Opakowania na wynos powinny być opodatkowane taką samą stawką VAT, jak posiłek. Na paragonie fiskalnym powinna być wskazana jedna pozycja, która będzie obejmowała zarówno cenę posiłku, jak i opakowania.
Jak wynika z art. 41 ust. 12f ustawy o VAT stawkę VAT w wysokości 8% stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług klasyfikowanych według PKWiU w grupowaniu „Usługi związane z wyżywieniem” (PKWiU 56), z wyłączeniem sprzedaży w zakresie:
„1) napojów innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie, w tym ich przygotowania i podania;
2) towarów nieprzetworzonych przez podatnika, innych niż wymienione w załączniku nr 3 lub załączniku nr 10 do ustawy lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie;
3) posiłków, których składnikiem są towary wskazane jako wyłączone z grupowań wymienionych w poz. 2 i 11 załącznika nr 10 do ustawy”.
Jak natomiast wskazano w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej. Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT podstawa opodatkowania obejmuje koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
Autor uważa, że obciążenie kosztami opakowania na wynos stanowi element świadczenia kompleksowego wraz z usługą gastronomiczną (opakowanie służy możliwości odbioru zamówienia na wynos). Uzasadnia to stosowanie tej samej stawki VAT do opakowania i usługi gastronomicznej.
Stanowisko takie potwierdza wiążąca informacja stawkowa z 16.10.2024 r., która wydana została przez Dyrektora KIS (0112-KDSL2-1.440.417.2024.3.BK), gdzie wskazano, że sprzedaż dania i opakowania na wynos korzystają ze stawki VAT w wysokości 8%:
Mając na uwadze powyższą analizę oraz opis podany przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że – dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż kotleta mielonego na wynos w plastikowym pojemniku jednorazowym, będącego przedmiotem wniosku, należy uznać za dostawę towaru. Natomiast czynności dodatkowe polegające na przygotowaniu kotleta mielonego, jego zważeniu, zapakowaniu do plastikowego pojemnika jednorazowego, a następnie wydanie klientowi stanowią usługi wspomagające związane z tą dostawą. Odnosząc się do twierdzenia Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisaną dostawę kotleta mielonego sprzedawanego na wynos w plastikowym pojemniku jednorazowym należy traktować jako świadczenie kompleksowe, wyjaśnić należy, że w przypadku dostawy posiłku w opakowaniu jednorazowym, opłata pobierana z tytułu sprzedaży opakowania stanowi element wynagrodzenia za dostarczony towar – posiłek.
W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 3.10.2024 r. (0113-KDIPT1-3.4012.631.2024.2.AG) stwierdzono z kolei, że:
Wobec powyższego, koszt opakowania oraz koszt dowozu stanowią jedynie element pomocniczy dokonywanej sprzedaży dania, które to czynności dla klienta nie stanowią celu samego w sobie i wchodzą do podstawy opodatkowania dokonanej dostawy, tj. sprzedaży dań gastronomicznych. Podstawą opodatkowania z tytułu tej czynności jest – zgodnie z art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy – łączna wartość dania oraz koszt opakowania czy też koszt opakowania i dowozu. Koszty opakowania i dowozu, którym obciążani są Państwa klienci w związku ze sprzedażą dań, zwiększają kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy i podlegają opodatkowaniu na zasadach właściwych dla tej czynności, tj. świadczenia głównego (sprzedaży konkretnie określonego dania gastronomicznego).
Natomiast na paragonie, w związku z tym, że opakowanie jest elementem świadczenia kompleksowego, powinna być wykazana jedna pozycja obejmująca usługę gastronomiczną oraz opakowanie w jednej kwocie, z jedną stawką VAT.
Również wykazanie usługi gastronomicznej i kosztów opakowania, jako dwóch różnych pozycji, nie powinno być kwestionowane. Jest to sposób fiskalizacji, który często jest spotykany w praktyce. Jak zwrócił uwagę NSA w wyroku z 5.6.2019 r. (I FSK 661/17, Legalis) ujęcie w odrębnych pozycjach faktury elementów świadczenia kompleksowego nie pozbawia go kompleksowego charakteru. Tezę tę należy – zdaniem Autora – odnieść również do paragonów.
