Skutki podatkowe przekazania lokalu niemieszkalnego do majątku prywatnego podatnika

Autor uważa, że oświadczenie będzie jednym z dokumentów wskazujących na wykorzystanie garażu na cele prywatne. Należy jednak dokonać dalszych zmian w dokumentacji podatkowej i dokonać ewentualnych korekt.

Jeśli garaż został wpisany do ewidencji środków trwałych, o której mowa w art. 22n ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PDOFizU), to należy go z niej wykreślić.

Należy też ustalić, czy garaż miał być wykorzystywany w działalności i po jakimś czasie zmieniono plany, czy też w ogóle nie był wykorzystywany w działalności.

W pierwszej sytuacji niezamortyzowana część będzie stanowiła koszty podatkowe w momencie sprzedaży, przed upływem 6 lat od wycofania (art. 14 ust. 2 pkt 1, art. 23 ust. 1 pkt 1 PDOFizU).

Natomiast w drugiej sytuacji konieczne może być skorygowanie wstecz odpisów amortyzacyjnych, to jednak kwestia do dalszej analizy.

Wycofanie garażu będzie również rodziło skutki w zakresie VAT.

Należy zwrócić uwagę, że dla powstania prawa do odliczenia VAT – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: VATU) – konieczne jest nabycie z zamiarem wykorzystania do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jeśli przy nabyciu garażu nie odliczono VAT, to nie wystąpią skutki w zakresie VAT.

Jeśli zostanie przyjęte, że garaż nie był i nie miał być wykorzystywany dla celów działalności, to zasadne będzie skorygowanie deklaracji VAT, w której odliczono VAT z tytułu nabycia garażu. Wtedy wycofanie nie będzie rodzić dalszych skutków w zakresie VAT.

Jeśli zostanie ustalone, że garaż miał być wykorzystywany do działalności dla celów VAT (np. wynajem na doby – 8% VAT), a VAT przy nabyciu został odliczony, to w deklaracji za miesiąc rozliczenia należy dokonać korekty odliczenia VAT w miesiącu wycofania – gdyby wycofanie było zwolnione od VAT. Zgodnie z art. 91 ust. 2 VATU w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych o wartości początkowej powyżej 15 000 zł, podatnik ma obowiązek dokonywać korekty wieloletniej w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania, w razie zmiany prawa do odliczenia w którymś z tych lat. Roczna korekta dotyczy 1/10 podatku odliczonego przy ich nabyciu. Jeśli natomiast w okresie korekty nastąpi sprzedaż, to zgodnie z art. 91 ust. 4 i ust. 5 VATU korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu.

Jeśli przy nabyciu garażu został odliczony VAT, to wycofanie go z działalności, jako przekazanie składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej podatnika VAT na jego cele osobiste, może podlegać opodatkowaniu VAT. Według art. 7 ust. 2 VATU przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przy wycofywaniu lokali z działalności obowiązują zasady analogiczne jak przy sprzedaży nieruchomości. Generalnie jeśli minęły 2 lata od pierwszego zasiedlenia, to stosowane będzie zwolnienie od VAT (art. 43 ust. 1 pkt 10 VATU). Wcześniejsze wycofanie będzie wiązało się z opodatkowaniem VAT (23%).

Wprowadzenie pracy zdalnej a zmiany w regulaminie pracy

Z art. 67²⁰ Kodeksu pracy wynika, że zasady wykonywania pracy zdalnej określa się w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i zakładową organizacją związkową, a w przypadku gdy u pracodawcy działa więcej niż jedna zakładowa organizacja związkowa – w porozumieniu między pracodawcą a tymi organizacjami. Jeżeli natomiast u danego pracodawcy nie działają zakładowe organizacje związkowe, to pracodawca określa zasady wykonywania pracy zdalnej w regulaminie po konsultacji z przedstawicielami pracowników wyłonionymi w trybie przyjętym u danego pracodawcy. Nie ma w tych przepisach mowy o tym, żeby miał to być regulamin pracy. Powinien to być odrębny dokument – w dodatku skonsultowany z przedstawicielami pracowników.

Natomiast nie jest wykluczone, że wydaniu takiego regulaminu może towarzyszyć konieczność dokonania zmian w regulaminie pracy. Wprawdzie do stosowania okazjonalnej pracy zdalnej nie jest wymagane wprowadzanie jakichkolwiek regulacji wewnątrzzakładowych, jednak w praktyce część pracodawców wprowadza do regulaminu pracy postanowienia z tym związane (np. dotyczące wnioskowania o okazjonalną pracę zdalną, potwierdzania obecności pracownika w pracy w dniu okazjonalnej pracy zdalnej). Niewykluczone, że w związku z wprowadzeniem w firmie pracy zdalnej na większą skalę, pracodawca będzie chciał ujednolicić pewne zasady związane z wykonywaniem okazjonalnej pracy zdalnej i pracy zdalnej stosowanej na podstawie porozumienia z pracownikiem. Wówczas konieczne będzie dokonanie zmian w regulaminie.

Ponadto w praktyce część pracodawców zamieszcza w regulaminie pracy odesłania do regulaminu pracy zdalnej, czy to odesłanie ogólne (np. „Zasady wykonywania pracy zdalnej określa Porozumienie zawarte w dniu …. z organizacjami związkowymi/ Regulamin pracy zdalnej ustalony w dniu …..”), czy też odesłania przy poszczególnych postanowieniach (np. dotyczących potwierdzania obecności pracownika w pracy).

Stawka VAT dla usług fotograficznych

Sprzedaż sesji fotograficznych, które stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeśli wraz ze sprzedażą ich twórca wyzbywa się autorskich praw majątkowych do zdjęć w zamian za honorarium, będzie objęta stawką VAT w wysokości 8%.

Co do zasady usługi fotograficzne opodatkowane są VAT w stawce 23%. Ustawodawca nie przewiduje preferencyjnej stawki VAT dla tych usług.

Niemniej jednak w załączniku nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, który zawiera wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką VAT w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano (bez względu na symbol PKWiU) „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Aby zastosować preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8% względem sprzedaży sesji fotograficznych:

1) przedmiotem świadczenia podatnika musi być utwór – przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (sesje fotograficzne – zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 3 Prawa autorskiego – mogą stanowić utwór),

2) prawo autorskie majątkowe musi przysługiwać twórcy sesji zdjęciowej; twórcą może być wyłącznie osoba fizyczna (człowiek) będąca autorem utworu; inne podmioty, nawet jeśli nabyły autorskie prawa majątkowe do utworu, nie mogą być uznani za twórców,

3) w zamian za przekazanie praw autorskich do utworu (sesji), twórca musi zostać wynagrodzony w formie honorarium.

Jeżeli powyższe warunki będą spełnione łącznie, sesje fotograficzne wykonane przez fotografa zostaną obciążone VAT w stawce 8%. Ocena, czy w danym stanie faktycznym spełnione są wymienione przesłanki, powinna zostać dokonana na tle całokształtu okoliczności faktycznych sprawy. Za szczególnie istotny dowód należy uznać umowę łączącą podatnika z kontrahentem. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 53 Prawa autorskiego przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu wymaga zawarcia umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Sumowanie kwoty darowizn na potrzeby zwolnienia od podatku od spadków i darowizn

Zgodnie z przepisami dotyczącymi podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, oraz

2) w przypadku, gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę wolną od podatku – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo–kredytowej lub przekazem pocztowym.

W myśl dalszych przepisów opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

W sytuacji opisanej w pytaniu nastąpiło przekroczenie limitu kwoty wolnej od podatku. Darowizny zatem podlegają opodatkowaniu, chyba że zostanie złożone SD–Z2. W tym przypadku podatnik ma wybór:

1) albo poinformuje o wszystkich darowiznach z ostatnich 6 miesięcy poprzedzających dzień złożenia SD–Z2,

2) albo poinformuje o darowiznach, którymi przekroczono próg wolny od podatku.

Nie można poinformować o darowiznach „starych”, bowiem w odniesieniu do nich upłynął już termin 6 miesięcy.

Jeśli podatnik będzie otrzymał kolejne darowizny, to zasadniczo powinien znowu o nich informować, aby nie płacić podatku od spadków i darowizn (utrzymać zwolnienie). Zapewne bowiem kwota wolna – z uwagi na kolejno otrzymywane darowizny – na najbliższe lata została przeznaczona.

Okres 5 lat – do sumowania darowizn od danej osoby – ma charakter „kroczący”. Bierze się pod uwagę zawsze rok bieżący i 5 lat poprzednich. Co roku następuje „przesunięcie” o kolejny rok (w 2025 r. zatem bierzemy pod uwagę sumę darowizn z 2025 r. oraz lat 2024–2020, w 2026 r. będziemy brali pod uwagę sumę darowizn z 2026 r. oraz lat 2025–2021, w 2027 r. będziemy brali pod uwagę sumę darowizn z 2027 r. oraz lat 2026–2022 itd.).

Zwolnienie z powodu działania „siły wyższej” udzielane na dni

Zwolnienie od pracy „na siłę wyższą”

Pracownikowi przysługuje w ciągu roku kalendarzowego zwolnienie od pracy, w wymiarze 2 dni albo 16 godzin, z powodu działania „siły wyższej” w pilnych sprawach rodzinnych spowodowanych chorobą lub wypadkiem, jeżeli jest niezbędna natychmiastowa obecność pracownika. O sposobie wykorzystania w danym roku kalendarzowym takiego zwolnienia od pracy (tj. czy zwolnienie będzie wykorzystywane w dniach czy w godzinach) decyduje pracownik w pierwszym wniosku o udzielenie takiego zwolnienia złożonym w danym roku kalendarzowym. W każdym kolejnym roku kalendarzowym uprawnienie do decydowania o sposobie wykorzystania zwolnienia „się odnawia” i może się w praktyce zdarzyć, że w jednym roku pracownik będzie potrzebował zwolnienia w dniach (i takie wybierze w pierwszym wniosku), w kolejnym roku nie wykorzysta takiego zwolnienia w ogóle, a w następnym wybierze zwolnienie w wymiarze godzinowym, np. na 2 godziny według potrzeb.

Zwolnienie „na dni”

Jeśli pracownik wybierze zwolnienie w wymiarze „na dni”, wówczas niezależnie od tego, czy pracuje w podstawowym, czy w równoważnym systemie czasu pracy, ma prawo do 2 dni zwolnienia od pracy (czy je wykorzysta w pełnym wymiarze to już inna kwestia). Podobnie nie ma znaczenia, czy pracownik jest zatrudniony w pełnym, czy niepełnym wymiarze czasu pracy – i tak będzie miał prawo do 2 dni zwolnienia od pracy „na siłę wyższą” (czyli w praktyce na 2 jego dniówki). Gdyby pracownik wybrał zwolnienie w wymiarze godzinowym, wówczas miałby prawo np. do:

Stawka VAT dla usług transportowych

Miejsce świadczenia usług transportu towarów dla innych podatników zostało uregulowane w art. 28b i art. 28f ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: VATU). Zasadniczo usługa przewozu towarów, która wykonywana jest na rzecz innego przedsiębiorcy, opodatkowana jest w miejscu siedziby usługobiorcy lub w stałym miejscu prowadzenia działalności (gdy jest wykonywana dla stałego miejsca prowadzenia działalności). Na zasadzie wyjątku, jeżeli nabywcą usługi transportu towarów jest inny polski podatnik VAT, a usługa w całości wykonywana jest poza terytorium Unii Europejskiej, to państwem opodatkowania tej usługi jest terytorium znajdujące się poza terytorium Unii Europejskiej (art. 28f ust. 1a pkt 1 VATU).

Pytający w pytaniu wskazał, iż otrzymał zlecenie od polskiego podmiotu na transport towarów na trasie Polska–Wielka Brytania. W związku z tym Autor zakłada, że usługi transportowe, o których mowa, nie są w całości wykonywane poza terytorium Unii Europejskiej. Nie ma zatem podstaw do ustalenia miejsca świadczeniu usług w oparciu o szczególną regułę wyrażoną w art. 28f ust. 1a VATU.

W następstwie powyższego, zastosowanie znajdzie zasada ogólna i usługa wykonana na rzecz polskiego przedsiębiorcy na trasie Polska–Wielka Brytania będzie opodatkowana w Polsce.

Wątpliwości pytającego dotyczą stawki VAT dla wykonywanej usługi. Co do zasady niniejszy przewóz towarów objęty będzie VAT w stawce 23%.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 VATU stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się m.in. do usług transportu międzynarodowego. Jak natomiast stanowi art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. c VATU pod pojęciem usług transportu międzynarodowego towarów rozumie się m.in. transport z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia), poza terytorium Unii Europejskiej.

Stawkę VAT w wysokości 0% podatnik ma prawo zastosować do całej wartości usługi, pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 VATU. Dokumentami stanowiącymi dowód wyświadczenia usługi są – w przypadku transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub samochodowy dokument spedytorski, stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora).

Podsumowując, w przypadku posiadania odpowiedniej dokumentacji, pytający ma prawo zastosować stawkę 0% VAT do wskazanej usługi. W innym przypadku powinien zastosować podstawową stawkę 23% VAT.

Usługi w ramach B2B wykonywane poza UE a ZUS

W tej sytuacji zaświadczenie A1 nie zostanie wystawione. Dokument ten jest wymagany wyłącznie w krajach członkowskich UE, w państwach EOG (Islandia, Liechtenstein, Norwegia) oraz w Szwajcarii. Zaświadczenie A1 potwierdza, że pracownik, zleceniobiorca lub osoba prowadząca działalność gospodarczą podlega określonemu systemowi ubezpieczeń społecznych w związku ze świadczeniem pracy na terytorium innego państwa.

Prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpraca przy jej prowadzeniu może stanowić jeden z kilku tytułów do objęcia ubezpieczeniami społecznymi. Osoba prowadząca działalność, jak i osoba współpracująca, może równolegle pozostawać w stosunku pracy, wykonywać zlecenia, prowadzić inną działalność lub pełnić służbę.

Osoby prowadzące działalność pozarolniczą oraz osoby z nimi współpracujące, które z tego tytułu obowiązkowo podlegają ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, są również objęte obowiązkowym ubezpieczeniem wypadkowym. Ubezpieczenie chorobowe w tym przypadku ma charakter dobrowolny i obejmuje zainteresowaną osobę na jej wniosek.

Jeżeli prowadzenie działalności lub współpraca przy niej nie stanowi jedynego tytułu do podlegania ubezpieczeniom społecznym, to osoba taka podlega ubezpieczeniom obowiązkowo bądź dobrowolnie – w zależności od sytuacji. W przypadku obowiązkowych ubezpieczeń obejmują one emerytalne, rentowe i wypadkowe, natomiast chorobowe przystępuje się na wniosek.

Z kolei osoba, która z tytułu prowadzonej działalności lub współpracy podlega dobrowolnie ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, po zgłoszeniu obejmowana jest także ubezpieczeniem wypadkowym, ale nie podlega ubezpieczeniu chorobowemu.

Podatek od towarów i usług jako koszt uzyskania przychodu

W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został zawarty został katalog wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. I tak, za koszty uzyskania przychodów nie uważa się m.in. VAT, z tym że kosztem uzyskania przychodu jest podatek naliczony w poniższych sytuacjach:

1) jeżeli podatnik zwolniony jest od VAT lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od VAT,

2) w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy VAT – jeżeli naliczony VAT nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wskazują, w jakich sytuacjach podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty VAT należnego o podatek naliczony – wśród tych przypadków nie został wymieniony brak numeru NIP na fakturze. Oznacza to – co również niejednokrotnie potwierdzały organy podatkowe – że w przypadku, gdy brak jest NIP na fakturze otrzymanej od kontrahenta, nie jest to podstawą do zakwestionowania prawa podatnika do odliczenia VAT wynikającego z takiego dokumentu. Zatem brak numeru NIP nie przesądza o braku prawa do odliczenia (zob. np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 24.8.2022 r., 0114-KDIP1-3.4012.306.2022.2.KP).

Skoro zatem – zgodnie z utrwalonym już stanowiskiem organów, jak i sądów administracyjnych – podatnik ma prawo do odliczenia VAT z takiej faktury, nie jest możliwe ujęcie jej w kwocie brutto w kosztach podatkowych. Odliczenie VAT naliczonego jest prawem podatnika, nie jego obowiązkiem – podatnik nie może zatem wybierać w dowolny sposób, czy odliczy VAT, a do kosztów ujmie kwotę netto, czy też nie odliczy VAT (mimo takiego prawa), a do kosztów zakwalifikuje kwotę brutto.

Przyjęcie zgłoszenia dotyczącego dyskryminacji od sygnalisty

Sygnalista może dokonać zawiadomienia o naruszeniu prawa, które dotyczy dyskryminacji, w oparciu o obszar konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela. Dodatkowo, aby zgłoszenie to było zgodne z art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy o ochronie sygnalistów (dalej: OchrSygnalU) musi mieć związek z organami władzy publicznej i nie może pokrywać się z obszarem dotyczącym:

Konstytucyjne wolności i prawa człowieka i obywatela regulują przepisy rozdziału II Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 32 Konst jasno wskazuje, że wszyscy są wobec prawa równi i mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne oraz nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Zgłoszenie dotyczące konstytucyjnych wolności i praw człowieka i obywatela, nie musi być przyjęte, jeśli będzie związane z obszarami wymienionych w art. 3 ust. 1 pkt 1–16 OchrSygnalU. Zgłoszenie w obszarze wolności i praw człowieka i obywatela nie musi być również przyjęte, gdy nie dotyczy sytuacji w związku z działaniem organu władzy publicznej. Warto nadmienić, że podmiot może podjąć decyzję o tym, aby w ramach procedury zgłoszeń wewnętrznych przyjmować zgłoszenia inne niż wymienione w art. 3 ust. 1 pkt 1–17 OchrSygnalU. Zgłoszenia te mogą dotyczyć regulacji wewnętrznych lub standardów etycznych zgodnych z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. W oparciu o powyższe, jeśli wewnętrzna procedura zgłoszeń przewiduje przyjęcie zgłoszenia o naruszenie standardów etycznych, a w tym dyskryminacji, takie zgłoszenie należy przyjąć i przeprowadzić zgodnie z procedurą.

Limit dochodów dziecka uczącego się do 25. roku życia dla wspólnego rozliczenia z rodzicem

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PDOFizU), od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 1 PDOFizU), będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą w separacji, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich albo odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli rodzic lub opiekun samodzielnie wychowuje dzieci, można na wniosek w rocznym zeznaniu podatkowym obliczyć podatek zgodnie z art. 6 ust. 4d PDOFizU. Dotyczy to:

1) dzieci małoletnich,

2) dzieci pełnoletnich, które otrzymywały zasiłek lub dodatek pielęgnacyjny albo rentę socjalną,

3) dzieci pełnoletnich do ukończenia 25. roku życia, uczących się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe.

W takim przypadku podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7 PDOFizU. Do sumy dochodów nie wlicza się dochodów lub przychodów opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w ustawie (art. 6 ust. 4d PDOFizU).

W przypadku dzieci pełnoletnich uczących się do ukończenia 25. roku życia wspólne rozliczenie nie przysługuje, jeśli dziecko w roku podatkowym uzyskało:

1) dochody (z wyjątkiem renty rodzinnej) podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej lub podatkiem liniowym (art. 27 i art. 30b PDOFizU), lub

2) przychody objęte zwolnieniem z podatku (art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 PDOFizU, np. zerowy PIT dla młodych lub ulga na powrót)

– w łącznej wysokości przekraczającej 12-krotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.