Odpowiedź na to pytanie jest uzależniona od tego, w jakim kraju podatnik uzyskuje dochód i jaka metoda unikania podwójnego opodatkowania powinna być zastosowana na podstawie umowy zawartej z tym krajem.
Zasadą jest, że jeśli polski rezydent podatkowy, czyli osoba, która posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) albo przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli rozlicza w Polsce nie tylko dochody uzyskane w kraju, ale również dochody uzyskanie za granicą. Podatnik ma obowiązek złożyć w Polsce PIT–36 wraz z załącznikiem PIT/ZG.
Istotne jest jednak również to, w jakim kraju podatnik uzyskał dochód i jaką metodę unikania podwójnego opodatkowania przewidziano w umowie zawartej z tym krajem. Może to być metoda wyłączenia z progresją albo metoda proporcjonalnego odliczenia.
W pierwszym przypadku w Polsce zwalnia się z opodatkowania dochód osiągnięty w drugim państwie, jednak ma on wpływ na ustalenie stopy procentowej, według której należy obliczyć podatek od dochodu osiągniętego w Polsce. W takiej sytuacji podatnik ma obowiązek złożyć w Polsce roczne rozliczenie podatkowe, jeśli poza dochodami zagranicznymi osiągnął w Polsce jakieś dochody opodatkowane według skali podatkowej.
W drugim przypadku dochód, który osiągnięty został za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, ale od podatku należnego w kraju odlicza się podatek zapłacony za granicą, przy czym odliczenia dokonuje się do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w innym kraju. W tym przypadku podatnik składa w Polsce roczne rozliczenie podatkowe bez względu na to, czy uzyskał w Polsce inne dochody opodatkowane według skali podatkowej.
