Nie, wystąpienie samego wypadku przy pracy nie rodzi od razu obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 234 § 2 Kodeksu pracy. Niemniej jednak, w określonych okolicznościach, gdy istnieją wątpliwości co do możliwości ciężkiego lub śmiertelnego skutku wypadku, lepiej powiadomić właściwego okręgowego inspektora bezpośrednio po zdarzeniu.
Zgodnie z art. 234 § 2 Kodeksy pracy pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy. Pracodawca ma więc obowiązek powiadomienia zarówno okręgowego inspektora pracy jak i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy. Ustawa nie wskazuje kogo pierwszego należy powiadomić, jednak należy to rozumieć jako podjęcie działań w celu powiadomienia inspektora pracy i prokuratora najszybciej jak jest to możliwe.
Poprzez wypadek w pracy należy rozumieć nagłe zdarzenie niepożądane, które skutkuje uszkodzeniem ciała, pogorszeniem stanu zdrowia lub utratą życia. Poprzez ciężki wypadek należy rozumieć zdarzenie niepożądane, które skutkuje ciężkim uszkodzeniem ciała, takim jak utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała. Mówiąc o zbiorowym wypadku przy pracy należy mieć na myśli sytuację, w której w wyniku zdarzenia pokrzywdzone zostały co najmniej dwie osoby. Do wypadku przy pracy może dojść nie tylko w chwili wykonywania zadań służbowych, lecz także podczas korzystania z przerwy w pracy.
Przepis art. 234 § 2 Kodeksu pracy przewiduje obowiązek dokonania zawiadomienia okręgowego inspektora pracy i prokuratora w chwili, gdy dochodzi do innego wypadku, którego skutkiem jest śmierć człowieka, albo zdarzenie ma charakter ciężkiego lub zbiorowego wypadku, mającego związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy. Już sam fakt możliwości uznania tego wypadku za wypadek przy pracy rodzi obowiązek powiadomienia inspektora pracy i prokuratora. Analizując powyższe można odnieść wrażenie, że spełnienie obowiązku polegało będzie na pewnego rodzaju subiektywnej opinii lub luźnej interpretacji, gdyż określenie możliwości wystąpienia wypadku, powiązanie go z możliwością traktowania go jako domniemanego wypadku przy pracy, czy też określenie stopnia uszkodzenia ciała bez posiadania opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej nie należy do rzeczy najprostszych, stąd też wnioskując warto wskazać, że w przypadku jakichkolwiek podejrzeń, że wypełniono definicję przepisu i prawdopodobnie należy dokonać zawiadomienia, lepiej takiego zawiadomienia dokonać, jednak wystąpienie samego wypadku przy pracy nie rodzi od razu obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 234 § 2 Kodeksu pracy.
