W opisanej sytuacji firma będzie mogła zaliczyć kwotę ustaloną w ramach ugody oraz koszty zastępstwa procesowego do kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów jest wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
Powyższy przepis nie wymienia kary za samo nieterminowe zakończenie robót wśród wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Oznacza to, że rozpoznanie omawianej kwoty jako kosztu podatkowego będzie prawnie dopuszczalne. Stanowisko takie w zbliżonej sprawie potwierdza również interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 5.5.2026 r. (0111-KDIB1-1.4010.240.2024.9.MF). Po uwzględnieniu wyroku WSA w Krakowie z 17.10.2024 r. (I SA/Kr 702/24, Legalis) oraz wyroku NSA z 11.12.2025 r. (II FSK 437/25, Legalis) organ zaakceptował zaliczenie do KUP kary za przekroczenie terminu wykonania robót budowlanych, rozliczonej w ugodzie mediacyjnej.
W odniesieniu natomiast do kosztów zastępstwa procesowego należy wskazać, że powinny być one oceniane odrębnie od należności głównej. Koszty te nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, co oznacza, że również mogą zostać uznane przez firmę za koszt podatkowy. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 4.12.2023 r. (0111-KDIB1-1.4010.471.2023.4.SH) potwierdził, że poniesione przez spółkę koszty postępowania, w tym zasądzone przez sąd koszty zastępstwa procesowego, mogą stanowić KUP.
