Sposób podatkowego rozliczenia środków, które pochodzą z dofinansowania z ZUS na poprawę bezpieczeństwa, jest uzależniony od tego, na co są one wydatkowane.
Środki pochodzące z dofinansowania z ZUS na poprawę bezpieczeństwa w części, która została przeznaczona na nabycie lub wytworzenie środków trwałych, nie stanowią przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; dalej: PDOFizU). W konsekwencji – na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45 PDOFizU – odpisy amortyzacyjne od tej części wartości środka trwałego, która została sfinansowana ze środków pochodzących z dotacji, nie będą uważana za koszty uzyskania przychodów.
W pozostałym zakresie, czyli w części przeznaczonej na inne cele, niż zakup lub wytworzenie środków trwałych, środki pochodzące z omawianego dofinansowania będą stanowiły przychód i nie będą mogły skorzystać z żadnego ze zwolnień przedmiotowych przewidzianych w przepisach PDOFizU, w tym w szczególności nie będą objęte zwolnieniami, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129, 136 i 137 PDOFizU. Jest tak, ponieważ omawiane dofinansowanie pochodzi z państwowego funduszu celowego, który pozyskuje środki z różnych źródeł, w tym m.in. ze składek na ubezpieczenia społeczne, i nie spełnia ono warunków wskazanych w wymienionych przepisach, czyli nie stanowi:
1) dotacji z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego (art. 21 ust. 1 pkt 129 PDOFizU),
2) płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymanych z Banku Gospodarstwa Krajowego (art. 21 ust. 1 pkt 136 PDOFizU),
3) środków finansowych otrzymanych przez uczestnika projektu jako pomocy udzielonej w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w przepisach ustawy o finansach publicznych.
W konsekwencji jednak wydatki, które poniesione zostały w tej części, będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
