Odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup udziałów w spółce

W art. 7b ust. 1 ustawy z 15.2.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406; dalej: PDOPrU) wymieniono przychody z tytułu zysków kapitałowych. Jedną z grup takich przychodów są przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce komandytowo-akcyjnej oraz spółce zagranicznej (art. 1 ust. 3 PDOPrU), w tym m.in. przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia (art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a PDOPrU).

W tym przypadku koszty pośrednie, które dotyczą przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b ust. 1 PDOPrU, należy zaliczyć do tego źródła, do którego kwalifikowane są przychody. W tym przypadku, do źródła przychodów, jakim są zyski kapitałowe, należy zaliczyć także odsetki od pożyczek zaciągniętych na nabycie udziałów lub akcji.

W art. 7b PDOPrU wymieniono zdarzenia w związku z zaistnieniem których podatnik osiąga przychody będące następstwem uzyskania przychodów z obrotu udziałami lub akcjami. Jednak nie są to wyłącznie przychody ze zbycia udziałów (akcji), ale także np. przychody z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości, przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów, czy też przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów.

Przychody z udziałów lub akcji zalicza się do przychodów z zysków kapitałowych, a zatem wszystkie wydatki (bezpośrednie i pośrednie) związane z ich nabyciem należy przypisać do źródła przychodów jakim są zyski kapitałowe. Jeżeli zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a PDOPrU przychody z tytułu zbycia akcji w spółce kapitałowej są przychodami ze źródła zyski kapitałowe, to do tego samego źródła należy zaliczyć koszty związane z nabyciem tych akcji, w tym koszty finansowania zakupu tych akcji w tym przypadku odsetki od pożyczek.

Tym samym wydatki na zapłatę odsetek od pożyczek ponoszone w celu nabycia akcji w innych spółkach powinny być rozpoznawane wyłącznie jako koszty pośrednie poniesione ze źródła jakim są zyski kapitałowe.

Takie stanowisko konsekwentnie zajmuje fiskus, tzn. Dyrektor KIS w wydawanych przez siebie interpretacji indywidualnych, m.in.: z 5.8.2019 r., 0114-KDIP2-2.4010.253.2019.1.AS; z 6.3.2019 r., 0111-KDIB1-2.4010.3.2019.1.AW; z 21.11.2018 r., 0114-KDIP2-3.4010.236.2018.2.MC.

Stanowisko fiskusa potwierdził też ostatnio WSA w Warszawie w wyroku z 12.8.2020 r., III SA/Wa 2235/19.

Przekazanie pracownikom szpitala środków ochrony zdrowia a przychód ze stosunku pracy

Tak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 6.8.2020 r. (0114-KDIP3-2.4011.404.2020.2.JM).

W tym przypadku Dyrektor KIS rozstrzygał sprawę szpitala, który otrzymywał od darczyńców darowizny. Przedmiotem tych darowizn były rzeczy ruchome – środki ochrony osobistej (różnego rodzaju środki do mycia i dezynfekcji rąk), w celu pomocy w realizacji zadań statutowych szpitala, w tym związanych ze zwalczaniem epidemii COVID-19. Środki te następnie szpital przekazywał personelowi szpitala, czyli pracownikom różnych działów, zatrudnionym w ramach umów o pracę. Otrzymane przez pracowników środki miały być wykorzystywane poza pracą do celów ochrony osobistej.

Z art. 11 ust. 1, a także z art. 12 ust. 1 PDOFizU wynika, że przychodami, w tym ze stosunku pracy, są m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym, przychód pracownika obejmuje nieodpłatne świadczenie, jeżeli świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy podkreślić, że chodzi o realny charakter przysporzenia jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym (patrz wyr. TK z 8.7.2014 r., K 7/13).

W związku z tym Dyrektor KIS uznał, że dostarczenie wymienionych wyżej środków ochronnych zapobiega niekontrolowanemu rozprzestrzeniania się choroby (w tym przypadku COVID-19), niweluje niepożądaną przez każdego pracodawcę nieobecność pracowników, ale też ma istotne znaczenie dla terminowego wywiązania się pracodawcy z zawartych kontraktów. A zatem, otrzymane przez personel szpitala środki higieny nie stanowią nieodpłatnego świadczenia.

W tym przypadku szpital otrzymuje od darczyńców darowizny, których przedmiotem są wymienione wyżej środki ochronne, a celem tych darowizn jest pomoc w realizacji zadań statutowych szpitala, w tym związanych ze zwalczaniem epidemii COVID-19. Dyrektor KIS wskazał też, że przekazywanie pracownikom szpitala środków ochrony osobistej (środki do mycia i dezynfekcji rąk), ma charakter ogólnospołeczny i niewątpliwie ogranicza rozprzestrzenianie się wirusa i ogranicza nieobecność personelu w pracy. Jest to też istotne z punktu widzenia ciągłości realizacji zadań szpitala. Gdyby bowiem nie konieczność zapobiegania, przeciwdziałania i zwalczania COVID-19, personel nie otrzymałby takich środków higieny.

Wysokość sumy gwarancyjnej przy wywozie poza teren kraju odpadów podlegających zgłoszeniu w trybie przemieszczania odpadów

Rozporządzenie określa sposób obliczania wysokości sumy gwarancyjnej w przypadku wywozu poza teren kraju odpadów, które podlegają procedurze uprzedniego pisemnego zgłoszenia i zgody, o której mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia WE nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 14.6.2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz.Urz. UE L 190 z 12.7.2006, s. 1 ze zm.).

Jak wynika z art. 20 ust. 1 ustawy z 29.6.2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1162 ze zm.; dalej: OdpadyMiędzynU), gwarancja finansowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1013/2006, może mieć formę umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej albo depozytu odpowiedniej sumy pieniężnej na wydzielonym rachunku bankowym.

Wysokość sumy gwarancyjnej (w PLN) oblicza się według wzoru:

G = (D + T + M) × A

gdzie:

G – oznacza wysokość sumy gwarancyjnej;

D – oznacza koszt unieszkodliwienia lub odzysku, w tym koszty niezbędnych procesów przejściowych, 1 Mg odpadów objętych zgłoszeniem;

T – oznacza koszt transportu 1 Mg odpadów objętych zgłoszeniem z miejsca wysyłki do miejsca przeznaczenia;

M – oznacza koszty magazynowania odpadów przez okres 90 dni;

A – oznacza wyrażoną w Mg masę odpadów objętą gwarancją.

Przy czym, jako koszt unieszkodliwiania lub odzysku, w tym koszty niezbędnych procesów przejściowych, 1 Mg opadów objętych zgłoszeniem (D), przyjmuje się wartość wyższą spośród niżej wymienionych:

1) koszt unieszkodliwiania lub odzysku, w tym koszty niezbędnych procesów przejściowych, 1 Mg odpadów objętych zgłoszeniem, ustalony na podstawie postanowień umowy zawartej pomiędzy zgłaszającym międzynarodowe przemieszczanie odpadów a odbiorcą odpadów;

2) stawka zabezpieczenia roszczeń za 1 Mg odpadów objętych zgłoszeniem, określona w przepisach wydanych na podstawie art. 48a ust. 22 ustawy z 14.12.2012 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 797 ze zm.) – obecnie: rozporządzenie Ministra Środowiska z 7.2.2019 r. w sprawie wysokości stawek zabezpieczenia roszczeń (Dz.U. z 2019 r. poz. 256).

Koszt transportu 1 Mg odpadów objętych zgłoszeniem z miejsca wysyłki do miejsca przeznaczenia (T) jest ustalany na podstawie postanowień umowy zawartej pomiędzy zgłaszającym międzynarodowe przemieszczanie odpadów objętych zgłoszeniem a przewoźnikiem.

Natomiast koszt magazynowania 1 Mg odpadów przez okres 90 dni (M) wynosi:

Odsetki oraz różnice kursowe od pożyczki na zakup akcji to przychody z zysków kapitałowych

Tak stwierdził WSA w Warszawie (wyr. z 12.8.2020 r., III SA/Wa 2235/19).

W wyroku tym warszawski WSA przyznał rację fiskusowi uznając jego stanowisko wyrażone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5.8.2019 r. (0114-KDIP2-2.4010.253.2019.1.AS). Zgodnie z potwierdzonym przez WSA w omawianym wyroku stanowiskiem fiskusa, nie można zgodzić się z tym, że w stanie prawnym obowiązującym od 1.1.2018 r., odsetki od pożyczki zaciągniętej w celu nabycia akcji spółki z grupy kapitałowej stanowią koszty uzyskania przychodów kwalifikowane do źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych.

W art. 7b ustawy z 15.2.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406; dalej: PDOPrU) wymieniono, jakie przychody zalicza się do przychodów z zysków kapitałowych. W konsekwencji, koszty pośrednie, które dotyczą przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b ust. 1 PDOPrU, należy kwalifikować do źródła, do którego kwalifikuje się przychody. W omawianej sprawie odsetki od pożyczki należy więc potraktować jako koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych. Za taką kwalifikacją zdaniem WSA i fiskusa, przemawia wykładnia art. 7b PDOPrU. Ustawodawca wymienia w nim zdarzenia, w związku z zaistnieniem których podatnik osiąga przychody będące następstwem uzyskania przychodów z obrotu udziałami albo akcjami. Nie są to wyłącznie przychody ze zbycia udziałów (akcji), ale także np. przychody z otrzymanej dywidendy, z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości, przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału podmiotów, czy też przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów. Poza tym, PDOPrU nie uzależnia kwalifikacji do źródła przychodów związanych z udziałami (akcjami), od celu ich nabycia.

Podobnie WSA, w ślad za fiskusem, orzekł w stosunku do różnic kursowych związanych z pożyczką na nabycie udziałów. Je również kwalifikuje się do źródła przychodów z tytułu zysków kapitałowych.

MF wprowadza kolejne przepisy w celu przeciwdziałaniu skutkom COVID-19

Informacja ze strony: https://www.gov.pl/web/finanse/mf-wprowadza-kolejne-przepisy-w-celu-przeciwdzialaniu-skutkom-covid-19

Odroczenie powrotu do stawek VAT w wysokości 22 % i 7%

Z uwagi na epidemię COVID-19 nie zostały spełnione warunki, które pozwalają na obniżenie stawek VAT. Zgodnie z szacunkami zaprezentowanymi w „Programie konwergencji Aktualizacja 2020”, niższe dochody podatkowe, a także wydatki na powstrzymanie epidemii, leczenie chorych, ochronę miejsc pracy i pracowników oraz zapewnienie wsparcia płynnościowego firmom, doprowadzą do znacznego wzrostu deficytu i długu publicznego.

Przewidujemy, że powrót do niższych stawek VAT nastąpi w roku następującym po roku, w którym łącznie zostaną spełnione dwa warunki:

Oznacza to, że obniżenie stawek VAT zostanie powiązane z trwale dobrą kondycją budżetu, co wynika z tego, że wpływy z VAT stanowią główne źródło dochodów Skarbu Państwa.

Zasilanie środkami budżetowymi funduszu Wsparcia, program Maluch +

Zasilenie środkami budżetowymi Funduszu Wsparcia Policji dotyczy:

Celem tych zmian jest umożliwienie finansowania istotnych zadań publicznych, związanych z polityką rządu. To m.in. pokrywanie wydatków inwestycyjnych, modernizacyjnych lub remontowych oraz kosztów utrzymania i funkcjonowania, wsparcie finansowe osób niepełnosprawnych, emerytów i rencistów.

Wydatki niewygasające

Proponowane rozwiązanie wydłuża czas do którego będzie można wydawać środki, które będą wskazane jako wydatki niewygasające. To jedno z wielu działań, które przeciwdziała społeczno–gospodarczym skutkom Covid-19.

Zmiany w obszarze transportu lądowego

Zmiany będą dotyczyły:

Zmiana wpłynie na pobudzenie inwestycji infrastrukturalnych.

Źródło: https://www.gov.pl/web/finanse

Projekt rozporządzenia dotyczący wyłonienia członków KIO

Rozwiązania merytoryczne zawarte w tym projekcie do nowego PZP w znacznej mierze stanowią powielenie dotychczasowych regulacji. Różnice wynikają głównie z konieczności dostosowania treści rozporządzenia do np. zmienionych w PZP wymagań stawianych kandydatom na członków KIO, czy też potrzeby usprawnienia postępowania kwalifikacyjnego.

Jak podkreślono w uzasadnieniu do projektu, kandydat wyrażający chęć wzięcia udziału w tym postępowaniu kwalifikacyjnym na członka KIO musi złożyć zgłoszenie, zawierające list motywacyjny, życiorys oraz oświadczenie o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych do celów postępowania kwalifikacyjnego. Tym samym, w zgłoszeniu powinny być wskazane powody ubiegania się stanowisko, a także przebieg kariery zawodowej kandydata.

Egzamin pisemny ma składać się ze sprawdzianu wiedzy (50 pytań testowych) oraz pracy pisemnej, mających na celu sprawdzenie teoretycznej i praktycznej znajomości przepisów związanych z udzielaniem zamówień publicznych oraz prawa cywilnego. W ramach pracy pisemnej kandydat będzie dokonywał oceny prawnej stanu faktycznego (kazusu) na podstawie istniejących dokumentów dostosowanych do potrzeb egzaminu lub dokumentów opracowanych na egzamin. Natomiast podczas rozmowy kwalifikacyjnej komisja sprawdzi cechy osobowe kandydata, kompetencje i predyspozycje do wykonywania obowiązków członka KIO. Co ważne, jeżeli po zakończeniu postępowania dwóch lub więcej kandydatów uzyskało w postępowaniu kwalifikacyjnym taką samą liczbę punktów umożliwiającą powołanie na członka KIO, minister właściwy do spraw gospodarki powołuje tego kandydata lub tych kandydatów, którzy uzyskali wyższą liczbę punktów z pracy pisemnej, a jeżeli liczba punktów uzyskanych z pracy pisemnej jest taka sama – kandydatów, którzy uzyskali wyższą liczbę punktów z rozmowy kwalifikacyjnej. Natomiast, jeżeli nie będzie możliwości wyłonienia kandydatów we wskazany wyżej sposób bez przekroczenia limitu osób określonego w ogłoszeniu o postępowaniu kwalifikacyjnym, żaden z kandydatów, którzy uzyskali taką samą liczbę punktów nie zostanie powoływany.

Projekt rozporządzenia w sprawie kosztów postępowania odwoławczego przed KIO

Warto zauważyć, że projektowane rozporządzenie nie zawiera przepisów przejściowych. Jak wskazano w uzasadnieniu do projektu rozporządzenia wynika to z faktu, że w odniesieniu do postępowań odwoławczych będących w toku w dniu wejścia w życie PZP, a zatem i rozporządzenia, przepisy takie znajdują się w art. 92 ustawy z 11.9.2019 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2020). Zgodnie z tym przepisem do postępowań odwoławczych, wszczętych i niezakończonych przed 1.1.2021 r., stosuje się przepisy dotychczasowe. Czynności dokonane w tych postępowaniach pozostają skuteczne, jeżeli zostały dokonane z zachowaniem przepisów dotychczasowych. Natomiast w przypadku postępowań odwoławczych wszczętych po 31.12.2020 r., dotyczących postępowań o udzielenie zamówienia wszczętych przed 1.1.2021 r., stosuje się przepisy PZP.

Wysokość wpisu od odwołania do Prezesa KIO

Analiza projektu rozporządzenia prowadzi do wniosku, że nie ulega zmianie w stosunku do dotychczasowych przepisów wysokość wpisu od odwołania wnoszonego w postępowaniu o udzielenie zamówienia na dostawy, usługi lub roboty budowlane oraz w konkursie, zarówno w przypadku zamówień o wartości mniejszej niż progi unijne, jak i zamówień o wartości równej lub przekraczającej progi unijne. Nową regulacją stanowi natomiast regulacja dotycząca wysokości wpisu w przypadku odwołania wnoszonego w postępowaniu o udzielenie zamówienia na usługi społeczne i inne szczególne usługi o wartości mniejszej niż progi unijne. Określenie wysokości wpisu w takim przypadku jest konsekwencją objęcia przepisami PZP dotyczącymi zamówień klasycznych zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi o wartości mniejszej niż progi unijne. Wysokość wpisu przedstawiamy w poniższej tabeli 1.

Tabela 1. Wysokość wpisu od odwołania do Prezesa KIO

Wpis w postępowaniu z ofertami częściowymi (tzw. pakietami)

Podkreślić należy, że jednoznacznie rozstrzygnięto o wnoszeniu jednego wpisu od odwołania w przypadku postępowania o udzielenie zamówienia, w którym zamawiający dopuścił możliwość składania ofert częściowych. Będzie to niezależne od tego czy zostanie wniesione odwołanie wobec czynności zamawiającego związanych z jednym, czy z więcej niż jednym zamówieniem częściowym. Takie rozwiązanie ma swoje źródło w dotychczasowym orzecznictwie KIO, w którym wskazywano, że postępowanie, w którym dopuszczalna jest możliwość złożenia ofert częściowych, jest jednym postępowaniem prowadzonym w celu zawarcia kilku (w zależności od ilości przewidzianych przez zamawiającego części) zamówień częściowych. Tym samym KIO uznawała za dopuszczalne wniesienie odwołania wobec czynności zamawiającego związanych z więcej niż jednym zamówieniem częściowym w ramach tego samego postępowania i uiszczenie jednego wpisu od odwołania.

Rodzaje kosztów w postępowaniu odwoławczym

Szczególną uwagę należy zwrócić na zawarte w projekcie rozporządzenia nowe przepisy odnoszące się do rodzajów kosztów i reguł ich ponoszenia przez strony i uczestników postępowania odwoławczego oraz rozliczania przez KIO. Wynikają one z konieczności dostosowania ich do nowych regulacji PZP, w tym zmienionej formuły orzekania przez KIO w postępowaniu odwoławczym.

Warto pamiętać, że koszty postępowania muszą być kosztami uzasadnionymi. Oznacza to, że nie każde koszty, nawet dojazdu na rozprawę czy wynagrodzenie pełnomocników, zostaną uznane za koszty strony lub uczestnika postępowania. Ocena zasadności poniesienia danego kosztu będzie dokonywana każdorazowo przez KIO w rozstrzygnięciu o kosztach postępowania odwoławczego. Co istotne, wysokość tych kosztów określa się na podstawie rachunków złożonych do akt sprawy. Tym samym, jeżeli strona poniosła jakiś wydatek, nawet uzasadniony, ale nie przedłoży rachunku za ten wydatek, nie zostanie on uwzględniony w kosztach postępowania. W projekcie wśród kosztów wskazuje się koszty związane z dojazdem na rozprawę lub posiedzenie, do których należy zaliczyć przede wszystkim koszty przejazdu oraz, w niezbędnych przypadkach, koszty noclegu. Jeżeli rozprawa (posiedzenie) odbywa się kilkakrotnie, koszty liczą się każdorazowo. Oprócz kosztów dojazdu, jako uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego, a w określonych przypadkach – uzasadnione koszty uczestników postępowania – projekt wskazuje wynagrodzenie pełnomocników. Pozostawiono w dotychczasowej wysokości wynagrodzenie pełnomocnika na poziomie 3600 zł. Podobnie jak dotychczas, liczba pełnomocników reprezentujących stronę nie jest ograniczona, lecz ich łączne wynagrodzenie za jedno postępowanie odwoławcze nie może przekroczyć przywołanej kwoty.

Reguły ponoszenia kosztów w postępowaniu odwoławczym

Należy zauważyć, że w art. 575 PZP ustanowiono zasadę, zgodnie z którą strony oraz uczestnicy postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku. Jednocześnie przepisy PZP dokonują zmian co do sposobu orzekania przez KIO wprowadzając w art. 554 ust. 1 PZP wyraźnie możliwość uwzględnienia odwołania w całości bądź w części, w przypadku:

1. naruszenia przepisów PZP, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców lub

2. niezgodności projektowanego postanowienia umowy z wymaganiami wynikającymi z PZP.

Co więcej, w przypadku uwzględnienia odwołania w części, w sentencji wyroku KIO ma obowiązek wskazać, które zarzuty uznała za uzasadnione, a które za nieuzasadnione. Izba w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze powinna zatem rozstrzygnąć o kosztach tego postępowania uwzględniając stopień, w jakim dana strona wygrała bądź przegrała sprawę.

W projekcie rozporządzenia szczegółowo uregulowano reguły ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego w zależności m.in. od stopnia uwzględnienia bądź nieuwzględnienia zarzutów zgłaszanych w postępowaniu odwoławczym. W celu ułatwienia ustalenia tych reguł kluczowe z nich przedstawiamy w tabelach 2 i 3.

Tabela 2. Reguły ponoszenia kosztów, gdy następuje uwzględnienie odwołania przez KIO w całości lub w części

Tabela 3. Reguły ponoszenia kosztów w przypadku odrzucenia albo oddalenia w całości odwołania przez KIO

Wzór raportu dotyczącego informacji o produktach i środkach niebezpiecznych w opakowaniach

Z art. 25 ustawy z 13.6.2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1114 ze zm.) wynika m.in., że organizacja samorządu gospodarczego reprezentująca grupę przedsiębiorców wprowadzających:

1) produkty w opakowaniach wielomateriałowych albo

2) środki niebezpieczne w opakowaniach, w tym środki ochrony roślin

– może zawrzeć porozumienie z marszałkiem województwa w zakresie utworzenia i utrzymania systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań wielomateriałowych albo z opakowań po środkach niebezpiecznych.

Przy czym, wprowadzający tacy mogą na równych zasadach przystępować do już zawartych porozumień.

Porozumienie określa w szczególności:

Natomiast wspomniana wyżej organizacja samorządu gospodarczego ma obowiązek, do 15 marca każdego roku, przedstawić marszałkowi województwa oraz ministrowi właściwemu do spraw klimatu raport

Niższa płaca minimalna pracowników młodocianych od 1 września 2020 r.

Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej za II kwartał 2020 r. wyniosło 5024,48 zł, natomiast w I kwartale 2020 r. osiągnęło poziom 5331,47 zł. Różnica w wysokości 306,99 zł jest widoczna w minimalnych stawki wynagrodzenia pracowników młodocianych, które są ustalane na podstawie przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale – patrz tabela poniżej.

Minimalne stawki wynagrodzenia pracowników młodocianych w okresie nauki zawodu

Rok nauki	Od 1 czerwca do 31 sierpnia 2020 r.	Od 1 września do 30 listopada 2020 r.
Pierwszy	266,57 zł (5% x 5331,47 zł)	251,22 zł (5% x 5024,48 zł)
Drugi	319,89 zł (6% x 5331,47 zł)	301,47 zł (6% x 5024,48 zł)
Trzeci	373,20 zł (7% x 5331,47 zł)	351,71 zł (7% x 5024,48 zł)

Niższe będzie także minimum ustawowe młodocianego odbywającego przyuczenie do wykonywania określonej pracy od 1 września do 30 listopada 2020 r. Będzie wynosiło 200,98 zł (4% x 5024,48 zł), natomiast w poprzednich 3 miesiącach miało wysokość 213,26 zł.

Źródło:

Termin opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym za 2020 r. przedłużono do 30.11.2020 r.

W rozporządzeniu Ministra Finansów z 7.4.2020 r. w sprawie określenia innych terminów wykonania niektórych obowiązków sprawozdawczych i informacyjnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 622 ze zm.) zaproponowano zmianę poprzez dodanie § 23a w brzmieniu: „Termin określony w § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2019 r. w sprawie opłat na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym, w zakresie opłaty rocznej, należnej za rok 2020, przedłuża się do dnia 30 listopada 2020 r.”. Zatem przesunięto do 30.11.2020 r. termin uiszczenie opłaty rocznej na pokrycie kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym za 2020 r.

Rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu jego ogłoszenia.