Tak, chyba że członek rady nadzorczej osiągnął odpowiedni wiek.
Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalane od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (bez stosowania ograniczenia rocznej podstawy ich wymiaru), wynoszących w przeliczeniu na miesiąc co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, opłacają pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne m.in. za członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tej funkcji.
Składki na Fundusz Pracy opłaca się za okres podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, na zasadach przewidzianych dla składek na ubezpieczenia społeczne.
W przypadku gdy podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych pochodzą z różnych źródeł, obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy powstaje wówczas, gdy ich łączna kwota w przeliczeniu na miesiąc wynosi co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę.
Składki na Fundusz Pracy opłaca się za osoby, które nie osiągnęły wieku wynoszącego co najmniej 55 lat w przypadku kobiet oraz co najmniej 60 lat w przypadku mężczyzn.
Po pierwsze, pełnienie funkcji członka rady nadzorczej za wynagrodzeniem stanowi obowiązkowy tytuł do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, co wynika z przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Członkowie rad nadzorczych, którzy spełniają warunki do objęcia tymi ubezpieczeniami z innych tytułów, podlegają im również z tytułu pełnienia tej funkcji.
Po drugie, członek rady nadzorczej jest jednocześnie zatrudniony na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, co oznacza, że osiąga co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę. W konsekwencji, w przeliczeniu na miesiąc łączna podstawa wymiaru składek emerytalno-rentowych z obu tytułów osiąga (a najczęściej przekracza) poziom minimalnego wynagrodzenia. Zatem z obu tytułów powstaje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy.
Składka ta nie byłaby należna, gdyby członek rady nadzorczej osiągnął wiek 60 lat (mężczyzna) lub 55 lat (kobieta).
