W niektórych państwach członkowskich UE oryginały paragonów są akceptowane jako podstawa do zwrotu (z reguły do pewnych kwot lub z pewnymi dodatkowymi wymogami). Zgodnie z aktualnym podejściem zagraniczny VAT nie może stanowić kosztu podatkowego.
Dokumenty, na podstawie których można się domagać zwrotu VAT, regulowane są na mocy przepisów poszczególnych państw członkowskich UE. W zależności od państwa, kwestia ta prezentuje się odmiennie.
W niektórych państwach członkowskich UE oryginały paragonów są akceptowane jako podstawa do zwrotu (z reguły do pewnych kwot lub z pewnymi dodatkowymi wymogami). Należą do nich na przykład Niemcy czy Irlandia. Niekiedy jednak mamy do czynienia z limitami kwotowymi, a czasami są wymagane dodatkowe dane (np. pieczątka sprzedawcy). W niektórych państwach członkowskich UE obowiązuje wymóg, aby na paragonie znajdowały się dane kontrahenta.
Przedstawianie wymogów dla wszystkich 26 państw członkowskich UE wykracza poza ramy odpowiedzi na pytanie.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie jest możliwe, aby VAT zaliczyć do kosztów podatkowych.
Sądy administracyjne od dłuższego czasu stoją na stanowisku, że zagraniczny (unijny) podatek od wartości dodanej powinien być tak samo traktowany, jak polski VAT, w związku z czym podatek taki (u podatnika VAT czynnego) nie stanowi kosztu podatkowego.
W wyroku NSA z 8.5.2018 r. (II FSK 926/16, Legalis) wskazano, że nie ma powodu, aby terminy „podatek od wartości dodanej” i „podatek od towarów i usług” nie mogły być traktowane tak samo.
Podobne zaczęło być obecnie stanowisko organów podatkowych. W interpretacji indywidualnej z 23.10.2020 r. (0112-KDIL2-2.4011.565.2020.1.MC) Dyrektor KIS uznał, że:
Ponadto brak jest możliwości uznania podatku od wartości dodanej zapłaconego w Niemczech jako kosztu uzyskania przychodu, zgodnie z zasadami określonymi w art. 23 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
