W przypadku opisanym przez Państwa w pytaniu, komunikacja z pracownikami po zakończeniu czasu pracy za pośrednictwem komunikatora jest niedozwolona i narusza prawo tych pracowników do nieprzerwanego odpoczynku.
Państwa pytanie dotyczy kwestii tzw. prawa pracownika do odłączenia/prawa pracownika do bycia offline. Najogólniej rzecz ujmując jest to prawo pracownika do wyłączenia narzędzi cyfrowych do celów zawodowych. Dla przykładu Parlament Europejski proponuje następującą definicję: nieangażowanie się poza czasem pracy w zadania związane z pracą i nieuczestniczenie w komunikacji za pomocą narzędzi cyfrowych, bezpośrednio lub pośrednio. Celem istnienia tego prawa jest powstrzymanie kultury pracownika „stale osiągalnego”, które to zjawisko wiąże z negatywnym wpływem na prawa podstawowe pracowników i sprawiedliwe warunki pracy. Istnieje już nawet projekt nowej dyrektywy w sprawie prawa do bycia offline. Punkt 10 preambuły tego projektu stanowi, że prawo do bycia offline to prawo pracowników do nieangażowania się poza czasem pracy w zadania związane z pracą i do nieuczestniczenia w komunikacji za pomocą narzędzi cyfrowych, takich jak rozmowy telefoniczne, e-maile lub inne wiadomości.
Powyższe oznacza, że pracodawcy nie powinni wymagać od pracowników, których zatrudniają, aby po zakończeniu czasu pracy pozostali nadal dostępni. To samo dotyczy wskazanych przez pracodawcę urządzeń telefonicznych albo innych środków komunikacji elektronicznej oraz innych narzędzi cyfrowych. Chodzi zatem m.in. o wyeliminowanie kontaktu ze strony przełożonych, który nie byłby obiektywnie uzasadniony szczególnymi potrzebami zakładu pracy. Sytuację taką należałoby uznać za wyjątek od zasady nieprzerwanego wypoczynku.
Obecnie brak w polskim prawie pracy przepisów, które regulowałyby kwestię kontaktu między stronami stosunku pracy poza ustalonym czasem pracy. Niemniej niektóre przepisy mogą być odczytywane jako nawiązujące pośrednio do koncepcji prawa pracownika do bycia offline. Przykładami takich przepisów są art. 132 i art. 133 Kodeksu pracy, które odnoszą się do nieprzerwanego odpoczynku w wymiarze dobowym i tygodniowym. Z perspektywy prawa do odłączenia „nieprzerwany odpoczynek” można rozumieć nie tylko jako brak wezwania pracownika do podjęcia pracy, ale również wyeliminowanie kontaktu ze strony przełożonych, który nie byłby niezbędny. Dlatego też uważam, że w przypadku opisanym przez Państwa w pytaniu, komunikacja z pracownikami po zakończeniu czasu pracy za pośrednictwem komunikatora jest niedozwolona i narusza prawo tych pracowników do nieprzerwanego odpoczynku.
