024 r., a wydatkowanie środków do końca 2024 r.
Szczegółowe informacje dotyczące naborów wniosków można znaleźć na stronach internetowych poszczególnych wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
Źródło: Ministerstwo Klimatu
https://www.gov.pl/web/klimat/juz-6-tys-wnioskow-w-programie-moja-woda
Co z obowiązkiem informacyjnym wobec członków zarządu osób prawnych?
Zgodnie z art. 1 ust. 2 RODO regulacja ta chroni podstawowe prawa i wolności osób fizycznych, w szczególności ich prawo do ochrony danych osobowych. Motyw 14 RODO wyjaśnia natomiast, że ochrona zapewniana przez RODO dotyczy „osób fizycznych, niezależnie od ich obywatelstwa lub miejsca zamieszkania, w związku z przetwarzaniem ich danych osobowych”. Zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt 1 RODO „dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej (osobie, której dane dotyczą). Możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej.
W zdaniu drugim motywu 14 RODO wyjaśniono, że RODO nie dotyczy przetwarzania danych osobowych dotyczących osób prawnych, w szczególności przedsiębiorstw będących osobami prawnymi, w tym danych o firmie i formie prawnej oraz danych kontaktowych osoby prawnej. W związku z powyższym RODO chroni dane osobowe możliwych do zidentyfikowania osób fizycznych i wyklucza spod tej ochrony dane dotyczące osób prawnych. Zdarzają się sytuacje, w których dane o charakterze osobowym będą związane z danymi dotyczącymi osób prawnych. Przykładem tego mogą być dane osobowe osób pełniących funkcję organów osoby prawnej. W takich sytuacjach spełnienie przesłanki identyfikowalności przesądzić powinno o objęciu zakresem ochronnym RODO danych osobowych również w takich konfiguracjach.
W przypadku osób fizycznych pełniących funkcję członków organów osoby prawnej możliwość ich identyfikacji wynika w szczególności z faktu, iż dane takich osób ujawniane są w KRS. Oznacza to, że należy odmiennie odnosić się do informacji o osobach prawnych i osobach fizycznych reprezentujących osoby prawne.
Wobec powyższego należy przyjąć, że dane osób fizycznych pełniących funkcje członków organów osoby prawnej będą stanowiły dane osobowe, a nie będą zaś mieściły się w zakresie pojęcia danych osoby prawnej (w rozumieniu przywołanego wyżej motywu 14 RODO).
Podobnie sytuacja wygląda w odniesieniu do danych pełnomocników i pracowników osób prawnych. Komisja Europejska odpowiadając w 21 lutego 2018 r. na pisemne pytanie członka Parlamentu Europejskiego Richarda Sulika, wskazała, że motyw 14 RODO wyjaśnia, że rozporządzenie nie ma zastosowania do przetwarzania danych osobowych, które dotyczą osób prawnych, w tym nazwy i formy osoby prawnej oraz danych kontaktowych osoby prawnej. Adres e-mail osoby prawnej, taki jak ikeacontact@ikea.com, nie wchodzi w zakres rozporządzenia. Jednak dane osobowe pracowników osoby prawnej, w tym ich profesjonalne adresy e-mail, byłyby objęte zakresem rozporządzenia (np. Johnsmith@ikea.sk) (odp. KE dostępna pod linkiem: https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/E-8-2017-007174-ASW_EN.html?redirect).
W wyroku z 9 marca 2017 r. w sprawie C-398/15 Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że z orzecznictwa Trybunału wynika, że okoliczność, iż informacje wpisują się ramy działalności zawodowej, nie oznacza, że nie można ich scharakteryzować jako dane osobowe. Definicja danych osobowych odnosi się zatem do osób fizycznych bez względu na rolę, jaką odgrywają (czy są konsumentami, przedsiębiorcami czy pracownikami itd.).
Wobec powyższego uznać należy, że dane członków zarządu reprezentujących osobę prawną, dane pełnomocników osób prawnych, a także dane pracowników, którzy są osobami kontaktowymi osoby prawnej, będących możliwymi do zidentyfikowania osobami fizycznymi, będą danymi osobowymi podlegającymi ochronie RODO.
Wobec tego administrator jest zobligowany do wypełnienia w stosunku do takich osób obowiązku informacyjnego określonego w art. 13 lub 14 RODO, o ile nie zachodzi jedna z przesłanek zwalniających go z tego obowiązku.
Potrzebne przepisy dotyczące postępowania z danymi osobowymi utrwalonymi na zagubionych nośnikach
To reakcja na wpływającą do Prezesa UODO korespondencję od starostów, którzy wskazują na problemy pojawiające się w związku z przechowywaniem przez nich znalezionych rzeczy, takich jak laptopy, telefony komórkowe, pendrive’y, dyski, aparaty fotograficzne czy tablety.
W myśl bowiem art. 12 ust. 1 ustawy z 20.2.2015 r. o rzeczach znalezionych, do zadań starostów należy prowadzenie postępowania w sprawach odbierania zawiadomień o znalezieniu rzeczy, przyjmowania i przechowania rzeczy znalezionych oraz poszukiwania osób uprawnionych do ich odbioru, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Przepisy prawa wskazują na obowiązek zabezpieczenia przez starostów znalezionych rzeczy. Jednak nie wynika z nich, w jakim zakresie ponoszą oni odpowiedzialność za dane osobowe utrwalone na znalezionych nośnikach. Nie wiadomo np., czy starostowie mają prawo do wyszukiwania na znalezionych nośnikach informacji umożliwiających ustalenie tożsamości ich właściciela, czy powinni ze znalezionych sprzętów usuwać dane osobowe, czy mogą wydawać rzeczy znalazcy bez żadnej ingerencji.
Problem jest skomplikowany tym bardziej, że w urządzeniach wyposażonych w pamięć wewnętrzną mogą być utrwalone bardzo zróżnicowane dane – zarówno te zwykłe, jak i należące do szczególnych kategorii czy nawet dotyczące wyroków skazujących i czynów zabronionych. Dane te mogą odnosić się do sfery prywatności czy wręcz intymności osób fizycznych, jak i być objęte tajemnicami prawnie chronionymi.
Starosta przechowujący znalezione rzeczy jest bez wątpienia zobowiązany do stosowania przepisów RODO. Jednocześnie w ustawie o rzeczach znalezionych nie ma żadnych regulacji uprawniających czy zobowiązujących starostę do ingerencji w zawartość zagubionych nośników danych. Co więcej, ze wskazanych przepisów wynika, że starosta w określonych sytuacjach ma obowiązek przekazania rzeczy znalazcy, który w ten sposób wchodzi w posiadanie danych osobowych znajdujących się w pamięci znalezionego urządzenia, co może prowadzić do naruszenia zasad określonych w art. 5 RODO (m.in. rzetelności, celowości, poufności, minimalizacji i in.).
W związku z tym, w ocenie Prezesa UODO zagadnienie to wymaga analizy pod kątem rozważenia wprowadzenia odpowiednich regulacji prawnych, które będą precyzowały kwestię odpowiedzialności i stosownego postępowania z danymi osobowymi znajdującymi się na nośnikach danych stanowiących element zagubionych rzeczy.
Polska na drugim miejscu w UE z najniższym bezrobociem
Z opublikowanych na początku lipca danych Eurostatu wynika, że w maju 2020 r. stopa bezrobocia w Unii Europejskiej wyniosła 6,7%. Miesiąc wcześniej było to 6,6%. Liczba bezrobotnych wzrosła z kolei o 253 tys. – do 14,37 mln osób.
Jak na tym tle wypada Polska?
Według Eurostatu stopa bezrobocia w Polsce wyniosła w maju 2020 r. 3%. To minimalnie więcej niż miesiąc wcześniej – w kwietniu 2020 r. wyniosła 2,9%, ale wciąż znacznie poniżej unijnej średniej.
Polska w ścisłej czołówce krajów z najniższym bezrobociem
Co więcej, Polska znalazła się na drugim miejscu wśród krajów UE z najniższym bezrobociem. Lepiej wypadły tylko Czechy z wynikiem 2,4%, a podium zamyka Holandia – 3,6%. Na czwarty miejscu znalazły się Niemcy ze stopą bezrobocia na poziomie 3,9%. Ostatnie miejsce przypadło Hiszpanii – tam bezrobocie sięgnęło w maju 2020 r. 14,5%.
Źródło:
www.gov.pl
Zapewnienie obsługi w pierwszej kolejności niektórym osobom podczas wyborów prezydenckich 2020 r.
W Dz.U. z 2020 r. poz. 1207 opublikowano rozporządzenie Ministra Zdrowia z 6.7.2020 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu środków ochrony osobistej związanej ze zwalczaniem epidemii COVID-19 dla członków obwodowych komisji wyborczych oraz szczegółowych zasad bezpieczeństwa sanitarnego w lokalu wyborczym.
Zmianę wprowadzono do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 15.6.2020 r. w sprawie wykazu środków ochrony osobistej związanej ze zwalczaniem epidemii COVID-19 dla członków obwodowych komisji wyborczych oraz szczegółowych zasad bezpieczeństwa sanitarnego w lokalu wyborczym (Dz.U. z 2020 r. poz. 1046).
Dodano przepis, zgodnie z którym w lokalu wyborczym podczas wyborów prezydenckich zapewnia się obsługę w pierwszej kolejności:
- osób powyżej 60. roku życia;
- kobiet w ciąży;
- osób z dzieckiem do lat 3;
- osób z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego lub, które ze względu na stan zdrowia nie mogą poruszać się samodzielnie.
