Pracodawca nie ma obowiązku akceptacji wniosku. W opisanej sytuacji nie ma także formalnie obowiązku uzasadniania odmowy, co oczywiście nie oznacza, że w przypadku podjęcia decyzji o braku akceptacji prośby pracownika bardziej trafne dla zachowania przejrzystości współpracy nie byłoby wskazanie powodów.
Praca zdalna to praca wykonywana całkowicie lub częściowo w miejscu wskazanym przez pracownika i każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą, w tym pod adresem zamieszkania pracownika, w szczególności z wykorzystaniem środków bezpośredniego porozumiewania się na odległość.
Praca zdalna może być wykonywana:
- jako praca zdalna „zwykła” – stale zdalnie lub naprzemiennie pracą w zakładzie pracy,
- jako praca zdalna okazjonalna.
Skoro pracownik wnioskuje o pracę zdalną tylko na 5 dni najprawdopodobniej w pytaniu chodzi o pracę zdalną okazjonalną. Praca zdalna może być wykonywana okazjonalnie, na wniosek pracownika złożony w postaci papierowej lub elektronicznej, w wymiarze nieprzekraczającym 24 dni w roku kalendarzowym. Wyróżnia się ona od „zwykłej” pracy zdalnej zdecydowanie mniejszym zakresem zobowiązań pracodawcy (wyłączenie obowiązku pokrycia kosztów), brakiem konieczności ustalania warunków pracy zdalnej w porozumieniu z organizacją związkową, wydawania regulaminu pracy zdalnej lub ustalania ich w porozumieniu z pracownikiem,
Konkretnie do pracy zdalnej okazjonalnej nie stosuje się przepisów art. 6719–6724 ustawy Kodeks pracy (dalej: KP) oraz art. 6731 § 3 KP. Z założenia możliwość wnioskowania przez pracownia pracy zdalnej okazjonalnej i wyrażanie na to zgody przez pracodawcę ma pozwolić na sporadyczne realizowanie pracy w formie home office, bez obudowania tego kwestiami proceduralnymi i dodatkowymi kosztami po stronie pracodawcy.
W związku z tymi wyłączeniami m.in.:
- nie wprowadza się zapisów o pracy zdalnej okazjonalnej do umów o pracę,
- nie ma pracowników uprzywilejowanych, których wniosek o pracę zdalną okazjonalną pracodawca musi uwzględnić (nie stosuje się art. 6719 § 6 KP),
- nie wpływa na treść informacji o warunkach zatrudnienia z art. 29 KP,
- pracodawca nie pokrywa żadnych kosztów z nią związanych,
- nie wymaga wydania regulaminu ani zawierania porozumienia – możliwość jej stosowania opiera się wprost na art. 6733 KP.
Wyłączenia dotyczące pracy zdalnej okazjonalnej nie obejmują art. 6726 KP. Pracodawca obowiązany jest zatem również przy pracy zdalnej okazjonalnej (także wtedy, gdy byłaby ona jedyną pracą zdalną, która ewentualnie by w zakładzie pracy występowała) określić na potrzeby wykonywania pracy zdalnej procedury ochrony danych osobowych oraz przeprowadza, w miarę potrzeby, instruktaż i szkolenie w tym zakresie. Pracownik wykonujący pracę zdalną potwierdzić ma w postaci papierowej lub elektronicznej zapoznanie się z tymi procedurami. Potwierdzenie to pobrać można jednorazowo. Pracodawca musi pamiętać również o ocenie ryzyka zawodowego. Chociażby te kwestie mogą leżeć u podstaw odmowy – pracodawca nie ma procedur, nie jest w stanie w najbliższym czasie ich wdrożyć itp.
Przepisy nie narzucają ani obowiązku przychylenia się do wniosku, ani też uzasadnienia odmowy. Przepisy art. 6733 KP dotyczącego pracy okazjonalnej nie dają podstaw do przyjęcia, że wniosek o pracę zdalną jest w jakimkolwiek stopniu wiążący dla pracodawcy. Nie ma tu regulacji zbliżonej do tzw. urlopu na żądanie („pracodawca udziela”). Jak najbardziej pracodawca może odmówić zgody na pracę zdalną okazjonalną.
Również jeżeli pracownik wnioskowałby o pracę zdalną „zwykłą” (naprzemienną z pracą w jednostce) pracodawca mógłby odmówić. Zgodnie z art. 6719 § 6 KP, pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika, o którym mowa w art. 1421 § 1 pkt 2 i 3 KP, pracownicy w ciąży, pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 4. roku życia, a także pracownika sprawującego opiekę nad innym członkiem najbliższej rodziny lub inną osobą pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym, posiadającymi orzeczenie o niepełnosprawności albo orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, o wykonywanie pracy zdalnej, chyba że nie jest to możliwe ze względu na organizację pracy lub rodzaj pracy wykonywanej przez pracownika.
O przyczynie odmowy uwzględnienia wniosku pracodawca informuje pracownika w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie 7 dni roboczych od dnia złożenia wniosku przez pracownika.
Osoba wskazana w pytaniu nie należy jednak do żadnej z wymienionych tutaj grup osób uprzywilejowanych.
Artykuł pochodzi z Systemu Legalis Księgowość Kadry Biznes. Zaloguj się po więcej lub kup dostęp →
