Jeżeli podatnik będzie w stanie wykazać, że wydatki na koncentrator tlenu zostały poniesione w związku z posiadaną niepełnosprawnością, to będą one podlegały odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: PDOFizU) odliczeniu od podstawy opodatkowania podlegają kwoty wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 3 PDOFizU za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Mając niniejsze na uwadze należy więc przyjąć, że aby koncentrator tlenu mógł być odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej musi on posiadać cechy sprzętu, urządzenia lub narzędzia indywidualnego, niezbędnego w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiającego tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności (por. interpretacja indywidualna DKIS z 10.4.2019 r., 0114-KDIP3-1.4011.155.2019.2.MJ).
Wysokość wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne ustala się m.in. na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty (art. 26 ust. 7 pkt 4 PDOFizU). Dokumentem tym może być prawidłowo wypełniona faktura imienna, wystawiona na podatnika (por. interpretacja indywidualna DKIS z 8.1.2024 r., 0113-KDIPT2-2.4011.835.2023.2.AKU).
Dla rozliczenia ulgi rehabilitacyjnej istotne jest także to, że wydatki poniesione z jej tytułu, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 7b PDOFizU). Dodatkowo warto wskazać również, że wydatki na cele rehabilitacyjne podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie (art. 26 ust. 13a PDOFizU).
Podsumowując, podatnik chcący odliczyć na podstawie posiadanych faktur imiennych wydatki poniesione na wypożyczenie koncentratora tlenu w ramach ulgi rehabilitacyjnej może tego dokonać, jeżeli będzie w stanie wykazać (np. posiadanym skierowaniem na tlenoterapię domową), że zostały one poniesione w związku z posiadaną niepełnosprawnością. Na marginesie można jeszcze wspomnieć, że wydatki ponoszone na energię elektryczną w związku z korzystaniem z koncentratora tlenu nie mogą być rozliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej (por. pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18.6.2014 r., IPPB4/415-207/14-4/MS).
