Pracodawca może ustalić, że wyjście prywatne należy odpracować tego samego dnia, ale z przepisów ustawy Kodeks pracy (dalej: KP) to nie wynika, ponieważ w kwestii wyjścia prywatnego są one bardzo ogólne.
Zasady funkcjonowania wyjścia prywatnego są elastyczne. W Kodeksie pracy, w art. 151 § 21 KP przewidziano jedynie, że nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych czas odpracowania zwolnienia od pracy, udzielonego pracownikowi, na jego pisemny wniosek, w celu załatwienia spraw osobistych. Odpracowanie zwolnienia od pracy nie może naruszać prawa pracownika do odpoczynku, o którym mowa w art. 132 i 133 KP.
Pracodawca może więc ustalić, że wyjście prywatne należy odpracować tego samego dnia. Jednak warto postanowić, że w uzasadnionych sytuacjach, po uzyskaniu zgody bezpośredniego przełożonego, odpracowanie wyjścia prywatnego może nastąpić później (można wskazać do kiedy). Takie rozwiązanie zapobiegnie sytuacji utraty przez pracownika wynagrodzenia za niedopracowane godziny, gdy do niedopracowania doszło z ważnych powodów.
W przepisach nie wskazano terminu, do którego należy odpracować wyjście prywatne. W praktyce są stosowane różne rozwiązania. Niekiedy wskazuje się okres rozliczeniowy, a niekiedy w ogóle pracodawca nie podaje żadnego terminu i w efekcie odpracowanie i nowe wnioski o zgodę na wyjście prywatne ciągną się latami. Pracodawca nie ma obowiązku wskazywania, do kiedy należy odpracować wyjście prywatne.
