Kasowy PIT od 1 stycznia 2025 r.
Zasady kasowego PIT
Metoda kasowa zakłada, że przychód powstaje w momencie faktycznego otrzymania zapłaty od kontrahenta, nie później jednak niż dwa lata od daty wystawienia faktury albo w chwili likwidacji działalności gospodarczej. Metoda ta obejmuje również sytuacje częściowego uregulowania należności oraz wpłat na poczet przyszłych dostaw towarów lub usług, które mają zostać zrealizowane w kolejnych okresach sprawozdawczych. Koszty uzyskania przychodów są natomiast rozliczane w momencie ich rzeczywistego poniesienia. Wybierając tę metodę rozliczania przychodów podatnik jest zobowiązany do jej stosowania przez cały rok podatkowy.
Kryteria stosowania kasowego PIT
Aby podatnik mógł skorzystać z metody kasowej, musi spełniać następujące warunki:
- przychody z prowadzonej działalności gospodarczej w roku poprzedzającym bezpośrednio rok podatkowy nie mogą przekroczyć 1 000 000 zł, przy czym w przypadku przedsiębiorstwa w spadku w przychodach uwzględnia się również przychody z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie przez zmarłego przedsiębiorcę;
- podatnik nie prowadzi ksiąg rachunkowych w związku z prowadzoną działalnością;
- konieczne jest złożenie pisemnego oświadczenia o wyborze metody kasowej do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do 20 lutego roku podatkowego, a w przypadku rozpoczęcia działalności w trakcie roku podatkowego – do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu rozpoczęcia działalności (lub do końca roku podatkowego, jeśli działalność rozpoczęto w grudniu).
Podmioty objęte regulacją
Z metody kasowej będą mogli korzystać przedsiębiorcy rozliczający podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie:
- skali podatkowej (art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),
- podatku liniowego (art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),
- IP BOX (art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),
- ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (rozdział 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).
Termin wejścia w życie przepisów
Nowelizacja wchodzi w życie z dniem 1.1.2025 r., z wyjątkiem niektórych przepisów, które zaczną obowiązywać od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw.
Zmiany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów
Wraz z wprowadzeniem metody kasowej do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidywane są także zmiany w rozporządzeniu w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jak bowiem wskazano powyżej, w metodzie kasowej koszty uzyskania przychodów będą mogły być rozliczane dopiero w momencie ich rzeczywistego poniesienia. Oznacza to zatem, że zobowiązania, które nie zostaną opłacone, nie będą mogły być zaksięgowane jako koszty uzyskania przychodów. Celem nowelizacji jest więc jedynie dostosowanie rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów do wprowadzanych zmian. Planowany termin wejścia w życie nowelizacji rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów to również 1.1.2025 r.
Ustawa dotycząca wsparcia przedsiębiorców zatrudniających żołnierzy Obrony Terytorialnej lub żołnierzy Aktywnej Rezerwy podpisana przez Prezydenta RP
Cel wprowadzenia nowych przepisów
Żołnierze Obrony Terytorialnej (OT) i Aktywnej Rezerwy (AR), którzy zostają wezwani do pełnienia służby wojskowej, nie mogą wykonywać obowiązków w ramach stosunku pracy. Nagłe wezwanie może wpływać na rytm pracy przedsiębiorstwa i stanowić obciążenie dla pracodawcy. Preferencje dla przedsiębiorców mają zachęcić do zatrudniania żołnierzy OT i AR.
Nowe przepisy wejdą w życie po 14 dniach od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, natomiast przepisy przewidujące ulgę podatkową będą stosowane w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych począwszy od 2025 r.
Ulga podatkowa dla pracodawcy zatrudniającego żołnierzy WOT i/lub AR
Przedsiębiorca, który zatrudnia żołnierzy Obrony Terytorialnej lub Aktywnej Rezerwy będzie mógł skorzystać z ulgi podatkowej. Ulga podatkowa obowiązuje na każdego zatrudnionego żołnierza OT lub AR. Wysokość ulgi będzie uzależniona jest od okresu zatrudnienia żołnierzy. Jeżeli żołnierz pełni nieprzerwanie co najmniej przez 1 rok służbę to pracodawca może odliczyć 12 tys. zł od podstawy opodatkowania. Wysokość ulgi rośnie z każdym rokiem nieprzerwanego pełnienia służby przez żołnierza. Maksymalna ulga wynosi 24 tys. zł, jeżeli staż służby wynosi co najmniej 5 lat.
Zatrudnianie żołnierzy WOT i/lub AR a preferencje przy udzielaniu zamówienia publicznego
Przedsiębiorca, który ubiega się o udzielenie zamówienia publicznego i będzie do jego realizacji zatrudniać żołnierzy OT i/lub AR będzie mógł skorzystać z preferencyjnego potraktowania. Wprowadzane jest nowe „kryterium jakościowe” możliwe do zastosowania przez wszystkich zamawiających – zatrudnianie przez podmiot ubiegający się o udzielenie zamówienia publicznego pracowników będących żołnierzami OT lub AR. Dotyczy to zamówień publicznych poniżej progu unijnego (poniżej 25 680 260 zł w przypadku robót budowlanych i 663 105 zł w przypadku dostaw i usług). Dodatkowo MON wyznaczy jednostki organizacyjne jemu podległe i nadzorowane, które przy udzielaniu zamówień publicznych będą zobowiązane stosować „kryterium jakościowe”.
Świadczenie początkowe zamiast odprawy dla pracownika-żołnierza
Dotychczasowa odprawa wypłacana pracownikowi, który został powołany do terytorialnej służby wojskowej zostanie zastąpiona świadczeniem początkowym. Świadczenie początkowe będzie wypłacane przez jednostkę wojskową. Odciąży to pracodawców, którzy nie będą musieli wypłacać odprawy, a później ubiegać się o jej refundację. Świadczenie będzie przysługiwać po odbyciu szkolenia podstawowego przez żołnierza. Będzie wynosić 50% przeciętnego wynagrodzenia w II kwartale roku poprzedniego. W II kwartale 2023 r. przeciętne wynagrodzenie wynosiło 7005,76 zł, zatem świadczenie w bieżącym roku wynosić będzie 3502,88 zł. Świadczenie będzie zwolnione od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rozliczenie importu towarów w przypadku braku dokumentacji celnej
Nabywca towarów powinien w tej sytuacji przede wszystkim ustalić, kto był importerem zobowiązanym do opodatkowania importu towaru i rozliczyć tenże import adekwatnie do dokonanych ustaleń. Jeżeli import był rozliczony w imieniu nabywcy, to powinien on żądać od pośrednika dokumentacji potwierdzającej to rozliczenie. Przy czym na podstawie przedstawionych w pytaniu danych można podejrzewać, że chiński dostawca zaniżył wartość towarów zawartych w przesyłce do kwoty nieprzekraczającej 150 euro i rozliczył import w ramach jednej z procedur uproszczonych. Dlatego właśnie miał możliwość dokonania zgłoszenia zbiorczego. Jeżeli tak w istocie się stało, chcąc pozostawać w zgodzie z literą prawa, polski nabywca powinien zawiadomić o zaistniałym incydencie urząd celno–skarbowy, który będzie miał możliwość rozliczenia importu w wydanej w tym zakresie decyzji.
Zgodnie z definicją wynikającą art. 2 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: VATU) pod pojęciem importu towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Z kolei na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 VATU podatnikami z tytułu importu towarów są m.in. osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
Z danych przedstawionych w treści pytania nie wynika, czy odprawa celna była organizowana przez nabywcę towarów, czy też dostawcę. Jeżeli importerem był dostawca, to wskazana sprzedaż powinna być rozliczona w VAT jako sprzedaż krajowa. Jeżeli dostawca ten jest zarejestrowany w Polsce do celów VAT, to dla tej czynności podatnikiem będzie dostawca. Jeżeli dostawca nie jest polskim podatnikiem, to do opodatkowania dostawy, jako dostawy krajowej, zobowiązany będzie polski nabywca, na zasadzie wynikającej z art. 17 ust. 1 pkt 5 VATU.
Jeżeli natomiast polski nabywca nie dysponuje żadną dokumentacją wskazującą na opodatkowanie importu przez dostawcę, to na nim ciążą obowiązku celne i podatkowe. W takiej sytuacji nieposiadanie przez nabywcę jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej opodatkowania importu rzeczywiście jest problemem. Skoro import został zgłoszony do opodatkowania, to Autor nie poleca w tej sytuacji ponownie składać zgłoszenia celnego. Sprawę trzeba natomiast wyjaśnić, w tym w szczególności ustalić, kto był importerem zobowiązanym do opodatkowania importu i rozliczyć czynność, adekwatnie do ustaleń, w jeden z przedstawionych wyżej sposobów. Jeżeli import był rozliczony w imieniu nabywcy, to powinien on żądać od pośrednika dokumentacji potwierdzającej to rozliczenie.
Przy czym należy zauważyć, że zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zgłoszeń celnych, poza szczególnymi przypadkami dotyczącymi zgłoszeń celnych zwolnionych od należności przywozowych, zbiorcze zgłoszenia celne mogą być składane w zakresie importu towarów, których łączna wartość w jednej przesyłce nie przekracza równowartości 150 euro.
Skoro zatem w analizowanym przypadku mamy do czynienia z przesyłką o wartości przekraczającej 1000 USD, natomiast została ona rozliczona w zgłoszeniu zbiorczym, to można podejrzewać, że chiński dostawca zaniżył wartość towarów zawartych w przesyłce do kwoty nieprzekraczającej 150 euro i rozliczył import w ramach jednej z procedur uproszczonych, o których mowa odpowiednio w przepisach art. 138a–138h oraz 138i–138j VATU. Dlatego właśnie dostawca ten miał możliwość dokonania zgłoszenia zbiorczego. Jeżeli tak w istocie się stało, chcąc pozostawać w zgodzie z literą prawa, polski nabywca powinien zawiadomić o zaistniałym incydencie urząd celno–skarbowy, który będzie miał możliwość rozliczenia importu w wydanej w tym zakresie decyzji.
Klauzula informacyjna powinna być również przesłana raz podczas pozyskiwania danych osobowych
W ramach zadanego pytania obowiązkiem administratora razem z odebraniem oświadczenia o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych będzie również przesłanie treści obowiązku informacyjnego. Taka klauzula informacyjna powinna być również przesłana raz podczas pozyskiwania danych osobowych. Dopiero wówczas, gdy nastąpią jakiekolwiek zmiany w treści samej klauzuli administrator ma obowiązek przekazać nowo obowiązujące informacje zgodnie z art. 13 ust. 3 i 4 RODO.
Dane osobowe to informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej; możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej (art. 4 pkt. 1 RODO).
Administratorem danych w rozumieniu art. 4 pkt. 7 RODO jest osoba fizyczna lub prawna, organ publiczny, jednostka lub inny podmiot, który samodzielnie lub wspólnie z innymi ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych.
W imieniu administratora danych dane osobowe mogą przetwarzać, osoby, które są przez niego stosownie upoważnione, a także podmioty z którymi administrator danych zawarł umowy powierzenia lub umowy o współadministrowaniu danymi osobowymi. Każdorazowo bowiem administrator musi mieć pewność, że dana osoba, która w jego imieniu przetwarza dane osobowe, będzie czyniła to zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz procedurami wdrożonymi u tego administratora.
Art. 6 ust. 1 RODO przewiduje zaś sześć podstaw prawnych przetwarzania danych osobowych. W przypadku braku możliwości oparcia przetwarzania o dyspozycję przesłanek uregulowanych w art. 6 ust. 1 lit. b–f RODO, obowiązkiem administratora danych tj. osoby lub podmiotu, który decyduje o celach i sposobach przetwarzania danych osobowych jest uzyskanie od osoby, której dane dotyczą zgody na przetwarzanie jej danych w określonym celu lub celach przetwarzania.
Przepisy RODO w art. 4 pkt. 11 wskazują na to, że zgoda powinna być dobrowolna, konkretna, świadoma i jednoznaczna. Ponadto art. 7 ust. 1 RODO wskazuje, że jeżeli przetwarzanie odbywa się na podstawie zgody, administrator danych musi być w stanie wykazać, że osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. Jeśli zaś osoba, której dane dotyczą wyraża zgodę w pisemnym oświadczeniu, które dotyczy także innych kwestii, zapytanie o zgodę musi zostać przedstawione w sposób pozwalający wyraźnie odróżnić je od pozostałych kwestii, w zrozumiałej i łatwo dostępnej formie, jasnym i prostym językiem (art. 7 ust. 2 RODO).
W doktrynie przyjmuje się, że zgoda z art. 6 ust.1 lit. a RODO powinna zawierać m.in. informacje: kto, komu wyraża zgodę, na co oraz w jakim celu. Ponadto treść zgody może zawierać wskazanie podstawy prawnej jej udzielenia. Oświadczenie wyrażające zgodę na przetwarzanie danych powinno być wyrażone przez osobę, której dane dotyczą w określonym celu przetwarzania. Jeśli zatem osoba, której dane dotyczą raz wyraziła zgodę na przetwarzanie jej danych np. w celach kontaktowych z administratorem nie ma obowiązku obierania każdorazowo nowej zgody przesyłając kolejne wiadomości e-mail. Wyrażona przez osobę, której dane dotyczą zgoda będzie obowiązywała tak długo jak będzie istniał cel przetwarzania danych lub do momentu, aż osoba, której dane dotyczą wycofa zgodę na podstawie art. 7 ust. 3 RODO.
Poza uzyskaniem oświadczenia woli wyrażającego zgodę przetwarzanie danych osobowych, obowiązkiem administratora danych wynikającym z art. 13 RODO jest przekazanie osobie, której dane dotyczą informacji, które zostały szczegółowo uregulowane w art. 13 ust. 1 lit. a–f oraz ust. 2 lit. a–f RODO.
Przepisy RODO nie wskazują w jakiej formie treść informacji z art. 13 RODO powinna zostać osobie, której dane dotyczą przekazana, nie mniej jednak zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 2 RODO – administrator jest odpowiedzialny za przestrzeganie przepisów (zasad RODO) i musi być w stanie wykazać ich przestrzeganie. Jako przykłady można wskazać: przedstawienie informacji z art. 13 RODO w formie oświadczenia na piśmie, czy też przesłanie ich w formie elektronicznej na adres poczty elektronicznej wskazany do korespondencji pomiędzy stronami. Dopuszczalne będzie również przedstawienie obowiązku informacyjnego na tablicy informacyjnej w miejscu w którym, każda osoba będzie miała możliwość zapoznania się treścią informacji.
W ramach zadanego pytania obowiązkiem administratora razem z odebraniem oświadczenia o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych będzie również przesłanie treści obowiązku informacyjnego. Taka klauzula informacyjna powinna być również przesłana raz podczas pozyskiwania danych osobowych. Dopiero wówczas, gdy nastąpią jakiekolwiek zmiany w treści samej klauzuli administrator ma obowiązek przekazać nowo obowiązujące informacje zgodnie z art. 13 ust. 3 i 4 RODO.
Podsumowując zatem administrator danych powinien odebrać zgodę od osoby, której dane dotyczą raz w określonym celu przetwarzania danych i w związku pozyskaniem określonych danych spełnić raz obowiązek informacyjny. Nie ma konieczności każdorazowo przesyłania oświadczenia o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych oraz treści obowiązku informacyjnego, jeśli zakres pozyskanych danych, cel przetwarzania oraz pozostałe informacje z art. 13 ust. 1 i 2 RODO nie ulegają zmianie.
ODO 24 – optymalny kosztowo outsourcing ochrony danych osobowych – ODO24.pl
Projekt ustawy o systemach sztucznej inteligencji trafił do konsultacji społecznych
Cele projektu ustawy obejmują przede wszystkim stworzenie w Polsce ram prawnych umożliwiających bezpośrednie stosowanie przepisów rozporządzenia 2024/1689. Celem projektu jest również określenie procedur egzekwowania zakazu stosowania zakazanych praktyk AI, w tym umożliwienie składania skarg do krajowych organów na naruszenia przepisów art. 5 rozporządzenia.
Proponowane rozwiązania i środki realizacji obejmują:
- Organy nadzoru: Projekt zakłada powołanie Komisji Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji, która będzie pełniła rolę organu nadzoru rynku nad systemami AI w Polsce. Komisja ta będzie odpowiedzialna za nadzór nad stosowaniem systemów AI, w tym modeli wysokiego ryzyka. Przewodniczący Komisji będzie powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, a jej członkowie będą reprezentować kluczowe instytucje odpowiedzialne za rozwój sztucznej inteligencji w Polsce. Komisja będzie mogła podejmować decyzje dotyczące wprowadzania systemów AI do obrotu, monitorowania ich użycia oraz rozpatrywania zgłoszeń o incydentach związanych z ich funkcjonowaniem. Ponadto, zadania Komisji obejmują również współpracę z Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz innymi instytucjami odpowiedzialnymi za nadzór nad systemami AI, a także z organami i instytucjami unijnymi.
- Notyfikacja jednostek oceniających zgodność: Projekt ustawy wskazuje ministra właściwego do spraw informatyzacji jako organ odpowiedzialny za notyfikowanie jednostek oceniających zgodność systemów AI. Te jednostki będą odpowiedzialne za ocenę zgodności systemów AI z przepisami rozporządzenia, co ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpiecznego i zgodnego z prawem funkcjonowania tych systemów. Akredytacja jednostek oceniających zgodność zostanie powierzona Polskiemu Centrum Akredytacji, zgodnie z przepisami ustawy o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku.
- Egzekwowanie przepisów i skargi: W ramach projektu ustawy przewidziano możliwość składania skarg na naruszenie przepisów rozporządzenia 2024/1689, zwłaszcza tych dotyczących zakazanych praktyk AI. Organem właściwym do rozpatrywania skarg będzie Komisja Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji. Postępowanie skargowe zakończy się wydaniem decyzji, od której będzie można się odwołać do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ten sąd, zlokalizowany w Warszawie, został wybrany ze względu na specjalizację w sprawach technologii cyfrowych oraz nadzoru rynku.
- Kary administracyjne: Ustawa przewiduje wprowadzenie administracyjnych kar finansowych za naruszenia przepisów rozporządzenia. Organ nadzoru, którym będzie Komisja, będzie mógł nakładać kary za naruszenie art. 5 rozporządzenia, obejmującego zakazane praktyki w zakresie stosowania AI. Wysokość kar oraz przypadki, w których mogą być nałożone, zostaną określone w ustawie. Kary te będą podlegały egzekucji administracyjnej, a środki pochodzące z kar trafią do budżetu państwa. Decyzje dotyczące nałożenia kar będą miały charakter jednoinstancyjny, a odwołanie od decyzji będzie można złożyć do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Zadania i uprawnienia Komisji Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji obejmują również nadzór nad piaskownicami regulacyjnymi, które umożliwiają testowanie innowacyjnych systemów AI w kontrolowanych warunkach. Komisja będzie również realizować działania edukacyjne i komunikacyjne związane z rozwojem sektora sztucznej inteligencji w Polsce. Ponadto, będzie odpowiedzialna za informowanie o podejmowanych działaniach oraz za współpracę z innymi organami w celu skutecznego nadzoru nad stosowaniem systemów AI.
Inne organy nadzoru: Dodatkowo, projekt ustawy przewiduje powierzenie Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych nadzoru nad systemami AI wysokiego ryzyka, szczególnie w kontekście ich wykorzystania do ścigania przestępstw, kontroli granicznej oraz w wymiarze sprawiedliwości i demokracji. Prezes UODO będzie również odpowiedzialny za nadzór nad systemami AI wymienionymi w załączniku III do rozporządzenia 2024/1689.
Podsumowując, projekt ustawy ma na celu dostosowanie polskiego prawa do przepisów unijnych dotyczących AI, co jest niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa stosowania sztucznej inteligencji oraz egzekwowania zakazów związanych z jej niewłaściwym użyciem. Powołanie Komisji Rozwoju i Bezpieczeństwa Sztucznej Inteligencji ma kluczowe znaczenie dla skutecznego nadzoru nad tym obszarem, w tym wprowadzaniem systemów AI do obrotu oraz monitorowaniem ich użycia.
Opracowanie na podstawie: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12390551
Księgowe ujęcie nadwyżki aktywów nad pasywami
Kapitał zakładowy ujmowany jest w kwocie zarejestrowanej dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krajowym Rejestrze Sądowym. Tym samym nadwyżka, o której mowa w pytaniu, nie może być ujęta w tej pozycji kapitałów własnych. Ustaloną nadwyżkę wartości aktywów nad pasywami ujmuje się jako kapitał zapasowy, chyba że w planie przekształcenia wskazano, że ta dodatnia różnica (lub jej część) należna jest wspólnikom. W tym drugim przypadku, który dotyczy de facto skorygowanego dochodu, właściwe ujęcie to zaksięgowanie nadwyżki aktywów nad pasywami w grupie zobowiązań wobec wspólników (lub zysku/straty z lat ubiegłych, jeżeli wspólnicy nie podjęli jeszcze uchwały o wypłacie).
Sporządzenie inwentarza jest konieczne dla ustalenia wartości stanów początkowych (bilansu otwarcia) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W sytuacji, gdy spółka cywilna (przekształcana) nie prowadziła ksiąg rachunkowych, inwentarz jest wykazem aktywów i pasywów, które zostały potwierdzone inwentaryzacją. Inwentarz stanowi również element ksiąg rachunkowych. Z powyższego wynika obowiązek rozliczenia wszelkich różnic inwentaryzacyjnych w księgach rachunkowych roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji. To oznacza, że różnica opisana w pytaniu powinna zostać ujęta wśród stanów początkowych stanowiących o bilansie otwarcia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Ustalona dodatnia różnica pomiędzy aktywami a pasywami zidentyfikowanymi w toku inwentaryzacji i wycenionymi zgodnie z regulacjami ustawy o rachunkowości, podlega ujęciu jako kapitał zapasowy, z poniższym zastrzeżeniem. W toku przygotowania do otwarcia ksiąg rachunkowych koniecznym jest, obok sporządzenia inwentarza, obliczenie tzw. skorygowanego dochodu, tj. przekształcenie dochodu (straty) wynikającego z ewidencji prowadzonej dotychczas w podatkowej księdze przychodów i rozchodów do kwoty zysku (straty) obliczonej zgodnie z regulacjami ustawy o rachunkowości. Korekta ta dotyczy okresu od pierwszego dnia roku obrotowego, w którym nastąpiło przekształcenie, do dnia poprzedzającego przekształcenie spółki cywilnej. Zakładając, że różnica, o której pytający pisze w swoim pytaniu, stanowi kwotę już po uwzględnieniu ewentualnych korekt z tytułu różnic w ustalaniu dochodu (straty podatkowej) i zysku (straty rachunkowej), to w całości różnica ta powinna zostać zaprezentowana w kapitale zapasowym, który pozostaje do dyspozycji wspólników.
Jeżeli w kwocie, o której mowa w pytaniu, zawarty jest zysk od pierwszego dnia roku obrotowego, w którym nastąpiło przekształcenie, do dnia poprzedzającego przekształcenie, to odpowiednia część tej różnicy powinna zostać ujęta jako „Zysk z lat ubiegłych”, chyba że wspólnicy podjęli uchwałę o podziale tego zysku. W takim przypadku właściwe ujęcie księgowe to grupa zobowiązań.
Zatrudnianie osób niepełnosprawnych. Wyjaśnienia PIP
Czas pracy osoby niepełnosprawnej
Rozkład czasu pracy pracowników niepełnosprawnych, przy zachowaniu zasady pięciodniowego tygodnia pracy, pracodawca może określić na dowolne dni pracy. Rozkład czasu pracy może przewidywać pracę również w weekendy.
Czas pracy osoby niepełnosprawnej nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo, a osoby zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.
Normy czasu pracy obowiązujące pracowników niepełnosprawnych należy uznać za sztywne.
Osoba niepełnosprawna nie może być zatrudniona (bez względu na stopień niepełnosprawności):
- w porze nocnej,
- w godzinach nadliczbowych.
Wskazana powyżej obniżona norma czasu pracy jak również zakaz zatrudniania w porze nocnej i godzinach nadliczbowych nie dotyczy:
- osób zatrudnionych przy pilnowaniu oraz
- gdy, na wniosek osoby zatrudnionej, lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad tą osobą wyrazi na to zgodę.
Uprawnienia do obniżonej normy czasu pracy przysługują od dnia, od którego osoba niepełnosprawna została wliczona do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, tym dniem jest dzień przedstawienia pracodawcy orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność.
Wynagrodzenie za pracę osoby niepełnosprawnej
Stosowanie skróconych norm czasu pracy wobec osób zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie może powodować obniżenia wysokości wynagrodzenia wypłacanego w stałej miesięcznej wysokości.
Jeżeli pracownik, który dotychczas pracował w oparciu o normę 8-godzinną i w umowie o pracę wynagrodzenie określono w stawce miesięcznej, np. 4000 zł, po przedłożeniu pracodawcy orzeczenia o zaliczeniu do stopnia niepełnosprawności i przechodzi na normę 7-godzinną, zachowując prawo do wynagrodzenia miesięcznego w wysokości
4 000 zł.
Godzinowe stawki wynagrodzenia zasadniczego, odpowiadające osobistemu zaszeregowaniu lub zaszeregowaniu wykonywanej pracy, przy przejściu na skrócone normy czasu pracy ulegają podwyższeniu w stosunku, w jakim pozostaje dotychczasowy wymiar czasu pracy do tych norm.
Powyższe zasady wynagradzania dotyczą wszystkich pracowników niepełnosprawnych, niezależnie od tego, czy rozpoczynają pracę będąc osobami niepełnosprawnymi, czy też uzyskują ten status w trakcie zatrudnienia.
Urlop osoby niepełnosprawnej
Prawo do dodatkowego urlopu przysługuje pracownikowi, który zaliczony został do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności i wynosi 10 dni roboczych w roku kalendarzowym.
Urlop dodatkowy nie przysługuje osobie uprawnionej do urlopu wypoczynkowego w wymiarze przekraczającym 26 dni roboczych lub dodatkowego urlopu na podstawie odrębnych przepisów np. pracownikowi pomocy społecznej.
Pracownik nabywa prawo po raz pierwszy do dodatkowego urlopu wypoczynkowego po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia go do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności. Przepracowanie jednego roku nie musi mieć miejsca u jednego pracodawcy, a także nie musi być zachowana ciągłość zatrudnienia, tylko sumujemy wszystkie okresy pracy.
Osoba, która raz nabyła prawdo do dodatkowego urlopu, zachowuje do niego prawo, nawet gdy zmieni pracodawcę.
W przypadku nabycia prawa do dodatkowego urlopu w trakcie roku kalendarzowego stosujemy zasady obowiązujące przy urlopie uzupełniającym, a zatem urlop ten nie będzie podlegał proporcjonalnemu obniżeniu do okresu, w którym pracownik nie miał do niego prawa. Oznacza to, że jeżeli pracownik niepełnosprawny uzyska prawo do dodatkowego urlopu w grudniu, bo w tym miesiącu upływa rok zatrudnienia po dniu zaliczenia do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, to nabywa on prawo do pełnych 10 dni dodatkowego urlopu. Prawo do kolejnego urlopu dodatkowego uprawniony pracownik niepełnosprawny nabywa 1 stycznia każdego roku kalendarzowego.
Jeśli dojdzie do rozwiązania w trakcie roku kalendarzowego stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą i nawiązania stosunku pracy z kolejnym pracodawcą, pracownik powinien otrzymać u każdego z tych pracodawców urlop wypoczynkowy w wymiarze proporcjonalnym do okresu zatrudnienia u każdego z nich.
Dodatkowa przerwa
Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy pracownika wynosi co najmniej 6 godzin, to pracownik ma prawo do płatnej przerwy w pracy, wliczanej do czasu pracy trwającej co najmniej 15 minut.
Niezależnie od powyższego, osoba niepełnosprawna, bez względu na stopień niepełnosprawności, ma prawo do dodatkowej przerwy w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek. Czas takiej dodatkowej przerwy wynosi 15 minut i również jest wliczany do czasu pracy. Prawo do dodatkowej przerwy przysługuje od dnia przedłożenia pracodawcy orzeczenia o niepełnosprawności.
Dodatkowa przerwa w pracy jest przerwą płatną.
Dodatkowe dni zwolnienia od pracy
Podobnie jak uprawnienie dotyczące dodatkowego urlopu, osobie zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje zwolnienie od pracy, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia:
- w wymiarze do 21 dni roboczych, w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, nie częściej niż raz w roku. Podstawą udzielenia powyższego zwolnienia jest wniosek lekarza sprawującego opiekę nad osobą niepełnosprawną, o skierowanie na turnus rehabilitacyjny,
- w celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, a także w celu uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli czynności te nie mogą być wykonane poza godzinami pracy.
Łączny wymiar dodatkowego urlopu i zwolnienia od pracy udzielonego w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym nie może przekroczyć 21 dni roboczych w roku kalendarzowym.
Źródło: gov.pl
Niższe limity podatkowe na 2025 r.
Przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się, co do zasady, według średniego kursu tej waluty ogłaszanego przez NBP na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego.
W 2024 r. 1 października był pierwszym dniem roboczym października, a zatem do liczenia limitów podatkowych na 2025 r. należy wziąć średni kurs euro z tego dnia. Kurs euro na 1.10.2024 r. wynosił 4,2846 PLN/1 EURO, natomiast kurs na 2.10.2023 r. (który był podstawą liczenia limitów na 2024 r.) wynosił 4,6091 PLN/1 EURO. Zatem kurs z 1.10.2024 r. jest niższy w porównaniu do kursu euro z 2.10.2023 r., a w konsekwencji limity podatkowe w 2025 r. będą niższe niż w 2024 r.
Mały podatnik
Pojęcie małego podatnika używane jest zarówno na potrzeby podatku dochodowego (PIT i CIT), jaki i VAT. Status małego podatnika w podatku dochodowym łączy się z możliwością wpłacania zaliczek na podatek dochodowy za okresy kwartalne, możliwością stosowania jednorazowej amortyzacji, a także w CIT z korzystaniem z 9% stawki podatku.
Natomiast w podatku VAT mały podatnik może rozliczać się kasowo (tzn. taki podatnik płaci podatek VAT dopiero po uzyskaniu zapłaty od kontrahenta) i kwartalnie.
Warunkiem uzyskania statusu małego podatnika w VAT jest uzyskanie ze sprzedaży (wraz z VAT) kwoty nie przekraczającej równowartości 2 000 000 euro (kwotę po przeliczeniu zaokrągla się do 1000 zł). Zatem przedsiębiorca będzie mieć status małego podatnika w VAT w 2025 r., jeśli wartość ze sprzedaży za 2024 r. nie przekroczy kwoty 8 569 000 zł (2 000 000 euro × 4,2846 PLN/EURO w zaokrągleniu do 1 000 zł).
W przypadku prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze (z wyjątkiem komisu) małym podatnikiem jest ten podatnik, którego kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości 45 000 euro. Za 2024 r. limit ten będzie wynosić 193 000 zł (45 000 euro x 4,2846 PLN/EURO w zaokrągleniu do 1 000 zł).
W przypadku podatków dochodowych małym podatnikiem jest przedsiębiorca, u którego wartość przychodu ze sprzedaży nie przekroczyła kwoty, która odpowiada równowartości 2 000 000 euro (kwotę po przeliczeniu zaokrągla się do 1000 zł). Małym podatnikiem w 2025 r. będzie przedsiębiorca, którego przychód ze sprzedaży (wraz z VAT należnym) w 2024 r. nie przekroczył kwoty 8 569 000 zł.
Jednorazowy odpis amortyzacyjny
Z jednorazowej amortyzacji mogą korzystać podatnicy mający status małego podatnika, a także nowo założone podmioty. Podatnicy, których przychód ze sprzedaży w 2024 r. nie przekroczył kwoty 8 569 000 zł (mali podatnicy) i kupili środek trwały zaliczany do grupy 3-8 klasyfikacji środków trwałych (z wyłączeniem samochodów osobowych) mogą zaliczyć go jednorazowo do kosztów podatkowych. Oznacza to, że w roku podatkowym, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych przedsiębiorca może dokonać tych odpisów amortyzacyjnych do określonego limitu łącznej kwoty stanowiącej równowartość 50 000 euro w roku podatkowym. A zatem w 2025 r. przedsiębiorcy będą mogli zaliczyć jednorazowo do kosztów łączny zakup środków trwałych (z wyjątkiem samochodów osobowych) do wysokości 214 000 zł (50 000 euro x 4,2846 PLN/EURO w zaokrągleniu do 1.000 zł).
Rozliczanie w formie ryczałtu
Zgodnie z ogólną zasadą przedsiębiorcy mogą wybrać opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy uzyskali przychody z działalności gospodarczej, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, bądź wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, z tym że w tym przypadku ww. limit dotyczy sumy przychodów wspólników spółki z tej działalności – w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro. A zatem osoby fizyczne (przedsiębiorcy) lub spółki cywilne (jawne) osób fizycznych, które osiągnęły przychód z działalności w 2024 r. do kwoty 8 569 200 zł (2 000 000 euro x 4,2846 PLN/EURO) mogą rozliczać przychód w 2025 r. w formie ryczałtu ewidencjonowanego.
Kwartalne opłacanie ryczałtu
Na podstawie art. 21 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy mogą obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca po upływie kwartału, za który ryczałt ma być opłacony, a za ostatni kwartał roku podatkowego – w terminie do dnia 20 stycznia następnego roku podatkowego. Kwartalne rozliczenie ryczałtu mogą stosować wyłącznie podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności oraz podatnicy, których otrzymane przychody z działalności prowadzonej samodzielnie albo przychody spółki – w roku poprzedzającym rok podatkowy – nie przekroczyły kwoty stanowiącej 200 000 euro, czyli za 2024 r. nie przekroczył kwoty 856 920 zł (200 000 euro x 4,2846 PLN/EURO).
Prowadzenie ksiąg rachunkowych
Jeśli przychód przedsiębiorcy lub spółki osobowej przekroczy za 2024 r. 2 000 000 euro to mają oni obowiązek w 2025 r. prowadzić ewidencję działalności w formie ksiąg rachunkowych. Do przeliczenia tej kwoty należy wziąć pod uwagę średni kurs euro ogłaszany przez NBP na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy. A zatem jeśli w 2024 r. przedsiębiorca osiągnął przychód ponad kwotę 8 569 200 zł powinien w 2025 r. prowadzić księgi rachunkowe.
Przy czym do Sejmu 10.10.2024 r. wpłynął projektu ustawy o zmianie ustawy o rachunkowości, ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym oraz niektórych innych ustaw, w którym przewidziano podniesienie do równowartości 2 500 000 euro limit przychodów netto ze sprzedaży, których przekroczenie powoduje obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych. Przewidziane zmiany miałyby zastosowanie po raz pierwszy do roku obrotowego rozpoczynającego się po 31.12.2024 r., przy czym na potrzeby ustalenia spełnienia warunku określonego w tych przepisach uwzględnia się przychody osiągnięte w poprzednim roku obrotowym rozpoczynającym się po 31.12.2023 r.
Tabela. Limity podatkowe na 2025 r.
Preferencje gospodarcze dla określonych podmiotów w związku z wystąpieniem powodzi
W Dz.U. z 2024 r. pod poz. 1473 opublikowano ustawę z 1.10.2024 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi oraz niektórych innych ustaw.
Zmiany wprowadzono przede wszystkim do ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (dalej: UsuwSkutkPowU). W odniesieniu do obowiązków związanych z terminami postępowań administracyjnych, ważnych dla poszkodowanych w powodzi, nowelizacja wprowadziła nowy art. 9a UsuwSkutkPowU, zgodnie z którym w stosunku do stron postępowań, zamieszkujących lub mających siedzibę na obszarze dotkniętym powodzią, będących poszkodowanymi, terminy dotyczące czynności stron w postępowaniach podatkowych, administracyjnych i sądowoadministracyjnych nie rozpoczynają się, a rozpoczęte ulegają zawieszeniu na okres wskazany w tych przepisach i odpowiednio rozpoczynają swój bieg albo po okresie zawieszenia biegną dalej po upływie 14 dni od daty wskazanej w tych przepisach.
Dodano też przepisy art. 22a–22h UsuwSkutkPowU, które dotyczą świadczenia interwencyjnego dla przedsiębiorców poszkodowanych na skutek powodzi. Z przepisów tych wynika m.in., że poszkodowanemu w wyniku wystąpienia powodzi będącemu przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, który prowadził działalność gospodarczą na dzień 16.9.2024 r., może być w związku z tą powodzią przyznane jednorazowo świadczenie interwencyjne na wsparcie dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.
Świadczenie interwencyjne może być przyznane wyłącznie przedsiębiorcy który:
1) poniósł szkodę polegającą na utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu, bezpośrednio w wyniku powodzi, składników materialnych przedsiębiorstwa niezbędnych do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej oraz
2) zobowiąże się do prowadzenia działalności gospodarczej przez co najmniej 6 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia interwencyjnego, oraz
3) zobowiąże się do utrzymania poziomu zatrudnienia przez okres 6 miesięcy od dnia 16.9.2024 r., tzn. do 16.3.2025 r.
Przez utrzymanie poziomu zatrudnienia rozumie się utrzymanie liczby ubezpieczonych zgłoszonych do dobrowolnych ubezpieczeń społecznych, obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz wyłącznie ubezpieczenia zdrowotnego.
Aby otrzymać świadczenie interwencyjne trzeba złożyć wniosek do ZUS (zob. art. 22b UsuwSkutkPowU). Świadczenie interwencyjne podlega zwrotowi przez przedsiębiorcę w całości, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia jego wypłacenia, na rachunek bankowy wskazany przez ZUS, na warunkach określonych w art. 22e UsuwSkutkPowU. Ponadto ZUS jest uprawniony do kontroli prawidłowości i rzetelności danych, informacji i oświadczeń przekazanych przez przedsiębiorcę we wniosku, zgodnie z art. 22f UsuwSkutkpowU.
Świadczenie interwencyjne wypłaca ZUS (art. 24a UsuwSkutkPowU).
Odnosząc się do podatku dochodowego, z nowego art. 30a UsuwSkutkPowU wynika, że dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (chodzi o minimalny podatek od spółek), nie uwzględnia się kosztów wytworzenia lub ceny nabycia rzeczy podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z tytułu darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju przekazanych na usuwanie skutków powodzi. Przepis ten stosuje się do 31 grudnia roku następującego po roku, w którym wystąpiła powódź.
Dodano też nowe przepisy 36a–36c UsuwSkutkPowU, które dotyczą możliwości wykorzystywania środków zagranicznych (ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021–2027), tzn. m.in. w zakresie konieczności zmiany programów finansowanych z tych środków z powodu powodzi.
Nowelizacja wprowadza też zmiany w innych ustawach, np. w ustawie o podatku od towarów i usług (dalej: VATU) do art. 111 dodano ust. 5c, zgodnie z którym w przypadku wystąpienia klęski żywiołowej na skutek powodzi podatnikom, u których powstał obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących i którzy kupili kasę rejestrującą w miejsce kasy utraconej lub trwale uszkodzonej w wyniku tej klęski żywiołowej, może przysługiwać odliczenie od podatku należnego lub zwrot wydatków poniesionych na jej zakup (dalej: dodatkowy zwrot).
Natomiast zgodnie z art. 111 ust. 7b VATU, minister finansów może określić, w drodze rozporządzenia:
1) przypadki, w których przysługuje dodatkowy zwrot, uwzględniając obszar, na którym wystąpiła klęska żywiołowa na skutek powodzi, miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności podatnika, który utracił lub u którego nastąpiło trwałe uszkodzenie kasy rejestrującej, okres, w którym zakup kasy rejestrującej będzie uprawniał do odliczania od podatku należnego lub zwrotu wydatków na jej zakup;
2) warunki, sposób i tryb dodatkowego zwrotu, uwzględniając obowiązki podatników związane ze składaniem deklaracji podatkowej oraz przeciwdziałanie nadużyciom związanym z odliczeniem albo zwrotem wydatków na zakup kasy rejestrującej;
3) wysokość dodatkowego zwrotu, uwzględniając rzeczywiste wydatki na zakup kasy rejestrującej oraz przysługujące podatnikom prawo do odliczenia od podatku należnego kwoty wydanej na zakup tej kasy;
4) przypadki, w których podatnicy nie są obowiązani do zwrotu dotyczącego zakupu kasy utraconej lub trwale uszkodzonej w wyniku klęski żywiołowej na skutek powodzi, uwzględniając skutki dla podatnika wynikające z wystąpienia tej klęski żywiołowej.
Wreszcie, ostatnia wybrana do tego tekstu zmiana dotyczy przepisów ustawy o grach hazardowych (dalej: GryHazardU). Zgodnie z art. 86 ust. 4 GryHazardU, wydatki Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej (dalej: FRKF) są przeznaczone na przebudowę, remonty i dofinansowanie inwestycji obiektów sportowych, rozwijanie sportu wśród dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych, rozwój turystyki społecznej sprzyjającej aktywności fizycznej społeczeństwa oraz zadania określone w przepisach o zdrowiu publicznym w zakresie aktywności fizycznej.
Z dodanych ust. 4a i b do art. 86 GryHazardU wynika zaś, że zadania polegające na zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięciu w rozumieniu przepisów KlęskŻywiołU w turystyce nie mogą być finansowane ze środków FRKF wymienionych w art. 86 ust. 3 pkt 1 i 2 GryHazardU.
Natomiast do dotacji celowych dla JST na realizację przez nie wymienionych wyżej zadań dotyczących obiektów sportowych, w zakresie zapobiegania skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia oraz zadań polegających na zapobieganiu tym skutkom lub ich usunięciu w turystyce, nie stosuje się limitu kwoty dotacji określonego w art. 128 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, a zgodnie z tym przepisem kwota dotacji na dofinansowanie zadań własnych bieżących i inwestycyjnych nie może stanowić więcej niż 80% kosztów realizacji zadania, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej.
Z art. 34 nowelizacji wynika zaś, że w 2024 r. przychód FRKF mogą także stanowić:
1) wpłata z Turystycznego Funduszu Zwrotów oraz
2) wpłaty z budżetu państwa przekazane przez ministra sportu.
Wydatki FRKF pokrywane z tych środków są przeznaczone na zadania polegające na zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięciu w turystyce. Wpłaty z budżetu państwa w zakresie w jakim są one przeznaczane na zadania polegające na zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięciu mogą być przeznaczone na sprawy z zakresu kultury fizycznej.
Odliczenie lub zwrot wydatków poniesionych na zakup kas rejestrujących w przypadku powodzi
Zgodnie projektem rozporządzenia, odliczenie od podatku należnego lub zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 5c ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: VATU), przysługuje podatnikom, którzy:
1) posiadali kasy rejestrujące w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży przy ich zastosowaniu, które utracili lub uległy trwałemu uszkodzeniu w wyniku klęski żywiołowej na skutek powodzi;
2) w okresie od dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (dalej: UsuwSkutkPowU) do końca szóstego miesiąca następującego po miesiącu, w którym weszły w życie te przepisy, zakupili kasę rejestrującą, o której mowa w art. 111 ust. 6a VATU, w miejsce kasy utraconej lub trwale uszkodzonej w wyniku klęski żywiołowej na skutek powodzi.
Dodatkowo w projekcie wskazuje się, że odliczenie od podatku należnego lub zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 5c VATU, przysługuje podatnikom, którzy łącznie spełniają następujące warunki:
1) są poszkodowanymi w rozumieniu UsuwSkutkPowU;
2) mają siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terenie gminy określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 UsuwSkutkPowU;
3) prowadzą działalność gospodarczą na terenie gminy, o której mowa w pkt 2;
4) utrata lub trwałe uszkodzenie kasy rejestrującej nastąpiło na terenie gminy, o której mowa w pkt 2;
5) zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 111 ust. 7a lub art. 111b ust. 3 pkt 2 VATU odpowiednio powiadomili o utracie kasy naczelnika urzędu skarbowego lub posiadają protokół sporządzony przez podmiot prowadzący serwis kas rejestrujących, który potwierdza trwałe uszkodzenie kasy;
6) rozpoczęli prowadzenie ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących nie później niż w ciągu 6 miesięcy następujących po miesiącu, w którym zakupili te kasy, w okresie obowiązywania potwierdzenia, o którym mowa w art. 111 ust. 6a VATU;
7) posiadają fakturę potwierdzającą zakup kasy rejestrującej oraz dowód zapłaty całej należności za jej zakup.
Natomiast samo odliczenie od podatku należnego lub zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 5c VATU, przysługuje podatnikom w wysokości:
1) ceny zakupu kasy rejestrującej bez podatku od towarów i usług, nie więcej jednak niż 1626 zł – w przypadku podatników, którym przysługuje prawo do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego od wydatków poniesionych na zakup kasy rejestrującej;
2) ceny zakupu kasy rejestrującej wraz z podatkiem od towarów i usług, nie więcej jednak niż 2000 zł – w przypadku podatników, którzy wykonują wyłącznie czynności zwolnione od podatku od towarów i usług lub są podatnikami, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 VATU.
Odliczenie od podatku należnego lub zwrot, o których mowa w art. 111 ust. 5c VATU, stosuje się również w przypadku podatników, którzy zakupili kasę rejestrującą w miejsce kasy utraconej lub trwale uszkodzonej w wyniku klęski żywiołowej na skutek powodzi w okresie od 16.9.2024 r. do dnia wejścia w życie projektowanego rozporządzenia.
Rozporządzenie ma wejść w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
Źródło: https://legislacja.gov.pl/
