Stosowanie klauzul sankcyjnych w kontraktach to jeden z podstawowych (i uważany za jeden z skuteczniejszych) elementów dochowania należytych starań, aby przestrzegać sankcji i nie ograniczać ich skuteczności. Zastosowanie odpowiednich klauzul w kontraktach (a nie osobnych oświadczeniach) może być postrzegane za silniejsze zobowiązanie kontrahenta do jego przestrzegania. Dobrą praktyką jest ujęcie przestrzegania sankcji w osobnym paragrafie (punkcie) kontraktu lub umowy. Obligatoryjnym elementem jest pozostawienie katalogu otwartego (np. stosując zwrot „w szczególności”) w wyliczeniu czynności, od wykonywania których kontrahent powinien się powstrzymać.
Należy bezwarunkowo wskazać, że:
- strony umowy przestrzegają przepisów sankcyjnych wprowadzonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych, Unię Europejską, Stany Zjednoczone, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii;
- strony nie są objęte żadnymi przepisami sankcyjnymi;
- kontrahent zobowiązuje się do bezwarunkowej współpracy w przypadku konieczności uzyskania informacji dotyczących w szczególności jego stanu prawnego, związku z przepisami sankcyjnymi;
- kontrahent zobowiązuje się do przestrzegania przepisów sankcyjnych, aby nie narażać partnera na ryzyko pośredniego naruszenia sankcji;
- w przypadku naruszenia sankcji przez kontrahenta, partner ma prawo wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym.
To przykładowe wyliczenie. W zależności od sytuacji ekonomicznej i prawnej można zobowiązać kontrahenta do szerszej kooperacji w zakresie przestrzegania sankcji.
