W przypadku polisy AC, ustalając wysokość składki zaliczanej do kosztów uzyskania przychodów, bierze się pod uwagę wartość samochodu przyjętą dla celów ubezpieczenia. Nie ma w tym przypadku znaczenia wartość początkowa samochodu osobowego, którego ubezpieczenie dotyczy. Oznacza to, że – ustalając wysokość proporcji – podatnik bierze pod uwagę wartość, która posłużyła ubezpieczycielowi do kalkulacji wysokości składki. Wartość przyjmowana na potrzeby ubezpieczenia powinna uwzględniać fakt, że podatnikowi przysługuje (bądź nie) prawo do odliczenia połowy bądź całości VAT. Stąd też wartość wskazana w treści polisy jest wartością, według której ustala się wysokość proporcji.
Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, innego niż określony w art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT (czyli innego, niż stanowiący własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą samochodu osobowego, niebędącego składnikiem majątku firmowego), w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
Powyższe oznacza, że do kalkulacji proporcji należy uwzględnić wartość, która posłużyła ubezpieczycielowi do kalkulacji wysokości składki ubezpieczeniowej. Jeżeli nie jest to wprost określone w polisie, warto dopytać ubezpieczyciela o szczegóły, ponieważ wartość ta ma istotne znaczenie. Nie ma w tym przypadku znaczenia wartość początkowa samochodu osobowego, którego ubezpieczenie dotyczy (wartość ta ma znaczenie np. dla ustalania proporcji w przypadku odpisów amortyzacyjnych, które zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów).
