Od 2021 r. można wystąpić o zwolnienie z obowiązku naliczania składek od umów cywilnoprawnych

Zleceniobiorca składa do ZUS wniosek o zwolnienie z obowiązku naliczania składek (RZN) w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy zlecenia. Wniosek może dotyczyć składek należnych za okres od 1 stycznia do 30 kwietnia 2021 r.

Aby zwolnić zleceniodawcę z obowiązku naliczania składek muszą być spełnione następujące warunki:

Źródło:

zus.pl

Formularze podatkowe dotyczące tzw. estońskiego CIT

Od 8.1.2021 r. obowiązuje rozporządzenie MFFiPR z 4.1.2021 r. w sprawie wzorów zawiadomienia o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych oraz oświadczenia o podmiotach, w których posiada prawa udziałowiec lub akcjonariusz podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 29).

Rozporządzenie określa nowe wzory formularzy dotyczących opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych, tzw. estońskim CIT, a są to:

1. zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych ZAW-RD oraz
2. oświadczenie o podmiotach, w których posiada prawa udziałowiec lub akcjonariusz podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych OSW-RD.

Nowe wzory stosuje się począwszy od roku podatkowego, który rozpoczyna się po 31.12.2020 r.

Zawiadomienie ZAW-RD składają podatnicy prowadzący działalność w formie spółki z o.o. lub spółki akcyjnej, o których mowa w art. 28j ust. 1 PDOPrU. Podatnicy składają zawiadomienie do urzędu skarbowego, w którym się rozliczają w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym mają być opodatkowani ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych.

Oświadczenie OSW-RD składają osoby fizyczne będące udziałowcami lub akcjonariuszami podatnika opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych (spółki z o.o. lub spółki akcyjnej. Oświadczenie składa się w terminie do końca pierwszego miesiąca każdego roku podatkowego podatnika, w którym stosuje opodatkowanie ryczałtem, a w przypadku zmiany stanu faktycznego – w terminie 14 dni od zaistnienia tych zmian.

Trwają prace nad zmianami w postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Z opublikowanego uzasadnienia do projektu autorstwa Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wynika, że EgzAdmU wymaga wprowadzenia kilku niezwykle ważnych zmian. Przede wszystkim dotychczasowe regulacje mają zostać dostosowane do przepisów zobowiązujących do dochodzenia należności z tytułu podatku VAT rozliczanego w procedurach szczególnych od podatnika, którego miejscem zamieszkania lub siedziby jest inne państwo niż Polska i deklaracja została złożona w państwie członkowskim innym niż Polska. W założeniu projektowane zmiany mają pozwolić na usprawnienie działań organów egzekucyjnych, a przez to – na poprawę efektywności egzekucji. Szczegóły najważniejszych zmian zostały omówione i przedstawione w tabeli poniżej.

Rodzaj zmiany	Opis zmiany
Zmiany w dochodzeniu należności z tytułu podatku VAT	W zakresie umożliwienia przymusowego dochodzenia podatku VAT rozliczanego w procedurach szczególnych projektowana ustawa przewiduje m. in.: rozszerzenie katalogu dokumentów stanowiących podstawę egzekucji administracyjnej o deklarację złożoną w państwie członkowskim innym niż Polska oraz wyłączenie warunku wszczęcia egzekucji administracyjnej w zakresie zamieszczania w tej deklaracji pouczenia, że stanowi ona podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, wyłączenie obowiązku doręczania zobowiązanemu upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego oraz postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, gdy zobowiązany ma miejsce zamieszkania lub siedziby na terenie innego państwa niż Polska, uzupełnienie elementów tytułu wykonawczego o dane identyfikujące zobowiązanego w państwie członkowskim, uregulowanie przeliczania podatku VAT w obcej walucie na walutę polską.
Zmiany dotyczące definicji ustawowych	Zmiany w definicjach: pracownik obsługującym organ egzekucyjny – rozumie się   przez to pracownika organu egzekucyjnego wykonującego zadania z zakresu egzekucji administracyjnej albo pracownika komórki organizacyjnej urzędu skarbowego prowadzącej egzekucję administracyjną; wynagrodzenie za pracę –  rozumie się przez to wynagrodzenie za pracę oraz inne wierzytelności zobowiązanego, w tym świadczenia pieniężne przysługujące z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, wypłacane przez pracodawcę w okresie zatrudnienia, a także w  okresie 12 miesięcy od dnia rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy
Zmiany dotyczące usprawnienia procedury egzekucyjnej	W ramach tej grupy zaproponowano następujące usprawnienia: usprawnienie współpracy organu egzekucyjnego z instytucją łącznikową w zakresie dochodzenia należności państw członkowskich lub państw trzecich ma polegać na dookreśleniu w drodze rozporządzenia sposobu i trybu współpracy między tymi uczestnikami postępowania egzekucyjnego; umożliwienie automatycznego uzyskiwania danych z Rejestru Należności Publicznoprawnych przez podmioty uprawnione oraz rezygnacja z pisemnej formy upoważnienia osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej do uzyskania jej danych; w celu uproszczenia etapu wszczęcia postępowania egzekucyjnego i zabezpieczającego przewiduje się rezygnację z nadawania przez organ egzekucyjny klauzuli o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej i przyjęciu zarządzenia zabezpieczenia do wykonania w zakresie obowiązków o charakterze pieniężnym (zmiana również ustawy o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych), a także umożliwienie automatycznej weryfikacji danych zawartych w tytule wykonawczym z danymi zawartymi w KRS; przewiduje się również rozszerzenie zakresu informacji przekazywanych przez wierzyciela organowi egzekucyjnemu w zakresie niezbędnym do skutecznego prowadzenia egzekucji administracyjnej; doprecyzowano moment wszczęcia egzekucji administracyjnej w przypadku, gdy pierwszą czynnością egzekucyjną jest zajęcie dokonane poprzez sporządzenie protokołu zajęcia lub odbioru dokumentu czy też doręczenie zawiadomienia o zajęciu innemu podmiotowi niż dłużnik zajętej wierzytelności; w zakresie dalszego i kolejnego tytułu wykonawczego przewiduje się rezygnację z podpisywania i podawania danych osoby działającej z upoważnienia wierzyciela, która podpisała pierwotny tytuł wykonawczy, analogicznie w zakresie kolejnego zarządzenia zabezpieczenia; usprawnienie egzekucji z nieruchomości będzie polegało na m.in.: zmianie sposobu publikowania obwieszczenia o licytacji nieruchomości, zmianie opisu i oszacowania nieruchomości. Dodatkowo katalog osób wyłączonych z licytacji nieruchomości dostosowano do przepisów o egzekucji z ruchomości; doprecyzowano również pojęcie pracownika obsługującego organ egzekucyjny na potrzeby tego wyłączenia; wierzyciel nie będzie mógł podejmować czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, jeżeli wysokość należności pieniężnej nie przekracza dziesięciokrotności kosztów upomnienia,  chyba że okres do upływu terminu  przedawnienia należności pieniężnej jest krótszy niż 6 miesięcy; przepisy regulujące egzekucję z ruchomości zostaną dostosowane do przepisów regulujących ochronę danych osobowych (rezygnacja ze wskazywania w obwieszczeniu o licytacji ruchomości oraz w protokole postępowania przetargowego adresu zobowiązanego), a także do prawa celnego (ruchomości o nieunijnym statusie celnym nie będą podlegały zajęciu).
Zmiany w zakresie zbiegu egzekucji	Usprawnienie postępowania organów egzekucyjnych w przypadku zajęcia rzeczy lub prawa majątkowego przez co najmniej dwa organy egzekucyjne będzie polegało na rezygnacji z obowiązku zawiadamiania komornika sądowego o sposobie rozliczenia środków pieniężnych w przypadku, gdy nie przekazał organowi egzekucyjnemu adnotacji umożliwiającej prowadzenie łącznej egzekucji, a także uregulowaniu przypadku, gdy zajęcie rzeczy lub prawa majątkowego zostanie dokonane przez co najmniej dwa organy egzekucyjne również w postępowaniu zabezpieczającym (również zmiana ustawy – Kodeks postępowania cywilnego). Resort zaproponował także ujednolicenie zasady dotyczącej obciążania wierzyciela niewyegzekwowanymi od zobowiązanego kosztami egzekucyjnymi również w przypadku egzekucji do rzeczy lub prawa majątkowego przejętej po zbiegu egzekucji.
Zmiany dotyczące wierzytelności powtarzających się stanowiących jedyne źródło dochodu zobowiązanego egzekucji i egzekucji z rachunku bankowego	W projekcie nowelizacji zaproponowano by wierzytelności powtarzające się stanowiące jedyne źródło dochodu zobowiązanego będącego osobą fizyczną podlegały egzekucji w zakresie określonym w przepisach Kodeksu pracy. Celem tego rozwiązania jest zapewnienie zobowiązanym minimum egzystencji, w przypadku gdy otrzymują oni świadczenia na podstawie umów nieuregulowanych w Kodeksie pracy, np. umów cywilnoprawnych. W przypadku egzekucji z rachunku bankowego nie będzie już obowiązku przetrzymywania przez bank środków pieniężnych zajętych przez organ egzekucyjny. Dodatkowo mają zostać doprecyzowane przepisy o realizacji zajęcia rachunku bankowego i rachunku VAT w zakresie przekazywania do organu egzekucyjnego środków pieniężnych dwoma odrębnymi przelewami bankowymi (zmiana ta ma umożliwić rozliczenie tych środków zgodnie z przepisami podatkowymi).
Zmiany dotyczące opłaty egzekucyjnej	W celu zachęcenia do korzystania z obrotu bezgotówkowego w egzekucji administracyjnej zaproponowano wprowadzenie zróżnicowanej stawki opłaty egzekucyjnej, która uzależniona będzie od wyegzekwowania lub uzyskania wpłaty gotówkowej lub bezgotówkowej. Zaproponowano, by w okresie od 20.2.2021 r. stawka tej opłaty wynosiła: 10% i 5% wyegzekwowanych lub uzyskanych środków pieniężnych. W przypadku gotówki stawka tej opłaty ma wynosić odpowiednio: 11% i 6 %. Ponadto w celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych doprecyzowano przepisy regulujące górną wysokość opłaty egzekucyjnej: 40 000 zł oraz 20 000 zł (w zależności od sposobu uzyskania kwot), odrębnie dla każdego tytułu wykonawczego.
Nowe zasady przedawnienia kosztów	Obowiązek zapłaty kosztów upomnienia przedawnia się wraz z wygaśnięciem należności pieniężnej objętej tym upomnieniem. Jeżeli w upomnieniu ujęto więcej niż jedną należność pieniężną, koszty upomnienia przedawniają się wraz z wygaśnięciem należności pieniężnej o najwcześniejszym terminie płatności.
Zmiany dotyczące egzekucji z majątku wspólnego, egzekucji z majątku obciążonego zastawem skarbowym i hipoteką przymusową	Projekt zakłada, że w przypadku egzekucji z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka dopuszczalne będzie: uzyskiwanie przez wierzyciela lub organ egzekucyjny danych małżonka zobowiązanego w zakresie odpowiedzialności majątkiem wspólnym, informacji o ustroju małżeńskim oraz składnikach majątku wspólnego, przewidziano także możliwość podawania danych małżonka w dokumentach stanowiących podstawę do dokonania zajęcia tego majątku. Powyższe rozwiązania w sposób analogiczny mają także dotyczyć przepisów regulujących egzekucję z majątku obciążonego zastawem skarbowym i hipoteką przymusową.
Zmiany o charakterze doprecyzowującym	Doprecyzowanie regulacji w zakresie umorzenia postępowania egzekucyjnego będzie polegało na ujednoliceniu podstaw umorzenia postępowania egzekucyjnego zarówno, gdy organ egzekucyjny działa na wniosek wierzyciela, jak i gdy jest jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym; doprecyzowanie egzekucji z praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy. Projekt zakłada możliwość wezwania spółki, by należne zobowiązanemu kwoty przekazała organowi egzekucyjnemu, w przypadku gdy zajęcie tego prawa nastąpi poprzez przesłanie zawiadomienia o zajęciu do podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy.
Zmiany dotyczące Ordynacji podatkowej	Nowelizacja przewiduje, że wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej będzie następowało w przypadku niedotrzymania terminu płatności trzech rat (rezygnacja z trzech kolejnych rat). Zasada ta będzie dotyczyć także wygaśnięcia postanowienia o rozłożeniu na raty kosztów egzekucyjnych. W projekcie zaproponowano przeniesienie przepisów art. 259 tej ustawy w zakresie wygaśnięcia decyzji o uldze w spłacie zobowiązań podatkowych do działu III OrdPU.

Awans zawodowy nauczycieli szkół za granicą

Definicja „nauczyciela szkoły za granicą”

Przypomnijmy, że zgodnie z nową definicją (art. 3 pkt 1a KartaNauczU) przez nauczycieli szkół za granicą należy rozumieć nauczycieli języka polskiego, historii, geografii oraz innych przedmiotów nauczanych w języku polskim w szkołach funkcjonujących w systemach oświaty innych państw lub nauczanych w innych formach prowadzonych przez organizacje społeczne zarejestrowane za granicą. W celu umożliwienia tej grupie nauczycieli uzyskiwania kolejnych stopni awansu zawodowego od 1.1.2021 r. zaczął obowiązywać nowy rozdział 3b w KartaNauczU.

Kto może ubiegać się o nadanie stopni awansu zawodowego?

Nowe przepisy przewidują, że nauczyciele szkół za granicą, z wyjątkiem osób skazanych prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo, mogą ubiegać się o nadanie stopni awansu zawodowego odpowiednio nauczyciela kontraktowego, mianowanego i dyplomowanego.

Warunkiem nadania kolejnego stopnia awansu będzie, z pewnymi wyjątkami określonymi w nowych przepisach, posiadanie odpowiednich kwalifikacji, odbycie stażu za granicą zakończonego pozytywną oceną realizacji planu rozwoju zawodowego nauczyciela, oraz:
1) w przypadku nauczyciela stażysty – uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po przeprowadzonej rozmowie;
2) w przypadku nauczyciela kontraktowego – zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną;
3) w przypadku nauczyciela mianowanego – uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie.

Wniosek o rozpoczęcie stażu

Nowe przepisy przewidują, że nauczyciel szkoły za granicą będzie rozpoczynał staż na stopień awansu zawodowego za pośrednictwem specjalnie do tego celu przygotowanego systemu teleinformatycznego, w terminie do dnia 31 lipca danego roku. Wniosek powinien zawierać:
1) imię (imiona) i nazwisko nauczyciela;
2) datę i miejsce urodzenia;
3) numer PESEL – a w przypadku jego braku – rodzaj, serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość;
4) adres do korespondencji;
5) numer telefonu;
6) adres poczty elektronicznej, jeżeli nauczyciel go posiada;
7) nazwę szkoły za granicą, w której nauczyciel prowadzi zajęcia;
8) nazwę nauczanego przedmiotu;
9) dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji;
10) dokumenty potwierdzające posiadanie wymaganego okresu prowadzenia zajęć w szkołach za granicą, wydane przez osoby kierujące szkołami za granicą;
11) akt nadania stopnia awansu zawodowego, jeżeli nauczyciel posiada taki stopień;
12) oświadczenie, że nauczyciel nie został skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo.

Opiekun stażu nauczyciela szkoły za granicą

Przepisy przewidują, że opiekunem stażu nauczyciela szkoły za granicą może być nauczyciel mianowany lub dyplomowany szkoły polskiej, o której mowa w art. 4 pkt 29d PrOśw, szkoły i zespołu szkół, o których mowa w art. 8 ust. 5 pkt 2 lit. c PrOśw, szkoły europejskiej, a także innej szkoły w Polsce – za zgodą dyrektora szkoły, wpisany na listę nauczycieli mogących pełnić funkcję opiekuna stażu nauczycieli szkół za granicą, prowadzoną przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Nauczyciel zainteresowany pełnieniem tej funkcjo powinien złożyć wniosek o wpisanie go na listę – za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Staż nauczyciela szkoły za granicą

Staż nauczyciela szkoły za granicą będzie trwał w przypadku ubiegania się o awans na stopień:
1) nauczyciela kontraktowego – 9 miesięcy;
2) nauczyciela mianowanego albo nauczyciela dyplomowanego – 2 lata i 9 miesięcy.
Natomiast nauczyciel szkoły za granicą posiadający stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego lub nauczyciela mianowanego, który posiada co najmniej stopień naukowy doktora, będzie mógł ubiegać się o uzyskanie kolejnego stopnia awansu zawodowego po odbyciu stażu trwającego rok i 9 miesięcy.

Nauczyciel kontraktowy będzie mógł rozpocząć staż na stopień nauczyciela mianowanego po upływie co najmniej 2 lat prowadzenia zajęć w szkole za granicą od dnia uzyskania stopnia nauczyciela kontraktowego, a nauczyciel mianowany będzie mógł rozpocząć staż na stopień nauczyciela dyplomowanego po upływie co najmniej roku prowadzenia zajęć w szkole za granicą od dnia uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego.
Staż będzie rozpoczynał się z początkiem roku szkolnego, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia rozpoczęcia zajęć w szkole za granicą – na wniosek nauczyciela. Po upływie tego terminu nauczyciel nie będzie mógł rozpocząć stażu do końca tego roku szkolnego.

Plan rozwoju zawodowego

Podobnie jak w przypadku nauczycieli odbywających staż w Polsce, w okresie stażu nauczyciel szkoły za granicą będzie realizował plan rozwoju zawodowego zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, uwzględniający wymagania określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 9w pkt 1 KartaNauczU. Rolą opiekuna stażu będzie natomiast udzielanie pomocy nauczycielowi odbywającemu staż, w szczególności w przygotowaniu i realizacji w okresie stażu planu rozwoju zawodowego, oraz opracowanie opinii o realizacji planu rozwoju zawodowego nauczyciela.

Zakończenie stażu

Po zakończeniu stażu nauczyciel szkoły za granicą będzie składał, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania sprawozdanie z realizacji planu rozwoju zawodowego, wraz z opinią opiekuna stażu o realizacji zadań wymienionych w planie. Nauczyciel będzie dołączał do sprawozdania z realizacji planu rozwoju zawodowego opinie osoby kierującej szkołą za granicą i przedstawicielstwa rodziców uczniów uczęszczających do szkoły za granicą – o ile takie przedstawicielstwo zostało utworzone – dotyczące jego pracy. Niewydanie opinii przez osobę kierującą szkołę lub przedstawicielstwo rodziców w terminie 7 dni od dnia otrzymania wystąpienia o wydanie opinii nie będzie wstrzymywało postępowania o nadanie stopnia awansu zawodowego.

Następnie minister właściwy do spraw oświaty i wychowania będzie ustalał ocenę realizacji planu rozwoju zawodowego nauczyciela szkoły za granicą – w terminie 30 dni od dnia złożenia sprawozdania i po zapoznaniu się z opiniami dołączonymi do sprawozdania. Ocena będzie mogła być pozytywna albo negatywna i służyć będzie od niej odwołanie (w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia). W przypadku negatywnej oceny ponowna ocena realizacji planu rozwoju zawodowego będzie mogła być dokonana po odbyciu, na wniosek nauczyciela i za zgodą ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, jednego dodatkowego stażu w wymiarze 9 miesięcy.

Wniosek o podjęcie postępowania administracyjnego

Nauczyciel szkoły za granicą, który odbył staż:
1) na stopień nauczyciela kontraktowego lub nauczyciela mianowanego, będzie składał wniosek o podjęcie odpowiednio postępowania kwalifikacyjnego lub egzaminacyjnego w roku uzyskania pozytywnej oceny realizacji planu rozwoju zawodowego;
2) na stopień nauczyciela dyplomowanego, będzie mógł złożyć wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego w okresie 3 lat od dnia otrzymania pozytywnej oceny stopnia realizacji planu rozwoju zawodowego.

Wnioski będzie się składało do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W przypadku niedotrzymania terminu złożenia wniosku nauczyciel będzie obowiązany do ponownego odbycia stażu w pełnym wymiarze. Nauczyciele szkół za granicą którzy złożą wnioski:
1) do 31 lipca danego roku – otrzymają decyzję o nadaniu lub o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego w terminie do dnia 30 września
2) do 30 listopada danego roku – otrzymają decyzję o nadaniu lub o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku.
Wnioski należy składać za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Wniosek może być złożony w ciągu całego roku.

Komisja egzaminacyjna i kwalifikacyjna

Komisja egzaminacyjna lub kwalifikacyjna będzie powoływana przez ministra właściwego ds. oświaty i wychowania. W skład komisji będą wchodzić:
1) dwaj przedstawiciele ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania spośród których jeden pełni funkcję przewodniczącego komisji;
2) dwaj eksperci z listy ekspertów prowadzonej przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, o której mowa w art. 9g ust. 11 KartaNauczU;
3) opiekun stażu.

Komisja będzie przeprowadzała odpowiednio postępowanie egzaminacyjne lub kwalifikacyjne na wniosek nauczyciela skierowany do ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Nauczyciel, który nie zda egzaminu lub nie uzyska akceptacji komisji, będzie mógł złożyć wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego albo kwalifikacyjnego po odbyciu, za zgodą ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, dodatkowego stażu w wymiarze 9 miesięcy.

Szczegółowe zasady prowadzenia postępowania

Warto wskazać, że obowiązujące od 1.1.2021 r. rozporządzenie MEN z 15.10.2020 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli szkół za granicą (Dz.U. z 2020 r. poz. 1979) określa:
1) zakres wymagań niezbędnych do uzyskania poszczególnych stopni awansu zawodowego;
2) sposób odbywania stażu;
3) zakres spraw, które powinna określać umowa z opiekunem stażu;
4) rodzaj dokumentacji dołączanej do wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego lub postępowania kwalifikacyjnego;
5) osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej nauczyciela, o którym mowa w art. 9j ust. 3 i 4 KartaNauczU, które mogą być uznane za znaczący dorobek zawodowy;
6) sposób przeprowadzania postępowania egzaminacyjnego i kwalifikacyjnego;
7) wzory zaświadczeń o zdaniu egzaminu lub uzyskaniu akceptacji oraz wzory aktów nadania stopni awansu zawodowego nauczycielom, o których mowa w art. 9j ust. 2-4 KartaNauczU;
8) sposób przetwarzania danych i zakres dostępu do systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 9k ust. 1 KartaNauczU, przez osoby upoważnione.

Rada UE z nowym projektem rozporządzenia o prywatności i łączności elektronicznej (ePrivacy)

Portugalia przejęła półroczne przewodnictwo w Radzie 1 stycznia 2021 r. Prezydencja portugalska wydała zmienioną wersję projektu rozporządzenia przed posiedzeniem grupy roboczej Rady ds. projektu. Jest to już czternasta wersja rozporządzenia ePrivacy.

Akt po zatwierdzeniu określi wymogi oraz ograniczenia dla publicznie dostępnych dostawców usług komunikacji elektronicznej, którzy przetwarzają dane osób fizycznych oraz prawnych na terenie UE. Celem rozporządzenia jest ochrona prywatności użytkowników końcowych, integralności urządzeń oraz poufności komunikacji.

Wymagania w omawianym zakresie będą obowiązywały we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej. Bez względu na powyższe państwa będą mogły skorzystać z prawa do ograniczenia wymogów o ile będzie stanowić to „niezbędny, odpowiedni i proporcjonalny środek w społeczeństwie demokratycznym, mający na celu ochronę jednego lub więcej ogólnych interesów publicznych”.

Detale projektu rozporządzenia ePrivacy

Projekt jest w dużej mierze zgodny ze strukturą przyjętą przez prezydencję niemiecką. Został on podzielony na następujące rozdziały:

Rozdział I: określa zakres podmiotowy, rzeczowy oraz terytorialny uwzględniając wymóg wyznaczenia przedstawiciela usługodawców poza EOG. Zawiera zdefiniowane pojęcia znajdujące się w rozporządzeniu, określa standardy dla zgód.

Rozdział II: reguluje kwestie związane z wymaganiami oraz ograniczeniem dostępu do danych pochodzących z urządzeń użytkowników końcowych, a także formułuje wymagania
i ograniczenia w zakresie przetwarzania treści pochodzących z komunikacji elektronicznej, metadanych, danych dot. użytkowników końcowych.

Rozdział III: określa ograniczenia oraz wymagania w zakresie usług komunikacji interpersonalnej opartych na wykorzystaniu numerów (np. telefonii publicznej czy Skype) oraz komunikacji przeprowadzanej w ramach marketingu bezpośredniego (np. drogą mailową).

Rozdział IV: określa organy, które będą odpowiedzialne za wykonywanie rozporządzenia oraz reguluje zakres ich uprawnień.

Rozdział V: skupia się na kwestiach związanych ze środkami odwoławczymi, odpowiedzialnością oraz karami.

Podobnie jak w przypadku dyrektywy ePrivacy nowe rozporządzenie będzie zawierało przepisy dotyczące przetwarzania danych osobowych gromadzonych przez dostawców komunikacji elektronicznej. Rodzi to potrzebę dostosowania części przepisów do ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO).

Niemniej jednak zasady ePrivacy są szersze niż te wynikające z RODO przez wzgląd na fakt, że dotyczą nie tyko przetwarzania danych osobowych ale także mają zastosowanie do wszystkich danych związanych z łącznością elektroniczną. Zwiększyło to trudność zadania stawianego przez Radą a dotyczącego zapewnienia zgodności rozporządzenia ePrivacy
z RODO przy zapewnieniu, że część przepisów będzie mogła obowiązywać od niego niezależnie.

Źródło: https://www.insideprivacy.com/eu-data-protection/council-of-the-eu-released-a-new-draft-of-the-eprivacy-regulation/

Zmieniono „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa”

W Dz.Urz. „Monitor Polski” z 2021 r. pod poz. 3 opublikowano komunikat Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu z 22.12.2020 r. o podjęciu przez Radę Ministrów uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa”.

Rada Ministrów podjęła uchwałę zmieniającą uchwałę w sprawie ustanowienia programu wieloletniego „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa”. Zmiana Programu stosowana jest od 10.12.2020 r.

Treść zmienionego Programu zamieszczono w BIP na stronie podmiotowej Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pod adresem: http://bip.mkidn.gov.pl, w zakładce „Legislacja”, w części „Programy wieloletnie”.

 

Nowe rozporządzenie w sprawie sprawozdań jednostek sektora finansów publicznych w zakresie operacji finansowych

Zmiany wprowadzane wskazanym rozporządzeniem są istotne, w szczególności dla jednostek samorządu terytorialnego. Dla przypomnienia warto wspomnieć, że owo rozporządzenie reguluje kwestie sprawozdawcze m.in. w zakresie tzw. sprawozdania Rb-Z czy sprawozdania Rb-N. Pierwsze z nich to kwartalne sprawozdanie o stanie zobowiązań według tytułów dłużnych oraz poręczeń i gwarancji. Wzór sprawozdania stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia. Z kolei, Rb-N – to kwartalne sprawozdanie o stanie należności oraz wybranych aktywów finansowych. Wzór sprawozdania stanowi załącznik nr 3 do rozporządzenia.

I właśnie istotniejsze zmiany zostały wprowadzone nowym rozporządzeniem – w zakresie ww. sprawozdania Rb-Z. Zmiany dotyczą zasadniczo tzw. części C – Uzupełniające dane o niektórych zobowiązaniach jednostki samorządu terytorialnego. Jak podano w uzasadnieniu projektu ww. rozporządzenia: W sprawozdaniu Rb-Z zmianie ulegnie część C ‑ Uzupełniające dane o niektórych zobowiązaniach jednostki samorządu terytorialnego. Nowa, projektowana część C2 sprawozdania Rb-Z dotyczyć będzie zobowiązań zaliczanych do tytułu dłużnego – kredyty i pożyczki zaciąganych przez jednostki samorządu terytorialnego wobec banków, pozostałych krajowych instytucji finansowych, w tym instytucji parabankowych, przedsiębiorstw niefinansowych oraz pozostałych wierzycieli, które zostały wykazane w części A. Należy dodać, że na potrzeby części C2 wprowadzono definicję instytucji parabankowych. Operacje finansowe zaliczane do tytułu dłużnego są podstawowym środkiem finansowania się przez jednostki samorządu terytorialnego. Taka zmiana ma na celu przede wszystkim otrzymywanie danych z zakresu niestandardowych operacji finansowych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego.

Z powyższych regulacji i motywów projektodawcy wnioskować należy, że celem nowych regulacji jest zwiększenie poziomu informacji o angażowaniu się przez jednostki samorządu terytorialnego w różne nietypowe zobowiązania finansowe. Ma to szczególne znaczenie w ogólności dla stanu finansów jednostek samorządu terytorialnego. Dodatkowo, nowe obowiązki informacyjne z pewnością wzmocnią „bezpieczeństwo” finansowe jednostek. Można więc stwierdzić, że nowe rozwiązania są korzystne.

W kontekście nowych regulacji możliwe jest, że w pierwszym okresie ich obowiązywania powstaną różne wątpliwości interpretacyjne w zakresie stosowania ww. regulacji. W razie wystąpienia takich problemów warto zasięgnąć informacji u właściwej miejscowo regionalnej izby obrachunkowej. Izby te, bowiem na podstawie art. 13 pkt 11 RegIzbObrachU obowiązane są do udzielania wyjaśnień na wystąpienia podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 w sprawach dotyczących stosowania przepisów o finansach publicznych. W kręgu tych podmiotów są zaś m.in. jednostki samorządu terytorialnego. Przy takich uwarunkowaniach prawnych wskazane jest więc korzystanie z tych możliwości, i w razie potrzeby po prostu wystąpienie do właściwej miejscowo regionalnej izby obrachunkowej o zajęcie stanowiska w problematycznym zakresie przedmiotowym.

Warto też dodać, że wspomniane sprawozdania podlegają także weryfikacji przez ww. izby w trakcie różnego typu kontroli gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego. W razie wystąpienia nieprawidłowości izby uprawnione są do wystosowania wystąpienia pokontrolnego wraz z nieprawidłowościami m.in. w zakresie sprawozdawczości. Zatem, chcąc uniknąć ewentualnych problemów z negatywną oceną prawną w zakresie sporządzania sprawozdań objętych nowym rozporządzeniem, warto uzyskać stanowisko powyższego organu nadzoru, co uchroni przed potencjalnymi zastrzeżeniami izby.

Podsumowując, nowe rozporządzenie wprowadza zmodyfikowany zakres przedmiotowy m.in. w zakresie sprawozdania Rb-Z. Wymaga to pogłębionej analizy wskazanych regulacji, ze szczególnym uwzględnieniem wytycznych zawartych w załączniku do tegoż rozporządzenia – tj. w Instrukcji sporządzania sprawozdań.

Mały ZUS Plus. W styczniu należy złożyć deklaracje

Mały ZUS Plus to bardzo korzystne rozwiązanie zwłaszcza dla najmniejszych firm, nieosiągających dużych przychodów. Z ulgi mogą korzystać przedsiębiorcy, którzy prowadzili działalność przez co najmniej 60 dni w roku (w sytuacji gdy działalność nie była prowadzona przez cały rok, limit przychodów jest proporcjonalny do czasu jej prowadzenia).

Do kiedy można składać deklaracje

W dotychczasowym stanie prawnym przedsiębiorcy mieli czas tylko do 8 stycznia, aby złożyć wniosek w sprawie korzystania z Małego ZUS Plus. Tymczasem na początku roku kalendarzowego wielu z nich nie dysponuje jeszcze dokładną wiedzą o pełnych wynikach finansowych firmy za rok poprzedni. Stąd wyjście naprzeciw ich oczekiwaniom i ustalenie nowego terminu od 1 do 31 stycznia.

Ile firm już skorzystało

Mały ZUS Plus cieszy się dużym zainteresowaniem. W 2020 roku z tego rozwiązania korzystało ponad 280 tys. firm. Szacuje się, że w ten sposób przedsiębiorcy będą mogli zaoszczędzić w przyszłym roku ponad 1 mld zł.

Zgodnie z przepisami przedsiębiorcy, którzy już korzystają z Małego ZUS Plus, i którzy po nowym roku nadal się do niego kwalifikują, nie będą musieli składać ponownego zgłoszenia. Gdyby nabycie uprawnień do ulgi nastąpiło w pozostałych miesiącach roku, zgłoszenie powinno nastąpić w ciągu 7 dni od momentu wspomnianego nabycia uprawnień.

Podstawa wymiaru składek na Mały ZUS Plus

Podstawa wymiaru składek na Mały ZUS Plus nie może przekroczyć 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego na dany rok i nie może być niższa niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku.

Źródło:

gov.pl

Nowe rozporządzenie do PZP w sprawie kosztów postępowania odwoławczego

Regulacje zamieszczone w rozporządzeniu są istotne zarówno dla zamawiających, jak i wykonawców, zwłaszcza w zakresie wysokości wpisu od odwołania (zob. tabela 1) oraz zasad ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, a także związanego z tym wyboru tzw. strategii procesowej.

Tabela 1. Wysokość wpisu od odwołania do Prezesa KIO

Przedmiot wpisu	Wysokość wpisu od dowołania
	wartość mniejsza niż progi unijne	wartość równa lub przekracza progi unijne
dostawy/usługi/konkurs	7 500 zł	15 000 zł
roboty budowlane	10 000 zł	20 000 zł
usługi społeczne i inne szczególne usługi	7500 zł	15 000 zł

Nowym rozwiązaniem, mającym swoje źródło w art. 513 PZP, jest określenie w rozporządzeniu wysokości wpisu wnoszonego w postępowaniu odwoławczym dotyczącym zaniechania przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie PZP, mimo że zamawiający był do tego obowiązany. Wynosi on:

1) 7500 złotych – w przypadku zamówienia na dostawy lub usługi lub w konkursie;

2) 10 000 złotych – w przypadku zamówienia na roboty budowlane.

Na uwagę zasługuje jednoznaczne określenie uiszczania wpisu w przypadku gdy odwołujący, który w ramach tego samego postępowania odwoławczego wniósł odwołanie od czynności lub zaniechania zamawiającego związanych z więcej niż jedną częścią zamówienia objętego postępowaniem o udzielenie zamówienia, w którym dopuszczono możliwość składania ofert częściowych. Wskazuje się, że wówczas odwołujący uiszcza jeden wpis.

Ponadto jednoznacznie uregulowano kwestie proporcjonalnego ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego, co przedstawia się w poniższych tabelach 2 i 3. Określono przy tym, że KIO może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od rozdzielenia kosztów w sposób proporcjonalny (stosunkowy), o którym mowa w § 7 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2–4 rozporządzenia, w szczególności jeżeli przemawia za tym rodzaj zarzutów uwzględnionych przez KIO lub ich waga dla rozstrzygnięcia odwołania.

Tabela 2. Reguły zasadzania kosztów postępowania odwoławczego przez KIO w przypadku uwzględnienia odwołania w całości

Koszty w przypadku uwzględnienia odwołania w całości przez KIO
Kto ponosi koszty ?	Jak KIO zasądza koszty
zamawiający	od zamawiającego na rzecz odwołującego równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia (np. koszty pełnomocnika w wysokości nieprzekraczającej 3 600 zł)
uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu	od uczestnika wnoszącego sprzeciw na rzecz odwołującego równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia
zamawiający i uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, gdy zamawiający uwzględnił część zarzutów, a odwołujący nie wycofał pozostałych zarzutów odwołania	zasądza równowartość kwoty wpisu oraz koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, na rzecz odwołującego od zamawiającego i uczestnika wnoszącego sprzeciw, rozdzielając je między nimi stosunkowo, obliczając proporcję liczby zarzutów przedstawionych w odwołaniu nieuwzględnionych przez zamawiającego do liczby zarzutów przez niego uwzględnionych, wobec uwzględnienia których uczestnik wniósł sprzeciw

Tabela 3. Reguły zasadzania kosztów postępowania odwoławczego przez KIO w przypadku uwzględnienia odwołania w części

Koszty w przypadku uwzględnienia odwołania w części przez KIO
Kto ponosi koszty ?	Jak KIO zasądza i rozdziela koszty
odwołujący i zamawiający, jeżeli w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił żaden wykonawca albo uczestnik postępowania odwoławczego, który przystąpił do postępowania po stronie zamawiającego, nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia przez zamawiającego zarzutów przedstawionych w odwołaniu w całości albo w części,	(1) rozdziela wpis stosunkowo, zasądzając odpowiednio od zamawiającego albo uczestnika postępowania odwoławczego wnoszącego sprzeciw na rzecz odwołującego kwotę, której wysokość ustali, obliczając proporcję liczby zarzutów przedstawionych w odwołaniu, które Izba uwzględniła, do liczby zarzutów, których Izba nie uwzględniła (2) rozdziela koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, w sposób określony w pkt (1) lub znosi te koszty wzajemnie między odwołującym i odpowiednio zamawiającym albo uczestnikiem postępowania odwoławczego wnoszącym sprzeciw
odwołujący i uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu
odwołujący i zamawiający lub uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw, który przystąpił po stronie zamawiającego, jeżeli uczestnik ten wniósł sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, gdy zamawiający uwzględnił część zarzutów, a odwołujący nie wycofał pozostałych zarzutów odwołania	(1) rozdziela wpis stosunkowo, zasądzając na rzecz odwołującego od zamawiającego lub od uczestnika postępowania odwoławczego wnoszącego sprzeciw kwotę, której wysokość ustali przez obliczenie proporcji liczby zarzutów uwzględnionych przez Izbę do liczby zarzutów, których KIO nie uwzględniła, mając na względzie, ile spośród tych zarzutów było objętych sprzeciwem uczestnika wnoszącego sprzeciw (2) rozdziela koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, w sposób określony w pkt (1) lub znosi te koszty wzajemnie między odwołującym i zamawiającym lub uczestnikiem postępowania odwoławczego wnoszącym sprzeciw

Istotne znaczenie, zwłaszcza dla wykonawcy mają kwestie ponoszenia kosztów w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez KIO w całości na skutek cofnięcia przez niego odwołania przed otwarciem rozprawy. Jeżeli nastąpi to najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołującemu zwraca się 90% wpisu. W takim przypadku KIO orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku UZP kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości. Natomiast, gdy do cofnięcia odwołania dojdzie w dniu, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołujący ponosi koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, oraz zwraca się mu 90% wpisu. W takim przypadku Izba zasądza koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, od odwołującego na rzecz zamawiającego lub uczestnika postępowania odwoławczego, który przystąpił po stronie zamawiającego, wnoszącego sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości albo w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, oraz orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku UZP kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości.

Od 1.1.2021 r. nastąpiły zmiany we właściwości miejscowej urzędów skarbowych

Od 1.1.2021 r. obowiązują zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 28.12.2020 r. w sprawie niektórych podatników i płatników, w odniesieniu do których zadania są wykonywane przez naczelnika urzędu skarbowego innego niż właściwy miejscowo (Dz U. z 2020 r. poz. 2456).

Dotychczas funkcjonujące 20 wyspecjalizowanych urzędów skarbowych ma obecnie zajmować się podmiotami o strategicznym znaczeniu dla polskiej gospodarki.

Przewidziano m.in. wyodrębnienie jednego wyspecjalizowanego urzędu skarbowego o zasięgu krajowym oraz pozostałych o zasięgu wojewódzkim. Wybranym urzędem o krajowym zasięgu stał się I MUS w Warszawie. Będzie on zapewniał kompleksową obsługę podatkowych grup kapitałowych i tworzących je spółek, Narodowego Banku Polskiego, banków państwowych, krajowych i hipotecznych, krajowych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, określonych spółek publicznych oraz osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, których przychody/obroty przekraczają 50 mln euro.

Obecny katalog podmiotów, których obsługą zajmują się wyspecjalizowane urzędy skarbowe o zasięgu wojewódzkim, obejmuje banki spółdzielcze, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (SKOK), jednostki samorządu terytorialnego, oddziały lub przedstawicielstwa firm zagranicznych, przedsiębiorstwa zagraniczne o przychodach netto na poziomie co najmniej 3 mln euro, uczelnie osiągające w ramach działalności gospodarczej przychody na poziomie co najmniej 3 mln euro oraz osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej o przychodach/obrotach na poziomie od 3 do 50 mln euro.

Firmy z udziałem kapitału zagranicznego o mniejszych obrotach będą obsługiwane przez zwykłe urzędy skarbowe.

Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy (II MUS) w Warszawie zajmie się centralizacją obsługi funduszy inwestycyjnych i emerytalnych.

Urzędem odpowiedzialnym za podatek u źródła wyspecjalizowanym w skali kraju będzie Lubelski Urząd Skarbowy w Lublinie (LUS).

Wprowadzona zmiana we właściwości naczelnika urzędu skarbowego nastąpiła od 1.1.2021 r. automatycznie. Podatnicy nie mają więc obowiązku składania do urzędu skarbowego zawiadomienia o zmianie urzędu ani też aktualizacji w tym zakresie na VAT-R. Urzędy skarbowe właściwe po zmianie będą wysyłały podatnikom informację o zmianie właściwości, może to jednak potrwać do końca stycznia.