Naliczone kontrahentowi odsetki, umorzone z pominięciem odpisów aktualizujących – ujęcie w rachunku zysków i strat

W wariancie porównawczym rachunku zysków i strat opisana operacja podlega prezentacji w pozycji H.1 – Koszty finansowe, odsetki, z uwzględnieniem wyróżnienia transakcji z jednostkami powiązanymi, jeżeli mają zastosowanie. W wariancie kalkulacyjnym prezentacja w rachunku zysków i strat jest identyczna, choć numeracja pozycji jest inna, tj. K.1 – Koszty finansowe, odsetki, z uwzględnieniem wyróżnienia transakcji z jednostkami powiązanymi, jeżeli mają zastosowanie w opisanym przypadku.
Więcej praktycznych wyjaśnień po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Odbierz

Wskazane pozycje w ramach rachunku zysków i strat, tj. aktualizacja wartości aktywów niefinansowych ani inne koszty finansowe, nie są właściwymi grupowaniami dla ujęcia umorzonych odsetek, niezależnie czy przed umorzeniem nie utworzono odpisu aktualizującego, czy też rozpatrujemy dokonanie odpisu aktualizującego od naliczonych wcześniej odsetek.

Ponieważ naliczenie odsetek za zwłokę w zapłacie należności podlega ujęciu na dobro przychodów finansowych (grupa odsetki), to ich umorzenie obciążać powinno koszty finansowe (grupa odsetki). Klasyfikacja tej operacji może wymagać też wydzielenia odsetek od jednostek powiązanych, jeżeli należności dotyczyły takiej jednostki.

Niedokonanie odpisów aktualizujących, dla ujęcia sprawozdawczego, nie ma znaczenia. Innymi słowy, gdyby jednostka odnotowała wcześniej trwałą utratę wartości naliczonych odsetek, to odpis aktualizujący również obciążyłby koszty finansowe (grupa odsetki).

Ustawa o rachunkowości. Komentarz – już w Systemie Legalis Przetestuj

 

Wyższe dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego ze środków PFRON

Wyższa płaca minimalna nie podniosła kwoty dofinansowania

Jak wskazują autorzy zmian, minimalne wynagrodzenie wzrosło znacząco – od 3010 zł na koniec 2022 r. do kwoty 4300 zł od lipca 2024 r.. Jednocześnie ostatnia nowelizacja przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 44), podnosząca wysokość miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia miała miejsce w 2022 roku. Wynika z tego, że za zmianą minimalnego wynagrodzenia nie podążała kwota dofinansowania z Systemu Obsługi Dofinansowania i Refundacji (system SODIR) dla pracodawców do wynagrodzeń pracowników z niepełnosprawnościami. Wpływa to negatywnie na zatrudnienie osób niepełnosprawnych, które narażone są na utratę pracy na otwartym rynku pracy.

Jeśli chcesz przetestować Legalis Księgowość Kadry Biznes kliknij: Sprawdź

 

Podwyższenie miesięcznego dofinansowania

Celem projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych jest podniesienie wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, jak również zmiana wysokości dotacji celowej z budżetu państwa na realizację tego zadania.

W związku z podwyższeniem kwoty minimalnego wynagrodzenia proponuje się podwyższenie wysokości miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego finansowanego ze środków PFRON do następującej wysokości:

Dodatkowo, w odniesieniu do osób niepełnosprawnych, którym orzeczono chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe, całościowe zaburzenia rozwojowe lub epilepsję oraz niewidomych (czyli dla osób ze schorzeniami szczególnymi), kwoty te podwyższa się do następującej wysokości:

Ważne

Nowe podwyższone kwoty stosowane będą po raz pierwszy do miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych przysługującego za okres począwszy od lipca 2024 r. Szacunki zakładają łączne wydatki rzędu 220 mln zł w 2024 r. oraz 550 mln zł w 2025 r. wynika z danych MRPiPS.

Szkolenia z zakresu prawa pracy – aktualna lista szkoleń Sprawdź

Zmiana dotacji celowej na zadania PFRON

Komentowana nowelizacja przepisów wprowadzi również zmiany w przepisach dotyczących dotacji celowej z budżetu państwa na zadanie PFRON, jakim jest wsparcie pracodawcy w postaci dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnianego pracownika niepełnosprawnego. Zmiana polega na zastąpieniu obecnego sztywnego ustalenia wysokości dotacji dla PFRON w wysokości 30% zaplanowanych wydatków na realizację tego zadania w danym roku, na ustalenie wysokości dotacji do 30% tej kwoty. Ze względu na konieczność zapewnienia wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami, wysokość omawianej dotacji nie powinna być w 2025 r. oraz kolejnych latach, niższa kwotowo niż wynosi w 2024 r.

Kursy walut przy rozliczaniu WDT i WNT 

Momenty rozliczenia opisanych transakcji dla VAT i CIT mogą się nieco różnić. Opracowanie przesłanych przykładów przedstawiono poniżej.

Powstanie obowiązku podatkowego oraz zastosowanie kursów walut przy WDT

W przypadku WDT w oparciu o art. 20 ust. 1 VATU obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.

Natomiast kwestia stosowania kursu przeliczenia waluty obcej dla potrzeb VAT wynika z art. 31a ust. 1 VATU, zgodnie z którym, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. W przypadku natomiast, gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, to na podstawie art. 31a ust. 2 VATU przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

Oznacza to, że dla przytoczonych przykładów dot. WDT:

1) data wystawienia 15.4.2024 r. i data sprzedaży 8.4.2024 r. – obowiązek podatkowy powstał 15.4.2024 r., należy stosować kurs waluty z 12.4.2024 r.,

2) data wystawienia 8.4.2024 r. i data sprzedaży 15.4.2024 r. – obowiązek podatkowy powstał 8.4.2024 r., należy stosować kurs waluty z 5.4.2024 r.

Więcej treści podatkowych po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj

Powstanie obowiązku podatkowego oraz zastosowanie kursów walut przy WNT

Z kolei w odniesieniu do WNT, na podstawie art. 20 ust. 5 VATU, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Oznacza to, że dla przytoczonych przykładów dot. WNT:

1) data wystawienia 15.4.2024 r. i data sprzedaży 8.4.2024 r. – obowiązek podatkowy powstał 15.4.2024 r., należy stosować kurs waluty z 12.4.2024 r.,

2) data wystawienia 8.4.2024 r. i data sprzedaży 15.4.2024 r. – obowiązek podatkowy powstał 8.4.2024 r., należy stosować kurs waluty z 5.4.2024 r.

Dla potrzeb rozliczania CIT należy odróżnić sytuację, gdy występuje przychód (WDT) oraz koszty podatkowe (WNT). Zgodnie z art. 12 ust. 2 PDOPrU przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Przychód w transakcjach krajowych i międzynarodowych

Należy mieć na uwadze, że przepisy o dacie powstania przychodu nie różnicują transakcji krajowych i międzynarodowych. Zgodnie z art. 12 ust. 3a PDOPrU za datę powstania przychodu, uważa się, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3c-3g oraz 3j-3m PDOPrU, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1) wystawienia faktury albo

2) uregulowania należności.

Oznacza to, że dla przytoczonych przykładów dot. WDT:

1) data wystawienia 15.4.2024 r. i data sprzedaży 8.4.2024 r. – przychód powstał 8.1.2024 r., należy stosować kurs waluty z 5.1.2024 r.,

2) data wystawienia 8.4.2024 r. i data sprzedaży 15.4.2024 r. – obowiązek podatkowy powstał 8.4.2024 r., należy stosować kurs waluty z 5.4.2024 r.

Szkolenia z zakresu podatków – aktualna lista szkoleń Sprawdź

Koszty uzyskania przychodów a zastosowanie kursu waluty

W odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów art. 15 ust. 1 PDOPrU wskazuje, że koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Ponadto, koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie uzyskania odpowiadających im przychodów (art. 15 ust. 4 PDOPrU), a inne koszty w dacie ujęcia w księgach (art. 15 ust. 4e PDOPrU).

Data potrącenia kosztów oraz kurs przeliczeniowy zależy od tego, czy stanowią koszty bezpośrednio, czy też pośrednio związane z przychodami. Dla przykładów dot. WNT oznacza to, że jeśli będą to koszty bezpośrednio związane z przychodem, to datą ich poniesienia będzie 8.4.2024 r., a kurs waluty należy stosować z 5.4.2024 r.

Zakładając, że faktura została otrzymana w dniu jej wystawienia, to w powyższym przykładzie datą poniesienia kosztu pośredniego będzie 8.4.2024 r., a kurs waluty należy stosować z 5.4.2024 r.

Do 31.5.2024 r. pracodawcy mają obowiązek przekazać I ratę odpisu na zfśs zgodnie z nową kwotą bazową

Zasadą jest, że wysokość odpisu podstawowego na jednego zatrudnionego wynosi 37,5% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu było kwotą wyższą. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne ogłaszane jest przez Prezesa GUS w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski nie później niż do dnia 20 lutego każdego roku. Od już kilkunastu lat ustawodawca ingerował w tę zasadę dodając do ustawy o zfśs kolejno art. od 5a do 5l określające podstawę naliczenia odpisu w kolejnych latach. Na 2024 r. nie wprowadzano już takiego szczególnego rozwiązania, co skutkuje „odmrożeniem” odpisu na zfśs, który ustalany jest według zasady ogólnej.

Więcej treści kadrowych po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj 

Tabela. Odpisy na zfśs w 2024 r.

Przedmiot odpisu Procent podstawy wymiaru odpisu Wysokość odpisu
Podstawowy na jednego zatrudnionego w normalnych warunkach 37,5% 2417,14 zł
Obowiązkowy za wykonującego pracę w szczególnych warunkach lub pracę o szczególnym charakterze 50% 3222,86 zł
Obowiązkowy za młodocianego 1) w I roku nauki – 5%,

2) w II roku nauki – 6%,

3) w III roku nauki – 7%

322,29 zł
386,74 zł451,20 zł
Fakultatywny za byłego pracownika (emeryta lub rencistę), nad którym zakład pracy sprawuje opiekę odpis 6,25% 402,86 zł
Fakultatywne zwiększenie za pracownika niepełnosprawnego o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności Podniesienie odpisu o 6,25 % (czyli łącznie do 43,75%) 402,86 zł

(łącznie z odpisem 2820 zł) podstawowym

Fakultatywny z tytułu utworzenia zakładowego żłobka lub klubu dziecięcego i przeznaczenia na ten cel 7,5% odpisu podstawowego oraz przeznaczenia całości zwiększenia na żłobek lub klub dziecięcy Zwiększenie odpisu zfśs na każdego pracownika o 7,5% 483,43 zł

 

Przejazdy do klienta pracownika zatrudnionego w systemie zadaniowym

Jeżeli przejazd odbywa się w ramach zadań objętych systemem zadaniowym (nie jest wynikiem wykonywania dodatkowego polecenia wykraczającego poza ustalone zadania) to czas dojazdu nie stanowi przekroczenia norm czasu pracy.

Więcej praktycznych wyjaśnień po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Odbierz

Jeżeli przejazd do klienta odbywa się w ramach podróży służbowej czas przejazdu przypadający poza zwykłymi godzinami pracy pracownika nie jest zaliczany do czasu pracy, jeżeli pracownik nie wykonywał w tym okresie konkretnych czynności na rzecz pracodawcy. Samo przemieszczanie się, także wówczas, gdy pracownik kieruje pojazdem w celu dojazdu na miejsce nie stanowi pracy. Do czasu pracy zaliczyć należałoby jedynie przejazd, podczas którego pracownik prowadząc pojazd realizuje pewną usługę na rzecz pracodawcy – np. dostarcza klientowi zamówioną maszynę.

Jeśli pracownik mobilny rozpoczyna i kończy wykonywanie pracy w biurze, placówce itp. pracodawcy, to czas dojazdu do tego miejsca i powrotu do domu po zakończonej pracy nie są wliczane do czasu pracy, który rozpoczyna się w momencie stawienia się w zakładzie pracy. Będą to zwykłe dojazdy do pracy, które – tak samo jak u innych pracowników – nie podlegają wliczeniu do czasu pracy.

Inaczej będzie jednak wówczas, gdy pracownik bezpośrednio ze swojego domu wyjeżdża do pierwszego klienta (miejsca interwencji, realizowania zadań itp.) i po ostatniej wykonanej czynności u klienta wraca do swojego domu. Okresy te powinny być wliczane do czasu pracy.

Szkolenia z zakresu prawa pracy – aktualna lista szkoleń Sprawdź
Orzecznictwo

Tak też wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 24.2.2021 r. (III PSKP 4/21, Legalis):

„Czas pracy pracownika handlowego rozpoczyna się od wyjazdu z jego mieszkania w sytuacji, gdy pracodawca nie zorganizował dla niego żadnego miejsca, które mogłoby być traktowane jako zamiejscowa siedziba pracodawcy („biuro”), a praca polegała w całości na wykonywaniu zadań w placówkach handlowych, do których pracownik dojeżdżał samochodem z zajmowanego przez siebie mieszkania. W konsekwencji czasem pracy objęty jest w tym wypadku również powrót pracownika do miejsca zamieszkania po wykonaniu zasadniczego zadania pracowniczego. W takiej sytuacji nie można twierdzić, że nie jest wliczany do czasu pracy czas przejazdów pracownika świadczącego pracę w warunkach tak zwanej nietypowej podróży służbowej, w tym dojazd do pierwszego klienta, a następnie przejazd od ostatniego klienta do mieszkania pracownika. W sytuacji, gdy pracodawca nie zorganizował dla pracownika żadnego miejsca („biura”), które mogłoby być traktowane jako filia jego siedziby i taką funkcję spełniało mieszkanie pracownika, pracownik już od momentu opuszczenia mieszkania rozpoczyna bezpośrednie czynności przygotowawcze do wykonania zasadniczego zadania służbowego (wizyty u klientów itp.).”.

W systemie zadaniowym nie rozliczamy jednak czasu pracy (nie prowadzi się ewidencji godzin pracy), czas rozliczany jest zadaniami do wykonania (ustalonym zakresem zadań dla pracownika). Zakładając, że przejazd związany jest z zadaniami objętymi zakresem zadań pracownika, to nie stanowi dodatkowej pracy i nie stanowi czasu pracy w godzinach nadliczbowych.

Nietrzeźwy pracownik – rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia

W opisanym przypadku pracodawca ma prawo rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Stosownie do postanowień art. 52 § 1 KP, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie:

1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych;

2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnianie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem;

3) zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.

Więcej treści BHP po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj
Ważne

Pracodawca, dysponując informacją o zaistnieniu przesłanki pozwalającej na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, nie powinien zwlekać z podjęciem decyzji w tym zakresie, ponieważ ustawodawca związał go terminem, którego przekroczenie uniemożliwia zastosowanie tej procedury. Czynność ta nie może bowiem nastąpić po upływie 1 miesiąca od uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy.

W tym miejscu warto przypomnieć, że pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika także w czasie jego urlopu, albo innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy (wyrok SN z 27.9.1983 r., I PRN 108/83).

Oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie, a także powinien on wskazać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie umowy. W oświadczeniu pracodawcy o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia powinno być zawarte także pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy. Należy również pamiętać o obowiązku konsultacji z zakładową organizacją związkową, bowiem pracodawca, podejmując decyzję w sprawie rozwiązania umowy powinien uprzednio zasięgnąć opinii reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, którą zawiadamia o przyczynie uzasadniającej rozwiązanie umowy. W razie zastrzeżeń co do zasadności rozwiązania umowy zakładowa organizacja związkowa wyraża swoją opinię niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni.

Bez wątpienia stwierdzony stan nietrzeźwości stanowi uzasadnioną przyczynę tej formy rozwiązania stosunku pracy jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (por. wyrok SN z 30.1.1986 r., II PRN 20/85). Tym samym pracodawca może skorzystać z takiego rozwiązania.

 

Kup Legalisa Księgowość Kadry Biznes online i uzyskaj natychmiastowy dostęp! Sprawdź

Powtarzające się świadczenia niepieniężne a VAT

Jeśli te świadczenia są odpłatne, to wspólnicy uznawani są z tego tytułu za podatników VAT, ponieważ świadczenia te są „powtarzające się” i wykorzystywane są przez spółki dla potrzeb ich działalności gospodarczej.

Możliwość ustanowienia w umowie spółki powtarzających się świadczeń niepieniężnych od wspólników jest jedną z cech charakterystycznych spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z art. 176 § 1 KSH jeżeli wspólnik ma być zobowiązany do powtarzających się świadczeń niepieniężnych, w umowie spółki należy oznaczyć rodzaj i zakres takich świadczeń. Z kolei z art. 176 § 2 KSH wynika, że wynagrodzenie wspólnika za takie świadczenia na rzecz spółki jest wypłacane przez spółkę także w przypadku, gdy sprawozdanie finansowe nie wykazuje zysku. Wynagrodzenie to nie może przewyższać cen lub stawek przyjętych w obrocie.

Według art. 5 ust. 1 pkt 1 VATU opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym, świadczenia te powinny być dokonane przez podatnika VAT, aby podlegały opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 VATU podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Ze względu na to, że spółki z o.o. wykorzystują otrzymane świadczenia niepieniężne we własnej działalności gospodarczej, a według art. 176 § 1 KSH mają one być powtarzające się i przeważnie odpłatne, uznaje się, że wspólnicy są z tego tytułu podatnikami VAT.

Więcej treści podatkowych po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj 

Potwierdza to np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 19.2.2024 r. (0114-KDIP1-1.4012.3.2024.2.AKA), gdzie wskazano, że:

„Świadczenia niepieniężne wykonywane przez Wspólnika zgodnie z umową Spółki na podstawie art. 176 KSH – mają charakter odpłatny. W przypadku świadczenia przez Wspólnika na podstawie umowy Spółki odpłatnie usług na rzecz Spółki mamy do czynienia ze świadczeniem, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść, tj. Spółka. Wspólnik natomiast w zamian za wykonane świadczenie niepieniężne otrzymuje od Spółki określone wynagrodzenie”.

Stanowisko takie zostało wskazane również w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 14.12.2022 r. (0113-KDIPT1-2.4012.664.2022.4.JSZ).

Warto zwrócić uwagę na to, że zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 VATU osoby fizyczne nie są podatnikami VAT z tytułu:

1) czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy,

2) czynności kwalifikowanych do „działalności wykonywanej osobiście” dla potrzeb PIT, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Jednak na gruncie PIT uznaje się, że przychody wspólników osiągane na podstawie art. 176 KSH są zaliczane do „innych źródeł” – tak np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 13.12.2022 r. (0113-KDIPT2-3.4011.704.2022.3.JŚ). Oznacza to brak możliwości uznania, że wspólnicy nie są podatnikami na podstawie art. 15 ust. 3 VATU.

Szkolenia z zakresu podatków – aktualna lista szkoleń Sprawdź

Stanowisko takie zostało wskazane również w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 14.1.2022 r. (0111-KDIB3-1.4012.975.2021.2.IK):

„Z powołanych przepisów wynika, że możliwość stosowania cyt. przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 [VATU] i tym samym możliwość wyłączenia z grona podatników osobę fizyczną będącą Wspólnikiem Spółki, wymaga łącznego spełnienia wszystkich wymienionych w przepisie kryteriów, w tym zaliczenia przychodów z tytułu wykonania tych czynności do przychodów wymienionych w art. 13 pkt 2-9 [PDOFizU] lub w art. 12 pkt 1-6 [PDOFizU]. Stąd też niespełnienie warunku w zakresie uznania przychodów osiąganych z tytułu wykonywanych czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6 [PDOFizU] (przychody z tytułu wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 [PDOFizU] (przychody z działalności wykonywanej osobiście) powoduje, iż czynności wykonywane odpłatnie przez Pana jako Wspólnika Spółki uznać należy za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym będzie Pan podatnikiem z tytułu czynności wykonywanych odpłatnie na rzecz Spółki w okolicznościach wskazanych we wniosku i będą one podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych [przyp. autora]”.

Powtarzające się świadczenia niepieniężne, w zależności od ich przedmiotu, mogą być dostawą towarów albo świadczeniem usług dla potrzeb VAT.

Zapewnienie kontrahentom udziału w imprezie branżowej – skutki podatkowe

Trudno ocenić, czy tego rodzaju wydatek jest (może być) KUP. Autor nie jest przekonany do takiego rozwiązania, jednakże nie można uznać, iż tego rodzaju wydatek nie może być w ogóle KUP. Trzeba jednak zbudować w związku z tym dobrą opowieść, narrację, uzasadniającą związek tych wydatków z możliwością osiągania przychodów. Możliwość odliczenia podatku z faktury dokumentującej zakup, o którym mowa, jest dyskusyjna. Nawet jeśli traktować koszty udziału w imprezie jako KUP, to koszt z tytułu opłaty za parkowanie samochodu będzie stanowić koszt tylko w 75%.

Więcej praktycznych wyjaśnień po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Odbierz

 

Wydatki na imprezę branżową a KUP

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych jako nie KUP.

Koszt, o którym mowa w pytaniu, może być różnie kwalifikowany. Nie sposób zaprzeczyć, że w jakiś sposób zapewnienie kontrahentom udziału w tego rodzaju wydarzeniu (które jest związane z profilem działalności podatnika) może być potraktowane jako działanie, które przysłuży się zacieśnieniu relacji z tymi kontrahentami, zbuduje pozytywny wizerunek podatnika w ich oczach, może przysłużyć się relacjom biznesowym.

Z drugiej jednak strony nie sposób zaprzeczyć, że ta impreza jest również związana z chęcią zabawy, poczucia adrenaliny etc. Z pewnością występują tu elementy prywatne (chęć dobrej zabawy, przeżycia przygody, spędzenia czasu na męskim wyjeździe), które mieszają się z elementami firmowymi (impreza samochodowa, ściśle związana z profilem działalności podatnika). W związku z tym naprawdę trudno ocenić, czy tego rodzaju wydatek jest (może być) KUP. Zdaniem autora wydaje się to jednak trochę „naciągane”. Nie twierdzi on jednak, że tego rodzaju wydatek nie może być w ogóle KUP. Trzeba jednak zbudować w związku z tym dobrą opowieść, narrację, uzasadniającą związek tych wydatków z możliwością osiągania przychodów.

Szkolenia z zakresu podatków – aktualna lista szkoleń Sprawdź

Organizacja imprezy a możliwość odliczenia VAT

Generalnie to samo tyczy się możliwości odliczenia VAT. Tego rodzaju wydatek (podatek naliczony) nie jest objęty żadnym wyraźnym (jednoznacznym) zakazem odliczenia VAT. Podatek naliczony od tego rodzaju zakupów można odliczać, o ile służą one prowadzeniu działalności opodatkowanej. I tutaj zostajemy z tym samym wyzwaniem – czy tego rodzaju zakup służy działalności opodatkowanej, wykazuje z nią jakikolwiek związek? I tak, i nie.

Nie sposób zaprzeczyć, że w jakiś sposób zapewnienie kontrahentom udziału w tego rodzaju wydarzeniu (które jest w jakiś sposób związane z profilem działalności podatnika) może być potraktowane jako działanie, które przysłuży się zacieśnieniu relacji z tymi kontrahentami, zbuduje pozytywny wizerunek podatnika w ich oczach. Może w jakiś sposób się przysłużyć relacjom biznesowym. To zaś może w przyszłości przełożyć się na wzrost obrotów.

Z drugiej jednak strony nie sposób zaprzeczyć, że ta impreza jest również związana z chęcią zabawy, poczucia adrenaliny etc. i że krótkoterminowo służy przede wszystkim emocjom podatnika i zaproszonych przez niego osób. To wszystko powoduje, że możliwość odliczenia podatku z faktury dokumentującej zakup, o którym mowa, jest dyskusyjna.

Więcej treści podatkowych po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj

Opłata parkingowa w kosztach

Autor zakłada, że miejsce parkingowe jest wykupione po to, żeby można było zaparkować samochód, którym uczestnicy dotrą na miejsce wydarzenia. Być może jest to również samochód, którym będą oni brać udział w rajdzie. Jest to koszt związany z eksploatacją, używaniem samochodu. Nie jest to bowiem miejsce parkingowe służące jakimś innymi celem, jak właśnie zaparkowanie konkretnego samochodu. W związku z tym, nawet jeśli traktować koszty udziału w imprezie jako KUP, to koszt z tytułu opłaty za parkowanie samochodu będzie stanowić koszt tylko w 75%.

Koszty noclegu dla kontrahentów

Jeśli chodzi o koszty noclegów dla kontrahentów (w związku z ich udziałem w wydarzeniu), to można tutaj odesłać do odpowiedzi na 1 pytanie. Nie ma żadnego przepisu, który wyłączałby tego rodzaju koszt (tj. koszt zapewnienia noclegu) jako KUP. Nie jest to zatem nie KUP z uwagi na swój charakter. Cała więc rzecz w określeniu tego, czy w ogóle koszty związane z zapewnieniem kontrahentom udziału w tej imprezie, mogą stanowić KUP. O tym zaś autor pisał w odpowiedzi na pytanie nr 1. Jeśli przyjmiemy, że tak – to wówczas również koszty noclegu (jako część kosztów zapewnienia kontrahentom udziału w imprezie) będą stanowić KUP.

Kup Legalisa Księgowość Kadry Biznes online i uzyskaj natychmiastowy dostęp! Sprawdź

Przywrócenie możliwości skorzystania z „Ulgi na start”

Opis sytuacji: W PUE ZUS dokumenty zostały przetworzone do 11.9.2021 r. Dnia 14.11.2021 r. podatnik złożył ZWUA i ZZA w wyniku zmiany decyzji lub błędu przy wypełnianiu wniosku w CEIDG.

Ulga na start nie ma charakteru obowiązkowego – przedsiębiorca może z niej zrezygnować poprzez złożenia stosownego zgłoszenia. Mimo że przepisy tego wprost nie przewidują, SN uważa, że istnieje możliwość przywrócenia komentowanej ulgi poprzez złożenie korekty zgłoszenia.

Przedsiębiorca będący osobą fizyczną, który podejmuje działalność gospodarczą po raz pierwszy albo podejmuje ją ponownie po upływie co najmniej 60 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia i nie wykonuje jej na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczęcia działalności gospodarczej w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej, nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez okres 6 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej (w praktyce, jeżeli działalność zostanie założona np. 2 dnia danego miesiąca, z ulgi można korzystać przez 7 miesięcy).

Więcej praktycznych wyjaśnień po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Odbierz

 

Ulga nie jest obowiązkowa – przedsiębiorca może zrezygnować z uprawnienia, przez dokonanie zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych.

Jak stwierdził SN w wyroku z 18.7.2023 r. (III USKP 58/22, Legalis), gdy przed upływem terminu płatności pierwszej składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorca objęty zakresem zastosowania art. 18 ust. 1 PrPrzed orientuje się, że błędnie zgłosił się do ubezpieczeń społecznych i wbrew swojej woli zrezygnował w ten sposób z ulgi na start (a nie zamierzał od razu podlegać obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z preferencyjną podstawą obliczania składek na nie), dopuszczalne jest dokonanie korekty tego zgłoszenia. W konsekwencji takiej korekty przedsiębiorca wchodzący na rynek będzie mógł – w zamian za rezygnację z ochrony ubezpieczeniowej – korzystać najpierw ulgi na start, a po upływie 6 miesięcy z podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom przy preferencyjnej wysokości składki.

Kup Legalisa Księgowość Kadry Biznes online i uzyskaj natychmiastowy dostęp! Sprawdź

Prezes UODO ma poważne zastrzeżenia wobec rejestru osób publicznych

Projektodawca poselskiego projektu ustawy o Krajowym Rejestrze Osób Pełniących Niektóre Funkcje Publiczne nie przeprowadził oceny skutków dla ochrony danych osobowych. Przez to nie wykazał niezbędności przetwarzania określonych danych dla realizacji zakładanego celu ani konieczności tworzenia kolejnego, co do zasady jawnego rejestru publicznego – uważa Mirosław Wróblewski, Prezes UODO, w uwagach do projektu tej ustawy. Zgodnie z tym projektem w nowotworzonym Rejestrze Osób Pełniących Niektóre Funkcje Publiczne mają być przetwarzane takie dane jak: imię, nazwisko, miejsce zamieszkania, numer PESEL, pełniona funkcja, imię nazwisko i numer PESEL małżonka, wstępnych i pełnoletnich zstępnych pierwszego stopnia oraz pełnoletniego rodzeństwa, a także elektroniczne kopie oświadczeń majątkowych.

„Taki zakres danych i sposoby ich przetwarzania mogą powodować szeroki wachlarz ryzyk dla prywatności i danych osobowych osób pełniących funkcje publicznych, ale i osób trzecich” zaznacza Prezes UODO.

Więcej treści RODO po zalogowaniu. Nie posiadasz dostępu? Przetestuj

W uwagach do projektu, przekazanych Zastępcy Szefa Kancelarii Sejmu RP, Prezes UODO zwraca uwagę, że cel utworzenia tego rejestru jest niesprecyzowany. Projektodawca wskazał jedynie, że rozwiązania te mają przełożyć się na transparentność życia publicznego.

W projekcie brakuje także definicji osoby publicznej, a w uzasadnieniu projektu funkcjonuje pojęcie osoby eksponowanej publicznie, co świadczy też o tym, że projektodawca nie używa spójnych i jednoznacznych pojęć.

Prezes UODO zwraca także uwagę na to, że dane do rejestru ma wprowadzać i aktualizować samodzielnie osoba publiczna, po dokonaniu uwierzytelnienia. W projekcie nie określono jednak statusu takiej osoby zamieszczającej dane, a jako administratora danych wskazano Ministra Sprawiedliwości. Tak skonstruowane przepisy spowodują, że nie będzie wiadomo, kto ma odpowiadać za realizację praw podmiotów danych, zgłaszanie naruszeń, jakość danych, czy prawidłowość danych w rejestrze.

Wśród całej listy zastrzeżeń do projektu Prezes UODO wskazuje także na to, że wiele z proponowanych rozwiązań jest nieprecyzyjnych. Ponadto propozycja nowych regulacji nie reguluje kwestii związanej z zabezpieczeniem tego rejestru i dostępami różnych podmiotów do jego zasobów. Nie wiadomo nawet w jakim trybie będą udostępniane te dane – czy w trybie wnioskowym, czy bezwnioskowym i przy zachowaniu jakich warunków.

Obawy Prezesa UODO budzi też okres przechowywania danych w rejestrze, który ma wynieść 8 lat.

Źródło: https://uodo.gov.pl/pl/138/3073

 

Kup Legalisa Księgowość Kadry Biznes online i uzyskaj natychmiastowy dostęp! Sprawdź