Zgodnie z zasadą ogólną osoby, do których stosuje się rozporządzenie nr 883/2004, podlegają ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego.

Kup Legalisa Księgowość Kadry Biznes online i uzyskaj natychmiastowy dostęp! Sprawdź

Osoba prowadząca w Polsce działalność gospodarczą, zatrudniona jednocześnie na podstawie umowy o pracę w innym państwie członkowskim UE, EOG lub w Szwajcarii, zostaje wyłączona z polskiego systemu ubezpieczeń. W Polsce nie ma ona zatem obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne ani zdrowotne. W okresie zatrudnienia w Danii na podstawie umowy o pracę nie podlega w Polsce żadnym ubezpieczeniom.

Osoba wykonująca w państwie członkowskim pracę najemną lub pracę na własny rachunek podlega ustawodawstwu tego państwa. Jest to tzw. zasada miejsca wykonywania pracy (lex loci laboris). Właściwe jest ustawodawstwo państwa, w którym praca najemna lub praca na własny rachunek jest wykonywana. Bez znaczenia pozostaje natomiast miejsce zamieszkania pracownika, siedziba jego pracodawcy oraz miejsce rejestracji działalności.

Zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu nr 883/2004 „praca najemna” oznacza wszelką pracę lub sytuację równoważną, traktowaną jako taka do celów stosowania ustawodawstwa w zakresie zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego, w którym taka praca lub sytuacja równoważna ma miejsce.

Osoby wykonujące pracę na terytorium jednego z państw członkowskich podlegają przepisom prawa jednego państwa członkowskiego. Pracownik zatrudniony na terytorium jednego z państw członkowskich podlega ustawodawstwu tego państwa bez względu na to, w jakim państwie mieszka. Bez znaczenia jest również to, czy osoba ta jest zatrudniona w innym państwie lub prowadzi w innym państwie działalność gospodarczą.

Potwierdzeniem ustawodawstwa właściwego może być zaświadczenie A1. Jest ono niezbędne w przypadku świadczenia pracy za granicą, ponieważ potwierdza, któremu ustawodawstwu w zakresie zabezpieczenia społecznego podlega dana osoba.

Zaświadczenie A1 wydane przez instytucję jednego państwa członkowskiego wiąże instytucje oraz służby zatrudnienia innych państw członkowskich, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne. Potwierdza ono, że w czasie wykonywania pracy lub działalności w danym państwie jego posiadacz podlega wyłącznie przepisom tego państwa dotyczącym zabezpieczenia społecznego, tj. ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego.

Zaświadczenie A1 wystawia instytucja ubezpieczeniowa. Potwierdza ono, że pracownik, zleceniobiorca lub osoba prowadząca działalność gospodarczą podlega wskazanemu systemowi ubezpieczeń społecznych w związku ze świadczeniem pracy na terytorium innego państwa UE.

W polskim ZUS należy zgłosić zmianę przez złożenie:

1) formularza ZUS ZWUA z kodem przyczyny wyrejestrowania 600,

2) oświadczenia o podjęciu pracy najemnej w innym państwie UE/EOG,

3) formularza ZUS ZWPA, jeżeli w Polsce przedsiębiorca nie zatrudniał pracowników.

Po zakończeniu umowy o pracę w Danii należy ponownie zgłosić się do ubezpieczeń w ZUS jako osoba prowadząca działalność gospodarczą.

Artykuł pochodzi z Systemu Legalis Księgowość Kadry Biznes. Zaloguj się po więcej lub kup dostęp →