Pracodawca nie może przekazać instytucji finansowej, z którą zawarł umowę o zarządzanie PPK, zaległych wpłat za poprzednie miesiące, których przez pomyłkę nie naliczył i nie pobrał. Powstałą stratę powinien zrekompensować pracownikowi w drodze indywidualnego porozumienia.
Wpłaty do PPK, które zostały w terminie naliczone i pobrane, lecz nie zostały przekazane do instytucji finansowej, są wpłatami spóźnionymi – dopuszcza się ich późniejsze przekazanie do PPK.
Jeżeli natomiast wpłaty do PPK nie zostały naliczone i pobrane (jak w analizowanej sytuacji), nie jest dopuszczalne ich późniejsze naliczenie, pobranie i przekazanie do instytucji finansowej. Takie wpłaty stanowią wpłaty zaległe.
Ustawa o PPK nie przewiduje możliwości późniejszego dokonywania wpłat zaległych w sytuacji, gdy podmiot zatrudniający nie dopełnił tego obowiązku w ustawowym terminie. Szkodę powstałą w związku z niedokonywaniem wpłat pracodawca powinien zrekompensować uczestnikowi na zasadach wynikających z Kodeksu cywilnego (pokrycie szkody, odsetki).
Strony powinny uzgodnić sposób rekompensaty w drodze indywidualnego porozumienia. Eksperci podkreślają, że rekompensata powinna wyrównać pracownikowi straty wynikające z braku wpłat do PPK, w szczególności utracone korzyści, czyli brak zysków na rachunku PPK zarówno z części finansowanej przez pracownika, jak i przez pracodawcę.
