W przypadku podatnika, który opodatkowany jest estońskim CIT, udzielenie darowizny należy rozpoznać pod kątem ukrytych zysków (w rozumieniu art. 28m ust. 3 pkt 7 ustawy o CIT) lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT). Podatnik ma wątpliwość tylko w odniesieniu do drugiego aspektu. W przepisach ustawy o CIT nie ma definicji pojęcia wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Zatem udzielając odpowiedzi na pytanie warto sięgnąć do interpretacji podatkowych i orzecznictwa w tym zakresie, z których wynika, że darowizny udzielane przez podatników opodatkowanych CIT estońskim nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, jeśli wpisują się w strategię społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR). Wówczas można je uznać za pośrednio związane z działalnością, a tym samym jako niepodlegające opodatkowaniu CIT estońskim. Ważna jest zatem dokumentacja, z której można wywieść argumenty, że rzeczywiście udzielona darowizna ma na celu strategię CSR.
Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą). Jednak przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Zatem, aby móc właściwie ocenić darowiznę udzieloną przez podatnika opodatkowanego CIT estońskim, warto sięgnąć do wydanych już w tym zakresie interpretacji indywidualnych i orzecznictwa WSA. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 1.1.2023 r. (0111-KDIB2-1.4010.387.2023.2.AR) stwierdził, że darowizna może być pośrednio związana z działalnością, jeśli wpisuje się w strategię społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR). Odpowiedzialna postawa przedsiębiorstwa wobec środowiska, kwestii społecznych, etycznych, kulturalnych, sportowych czy charytatywnych ma bowiem wpływ na kreowanie pozytywnego wizerunku firmy wśród jej interesariuszy, co przekłada się pośrednio na przychody, a więc ma związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Podobne stanowisko zajął dyrektor KIS w interpretacjach z 31.1.2023 r. (0114 KDIP2-2.4010.231.2022.l.AP) i 10.5.2023 r. (0111-KDIB1-1.4010.139.2023.2.BS). Z tych interpretacji wynika, że podstawowym warunkiem uznania darowizny za powiązaną choćby pośrednio z działalnością, i tym samym nieobjętą CIT estońskim, jest wykazanie jej pozytywnego wpływu na wizerunek firmy, czyli ujęcie tych działań w strategii prowadzenia biznesu w sposób odpowiedzialny (strategii CSR).
Aktualna definicja CSR została zawarta w normie PN-ISO 26 000 jako odpowiedzialność organizacji za wpływ jej decyzji i działań (produkty, serwis, procesy) na społeczeństwo i środowisko, poprzez przejrzyste i etyczne zachowanie, które przyczynia się do zrównoważonego rozwoju, zdrowia i dobrobytu społeczeństwa; bierze pod uwagę oczekiwania interesariuszy; jest zgodne z obowiązującym prawem i spójne z międzynarodowymi normami zachowania; jest spójne z organizacją i praktykowane w jej relacjach.
Zatem jeśli w przedmiotowej sytuacji podatnik udzielający darowizny fundacji będzie potrafił wykazać, że:
1) darowizna ma na celu budowanie jego pozytywnego wizerunku, co w dłuższym okresie wpływa na rozwój jego działalności i relacje z kontrahentami,
2) nie odnosi bezpośrednich korzyści majątkowych z przekazanych środków, ale działania te wpływają na jego reputację, co może pośrednio przyczyniać się do wzrostu przychodów,
3) przekazywana darowizna wpisuje się w strategię CSR (społecznej odpowiedzialności biznesu)
– to może uznać, iż te wydatki na darowizny są związane z działalnością gospodarczą, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu CIT estońskim.