Zmiana sposobu przeznaczenia i wykorzystania samochodu osobowego a VAT

Zgodnie z art. 90b ust. 1 VATU: „W przypadku gdy w ciągu 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym odpowiednio nabyto, dokonano importu lub oddano do używania pojazd samochodowy:

1) o którym mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie do celów działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik jest obowiązany do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu;

2) w odniesieniu do którego kwotę podatku naliczonego stanowiła kwota, o której mowa w art. 86a ust. 1, nastąpi zmiana jego wykorzystywania na wykorzystywanie wyłącznie do działalności gospodarczej, podatnik jest uprawniony do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego odliczonej przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego pojazdu”.

Zakup samochodu osobowego z Niemiec w kwietniu 2025 r. stanowił wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, które zostało prawidłowo wykazane w deklaracji VAT. W tym momencie powstał VAT należny w Polsce oraz prawo do odliczenia VAT naliczonego, ponieważ pojazd był nabyty na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Późniejsza decyzja o zmianie jego przeznaczenia z towaru handlowego na środek trwały ma wyłącznie charakter wewnętrzny i nie jest czynnością opodatkowaną, ponieważ nie dochodzi do dostawy towaru ani do nieodpłatnego przekazania na cele osobiste.

Jeżeli samochód po wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych jest wykorzystywany w sposób mieszany, czyli zarówno na potrzeby działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych, to ustawowo przyjmuje się, że tylko połowa podatku naliczonego związana jest z czynnościami opodatkowanymi. W efekcie od wszystkich bieżących wydatków eksploatacyjnych przysługuje prawo do odliczenia VAT w wysokości 50%, bez względu na faktyczne proporcje użytkowania.

Znaczenie ma również sposób, w jaki rozliczono VAT przy samym nabyciu pojazdu. Jeżeli przy WNT podatnik odliczył 100% VAT, zakładając wykorzystanie wyłącznie w działalności gospodarczej, a następnie zmienił przeznaczenie samochodu na użytek mieszany, to nastąpiła zmiana zakresu wykorzystania środka trwałego. W takiej sytuacji przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nakazują dokonania korekty VAT naliczonego w tzw. okresie korekty, który dla samochodów osobowych o wartości przekraczającej 15 000 zł wynosi 60 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym zmieniono sposób wykorzystywania.

Informacja o wynagrodzeniu w ogłoszeniu o pracę

Zgodnie z art. 18^3ca § 1 ustawy Kodeks pracy (dalej: KP), osoba ubiegająca się o zatrudnienie na danym stanowisku otrzymuje od pracodawcy informację o:

1) wynagrodzeniu, jego początkowej wysokości lub jego przedziale – opartym na obiektywnych, neutralnych kryteriach, w szczególności pod względem płci, oraz
2) odpowiednich postanowieniach układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania – w przypadku gdy pracodawca jest objęty układem zbiorowym pracy lub obowiązuje u niego regulamin wynagradzania.

Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 18^3ca § 1 KP, obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna.

Z kolei zgodnie z art. 18^3ca § 2 KP, powyższe informacje pracodawca przekazuje z wyprzedzeniem umożliwiającym zapoznanie się z tymi informacjami, w postaci papierowej lub elektronicznej, osobie ubiegającej się o zatrudnienie, zapewniając świadome i przejrzyste negocjacje:

1) w ogłoszeniu o naborze na stanowisko;
2) przed rozmową kwalifikacyjną – jeżeli pracodawca nie ogłosił naboru na stanowisko albo nie przekazał tych informacji w ogłoszeniu;
3) przed nawiązaniem stosunku pracy – jeżeli pracodawca nie ogłosił naboru na stanowisko albo nie przekazał tych informacji w ogłoszeniu albo przed rozmową kwalifikacyjną.

W przepisie chodzi o wynagrodzenie rozumiane szeroko, a zatem wykraczające poza wynagrodzenie zasadnicze. Należy zatem uwzględnić wszystkie składniki:

Jednak powyższe może nie do końca wyjaśniać, czy chodzi o rozbicie wynagrodzenia na poszczególne składniki, czy też można wskazać składniki oraz całościową kwotę możliwą do uzyskania. Dlatego należy zwrócić uwagę na art. 18^3ca § 2 KP, z którego wynika, że celem przekazania informacji o wynagrodzeniu jest umożliwienie kandydatowi zapoznanie się z tymi informacjami, aby zapewnić świadome i przejrzyste negocjacje. Dla kandydata do pracy istotna jest informacja o każdym składniku z osobna, ich wysokościach i zasadach przyznawania. Jeśli więc u pracodawcy obowiązuje regulamin wynagradzania, należy poinformować o jego postanowieniach dotyczących przyznawania wszystkich składnikach wynagradzania.

Kasa fiskalna dla groomera

Uwagi wstępne

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązkiem posiadania kasy fiskalnej mogą zostać podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Na podstawie art. 111 ust. 8 VATU minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia. Minister skorzystał z tego uprawniania wydając rozporządzenie w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (dalej: KasRejR).

Obowiązek stosowania kasy fiskalnej może zatem objąć jedynie podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub rolników ryczałtowych. W przypadku gdy groomer wykonuje działalność na rzecz innych podatników VAT może rozliczyć się fakturą, bez obowiązku wystawiania paragonu z kasy fiskalnej.

Zwolnienie przedmiotowe

Zgodnie § 2 ust. 1 KasRejR zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do 31.12.2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Z kolei, jak stanowi § 2 ust. 2 KasRejR, w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Pod poz. 42 załącznika do KasRejR wymieniono: „Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła”.

Mając na uwadze powyższe w interpretacji indywidualnej z 6.11.2024 r. (0111-KDIB3-2.4012.444.2024.3.MGO) Dyrektor KIS wskazał, że aby groomer mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego z kasy fiskalnej musi spełnić łącznie wszystkie poniższe warunki:

Niespełnienie jednego z powyższych warunków oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej na podstawie § 2 ust. 1 KasRejR w zw. z poz. 42 załącznika do KasRejR.

Zwolnienie podmiotowe

W przypadku niespełnienia warunków do zwolnienia przedmiotowego, groomer może także skorzystać ze zwolnienia podmiotowego.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 KasRejR zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do 31.12.2027 r. podatników, u których wartość sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli wartość sprzedaży z tego tytułu, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, nie przekroczyła kwoty 20 000 zł.

Po przekroczeniu wyżej wymienionego limitu obrotów powstanie obowiązek rozpoczęcia ewidencjonowania obrotu na kasie fiskalnej z tytułu każdej czynności wykonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, w terminie określonym w § 5 ust. 1 KasRejR, tj. po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym sprzedaż przekroczy przedmiotowy limit.

Montaż wykładziny w wynajmowanym lokalu a inwestycja w obcym środku trwałym

Przepisy ustawy o podatku od osób prawnych wskazują, że amortyzacji podlegają również, niezależnie od przewidywanego okresu używania, przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych. Co prawda w przepisach nie zostało zdefiniowane pojęcie „inwestycji w obcym środku trwałym”, jednak przyjęło się, że polega ona na poniesieniu wydatków na ulepszenie, przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację środka trwałego, niestanowiącego własności podatnika i niezaliczanego do majątku podatnika.

Również Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 7.11.2022 r. (0111-KDIB2-1.4010.460.2022.1.MKU) opisał inwestycję w obcym środku trwałym w następujący sposób:

Natomiast w kontekście wydatków remontowych chodzi o przywrócenie pierwotnego stanu technicznego, tj. odtworzeniu wartości użytkowych. Wydatki takie (o charakterze remontowym) mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, wracając do inwestycji w obcych środkach trwałych, aby były one rozliczane poprzez odpisy amortyzacyjne, ich wartość powinna przekraczać 10 000 zł. Poniżej tej kwoty podatnik ma prawo do zaliczenia wydatku bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów.

Montaż nowej wykładziny w wynajmowanym lokalu, jeśli nie polega na jej wymianie w związku z utrzymaniem dobrego stanu firmy, lecz ma na celu unowocześnienie lokalu bądź przystosowanie go do nowych celów, w takiej sytuacji powinien zostać potraktowany jako inwestycja w obcym środku trwałym i być rozliczany poprzez odpisy amortyzacyjne.

Obowiązki pracodawcy w przypadku śmiertelnego wypadku przy pracy kierowcy

1) Pracodawca jest zobowiązany podjąć niezbędne działania eliminujące lub ograniczające zagrożenie oraz zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym.

2) Niezwłocznie po powzięciu wiadomości o śmiertelnym wypadku kierowcy pracodawca musi poinformować o nim okręgowego inspektora pracy oraz prokuratora, mimo że odpowiednie służby zapewne już prowadzą czynności związane ze zdarzeniem (art. 234 § 2 ustawy Kodeks pracy; dalej: KP). Zawiadomienia można dokonać m.in. za pośrednictwem portalu biznes.gov.pl.

3) Należy ustalić okoliczności i przyczyny wypadku, powołując w tym celu zespół powypadkowy, w skład którego wchodzą:

a) pracownik służby BHP oraz społeczny inspektor pracy lub – w razie jego braku – przedstawiciel pracowników posiadający odpowiednie szkolenie BHP, u pracodawcy zatrudniającego powyżej 100 pracowników (zobowiązanego do tworzenia służby BHP);

b) pracodawca lub pracownik zatrudniony przy innej pracy, któremu powierzono wykonywanie zadań służby BHP, albo specjalista spoza zakładu pracy oraz – w razie potrzeby – przedstawiciel pracowników posiadający odpowiednie szkolenie BHP, u pracodawcy zatrudniającego do 100 pracowników;

c) pracodawca oraz specjalista spoza zakładu pracy – jeżeli ze względu na małą liczbę zatrudnionych pracowników nie jest możliwe utworzenie zespołu powypadkowego w powyższych, dwuosobowych składach.

Ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, do którego doszło na terenie innego zakładu pracy, dokonuje pracodawca poszkodowanego (tj. zatrudniający kierowcę), w obecności przedstawiciela pracodawcy, na którego terenie doszło do wypadku.

Zespół powypadkowy sporządza protokół powypadkowy w terminie 14 dni od dnia uzyskania informacji o wypadku (§ 4–6 oraz § 8 ust. 1 i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy; dalej: OkolWypR). Następnie zapoznaje z jego treścią członków rodziny zmarłego pracownika oraz poucza ich o prawie zgłaszania uwag i zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole.

Pracodawca ma 5 dni na zatwierdzenie protokołu, a następnie niezwłocznie doręcza go wskazanym członkom rodziny zmarłego kierowcy oraz okręgowemu inspektorowi pracy (§ 13 i § 14 ust. 3 OkolWypR).

4) Należy wpisać wypadek do rejestru wypadków (§ 16 OkolWypR).

5) Pracodawca jest zobowiązany wypłacić małżonkowi oraz innym członkom rodziny zmarłego, spełniającym warunki do uzyskania renty rodzinnej, odprawę pośmiertną. Wynosi ona:

a) jednomiesięczne wynagrodzenie – jeżeli pracownik był zatrudniony krócej niż 10 lat,

b) trzymiesięczne wynagrodzenie – jeżeli był zatrudniony co najmniej 10 lat,

c) sześciomiesięczne wynagrodzenie – jeżeli był zatrudniony co najmniej 15 lat.

Odprawa przysługuje osobom uprawnionym w częściach równych, a w przypadku jednej osoby uprawnionej – w wysokości połowy należnej odprawy (art. 93 KP).

6) Należy wypłacić małżonkowi i innym uprawnionym członkom rodziny wynagrodzenie oraz inne świadczenia należne zmarłemu pracownikowi za przepracowaną część ostatniego miesiąca. Świadczenia te dzieli się po równo między osoby uprawnione. W razie ich braku prawa majątkowe wchodzą do spadku po zmarłym (art. 63¹ KP).

7) Pracodawca powinien udzielić wszelkiej pomocy członkom rodziny zmarłego w dochodzeniu świadczeń z ZUS, w szczególności jednorazowego odszkodowania oraz renty wypadkowej.

Prokurent powinien posiadać nadane upoważnienie do przetwarzania danych osobowych

Przepisy dotyczące ochrony danych osobowych wyróżniają trzy rodzaje podmiotów: administratora danych osobowych, podmiot, któremu powierzono dane do przetwarzania (procesora danych), oraz współadministratora danych osobowych.

Administratorem danych w rozumieniu art. 4 pkt. 7 RODO jest osoba fizyczna lub prawna, organ publiczny, jednostka lub inny podmiot, który samodzielnie lub wspólnie z innymi ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych.

Procesor danych to podmiot zewnętrzny, któremu administrator danych zleca przetwarzanie danych osobowych w jego imieniu zgodnie z art. 28 RODO.

Umowę powierzenia administrator danych powinien zawrzeć wówczas, gdy powierza innemu zewnętrznemu podmiotowi dane osobowe do przetwarzania w jego imieniu.

Podmiot przetwarzający dane w imieniu administratora danych realizuje zatem w ramach operacji przetwarzania danych osobowych cele i sposoby przetwarzania danych osobowych administratora danych (nie swoje własne).

W spółce z o.o. wyróżnia się trzy organy: zgromadzenie wspólników (organ uchwałodawczy); zarząd spółki (organ wykonawczy) oraz rada nadzorcza/komisja rewizyjna (organ kontrolny).

Członkowie zarządu spółek prawa handlowego, które są administratorami danych osobowych w rozumieniu art. 4 pkt. 7 RODO tj. podmiotami decydującymi o celach i sposobach przetwarzania danych osobowych, są uprawnieni do reprezentacji administratora danych osobowych w całym zakresie prowadzonych spraw w imieniu spółki, zgodnie z zasadami reprezentacji wskazanymi w umowie spółki oraz w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Stąd też przyjmuje się, że członkom zarządu uprawnionym do reprezentacji administratora danych osobowych nie nadaje się upoważnień do przetwarzania danych osobowych. Mogą oni zatem wykonując swoje zadania na rzecz spółki mieć dostęp do wszystkich danych osobowych jakie spółka jako administrator przetwarza.

Prokurent jest pełnomocnikiem, osobą dokonującą określonych czynności w imieniu przedsiębiorcy, ale nie posiadającym, co do zasady kompetencji do podejmowania decyzji w imieniu przedsiębiorcy. Prokurentowi powinno zatem nadawać się upoważnienie do przetwarzania danych osobowych w rozumieniu art. 29 RODO. Powyższa sytuacja dotyczy jednak osoby, która świadczy na rzecz spółki jako osoba fizyczna swoją usługę np. w oparciu o umowę o pracę, umowę zlecenia czy kontraktu i w ramach tej umowy pracuje na infrastrukturze spółki jako administratora danych i wykonuje swoje obowiązki jako osoba reprezentująca spółkę. Prokurent jako pełnomocnik działa wewnątrz struktury administratora, realizując jego cele, co wyklucza co do zasady bycie odrębnym podmiotem przetwarzającym. Rolą prokurenta jest bowiem działanie w imieniu i na rzecz spółki jako administratora, albowiem jego decyzje podporządkowane są decyzjom spółki.

Jeśli jednak prokurent prowadzi swoją np. jednoosobową działalność gospodarczą i na rzecz spółki jako administratora danych świadczy swoje usługi wówczas przyjmuje się, że taka osoba z punktu widzenia przepisów o ochronie danych osobowych nie stanowi „pracownika” administratora, a stanowi podmiot, któremu dane powierza się do przetwarzania „procesora”.

Jeśli prokurent prowadzi odrębną działalność gospodarczą i na podstawie umowy powierzenia świadczy usługi przetwarzania dla spółki, jednocześnie pełniąc rolę prokurenta to teoretycznie mogłoby dojść do takiej sytuacji gdzie powinna być zawarta zarówno umowa powierzenia przetwarzania danych osobowych (dla czynności obejmujących umowę łączącą strony) jak i nadanie upoważnienia do przetwarzania danych dla celów pełnienia roli prokurenta. Nie ma bowiem prawnego zakazu, aby osoba pełniąca funkcję prokurenta (reprezentująca spółkę) świadczyła jednocześnie na jej rzecz usługi zewnętrzne wymagające przetwarzania danych (np. usługi księgowe lub IT jako zewnętrzny kontrahent). Wówczas występuje w dwóch rolach, jest to jednak w ocenie autora sytuacja rzadka i ryzykowna z punktu widzenia możliwości wystąpienia konfliktu interesów.

Odmowa pracy w porze nocnej pracownika opiekującego się dzieckiem do lat 8

Pora nocna to 8 kolejnych godzin przypadających w przedziale 21:00-7:00. Wyznaczone godziny pracy nocnej muszą mieścić się w tych „widełkach” czasowych (nieprawidłowe byłoby np. określenie pory nocnej od 20:30 do 4:30). Pory nocne najczęściej określa się na pełne godziny (np. 21:00-5:00, 22:00-6:00, 23:00-7:00), ale możliwe jest również operowanie godzinami niepełnymi, np. od 21:30 do 5:30 lub od 22:45 do 6:45.

Pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 8. roku życia nie wolno bez jego zgody zatrudniać w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, w systemie czasu pracy, o którym mowa w art. 139 Kodeksu pracy, ani delegować poza stałe miejsce pracy. W tym zakresie pobierane jest od pracownika stosowne oświadczenie.

Zgoda lub odmowa pracownika dotyczy pracy w przedziałach czasowych wprost pokrywających się z porą nocną. Uprawnienie to nie obejmuje prawa do odmowy pracy w godzinach poza porą nocną; w tym zakresie oświadczenie pracownika jest niewiążące, chyba że pracodawca wyrazi zgodę – wówczas może zostać ustalony indywidualny rozkład czasu pracy, obejmujący możliwość planowania pracy tylko w ustalonych godzinach.

W omawianym przypadku pracownik wskazał przedział czasowy 5:45-22:15, w którym „wyraża zgodę na pracę”. Przedział ten obejmuje 7 godzin i 45 minut, a zatem część obowiązującej u pracodawcy pory nocnej wykracza poza wskazane godziny. Skoro pracownik może całkowicie odmówić pracy w porze nocnej, należy przyjąć, że może również wyrazić zgodę na pracę jedynie w części pory nocnej.

Przykładowo, jeżeli u pracodawcy pora nocna trwa od 22:15 do 6:15, należy przyjąć, że pracownik wyraził zgodę na pracę jedynie przez 30 minut w porze nocnej. W ocenie autora taka interpretacja przepisów jest dopuszczalna.

Wystawienie zbiorczej faktury a KSeF

W razie wystawienia standardowej faktury zbiorczej, należy podać co do zasady daty wszystkich transakcji.

Podobnie należy postąpić w przypadku wystawienia faktury ustrukturyzowanej w KSeF. Najbardziej prawidłowym sposobem wystawienia faktury zbiorczej będzie wskazanie konkretnych dat transakcji przy każdej z pozycji faktury obejmujących dostawę betonu (pole P 6A) oraz wymienienie numerów dokumentów WZ w dedykowanych polach struktury faktury dla tej pozycji.

Zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: VATU) fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę. Fakturę za usługę budowlaną należy wystawić nie później niż 30. dnia od dnia wykonania usług (art. 106i ust. 3 pkt 1 VATU).

Praktyka podatkowa dopuszcza możliwość wystawiania faktur zbiorczych, dokumentujących kilka odrębnych dostaw towarów (beton) wraz ze świadczoną usługą jego transportu i betonowania, obejmujących okres całego tygodnia realizacji świadczenia. Przepisy bowiem określają ostateczne terminy wystawiania faktur, ale nie zakazują dokumentowania wielu zdarzeń gospodarczych jednym dokumentem, o ile zostaną zachowane terminy ustawowe.

Faktura zbiorcza musi zawierać wszystkie elementy obligatoryjne, wyszczególnione w art. 106e ust. 1 VATU czyli m.in. datę sprzedaży, tj. datę dokonania dostawy lub wykonania albo zakończenia świadczenia usług albo datę otrzymania zapłaty- jeśli należność przyjęto jeszcze przed wykonaniem świadczenia (art. 106e ust. 1 pkt 4 VATU). Jeśli faktura zbiorcza obejmuje kilka różnych transakcji, które wykonywane były w różnych terminach, to w fakturze należy podać wszystkie te daty. Jak zauważył Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11.5.2023 r. (0114-KDIP1-1.4012.110.2023.2.AWY): „w wystawionej fakturze dokumentującej dostawy zrealizowane w danym miesiącu (fakturze zbiorczej) obowiązani są Państwo zamieścić wszystkie daty poszczególnych transakcji dokumentowanych tą fakturą”. Jeżeli miejsce na fakturze przeznaczone na umieszczenie daty sprzedaży nie pozwala za zawarcie kilku dat, podatnik może to uczynić np. poprzez wpisanie daty sprzedaży dla poszczególnych transakcji przy nazwie każdej pozycji na fakturze albo też np. poprzez dołączenie do faktury załącznika, w którym spisane będą daty wykonania poszczególnych czynności.

Zakładając zatem brak przedpłaty za dostawę przed jej wykonaniem, w polu faktury „data sprzedaży” należy wskazać wszystkie daty poszczególnych dostaw betonu z danego tygodnia. W przypadku braku wystarczającej ilości miejsca w tym polu, daty te można podać przy wyszczególnieniu transakcji w rubryce „nazwa (rodzaj) towaru lub usługi”.

W przypadku faktur ustrukturyzowanych, jeżeli poszczególne dostawy betonu lub usługi odbywały się w różne dni, dla każdej pozycji faktury (wiersza) należy wypełnić opcjonalne pole P 6A (Data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi). Pozwala to na precyzyjne przypisanie konkretnej daty do każdej dostawy betonu. W strukturze FA(3) przewidziano fakultatywne pole WZ, w którym można wskazać numery dokumentów magazynowych związanych z fakturą dla wskazanego wiersza.

Prawo do 9-tygodniowej części urlopu rodzicielskiego w przypadku dziecka urodzonego w sierpniu 2022 r.

Kodeks pracy nie posługuje się terminem „dodatkowy urlop rodzicielski”. Ale ponieważ w treści zadanego pytania powołują się Państwo na okres 9 tygodni, to najwidoczniej dotyczy ono 9-tygodniowej części urlopu rodzicielskiego przysługującej wyłącznie jednemu rodzicowi dziecka – pracownikowi. Zatem zgodnie z art. 182^1a § 4 ustawy Kodeks pracy (dalej: KP) każdemu z pracowników – rodziców dziecka przysługuje wyłączne prawo do 9 tygodni urlopu rodzicielskiego z wymiaru urlopu określonego w art. 182^1a § 1 i § 2 KP. Prawa tego nie można przenieść na drugiego z pracowników – rodziców dziecka.

Jednocześnie na podstawie art. 182^1a § 5 KP skorzystanie z urlopu rodzicielskiego w wymiarze co najmniej 9 tygodni oznacza wykorzystanie przez pracownika – rodzica dziecka urlopu, o którym mowa w art. 182^1a § 4 KP.

Natomiast art. 34 ust. 1 ZmKP23 stanowi, że pracownik, który w okresie od 2.8.2022 r. do 26.4.2023 r. miał prawo do urlopu rodzicielskiego albo jego części lub korzystał z urlopu rodzicielskiego albo jego części udzielonego na podstawie przepisów KP w brzmieniu sprzed 26.4.2023 r., ma prawo do skorzystania z urlopu rodzicielskiego, w wymiarze określonym w art. 182^1a i art. 183 KP w brzmieniu od 26.4.2023 r.

Przesłanka z art. 34 ust. 1 ZmKP23, zgodnie z którą pracownik, który w okresie od 2.8.2022 r. do 26.4.2023 r. miał prawo do urlopu rodzicielskiego albo jego części lub korzystał z urlopu rodzicielskiego albo jego części udzielonego na podstawie przepisów KP w brzmieniu sprzed 26.4.2023 r., ma prawo do skorzystania z urlopu rodzicielskiego, w wymiarze określonym w art. 1821a i art. 183 KP w brzmieniu od 26.4.2023 r. Matka dziecka urodzonego 10.8.2022 r. w powyższym okresie – czyli od 2.8.2022 r. do 26.4.2023 r. – ani nie miała prawa do urlopu rodzicielskiego albo jego części, ani nie korzystała z urlopu rodzicielskiego albo jego części. Tym samym matka dziecka urodzonego 10.8.2022 r. nie spełnia przesłanki z art. 34 ust. 1 ZmKP23. A w konsekwencji – w takim przypadku – ojciec dziecka nie jest uprawniony do nieprzenaszalnych 9 tygodni urlopu rodzicielskiego.

Opodatkowanie ryczałtem przychodów z najmu nieruchomości położonej w Hiszpanii

W pierwszej kolejności należy wskazać, że osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: RyczałtU) osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej PDOFizU), opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

W przypadku dochodów z nieruchomości położonej w Hiszpanii zastosowanie mają przepisy polsko-hiszpańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zmodyfikowanej przez Konwencję MLI.

Zgodnie z PDOFizU, metodą unikania podwójnego opodatkowania jest metoda zaliczenia proporcjonalnego. Oznacza to, że dochody te łączy się z dochodami ze źródeł położonych w Polsce, a od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Przepisy te stosuje się odpowiednio do ryczałtu ewidencjonowanego na mocy art. 12 ust. 12 RyczałtU.

Wątpliwości podatników budzi często moment rozliczenia podatku w Polsce, gdy podatek za granicą płatny jest w innym terminie (np. po zakończeniu roku). Jak wyjaśnił Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 23.12.2025 r. (0114-KDIP3-2.4011.908.2025.2.MT), podatnik jest zobowiązany obliczać ryczałt za każdy miesiąc i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 następnego miesiąca. Organ podatkowy podkreślił, że podatek „zapłacony” w Hiszpanii to taki, który został już faktycznie uregulowany. Sam fakt, że podatek zagraniczny jest należny, nie wystarcza do dokonania odliczenia w trakcie roku przy obliczaniu miesięcznego ryczałtu, jeśli fizycznie nie został on jeszcze zapłacony. Jeżeli więc w trakcie roku podatkowego podatnik nie zapłacił podatku w Hiszpanii, brak jest możliwości dokonania bieżącego odliczenia.

W konsekwencji, podatnik musi w Polsce wpłacać miesięczny ryczałt od przychodów osiąganych w Hiszpanii z tytułu z najmu prywatnego (przeliczonego na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez NBP). Dopiero po faktycznej zapłacie podatku w Hiszpanii (co w opisanym przypadku następuje w kolejnym roku), możliwe będzie jego odliczenie. Należy tego dokonać w zeznaniu rocznym PIT-28 składanym do końca kwietnia roku następnego. Jeżeli zapłata podatku w Hiszpanii nastąpi po terminie złożenia PIT-28 w Polsce, właściwą drogą będzie złożenie korekty zeznania oraz ewentualnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Podsumowując, mimo odroczonego terminu płatności podatku w Hiszpanii, polski podatnik nie jest zwolniony z obowiązku miesięcznego odprowadzania ryczałtu w Polsce. Mechanizm unikania podwójnego opodatkowania zostanie w tym przypadku zrealizowany poprzez odliczenie w zeznaniu rocznym.